Уильям Джуэтт Такер: Дартмут колледжін жаңғыртқан президент

Кіріспе

Уильям Джуетт Такер (13 шілде 1839 – 29 қыркүйек 1926) – американдық конгрегациялық пастор, 1893 жылдан 1909 жылға дейін АҚШ-тың Нью-Гэмпшир штатындағы Дартмут колледжінің 9-шы президенті қызметін атқарды.

Дартмут төрағалығы

1926 жылғы 30 қыркүйекте жарық көрген «Нью-Йорк америка» газеті Уильям Джуетт Такердің қайтысы жөніндегі хабарламасында оны «Жаңа Англияда «үлкен президент» деп танылған, Дартмутты шағын Нью-Гэмпшир колледжінен ұлы ұлттық білім беру мекемесіне айналдырған адам» деп сипаттады. Колледждің ең қадірлі басшыларының бірі саналған Уильям Джуетт Такер Дартмутты «қайта құрған», оның инфрақұрылымын, оқу бағдарламасын және ұйымның барлық аспектілерін заманауи деңгейге көтерген деп айтылады. Ол 1893 жылы президенттік лауазымға келген кезде колледж қарызға батқан, 300-ден астам студенті ғана болған және орталық физикалық инфрақұрылымы болмаған. 1909 жылы лауазымнан кеткен кезде 20-дан астам жаңа ғимарат, соның ішінде орталық бу қазандығы салынды; студенттер саны елдің түкпір-түкпірінен және әлемнің әртүрлі елдерінен келген 1100-ден астам студентке жетті; профессорлық-оқытушылар құрамы 26-дан 81-ге дейін өсті; ал оқу бағдарламасы кеңейтілді. Президент Такер физикалық колледжді дамытуға жан-жақты күш салды, сонымен қатар Дартмут пен жалпы жоғары білім беру үшін моральдық және рухани негізді қалыптастыруға да белсенділік танытты. Ол көптеген кітаптарында және мақалаларында американдық теологияны либерализациялауға және қоғамдық қызметке адалуға шақырды. Уильям Джуетт Такер 1861 жылы Дартмутты бітіріп, Андовер теологиялық семинариясында діни қызметкерге дайындалды. 1867 жылы дін қызметкері ретінде тағайындалып, Нью-Гэмпшир штатының Манчестер қаласында, содан кейін Нью-Йорк қаласында конгрегациялық пастор болып қызмет етті. 1879 жылы Андоверге киелі риторика профессоры ретінде оралды және «Andover Review» журналының редакторы болды, сондай-ақ Бостон қаласындағы кедейлерге арналған алғашқы тұрақ үйлердің бірі – «The South End House» негізін қалаушылардың бірі атанды. Андоверде ол 1886-92 жылдардағы «Андовер дауларының» орталық тұлғасы болды, онда конгрегациялық көзқарастарды либерализациялауды талап еткен бес профессорға қарсы айыптаулар қойылды. 1890 жылы Массачусетс штатының Жоғарғы соты аталған іс жүргізуді «кемшіліктері бар» деп жариялады; 1892 жылы барлық бес профессор, соның ішінде Такер де «ақталды». Уильям Джуетт Такер 1909 жылы Дартмут президенті лауазымынан зейнеткерлікке шығып, құрметті президент атанды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де ол қоғамдық өмірде белсенді болып қала берді және 1926 жылы қайтыс болғанға дейін Ганновер қаласында тұрды. Дартмут колледжіндегі Уильям Джуетт Такер орталығы, көбінесе Такер орталығы деп аталады, Президент Такердің құрметіне аталған.

The New York City American, in a September 30, 1926 obituary notice, wrote of William Jewett Tucker that he "was known in New England as 'the great president,' who brought Dartmouth from the position of a small New Hampshire college to that of a great national educational institution." One of the college's most beloved leaders, William Jewett Tucker was said to have "refounded Dartmouth," bringing its facilities, its curriculum and every aspect of its organization into the modern era. When he assumed the presidency in 1893, the college was in debt, there were only slightly over 300 students and there was no central physical facilities plant. When he stepped down in 1909 more than 20 new buildings had been erected, including a central steam plant; the student body had grown to over 1,100 students from across the country and around the world; the faculty had increased from 26 to 81; and the curriculum had been broadened. Tireless in his efforts to build the physical college, President Tucker was also equally devoted to articulating a moral and spiritual dimension for Dartmouth and for higher education nationwide. In numerous books and essays he called for a liberalization of American theology and commitment to public service. William Jewett Tucker graduated from Dartmouth in 1861 and studied for the ministry at Andover Theological Seminary. Ordained in 1867, he was a Congregational pastor in Manchester, New Hampshire, and, later, in New York City. He returned to Andover in 1879 as professor of sacred rhetoric and became an editor of the Andover Review and a founder of The South End House, one of Boston's first settlement houses for the poor. At Andover, he was a central figure in the "Andover controversy" of 1886–92, when charges were filed against five professors calling for a liberalization of Congregational views. In 1890, the Supreme Court of Massachusetts declared the proceedings "faulty"; in 1892, all five professors, Tucker included, were "acquitted." William Jewett Tucker retired from the Dartmouth presidency in 1909 and became president emeritus. Although retired, he remained an active figure on the public stage and lived in Hanover until his death in 1926. The William Jewett Tucker Center, commonly known as the Tucker Center, at Dartmouth College, is named after President Tucker.