Уильям Гилмор Симмс: Американ жазушысы және саяхатшысы
William Gilmore Simms
Уильям Гилмор Симмс (1806-1870) – американдық ақын, жазушы, саяхатшы, тарихшы. Оңтүстік әдебиетінің көрнекті өкілі, құлдыққа жақтас, «Жақындық пен тігіш» романының авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және саясаткер (1806–1870)
American writer and politician (1806–1870)
Уильям Гилмор Симмс (17 сәуір, 1806 – 11 маусым, 1870) – американдық Оңтүстіктен шыққан ақын, романист, саясаткер және тарихшы. Оның еңбектері 19 ғасырда зор даңққа ие болды, ал Эдгар Аллан По оны Америка тудырған ең үздік романист деп атады. Әдебиет зерттеушілері арасында ол әлі де соғысқа дейінгі Оңтүстік әдебиетінің маңызды тұлғасы ретінде танылады. Ол құлдықты ыстық қолдауымен және «Том ағаның үйі» романына қарсылығымен де есте қалады. Оған жауап ретінде ол сын-пікірлер жазып, сондай-ақ құлдықты қолдайтын «Қылыш және тігіш» (1854) романын жазды.
William Gilmore Simms (April 17, 1806 – June 11, 1870) was a poet, novelist, politician and historian from the American South. His writings achieved great prominence during the 19th century, with Edgar Allan Poe pronouncing him the best novelist America had ever produced. He is still known among literary scholars as a major force in antebellum Southern literature. He is also remembered for his strong support of slavery and for his opposition to Uncle Tom's Cabin, in response to which he wrote reviews and the pro slavery novel The Sword and the Distaff (1854).
Ерте және отбасылық өмірі
Симмс 1806 жылғы 17 сәуірде Оңтүстік Каролина штатының Шарлстон қаласында, шотланд-ирланд текті ата-аналарының ұрпағы ретінде дүниеге келді. Оның анасы Харриет Энн Огуста (қызметтегі аты Синглтон, 1784–1808) оның бала кезінде қайтыс болды; ал әкесі Уильям Гилмор Симмс аға (1762–1830) бизнесте сәтсіздікке ұшырап, Коффидің үндістерге қарсы күрескен жасағына қосылды. Симмсті анасының әжесі Джейн Миллер Синглтон Гейтс тәрбиеледі, ол Америка Тәуелсіздік соғысын бастан өткерген және Симмске осы соғыс туралы әңгімелер айтқан. Жастық шағында Симмс дәріханада кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді және медицинаны оқығысы келді. Ол он сегіз жасында (шамамен 1824 жыл) құқық білімін оқуға кірісті. 1841 жылы Алабама университетінен құрметті заң ғылымы докторы (LLD) дәрежесін алды. 1826 жылы Анна Малкольм Джайлсқа үйленді. Біріншіден, «Мартин Фабердің жарық көргені ақынды романистке айналдырды», – делінген, өйткені осы жазушының алғашқы, кітап көлеміндегі туындысының шағын сәттілігі Симмстің кәсіби өмірінің қалған бөлігінде басымдық алатын прозалық мансабын бастады. Екіншіден, «Мартин Фабер» готикалық мотивтерді оңтүстік әдебиетіне бейімдеуде өте жаңашыл. Осылайша, бұл роман Симмске ұлттық аудиторияны сыйлады. Американың жергілікті халқы туралы Симмс бірде былай деді: «Біздің соқыр көзқарастарымыз [ақ американдықтардың] оларды мекендерінде аяусыз қырып, елдерінен қуған абайсызда және кешірімсіз қолдарының әрекетін ақтау үшін қажет деп есептелді». Бастапқыда Оңтүстік оқырмандары, әсіресе оның туған қаласы Шарлстон тұрғындары Симмстің туындыларын қолдамады, өйткені ол аристократиялық тектен емес еді. Бірақ, ақырында ол Джеймс Фенимор Купердің оңтүстік нұсқасы ретінде танылды және Шарлстон тұрғындары оны беделді Сент-Сесилия қоғамына шақырды, сондай-ақ Симмсті «Америкадағы ең ұлы көркем әдебиет жазушысы» деп жариялады. 1852 жылы Симмс «Комедиядай жақсы; немесе Теннессилік аңыз» атты кітабын жариялады. Ол және «Пэдди МакГанн» (1867) оның Оңтүстік юморының екі толық көлемін құрайды; ол сонымен қатар «Шарп Снаффлс» және «Билл Болди» атты екі аңызды да жазды. Ол өлеңдер де жазды және әдеби сыншы және ақын Руфус Вилмот Грисуолдқа жазған хатында Симмс формаға қарағанда мазмұнға көбірек қызығушылық танытқанын, «дұрыс көрінуге ұмтылыс пен түпнұсқалыққа және шындыққа ұмтылыс арасында» қиналып жүргенін айтты.
Simms was born on April 17, 1806, in Charleston, South Carolina, of Scots Irish ancestors. His mother, Harriet Ann Augusta (née Singleton, 1784–1808) died during his infancy; his father William Gilmore Simms Senior (1762–1830) failed in business and joined Coffee's Indian fighters. Simms was raised by his maternal grandmother, Jane Miller Singleton Gates, who had lived through the American Revolutionary War and who told Simms stories about it. In his teen years, Simms worked as a clerk in a drugstore and aspired to study medicine. Simms began to study law when he was eighteen (circa 1824). He would receive an honorary LLD from the University of Alabama in 1841. He married Anna Malcolm Giles in 1826. First, “it was the publication of Martin Faber that changed a poet into a novelist,” as the modest success of this first book length fiction from the writer launched the prose career that would dominate the rest of Simms’s professional life. Second, Martin Faber is highly innovative in its adaption of Gothic tropes to southern fiction. The novel, thus, gained Simms a national audience. Regarding America's native population, Simms once said that "Our blinding prejudices have been fostered as necessary to justify the reckless and unsparing hand with which [white Americans] have smitten them in their habitations and expelled them from their country." At first, Southern readers, especially those in his home town of Charleston, did not support Simms's work, in part because he lacked an aristocratic background. Eventually, however, he was referred to as the Southern version of James Fenimore Cooper, and Charleston residents invited him into their prestigious St. Cecilia Society. and declared Simms to be "immeasurably the greatest writer of fiction in America." In 1852, Simms published As Good as A Comedy; Or, The Tennessean's Story. It and "Paddy McGann" (1867) constitute his two full length works of Southern humor; he also wrote "Sharp Snaffles" and "Bill Bauldy", two tall tales. He also wrote poetry and, in a letter to literary critic and poet Rufus Wilmot Griswold, Simms said that he was not interested in form as much as content, torn "between the desire to appear correct, and the greater desire to be original and true".
Шығармашылық емес тарих және өмірбаян
Симсдің "Оңтүстік Каролина тарихы" (1842) бірнеше буынға штат тарихы бойынша стандартты мектеп оқулығы болып қызмет етті. Ол сонымен қатар "Әлеуметтік принцип: ұлттық тұрақтылықтың нағыз көзі" (1843) және Американ революциясының батырлары Фрэнсис Марион, Натанаэль Грин және Джон Лоуренс туралы бірнеше өте танымал өмірбаян жазды. Ол капитан Джон Смит еңбектерінің Вирджиния колониясының негізіне қатысты жинағын және Шевалье Байард туралы егжей-тегжейлі кітап жазды. Симс Алабама тарихы туралы да жазды және Америка тарихы бойынша танымал лекция оқыды. Ол Революциялық соғысқа қатысты қолжазбалардың ең ірі жинақтарының бірін жинады. Осы жинақтың көп бөлігі Одақ әскерінің ілесушілері Бамберг, Оңтүстік Каролина маңындағы "Вудлендс" үйін өртеп тастағанда жоғалып кетті.
Simms' History of South Carolina (1842) served for several generations as the standard school textbook on the state's history. He also wrote The Social Principle: The True Source of National Permanence (1843) and several very popular biographies of Revolutionary War heroes Francis Marion, Nathanael Greene, and John Laurens. He also penned a compendium of Captain John Smith's works covering the founding of the Virginia Colony as well as a book detailing the Chevalier Bayard. Simms wrote a history of Alabama, and was a popular lecturer on American history. He accumulated one of the largest collections of Revolutionary War manuscripts in the country. Most of this collection was lost when camp followers of the Union Army burned his home, "Woodlands", located near Bamberg, SC.
Құлдықты қолдаған жазбалар
Симмс құлдықты жақтады. 1837 жылдың қараша айында шыққан «Оңтүстік әдеби хабаршысы» журналында Симмс ағылшын әлеуметтік реформаторы Гарриет Мартиноның «Америкадағы қоғам» еңбегіне толымды шолу жариялады, бұл шолу құлдықты қорғауға бағытталған кеңейтілген тұжырымдама ретінде қызмет етті. Бұл мақала келесі жылы «Америкадағы құлдық» деген атпен жеке кітапша ретінде жарық көрді; ал 1852 жылы «Құлдықтың моральдық жағы» деген атпен «Құлдыққа қолдау» атты жинақтың бір бөлігі ретінде қайта басылды. Симмс «Том ағаның үйі» романына қатысты сынды пікірлер білдірді және оны теріске шығарды. Кейбір зерттеушілер оның 1852 жылғы «Қилық және соққы» романы, 1854 жылы «Вудкрафт» деген атпен сәл өңделген күйде қайта басылған нұсқасы, «Томға қарсы әдебиеттің» мысалы екенін айтады; бұл зерттеушілер көбінесе Джозеф В. Риджлидің тұжырымдамаларына сүйенеді. Басқа зерттеушілер Риджлидің тұжырымдамасын дұрыс емес деп санайды, олар 1852 жылғы хатында Симмстің кездейсоқ айтқан сөзіне артық сенім артқандығын және Симмстің «Вудкрафт» романын жазу кезегінің «Том ағаның үйі» романының жарық көруімен сәйкес келуіне қатысты мәселелерді атап көрсетеді. Симмс Эдмунд Раффин, Джеймс Генри Хаммонд, Натаниел Беверли Таккер және Джордж Фредерик Холмс сияқты оңтүстік зиялыларының «қасиетті тобының» мүшесі болды. Олар бірлесіп Оңтүстіктегі моральдық реформаға, соның ішінде құлдыққа қатысты қожайындардың басшылық рөліне шақыратын көптеген мақалалар жариялады.
Simms strongly supported slavery. In the November 1837 issue of the Southern Literary Messenger, Simms published a lengthy review of English social reformer Harriet Martineau's Society in America, a review that essentially functioned as an extended defense of slavery. This essay would be published as a standalone pamphlet the next year under the title Slavery in America; the essay would be republished in 1852 under the title "The Morals of Slavery" as part of the edited volume The Pro Slavery Argument. Simms was very critical of Uncle Tom's Cabin and wrote negative reviews. Some scholars have argued that his 1852 novel The Sword and the Distaff republished in a slightly revised edition in 1854 under the title Woodcraft is an example of Anti Tom literature; these scholars often rely on the readings of Joseph V. Ridgely. Other scholars see Ridgely's reading as faulty, citing an excessive reliance placed on an offhand remark Simms makes in a letter from 1852 and problems with the chronology of Simms's composition of Woodcraft alongside the publication of Uncle Tom's Cabin. Simms was part of a "sacred circle" of southern intellectuals including Edmund Ruffin, James Henry Hammond, Nathaniel Beverley Tucker, and George Frederick Holmes. Together they published numerous articles calling for moral reform of the South, including a stewardship role of masters in relation to slavery.
Америка Азамат соғысы және соңғы жылдары
Америка Азамат соғысы кезінде Симмс апталық газетте сепаратистер жағын қолдады. Тек оның атымен аттас үлкен ұлы Конфедерация армиясында қызмет етуге жеткілікті жаста болды, бірақ атының көпте болғандықтан, оның ерікті немесе міндетті түрде сарбаз ретінде танылуы белгісіз. Союз армиясының ілесушілері Симмстің "Вудлендс" үйін өртеп жіберген болуы мүмкін, бірақ бұрынғы құл Исаак Ниммонс өрт қоюға айыпталды, алайда соттан босатылды. Өртте шамамен 10 000 кітап және революциялық дәуірге қатысты қолжазбалар жойылды. "Пэдди МакГанн" (1863) романынан басқа, Симмс Азамат соғысы басталғаннан кейін көптеген жарияланымдар жасаған жоқ. Ол бірнеше оңтүстік саясаткерлеріне кеңес берді және Конфедерацияның әскери қорғанысы үшін әр түрлі ұсыныстар жасады. Соғыс кезінде ол әдеби тұрғыдан маңызды ештеңе жазбады. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін, Симмс құлдық пен сепаратизмді ашық қолдағандықтан беделі түсіп, әдеби мансабын жаңартпақ болды, бірақ сәтсіз аяқталды. Ол 1866 жылы оңтүстік соғыс өлеңдерінен тұратын әртүрлі жинақ құрастырды. Симмс 1870 жылдың 11 маусымында Чарльстонда ішек қатерлі ісіктен қайтыс болды және 1986 жылы қайтыс болғаннан кейін Оңтүстік Каролина Авторлар академиясына қабылданды.
During the American Civil War, Simms espoused the side of the Secessionists in a weekly newspaper. Only his eldest son, who shared his name, was old enough to serve in the Confederate army, and because of the common name, his identification as a volunteer or conscript private is unclear. While it appears most likely that camp followers of the Union Army burned Simms's house, "Woodlands", one of the previously enslaved people there, Isaac Nimmons, was charged but acquitted of the arson. In the fire a reported 10,000 books and Revolutionary era manuscripts perished. Other than for the backwoods novel Paddy McGann (1863), Simms published little after the Civil War began. He advised several southern politicians and made elaborate proposals for Confederate military defenses. During the war, he wrote little of literary importance. At the end of the Civil War, his reputation in tatters as a result of his vocal support of both slavery and secession, Simms attempted without success to relaunch his literary career. He compiled an uneven anthology of Southern war poems in 1866. He died of colon cancer in Charleston on June, 11, 1870 and was posthumously inducted into the South Carolina Academy of Authors in 1986.
Өлім және мұра
Симмс 1870 жылғы 11 маусымда Чарльстондағы 13 Society Street мекенжайындағы үлкен қызының үйінде рактан қайтыс болды. Ол Магнолия зиратында жерленген. Ескерткіш 1879 жылы ашылды. Симмс американдық әдебиет канонынан «Симмстің Оңтүстік Каролинаның Колумбия қаласының қирауы туралы еңбек жариялағанда жасаған кешірілмейтін күнәсі үшін тазартылды, ол Солтүстікке лайықты жеңіске ие болу құқығын жоққа шығарды» деп ренжіді. Симмс Солтүстіктің Азамат соғысындағы тактикасы туралы: «олардың ісінің артықшылықтары болғанмен, оны сақтау үшін қолданған әдістері олардан айырылыпты» деді. Автор және сегрегационист Дональд Дэвидсон: «Симмстің беделіне немқұрайлы қарау, оның кітаптарының жалпы нарықтан және, демек, оқырмандардың кітап сөресінен жоғалуына әкелсе, одан артық даулы жағдай жоқ. Бұл – әдеби қырқыс» деді. Әдебиеттанушылар мен тарихшылар Симмсті Антебелл әдебиетіндегі маңызды тұлға және жетекші зиялы деп мойындайды. Оңтүстік Каролина университеті оның көптеген еңбектерін және қолжазбаларын цифрлық форматқа көшірді, олар қазір басып шығаруға дайын күйде қолжетімді. Соңғы жылдары «Симмстің қайта жандануы» Джеймс Э. Киблер, Мэри Энн Уимсат, Шон Бусик, Чарльз С. Уотсон және Джон К. Гильдс сияқты ғалымдарды қамтыды. Киблер қазір Симмстің поэзиясы бойынша бірінші сарапшы болуы мүмкін; Гильдс осы өнімді автордың маңызды өмірбаянын жазды; Бусик Симмстің тарихшы ретіндегі еңбегіне ден қойды; Уимсат «Уильям Гилмор Симмстің маңызды көркем шығармалары» және оның әңгімелер жинағының өңделген нұсқасын – «Оңтүстіктің әңгімелері» жариялады (The Virginia Quarterly Review журналының бір авторы Уимсаттың әңгімелерге жазған кіріспесін «үлкендікпен жазылған» деп атады). «Симмс шолуы» атты журнал осы қайта жандануға үлес қосады. Жыл сайын жарық көретін бұл журналда автор туралы жаңа мақалалар жарияланады.
Simms died of cancer at his eldest daughter's home at 13 Society Street in Charleston on June 11, 1870. He is buried in Magnolia Cemetery. The monument was dedicated in 1879. lamented that Simms was purged from the canon of American literature because of the "unpardonable sin Simms committed when he published an account of Columbia, South Carolina's destruction in which he dared to deny the North a righteous victory." Simms asserted of the North's tactics in the Civil War, "whatever might have existed in virtue of their cause, is forfeit by the processes which they have taken for its maintenance." Author and segregationist Donald Davidson claimed, "The neglect of Simms's stature is nothing less than a scandal when it results in the disappearance of his books from the common market and therefore from the readers' bookshelf. This is literary murder". Literary scholars and historians continue to recognize Simms as a major force in Antebellum literature and a leading intellectual. The University of South Carolina has digitized most of his works and papers, which have been digitized by the available as print on demand books. During recent years, a "Simms Renaissance" has included scholars such as James E. Kibler, Mary Ann Wimsatt, Sean Busick, Charles S. Watson, and John C. Guilds. Kibler may be currently the leading authority on Simms's poetry; Guilds produced the major biography of the prolific author; Busick has concentrated on Simms's work as a historian; Wimsatt has published "The Major Fiction of William Gilmore Simms" as well as an edited version of his short stories, titled Tales of the South (a writer for The Virginia Quarterly Review called Wimsatt's introduction to the tales "magisterial"). Contributing to the renaissance is a journal titled The Simms Review. Issued annually, it contains recent articles about the author.