Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нанобоку-чо дәуірінде (1336–92) Жапония тағына талапкерлердің тобы.
Set of pretenders to the Japanese throne during the Nanboku chō period (1336–92)
Солтүстік сарай (北朝), сондай-ақ Ашикага талапкерлері немесе Солтүстік талапкерлері деп белгілі, 1336 жылдан 1392 жылға дейінгі Нанобоку-чо дәуірінде Жапония тағына таласқан алты талапкердің жиынтығы болды. Қазіргі Жапония Императорлық үйі Солтүстік сарай императорларынан тараған. Солтүстік әулетті "кенеулі әулет" немесе Джимёин әулеті (持明院統) деп те атайды; Джимёин – осы әулеттің императорлары Го Фукакуса мен Фусиминің ғибадатханасы және зейнетке шығу орны болған.
The Northern Court (北朝), also known as the Ashikaga Pretenders or Northern Pretenders, were a set of six pretenders to the throne of Japan during the Nanboku chō period from 1336 through 1392. The present Imperial House of Japan is descended from the Northern Court emperors. The Northern dynasty is also referred to as the "senior line" or the Jimyōin line (持明院統); Jimyō in was a temple and retirement residence of this line's emperors Go Fukakusa and Fushimi.
Нанбоку-чо туралы жалпы түсінік
Солтүстік сарайдың бастауы 1242-1246 жылдар аралығында билік құрған император Го Сагаға дейін жетеді. Го Сагадан кейін оның екі ұлы, император Го Фукакуса және император Камеяма таққа отырды. 1272 жылы өлім төсегінде жатқан Го Сага, болашақ императорлардың екі бауырластық желіден кезекпен таққа отыруын қадағалау үшін ұлдарына жоспар қабылдауын талап етті. Бұл жоспар жүзеге аспай, нәтижесінде, бәсекелес топтар мен таққа талапкерлер пайда болды. 1333 жылы Оңтүстік императоры Го Дайго Кенму қалпына келтіруді бастап, Ходжо Камакура сёгунатына қарсы бүлік көтергенде, жаңадан тағайындалған сёгун Ашикага Такауджи (іронияға қарай, император Го Дайгоның өзімен) Го Дайгоның екінші туысы, бұрынғы император Го Фушимидің Джимёин то-сының ұлы, император Когонды жаңа император деп жариялады. 1333 жылы Камакура сёгунаты жойылғаннан кейін Когон таққа деген құқығын жоғалтты, бірақ оның інісі, император Комио және оның екі ұлы жаңа Ашикага сёгундарымен таққа заңды талапкерлер ретінде қолдау тапты. Осылайша Когонның отбасы Киотода балама Императорлық сарайды құрды, ол өзінің қарсыласының солтүстігінде орналасқандықтан Солтүстік сарай деп аталды. Император Го Дайго Императорлық таққа мұрагерлікке бақылау орната алмады, осылайша Ашикага сёгундары императорлық лауазымнан қалған барлық билікті тартып ала алды. Сёгундар 1867 жылға дейін Жапонияны басқарды.
The origins of the Northern Court go back to Emperor Go Saga, who reigned from 1242 through 1246. Go Saga was succeeded in turn by two of his sons, Emperor Go Fukakusa and Emperor Kameyama. On his death bed in 1272, Go Saga insisted that his sons adopt a plan in which future emperors from the two fraternal lines would ascend the throne in alternating succession. This plan proved to be unworkable, resulting in rival factions and rival claimants to the throne. In 1333, when the Southern Emperor Go Daigo staged the Kenmu Restoration and revolted against the Hōjō Kamakura shogunate, the newly minted shōgun Ashikaga Takauji (ironically, by Emperor Go Daigo himself) responded by declaring Emperor Kōgon, Go Daigo's second cousin once removed and the son of an earlier emperor, Emperor Go Fushimi of the Jimyōin tō, as the new emperor. After the destruction of the Kamakura shogunate in 1333, Kōgon lost his claim, but his brother, Emperor Kōmyō, and two of his sons were supported by the new Ashikaga shōguns as the rightful claimants to the throne. Kōgon's family thus formed an alternate Imperial Court in Kyoto, which came to be called the Northern Court because its seat was in a location north of its rival. Cloistered Emperor Go Daigo failed to control succession to the Imperial throne, whereby the Ashikaga shōguns were able to wrestle any remaining power away from position of Emperor. Shōguns ruled Japan until 1867.
Оңтүстік соты
Ашикага сёгундары қолдаған Императорлық сарай Го Дайго мен оның ұрпақтары құрған Оңтүстік сараймен бәсекелесті. Оның орналасқан жері қарсыласының оңтүстігінде болғандықтан бұл сарай Оңтүстік сарай деп аталды. Императорлардың резиденциясының нақты орны өзгергенімен, ол көбінесе Йошино деп белгіленді. 1392 жылы Оңтүстік сарайдың императоры Го Камеяма жеңіліп, Когонның шөбересі, император Го Коматсуге тақтыны ұсынып, осылайша алауыздық аяқталды. Солтүстік сарай Ашикага сёгундарының билігінде болды және дербестігі шектеулі болды. Осы себепті, 19 ғасырдан бері Оңтүстік Императорлық сарайдың императорлары Жапонияның заңды императорлары деп есептеледі. Сонымен қатар, Оңтүстік сарай Жапон императорлық регалиясын бақылады. Солтүстік сарайдың мүшелері Жапонияның заңды императорлары деп танылмайды. Олар қазір "Солтүстік сарай императорлары" деп аталады. Оңтүстік сарайдың ұрпақтарының бірі Кумазава Хиромичи Тынық мұхиты соғысы аяқталғаннан кейін өзін Жапонияның заңды императоры деп жариялады. Ол император Хирохитоның бүкіл әулеті Солтүстік сарайдан тараған деп мәлімдеп, оны алдаушы деп айыптады. Осыған қарамастан, ол императорлық нышанды кигеніне қарамастан, мемлекеттік билікке қарсы қылмыс жасағаны үшін тұтқындалмады. Ол өзінің тегін Йошинодағы император Го Дайгоға дейін көрсететін косекиді ұсына алды, бірақ оның талаптары мен сөздері тек көңіл жағдайына ие болды.
The Imperial Court supported by the Ashikaga shoguns was rivaled by the Southern Court of Go Daigo and his descendants. This came to be called the Southern Court because its seat was in a location south of its rival. Although the precise location of the emperors' seat did change, it was often identified as simply Yoshino. In 1392, Emperor Go Kameyama of the Southern Court was defeated and abdicated in favor of Kōgon's great grandson, Emperor Go Komatsu, thus ending the divide. The Northern Court was under the power of the Ashikaga shoguns and had little real independence. Partly because of this, since the 19th century, the Emperors of the Southern Imperial Court have been considered the legitimate Emperors of Japan. Moreover, the Southern Court controlled the Japanese imperial regalia. The Northern Court members are not considered legitimate Japanese emperors. They are called "Northern Court Emperors" now. One Southern Court descendant, Kumazawa Hiromichi, declared himself to be Japan's rightful emperor in the days after the end of the Pacific War. He claimed that Emperor Hirohito was a fraud, arguing that Hirohito's entire line is descended from the Northern Court. Despite this, he was not arrested for lèse majesté, even when donning the Imperial Crest. He could and did produce a koseki detailing his bloodline back to Emperor Go Daigo in Yoshino, but his claims and rhetoric failed to inspire anything other than sympathy.
Императорлық соттардың қайта бірігуі
Го Камеяма Го Коматсумен он жылдық жоспар бойынша бұрынғы кезекпен алмасу тәртібіне қайта оралу туралы келісімге келді. Бірақ Го Коматсу осы уәдесін бұзып, 20 жыл билік құрғаннан кейін, бұрынғы Оңтүстік сарайдан шыққан емес, өз ұлын мұрагер етіп тағайындады. Мейдзи дәуірінде 1911 жылдың 3 наурызында жарияланған императорлық жарлықта осы кезеңдегі заңды билеушілер император Го Дайгоның император Го Мураками арқылы тікелей ұрпақтары екені белгіленді, ал оның Оңтүстік сарайы Нара маңындағы Ёсинода құрылған болатын.
Go Kameyama reached an agreement with Go Komatsu to return to the old alternations on a ten year plan. However, Go Komatsu broke this promise, not only ruling for 20 years, but being succeeded by his own son, rather than by one from the former Southern Court. During the Meiji period, an Imperial decree dated March 3, 1911, established that the legitimate reigning monarchs of this period were the direct descendants of Emperor Go Daigo through Emperor Go Murakami, whose Southern Court had been established in exile in Yoshino, near Nara.