Кіріспе

Грек мифологиясындағы жылқылар тобы Диомедтің жылқылары (Διομήδους ἵπποι (Diomēdous hippoi)), сондай-ақ Тракия жылқылары деп аталатын, адам жейтін жылқылардың бірі. Олар керемет, жабайы және бағынбайтын, Тракия патшасы Диомедке (Тидей ұлы Диомед емес) тиесілі болған. Диомед – Арес пен Киринеяның ұлы, Қара теңіз жағалауында өмір сүрген. Ұлы Александрдың аты Буцефал осы жылқылардың ұрпағы деп есептеледі.

Мифология

Он екі еңбегінің сегізіншісі ретінде, сондай-ақ Пелопоннес емес еңбектерінің екіншісі саналатын Геракл, патша Эвристейдің бұйрығымен Диомедтен биелерді ұрлауға жіберілді. Биелердің ақымақтығы олардың табиғи емес тамақтануымен байланысты болды – аралға келген күдіксіз қонақтар мен жатжерттеулердің етімен қоректенуі. Мифтің кейбір нұсқаларында биелер тыныс алғанда отты да шығаратындығы айтылады. Фракияны дүрліктірген биелер, қазір жоқ болған Тирида қаласындағы қола шөп салатын орынға темір тізбектермен байланған және Подаргос (шапшаң), Лампон (жарық), Ксантос (сары) және Дейнос (немесе Дейнус, қорқынышты) деп аталды. Биелерді ұстаудың нақты ерекшеліктерінде ұқсастықтар болғанымен, аздап айырмашылықтар бар. Бір нұсқада Геракл алып жылқыларды ұстауға көмектесу үшін еріктілерді әкелді. Кейбір нұсқаларда олар Аргос төңірегінде еркін жүріп, толыққанды тынышталған, ал басқаларында Эвристей биелерді Олимпқа Зевске құрбандыққа шалу үшін жіберді, бірақ Зевс оларды қабылдамады және оларды өлтіру үшін қасқырлар, арыстандар мен аюларды жіберді. Роджер Ланселин Гриннің "Грек батырларының ертегілері" атты еңбегінде биелердің ұрпақтары Троя соғысында қолданылған және тіпті Ұлы Александр заманына дейін сақталғандығы жазылған. Осы оқиғадан кейін Эвристей Гераклді Гипполитаның белбеуін әкелуге жіберді.