Жаңа туған нәрестенің нейрологиялық рефлексі: Моро рефлексі
Moro reflex
Мәскеу рефлексі: нәрестедегі орталық жүйке жүйесінің дамуын бағалауға көмектесетін маңызды рефлекс. Туа біткен және неврологиялық зерттеулерде қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неврологиялық маңызы
Neurologic importance
Моро рефлексі – жүктіліктің 28-32 аптасында дамитын және 3–6 айлық шақта жоғалатын нәрестелік рефлекс. Бұл кенеттен қолдаудың жойылуына жауап ретінде пайда болады және үш ерекше компоненттен тұрады:
The Moro reflex is an infantile reflex that develops between 28 and 32 weeks of gestation and disappears at 3–6 months of age. It is a response to a sudden loss of support and involves three distinct components:
қолдарды жаю (абдукция)
қолдарды денеге тарту (аддукция)
жылау (көбінесе)
spreading out the arms (abduction)
pulling the arms in (adduction)
crying (usually)
Бұл қорқыныш рефлексінен өзгеше. Қорқыныш рефлексінен айырмашылығы, Моро рефлексі қайталама стимуляция кезінде әлсірейді. Моро рефлексінің басты маңызы – орталық нерв жүйесінің интеграциясын бағалауда. Моро рефлексі керниктериясы бар нәрестелерде нашарлайды немесе жоқ болады. Моро рефлексінің күшеюі ана жатырында миға ауыр зақым келген, соның ішінде микроцефалия және гидроэнцефалиясы бар нәрестелерде байқалады. Моро рефлексінің күшеюі, төменгі шегі немесе артық қысылу салдарынан, көбінесе орташа гипоксиялық-ишемиялық энцефалопатиясы бар жаңа туған нәрестелерде кездеседі. Моро рефлексі сондай-ақ есірткіні тоқтатқан нәрестелерде де күшейеді. Моро рефлексінің 6 айдан кейін де сақталуы тек ауыр неврологиялық кемістіктері бар, оның ішінде церебральды параличі бар нәрестелерде ғана байқалады.
It is distinct from the startle reflex. Unlike the startle reflex, the Moro reflex does not decrease with repeated stimulation. The primary significance of the Moro reflex is in evaluating integration of the central nervous system. The Moro reflex is impaired or absent in infants with kernicterus. An exaggerated Moro reflex can be seen in infants with severe brain damage that occurred in utero, including microcephaly and hydranencephaly. Exaggeration of the Moro reflex, either due to low threshold or excessive clutching, often occurs in newborns with moderate hypoxic ischemic encephalopathy. The Moro reflex is also exaggerated in infants withdrawing from narcotics. Persistence of the Moro reflex beyond 6 months of age is noted only in infants with severe neurological defects, including cerebral palsy.
Тарих
Моро рефлексі алғаш рет батыс медицинасында 1918 жылы австриялық педиатр Эрнст Моро (1874–1951) сипаттаған. Моро оны Umklammerungsreflex (құшақтау рефлексі) деп атаған. Моро рефлексінің болмауы немесе оның ұзақ сақталуы нәрестеге неврологиялық қарау қажеттігін көрсетеді.
The Moro reflex was first described in western medicine by Austrian pediatrician Ernst Moro (1874–1951) in 1918. Moro referred to it as the Umklammerungsreflex (embracing reflex). Absence or prolonged retention of Moro reflex can be signs that the infants need neurological attention.
Функция
Моро рефлексі нәрестеге анасына жабысуға көмектесетін тіршілікке қатысты инстинкт болуы мүмкін. Егер нәресте тепе-теңдігін жоғалтса, бұл рефлекс нәрестені анасын құшақтап, анасының денесіне қайта оралуына мүмкіндік береді.
The Moro reflex may be a survival instinct to help the infant cling to its mother. If the infant lost its balance, the reflex caused the infant to embrace its mother and regain its hold on the mother’s body.