Артур Робинсон: Американдық географ және картограф өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Американдық географ және картограф, британдық географ

Артур Х. Робинсон (5 қаңтар 1915 – 10 қазан 2004) – американдық географ және картограф, 1947 жылдан 1980 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Висконсин университетінің (Мэдисон) география кафедрасында профессор болып жұмыс істеді. Ол картография саласындағы белгілі жазушы және әсерлі ойшыл, ал ең танымал жетістіктерінің бірі – 1961 жылғы Робинсон проекциясы.

Өмірбаян

Артур Х. Робинсон Монреаль қаласында, Квебек провинциясы, Канадада америкалық ата-анасы Джеймс Говард Робинсон мен Элизабет (Пейви) Робинсонның отбасында дүниеге келді. Ол жас кезінде Ұлыбританияда тұрды және жоғары білімін АҚШ-та алды. Бакалаврлық дипломды 1936 жылы Огайо штатындағы Оксфорд қаласындағы Майами университетінде алды. Оқу кезінде ол картографияға ерекше қызығушылық танытты және 1938 жылы Висконсин-Мэдисон университетінде география бойынша магистр дәрежесін алғанда, профессорлардың оқулықтары үшін карталар салу тәжірибесін жинады. 1947 жылы Огайо штаты университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Огайо штатында жұмыс істеген кезде Робинсон карталық коммуникация моделіндегі мәселелерді шешумен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Робинсон Стратегиялық қызметтер кеңсесінің (OSS) карта бөлімінің директоры болып қызмет етті. 1941 жылы Робинсон OSS-ке қосылғанда, қазіргі түсінігіміздегі картографтар болған жоқ. Робинсон картографияға қызығушылық танытқан географтарды тартты және олар өз әдістерін жұмыс барысында жетілдірді. Робинсон басшылығымен OSS картографтары президент Франклин Рузвельт үшін 50 дюймдік алып глобус жасады, ол «Президенттің глобусы» деп аталды. Глобустың бір данасы Уинстон Черчилльге сыйлық ретінде табысталды, ал үшінші глобус Джордж Маршалл мен Генри Стимсонның пайдалануына берілді. OSS-те қызмет еткен кезеңде Робинсон 5000 қолмен салынған картаның жасалуын қадағалады және 1943 жылы Квебек пен Каирде өткен одақтастар конференцияларына қатысты. 1944 жылы ол АҚШ-тың бас карта жасаушысы болып тағайындалды. Робинсон 1946 жылы АҚШ Армиясынан «Ерлік ордені»н алды. 1947 жылы Робинсон Висконсин-Мэдисон университетінің география факультетіне қосылды, онда ол ғылыми және зерттеу қызметін жүргізді. Робинсон картографияны жеке ғылым ретінде орнатуға ұмтылды және нәтижесінде университет картография бойынша бакалавр және магистрлік дипломдарды беруге бастады. Бүгінде Висконсин-Мэдисон университетінің карталар кітапханасы оның құрметіне аталған. Робинсон Халықаралық картографиялық қауымдастықтың президенті (1972–1976) және Америка географтары қауымдастығының вице-президенті және президенті болып қызмет етті. 1980 жылы Халықаралық картографиялық қауымдастықтың Карл Маннерфельд алтын медалімен марапатталды.

Arthur H. Robinson was born in Montreal, Quebec, Canada, to American parents, James Howard Robinson and Elizabeth (Peavey) Robinson. He lived in Great Britain while he was young, and received his post secondary education in the United States. His undergraduate work was done at Miami University in Oxford, Ohio, obtaining a B. A. degree in 1936. During his undergraduate work he became especially interested in cartography, and received some practice drawing maps for faculty textbooks while earning a master's degree in geography from the University of Wisconsin–Madison in 1938, and he earned his Ph. D. degree from Ohio State University in 1947. While at Ohio State, Robinson worked to solve problems in the Map communication model. During World War II, Robinson served as director of the map division of the Office of Strategic Services (OSS). In 1941, when Robinson joined OSS, there were no cartographers as we know them today. Robinson engaged geographers with some interest in mapping and the group developed their techniques on the job. Led by Robinson, the OSS cartographers designed a massive 50 inch globe for President Franklin Roosevelt, which became known as "The President's Globe." A copy of the globe was given to Winston Churchill as a gift and a third globe was provided for the use of George Marshall and Henry Stimson. While serving with the OSS, Robinson oversaw the creation of 5,000 hand drawn maps and attended the Allied conferences at Quebec and Cairo in 1943 and in 1944, he served as chief U. S. map officer. For his efforts Robinson received the Legion of Merit from the United States Army in 1946. In 1947 Robinson subsequently joined the geography department at the University of Wisconsin–Madison, where he spent his career in academia and research. Robinson sought to establish cartography as a recognized discipline and ultimately the university granted both undergraduate and master's degrees in cartography. Today the map library at the University of Wisconsin–Madison is named in his honor. Robinson served as president of the International Cartographic Association (1972–76), and as vice president and president of the Association of American Geographers. He was awarded the Carl Mannerfelt Gold Medal by the International Cartographic Association in 1980.

Жеке өмір

Робинсон 1938 жылдың 23 желтоқсанында Огайо штатының Франклин округінде Джон Р. Коффин мен Беси Моррис Коффиннің қызы Мэри Элизабет Коффинге (1910–1992) үйленді. Олардың екі баласы болды – ұл мен қыз. Бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Робинсон 1993 жылы қайта үйленді. Оның екінші әйелі Марта Элизабет Родабо Филлипс (1914–2010) – жесір әйел, ол Оксфордта, Огайода Робинсонмен бірге оқыған.

Жұмыс

Робинсон – картография саласындағы көрнекті жазушы және ықпалды философ болды. Ричард Эдс Харрисон сияқты, тағы бір табысты соғыс картографы, Робинсон карта жобалаудағы конвенцияларды мойынсұнбай қабылдаудың қауіптерін ескертті, мысалы, картаның үстіңгі жағында әрдайым солтүстікті көрсетуді. Робинсон логика да, білім беру маңызы да картаның жоғарғы бөлігінде солтүстікті орналастыруды талап етпейтінін жазды. Оның докторлық диссертациясына негізделген "Карталардың сыртқы түрі" (1952) еңбегінде Робинсон картографтарды картаның функциясын жобалау процесінің ажырамас бөлігі ретінде қарастыруға шақырды. "Карталардың мәні" (1976) атты еңбегінде Робинсон және оның әріавторы Барбара Бартц Петченик "картаны қабылдаушы" терминін енгізді – картамен жай бақылаушы ретінде емес, ойлы түрде әрекеттесетін карта пайдаланушысы. Авторлар картаның бейне ретіндегі мәні және картограф пен қабылдаушы арасындағы коммуникация құралы ретіндегі жұмыс істеу жолы одан да терең зерттеу мен талдауді қажет ететінін атап өтті. Робинсон сонымен қатар кеңінен қолданылатын "Картография элементтері" оқулығының авторы болды, оның алтыншы және соңғы басылымы 1995 жылы жарық көрді.

Робинсон проекциясы

Робинзонның ең белгілі жетістіктерінің бірі – Робинзон проекциясы. 1961 жылы Rand McNally компаниясы Робинзоннан әлем картасы ретінде қолдану үшін, басқа критерийлермен қатар, үздіксіз, минималды бұрмалануы бар және қарапайым көрерменге әдемі көрінетін проекцияны таңдауын сұрады. Робинзон критерийлерге сай проекция таба алмағандықтан, Rand McNally оған оны әзірлеуді тапсырды. Робинзон итеративтік процестен өтіп, аудандар мен қашықтықтардың бұрмалануын теңгеріп, көріністің табиғи болуын қамтамасыз ететін псевдоцилиндрлік проекцияны жасады. Проекция енгізілгеннен бері кеңінен қолданылып келеді. 1988 жылы National Geographic оны әлемдік карталары үшін қабылдады, бірақ 1998 жылы оны Винкельдің үш еселік проекциясымен ауыстырды.

Жарияланымдар

Робинсон кәсіби басылымдар үшін 60-тан астам мақала, сондай-ақ он бес кітап және монография жазды. 1976 жыл. Карталардың мәні. Б. Петченикпен бірге. Чикаго: Чикаго университетінің баспасы. 1982 жыл. Картография тарихындағы алғашқы тақырыптық карта жасау. 1995 жыл. Картография элементтері (6-шы басылым). А. Робинсон, Дж. Моррисон, П. Мюэрке, А. Киммерлинг және С. Гуптиллмен бірге. Нью-Йорк: Уайли.