Бірінші дүниежүзілік соғыстағы екінші Гелиголанд шығанағы шайқасы
Second Battle of Heligoland Bight
Екінші Хелиголанд шығанағы шайқасы (1917) – 1-ші дүниежүзілік соғыстағы британ-неміс теңіз шайқасы. Миналардың ролі, кемелердің жоғалуы, стратегиялар талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хельголанд шығанағындағы екінші шайқас, сондай-ақ Хельголанд шығанағындағы әрекет және Zweite Seeschlacht bei Helgoland, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917 жылдың 17 қарашасында британ және неміс эскадрильялары арасында өткен, нәтижесі шешілмеген теңіз шайқасы болды.
The Second Battle of Heligoland Bight, also the Action in the Helgoland Bight and the Zweite Seeschlacht bei Helgoland, was an inconclusive naval engagement fought between British and German squadrons on 17 November 1917 during the First World War.
Британдық мина салу
Британдықтар теңіз жолдары мен сауда жолдарын қорғау үшін теңіз миналарын қорғаныс мақсатында, ал Солтүстік теңізде неміс суасты қайықтары мен су үсті кемелерінің өтуіне кедергі келтіру үшін шабуылдық түрде пайдаланды. 1917 жылдың 17 қазанында неміс "Бруммер" классы крейсерлерінің шабуылы және (Лервик шайқасы) Скандинавиялық конвойға қарсы осы қауіптің айқын мысалы болды. 1917 жылы британдық миналар салдарынан алты суасты қайығы батты, ал екі жыл ішінде неміс миналарды жоюға бағытталған күштер 28 эсминец, 70 мина тазартушы және басқа да кемелерді жоғалтты. Немістер жеңіл крейсерлер мен эсминецтердің күзетуімен, ал кейде алыстан соғыс кемелерінің қолдауымен Хелиголанд шығанағына және Балтық теңізінің оңтүстігіне дейін миналарды тазалауға мәжбүр болды. Лервик шайқасынан кейін, Адмиралтействода неміс мина тазартушыларына және оларды сүйемелдеуші кемелерге шабуыл жасау бойынша бірнеше ұсыныс талқыланды. 31 қазанда британдықтар Кеттегатқа крейсерлер мен эсминецтердің ірі күшін жіберді, олар "Kronprinz Wilhelm" қарулы сауда кемесі мен тоғыз траулерді баттырды.
The British used sea mining defensively to protect sea lanes and trade routes and offensively to impede the transit of German submarines and surface ships in the North Sea, the danger of which was illustrated on 17 October 1917 by the sortie of the German Brummer class cruisers and (the action off Lerwick) against the Scandinavian Convoy. (During 1917, six U boats were sunk by British mines and in two years, the German minesweeping counter effort suffered the loss about 28 destroyers and 70 minesweepers and other ships.) The Germans had been forced into minesweeping up to into the Heligoland Bight and in the southern Baltic Sea, covered by light cruisers and destroyers, with occasional distant support by battleships. After the action off Lerwick, several proposals for attacks on the German minesweepers and escorts were canvassed at the Admiralty. On 31 October, the British sent a large force of cruisers and destroyers into the Kattegat, which sank Kronprinz Wilhelm, an armed merchant ship and nine trawlers.
Германиядағы сынақ сапарлары
Британдықтардың Хорнс Риф пен Тершеллинг арасындағы негізгі неміс мина белдеуінен тыс, Ашық теңіз флотының (Hochseeflotte) базаларына жақын жерлерде көптеп миналар мен торлы бөгеттер орнатуы, Кайзерлихе теңіз флотын британдық мина далаларын зерттеуге және Солтүстік теңізге кіру-шығу жолдарын табуға мәжбүр етті. Миналарды анықтау үшін кемелер, мина сыпырушылар, торпедалық қайықтар (әдетте эсминстерді білдіретін термин), U- қайықтар, кедергі бұзушылар және жеңіл крейсерлермен, сондай-ақ цеппелиндер мен гидроұшақтармен әуеде барлау жүргізілді. Сынақ сапарлары миналардан таза деп белгіленген бағыттарда соғыс кемелерімен қорғалды.
The prolific British laying of mines and net barrages outside the main German mine belts between Horns Reef and Terschelling, close to the bases of the High Seas Fleet (Hochseeflotte) forced the Kaiserliche Marine into surveying the British minefields, to find routes through them for transit into and back from the North Sea. Test trips were carried out, being substantial operations with ships to find the mines, minesweepers, torpedo boats (usually a continental term for destroyers), U boats, barrier breakers and light cruisers, with air reconnaissance by Zeppelins and seaplanes. The Test trips were also protected by battleships on routes known to be free of mines.
Солтүстік теңіз операциялары
20 қазанда, Адмиралтействоның Әскери-теңіз барлау бөлімінің құрамындағы 40-шы бөлме британдық кодты бұзушылары UB 61 теңіз асты қайығына Бергеннің солтүстігіне скандинавиялық конвойдың жаңа бағытын анықтау үшін барлау жүргізу туралы бұйрықтарды дешифрледі. Копенгагеннен түскен агенттік хабарлар жеті жеңіл крейсер мен 36 эсминецтен құралған неміс шабуылының жақын арада күтілетінін көрсетті. 11 қарашаға дейінгі аптада британдық жеңіл крейсерлер, эсминецтер және әскерлік крейсердің эскорты Хелиголанд шығанағының миналық далаларының шетінде нәтижесіз іздеу жұмыстарын жүргізді. Қарашаның ортасына қарай Адмиралтейство Розит (Шотландия) портындағы кемелер уақытында теңізге шығуға мүмкіндік берсе, немістердің ірі мина тазарту операцияларының бірін тоқтатуға жеткілікті мәлімет алды. Адмиралтейство 17 қарашада шабуылдық операцияны бастау туралы шешім қабылдады.
On 20 October, the British code breakers of Room 40, part of the Naval Intelligence Division of the Admiralty, decrypted orders to the submarine UB 61 to scout to the north of Bergen to find the new route of the Scandinavian Convoy. Agent reports from Copenhagen disclosed an imminent German attack by seven light cruisers and 36 destroyers. During the week ending 11 November, British light cruisers, destroyers and a battlecruiser escort, conducted an abortive sweep along the fringe of the Heligoland Bight minefields. By mid November the Admiralty had obtained enough intelligence to intercept one of the big German minesweeping operations, provided that the ships based at Rosyth, in Scotland, could sail in time. The Admiralty decided that an offensive operation should begin on 17 November.
Сынақ сапары, 17 қараша
Немістер 1917 жылдың 17 қарашасына сынақ сапарын жоспарлады, оған 2-ші және 6-шы қосымша мина тазартқыш жартылай флотилиялар, 12-ші және 14-ші торпедалық қайық жартылай флотилиялар, IV кедергіні бұзу дивизиясы және 6-шы мина тазартқыш жартылай флотилиядан контр-адмирал Людвиг фон Ройтер басқаратын II дивизиясының жеңіл крейсерлері кірді. "Кайзер" класындағы және IV эскадрильядан капитан Курт Грассхофф басқаратын, әрқайсысы он зеңбірекке ие линкорлар топты қорғауға тиіс болды. Линкорлар Хелиголандтан батысқа қарай сағат 7.00-ге дейін жетіп, сынақ тобы Хорнс рифі мен Тершеллинг арасындағы Хелиголанд шығанағында кездесуі керек еді. Қатты ауа райы "Цеппелин"дерді жерге отыртып, жеңіл крейсерлердің теңізге қонғаннан кейін гидроұшақтарды көтеруіне мүмкіндік бермеді, сондықтан сынақ сапары Германия жағалауындағы Боркумнан ұшқан екі құрлықтағы гидроұшақтың барлау патрульдеріне сүйенді, олар Нидерландының шығысында орналасқан және топтың алдында барлау жүргізуге тиіс болды.
The Germans planned a Test trip for 17 November 1917, comprising the 2nd and 6th Auxiliary Mine Sweeper Half Flotillas, the 12th and 14th Torpedo Boat Half Flotillas, Barrier Breaking Division IV and light cruisers of Scouting Group Division II, commanded by Rear Admiral (Konteradmiral) Ludwig von Reuter from the 6th Mine Sweeper Half Flotilla. The Kaiser class battleships, and from Squadron IV, each with ten guns, led by Captain (Kapitän zur See) Kurt Graßhoff in Kaiserin, were to act as covering force for the group. The battleships were to reach a point west of Heligoland by 7.00 a. m. while the Test trip group rendezvoused in the Heligoland Bight about half way between Horns Reef and Terschelling. With poor weather grounding Zeppelins and making it impossible for light cruisers to embark seaplanes, after they had alighted on the sea, the Test trip relied on reconnaissance patrols by two land based seaplanes from Borkum on the German coast, just east of the Netherlands, for reconnoitring ahead of the group.
Британдық жоспар
Германияның сынақ сапары 40-шы бөлмедегі шифрларды бұзғандар арқылы анықталды, бұл британдықтарға шабуыл жоспарлауға мүмкіндік берді. 16 қарашада Британдық Ұлы Флоттың Бас қолбасшысы адмирал сэр Дэвид Биттиге сынақ сапарына шабуыл жасау туралы бұйрық жіберілді. 17 қараша 1917 жылы вице-адмирал Тревилян Нейпиер басқаратын крейсерлер тобы неміс мина тазартқыштарына шабуыл жасау үшін жіберілді.
The German Test trip had been revealed by the code breakers of Room 40, allowing the British to plan an ambush. On 16 November, orders for an attack on the Test trip were sent to Admiral Sir David Beatty, Commander in Chief of the British Grand Fleet. On 17 November 1917 a force of cruisers under Vice Admiral Trevylyan Napier was sent to attack the German minesweepers as they were minesweeping.
Шайқас
Шабуыл таңғы сағат 7:30-да, Силт қаласының батысында неміс кемелері байқалғанда басталды. Ол 7:37-де атысты ашты. Рейтер төрт жеңіл крейсер және сегіз эсминецпен британдық кемені ұстап, мина тральдерлерінің қашуын қамтамасыз етті, барлық кемелер, «де» траулерінен басқа, британдық отрядынан қашып үлкерді. Неміс күштері түтін экрандарын шеберлікпен пайдалана отырып, оңтүстік-шығысқа ең жоғары жылдамдықпен шегінді, ал 1-ші крейсерлік эскадрилья, 1-ші жеңіл крейсерлік эскадрилья және 6-шы жеңіл крейсерлік эскадрильяның отына түсті. 1-ші броненосный крейсер эскадрильясынан бөлінген «Бейбітшілік» кемесі жоғары жылдамдықпен шайқасқа қосылды. Екі жақтың да маневрлеуіне теңіз миналарының болуы кедергі келтірді. Шамамен сол уақытта жеңіл крейсерлер Рейтердің кемелерін қолдау үшін келген «Кайзер» және «Кайзерин» класты линкорларының отына түсті; бір снаряд оқпен соғып, қару мұнарасына зақым келтірді; көп ұзамай британдық кемелер тағы бір мина даласының шетіне жеткенде қуғыннан бас тартты. Оқ жеңіл крейсердің жоғарғы басқару мұнарасына тиді, басқару экипажының барлығы қаза тауып, капитан Герберт Эдвардс көпірде қаза болды, ал навигатор, лейтенант-коммандер М. Ф. Ф. Уилсон есінен айрылды. Төменгі көпірдегі барлық қызметкерлер қаза тауып, пулеметші офицер, лейтенант Х. К. Кларк команданы өз қолына алды, бірақ снарядтың салдарынан барлық электр байланысы үзіліп, атыс жылдамдығы төмендеді, бұл жағдайды қиындатты. «Репульс» броненосный крейсері таңғы сағат 10:00 шамасында неміс кемелерімен қысқаша шайқасып, жеңіл крейсерге соққы беріп, қатты өртке себеп болды.
The action began at 7:30 a. m., roughly west of Sylt, when sighted German ships. She opened fire at 7:37 a. m. Reuter advanced with four light cruisers and eight destroyers towards the British ship to cover the withdrawal of the minesweepers, with all but the trawler de, escaping the British detachment. A stern chase ensued as the German forces, making skillful use of smokescreens, withdrew south east at their best speed, under fire from the 1st Cruiser Squadron, the 1st Light Cruiser Squadron and the 6th Light Cruiser Squadron. was detached from the 1st Battle Cruiser Squadron and came up at high speed to join the battle. Both sides were hampered in their manoeuvres by the presence of naval minefields. At about the same time, the light cruisers came under fire from Kaiser and Kaiserin, Kaiser class battleships, which had come up in support of Reuter's ships; was struck by a shell, which damaged a gun turret; shortly afterwards, the British ships gave up the chase as they reached the edge of more minefields. A shell went through the upper conning tower of the light cruiser , killing the conning tower crew and mortally wounding the Captain, Herbert Edwards, on the bridge and knocking unconscious the navigator, Lieutenant Commander M. F. F. Wilson. All personnel on the lower bridge were killed and the gunner officer, Lieutenant H. C. C. Clarke took command, which was made more difficult because the shell also cut all electrical communications and reduced the rate of fire. The battlecruiser Repulse briefly engaged the German ships at about 10:00 a. m., achieving a hit on the light cruiser that started a serious fire.