Қытай императорының тәлімгері: Реджинальд Флеминг Джонстон өмірі мен қызметі
Reginald Johnston
Реджинальд Флеминг Джонстон: Шотландиялық дипломат, Қытайдың соңғы императоры Пуидің тәрбиешісі және кеңесшісі. «Тыйым салынған қаланың кескіні» кітабының авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Қытайдағы дипломаты (1874–1938)
Scottish diplomat in China (1874–1938)
Сер Реджинальд Флеминг Джонстон (s=庄士敦爵士; 13 қазан 1874 – 6 наурыз 1938) – шотланд дипломаты және отарлық шенеунік, Қытайдың соңғы императоры Пуидің тәрбиешісі және кеңесшісі болған. Ол Вэйхайвэйдің соңғы британдық комиссары да болды. Джонстонның "Тыйым салынған қаладағы сумерек" (1934) кітабы Бернардо Бертолуччинің Пуи өміріне арналған "Соңғы император" фильмінің көркемдеуі үшін дереккөз ретінде қолданылды.
Sir Reginald Fleming Johnston (s=庄士敦爵士; 13 October 1874 – 6 March 1938) was a Scottish diplomat and colonial official who served as the tutor and advisor to Puyi, the last emperor of China. He was also the last British Commissioner of Weihaiwei. Johnston's book Twilight in the Forbidden City (1934) was used as a source for Bernardo Bertolucci's film dramatization of Puyi's life The Last Emperor.
Ерте өмір
Джонстон Шотландияның Эдинбург қаласында дүниеге келген. Ол Эдинбург университетінде оқыды, кейін Оксфордтағы Магдалена колледжінде заманауи тарихты оқуға стипендия алды. Оксфордта Джонстон Сесил Клементимен достық қарым-қатынас орнатты, екеуі де синология саласына қызығушылық танытты. Клементи мен Джонстон өмір бойы хабарласып тұрды. Қытайдағы миссионерлерді сынағандықтан, "христиандыққа қарсы көзқарасы бар" делінген Джонстонның бұл сынысы оның мансабына кедергі келтірген болуы мүмкін. Ол қытай буддизміне қатты қызығушылық танытты. 1908 жылы ол 13-ші Далай-ламамен жеке кездесу өткізді, мұндай мүмкіндік батыстықтардың азаз тұтқандарына сирек кездесетін. Қызмет істеген кезеңінде ол үш кітап жазды: «Пекиннен Мандалайға» (1908), «Солтүстік Қытайдағы арыстан мен айдаһар» (1910) және «Буддистік Қытай» (1913).
Johnston was born in Edinburgh, Scotland. He studied at the University of Edinburgh and later was awarded a scholarship to read modern history at Magdalen College, Oxford. While at Oxford Johnston had begun a friendship with Cecil Clementi, both shared an interest in Sinology, Clementi and Johnston would keep in contact for the rest of their lives. A "militant anti Christian" whose criticism of missionaries in China possibly hindered his promotion, Johnston was fascinated by Chinese Buddhism. In 1908, he had a private audience with the 13th Dalai Lama, one of the few westerners to do so. He wrote three books during his time in the service: From Peking to Mandalay (1908), Lion and Dragon in Northern China (1910), and Buddhist China (1913).
Тыйым салынған қаладағы Пуидің мұғалімі
1919 жылы Қытай тарихы мен мәдениеті жөніндегі теңдесіз білімі үшін Отарлау кеңсесі оны он үш жасар Пуидің тәрбиешісі етіп тағайындады. Пуи сол кезде Бейжіңдегі Тыйым салынған қаланың ішінде, тәуелсіз монарх ретінде өмір сүрді. Шотландияда туған Жоханстон, «Дракон императорының» тәрбиешісі ретінде, және американдық миссионердің қызы, императордың тәрбиешісі Изабель Инграм, Цинь әулетінің ішкі ауласына кіруге рұқсат алған жалғыз шетелдіктер болды. Жоханстон жоғары императорлық титулдарға ие болды және Тыйым салынған қала мен Жаңа жазғы сарайда тұрды. Ол Мин әулетінің императорлық ұрпағы, Кеңейтілген рақымның маркизі Чжу Юксунмен кездесіп, оған Тыйым салынған қалада Пуимен кездесуді ұйымдастырды. Жоханстон тек тәрбиеші ғана емес, оқшауланған жасөспірімнің досы да болды. Тыйым салынған қаладағы уақыты туралы еске алуларында Жоханстон императорлық үйдің кең таралған жемқорлығын, евнухтардың әулеттік қазыналарды сатуын атап өтті. Ол Пуи үшін велосипед пен телефон, сондай-ақ қызметшілердің қарсылығына қарамастан, қажетті көзілдіріктерді әкелді. 1924 жылы Пуи Тыйым салынған қаладан қуылғаннан кейін Жоханстон қысқа мерзімге Пуиге кеңесші болып қызмет етті, содан кейін Отарлау қызметіне оралды. Британдық-қытайлық өтемақы комиссиясының хатшысы (1926). 1927 жылы Вэйхайвэйдегі екінші азаматтық комиссар болып тағайындалды. Ол 1 қазан 1930 жылы Қытай Республикасына қайтарылғанға дейін аумақты басқарды. Ұзаққа соқпаған аурудан кейін Эдинбургте қайтыс болды. Өсиетімен діни рәсімдер өткізбеуді өтінді. Оның тілегі бойынша кремацияланды. Күлі аралға және айналасындағы көлге шашылды. Ол ешқашан үйленбеді, бірақ бір кезде тарихшы Эйлин Пауэрмен құда болған және жазушы Стелла Бенсонмен жақын болды. Элизабет Спаршоттың ажырасу ісінде жауапкер ретінде аталды және қайтыс болғанға дейін оған бел буған. Оның тікелей өтінішіне қарамастан, Спаршот оның көптеген материалдарын және хаттарын, соның ішінде Пуидің Тыйым салынған қаладағы балалық шағынан жазылған хаттарын өртеп жіберді. Спаршот өз әрекеттерін «Егер әйел ер адам үшін ең жоғарғы құрбандық жасаса (өзінің беделін құрбан ететін болса), ол өзін онымен ұзақ уақыт бойы байланыстыруға тым терең сезінеді» деп түсіндірді. Жоханстонның «Тыйым салынған қаладағы сумерек» (1934) кітабы Пекиндегі тәжірибесін сипаттайды және Бернардо Бертолуччидің Пуи өміріне арналған «Соңғы император» фильмінің түсірілімі үшін дереккөз ретінде пайдаланылды. Фильмде оның рөлін Питер О’Тул ойнады.
Selected by the Colonial Office for his unparalleled knowledge of Chinese history and culture in 1919, he was appointed tutor of thirteen year old Puyi who still lived inside the Forbidden City in Peking as a non sovereign monarch. As the Scottish born tutor to the Dragon Emperor, Johnston and Isabel Ingram, daughter of an American missionary and the empress's tutor, were the only foreigners in history to be allowed inside the inner court of the Qing dynasty. Johnston carried high imperial titles and lived in both the Forbidden City and the New Summer Palace. Johnston met the Ming dynasty imperial descendant, the Marquis of Extended Grace Zhu Yuxun and arranged for him to meet Puyi in the Forbidden City. More than a tutor, Johnston befriended the isolated adolescent. In his account of his time at the Forbidden City, Johnston notes the rampant corruption of the imperial household, with eunuchs selling off dynastic treasures. He obtained a bicycle and telephone for Pu Yi, and against the wishes of the retainers, much needed spectacles. After Puyi was expelled from the Forbidden City in 1924, Johnston briefly served in an advisory capacity to Puyi before returning to his colonial service duties. Serving as Secretary to the British China Indemnity Commission (1926). In 1927, he was appointed the second civilian Commissioner at Weihaiwei. He ran the territory until it was returned to the Republic of China on 1 October 1930. After a short illness, he died in Edinburgh. In his will, he requested that no religious ceremony be conducted. In accordance with his wishes, he was cremated. His ashes were scattered on his island and the surrounding loch. He never married but was at one stage engaged to the historian Eileen Power, and was close to author Stella Benson. He was named as a respondent in the divorce of Elizabeth Sparshott, and was engaged to her at the time leading up to his death. Against his explicit request, Sparshott burned many of his materials and letters, including ones from Puyi's childhood in the Forbidden City. Sparshott justified her actions by saying "when a woman makes the supreme sacrifice for a man (her reputation) she probably feels too deeply to be able to identify herself with him for some long time". Johnston's book Twilight in the Forbidden City (1934) describes his experiences in Peking and was used as a source for Bernardo Bertolucci's film dramatization of Puyi's life The Last Emperor. He was portrayed by Peter O'Toole in the film.