Кіріспе

Sirmione (Брешиялық: Sirmiù) – Ломбардиядағы (Солтүстік Италия) Бреша провинциясындағы коммуна. Ол Дезенцано-дель-Гарда (Ломбардия) және Верона провинциясындағы Пешиера-дель-Гардамен, сондай-ақ Венето аймағымен шектеседі. Оның тарихи орталығы Гарда көлінің төменгі бөлігін екіге бөлетін Сирмио түбегінде орналасқан.

Тарих

Сирмионе аймағында адамның алғашқы іздері б.з.д. 6-5 мыңжылдықтарға дейін жетеді. Б.з.д. 3 және 2 мыңжылдықтарда палифиттердегі елді мекендер болған. Б.з.д. 1 ғасырдан бастап Гарда аймағы, оның ішінде қазіргі Сирмионе, сол кездегі Солтүстік-Шығыс Италияның маңызды рим қаласы Веронадан келген бай отбасылардың таңдаған демалыс орны болды. Ақын Катулл қаланың сұлулығын жырлап, өзінің аймақтағы вилласы туралы айтқан. Рим империясының соңғы кезеңінде (б.з. 4-5 ғасырлары) қала көлдің оңтүстік жағалауын қорғайтын бекітілген нығайтылған пунктке айналды. Солтүстік Италияны Ломбардтар басып алғаннан кейін де елді мекен сақталды: Ломбардтар патшалығының соңғы жылдарында қала корольге тікелей бағынатын сот округінің орталығы болды. Патша Дезидерийдің әйелі Анса қалада монастырь мен шіркеу салды. Шамамен 1000 жылы Сирмионе еркін коммуна болған болуы мүмкін, бірақ 13 ғасырдың басында Скалигерлердің қолына түсті. Мастино I делла Скала қамалдың негізін қалаушы болған деседі. Осы кезеңде Сирмионе Патариндердің діни еретиктеріне пана болды. Қаланың әскери маңызы 16 ғасырға дейін сақталды, бірақ қамалдағы гарнизон 19 ғасырға дейін орналасқан. Сирмионе 1405 жылдан 1797 жылға дейін Венеция Республикасының құрамында болды, содан кейін Габсбург империясының иелігіне өтті. 1860 жылы Италия Корольдігіне қосылды.

Негізгі көрікті жерлер

Сирмионның басты тарихи ескерткіші – Катулл үңгірлері (Grotte di Catullo), Солтүстік Италияда табылған римдік жеке құрылыстың ең көрнекті мысалы. Құрылыс тіктөртбұрышты жоспарға ие және өлшемдері Скалигеро қамалының (13 ғасыр) өлшемдерімен сәйкес келеді. Бұл – Скалигер флоты қолданған ортағасырлық порты бекінісінің сирек кездесетін мысалы. Кешенді салу 1277 жылы Мастино делла Скала бастады. Ол Гибеллиндерге тән сопақша құйрықты мерлондармен және үш бұрыштық мұнаралары бар қабырғалармен (кірпіш қатарларымен екі көлденең жолақтары кезектесіп орналасқан) ерекшеленеді. Қабырғалардың ішкі жағы тас блоктарын имитациялайтын жазулармен жабынған. Қамалда жарым аралдың кіреберісінде стратегиялық маңызға ие жерде орналасқан. Оны қоршалған ормен қоршаған және екі көпір арқылы ғана кіруге болады. Қамал негізінен жаулардан, сондай-ақ жергілікті тұрғындардан қорғану үшін салынған. Негізгі бөлмеде рим дәуірінен табылған жергілікті жәдігерлер мен ортағасырлық бірнеше заттарды қамтитын шағын мұражай орналасқан. Қамалдың жанында Санта-Анна делла Рокканың кішкентай шіркеуі орналасқан. Ол 12 ғасырдан бастап негізінен гарнизон мен жергілікті ауыл тұрғындарының қажеттіліктері үшін пайдаланылған. Шіркеудегі фрескалар 14-17 ғасырларға жатады. Сан-Пьетро-ин-Мавино шіркеуі Ломбард дәуірінде (765 жыл) салынған, бірақ 14 ғасырдың басында қайта жаңартылған. Порталда 1320 жыл деп жазылған кірпіш қабырға бар. Шіркеу қаладан шалқап жатыр және төбеде орналасқан. "Мавино" термині латын тіліндегі "in summas vineas" (жоғарғы шараптық жүзімдікте) деген фразаны білдіреді. Шіркеу тіктөртбұрышты жоспарға ие және шығыс-батысқа бағытталған. Ғибадатханада үш апсида бар. Ортаңғы апсидада Византия дәстүріндегі Христос Пантократор бейнеленген, сол жақтағы апсидада Таққа отырған Мадонна, ал оң жақтағы апсидада – Крестке айдалу суреті салынған. Төбесі ағаш арқалықтардан тұрады. Шіркеуде 12-16 ғасырларға жататын фрескалар бар. Романдық стильдегі қоңырау мұнарасы 1070 жылға дейін салынған. Бұрын шіркеу әскери госпиталь ретінде пайдаланылған, ал оның айналасы обадан қайтыс болғандардың зираты ретінде қолданылған. Санта-Мария-Маджоре шіркеуі (15 ғасырдың соңы) қала орталығында орналасқан. Ол Сан-Мартиноның бұрынғы ломбард шіркеуінің (8 ғасырдың екінші жартысы) орнында салынған. Оның пішіні тіктөртбұрышты, көпбұрышты апсидасы бар және шығыс-батысқа бағытталған. Бір кемелі үш аркамен бөлінген. Ол 15 ғасырдың басындағы фрескалармен әсемделген. Солтүстік қабырғаның төменгі бөлігіндегі фрескалар тіпті ертерек кезеңге жатады. Сонымен қатар, қазіргі кездегі ағаштан жасалған "Таққа отырған Мадонна" мүсіні де ерекше қызығушылық тудырады.

Дүниежүзілік мұралық нысан

Лугана Веччиадағы тарихқа дейінгі елді мекен Альп таулары төңірегіндегі Тарихқа дейінгі қасиетті үйлер тізіміне кіретін, ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұрасы болып табылатын объектінің бір бөлігі.