Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Афель Бокум (1955 жылы туған) – Мали музыканты, әнші және гитарист ретінде танымал. Ол мансабын Али Фарка Туренің ASCO тобының құрамында бастады, ал Туре оның ұстазы саналады. Екеуі де Нигер өзені жағасындағы Ниафунке қаласынан және Сонрай халқынан шыққан. Бокум кәсібі бойынша ауыл шаруашылығы жөніндегі кеңесші.
Afel Bocoum (born 1955) is a musician from Mali, noted as a singer and guitarist. He began his career as a member of Ali Farka Touré's group ASCO, and Toure is often regarded as his mentor. Both men come from the town of Niafunke on the River Niger, and are members of the Sonrai people. Bocoum is an agricultural advisor by profession.
Музыкалық стиль
Оның "Алкибар" тобында екі акустикалық гитара, нжарка (бір иекті скрипка), нжуркль (лютаның бір түрі), калаш және джембе соқпалы аспаптары, екі әйел әнші, хорда еркек әншілер бар. Бокум – жетекші вокалист. Бокум музыканы байланыс құралы ретінде пайдаланады, қазіргі Мали қоғамына қатысты пікір білдіреді, мысалы, "бір әйелге қиянат жасасаң, барлық әйелдерге қиянат жасаған боларсың" ("Ярабитала"), "біз құрмет жоқ, ақылға сыймас әлемде өмір сүреміз; ертең бізді балаларымыз бағалайды" ("Саламм алейкум"), "ата-аналар, қыздарыңызды күштеп үйлендірмеңіз; шынайы махаббатсыз үй ешқашан гүлденбейді" ("Mali woymoyo"). Оның ән айтуының көп бөлігі ана тілі – сорай тілінде, сондай-ақ тамашек (туарлардың тілі) және фулфулде (фула халқының тілі) тілдерінде орындалады. Бокумның әкесі музыкант болған және жергілікті жұртшылық оны тойларда ойнайтын нжарка мен нжуркельді шебер ойнауымен білген. Бокум әкесімен бірге тойларға қатысып, сол жерде se galarare стиліндегі әндерді үйренген. Ол электр гитарасына қарағанда акустикалық гитараны және дәстүрлі аспаптарды қолдануды ұнатады. Малиде өскен музыканттардан басқа, Бокум Хорхе Бен-Жор, Мамаду Думбия, Салиф Кейта, Джон Ли Хукер және Монго Сантамариядан музыкалық шабыт алған.
His group, Alkibar (the name means 'messenger of the great river' in Sonrai) consists of two acoustic guitars, a njarka (a one string fiddle), a njurkle (a kind of lute), calabash and djembe percussion, and two female singers as well as male singers in the choruses. Bocoum is the lead vocalist. Bocoum uses music as a medium of communication, commenting on contemporary Malian society, e. g., "if you betray one woman, you betray all women" (Yarabitala), "we live in a crazy world with no respect; tomorrow we'll be judged by our children" (Salamm aleikum), "parents, do not force your daughters to marry; a home will never flourish without true love" (Mali woymoyo). Most of his singing is done in Sonrai, his native language, but also in Tamasheq (the language of the Tuareg) and in Fulfulde (the language of the Fula people). Bocoum's father was a musician and was noted locally for his ability to play the njarka and njurkel, which he employed to play music at weddings. Bocoum used to accompany his father to the weddings and there learnt the songs of the se galarare style of music. He retained his preference for acoustic over electric guitar, and the use of traditional instruments. As well as the Malian musicians he grew up with, Bocoum cites Jorge Ben Jor, Mamadou Doumbia, Salif Keita, John Lee Hooker, and Mongo Santamaría as his musical influences.
Карьералық тарихы
1968 жылы он үш жасында ол гитарист Әли Фарка Туре және әнші Харбер Майганың тобына шәкірт болып қосылды. Маига оған 1983 жылғы 23 наурызда қайтыс болғанға дейін ән салуды және әндер жазуды үйретті. Бокумның алғашқы жеке өнер көрсетісі 1968 жылы Моптиде өткен музыкалық байқауда болды. Ол көпшілік тарапынан жақсы қабылданып, құрмет көрді. 1972 жылы ол Малидің Бамакодағы екінші биенналесінде 3000 адамның алдында өнер танытты. Бұл биеннале 1970 жылдан 1990 жылға дейін, Мұса Траоре биліктен құлатылғанға дейін екі жылда бір рет өткізілді. Сол кезде Бамбара халқы Мали істерінде үстемдік құрды, ал Бокумның Сонраи ұлты болғандықтан, ол тек екінші орынды иеленді. 1975 жылы ол Ниафунке тобынан елінің оңтүстік-шығысындағы Кутиала қаласына жақын М'Пессобадағы ауыл шаруашылығы колледжінде оқуға стипендия алғанда шығып кетті. Үш жылдық оқудан кейін ол 1980 жылы туған қаласына және тобына оралудан бұрын Дженнеде жұмыс істеді. 1982 жылы ол Тимбуктудан Диаба аймақтық оркестріне шақырылды. 1980 жылдардың басында ол "Алкибар" тобын құрды. Ауыл шаруашылығы саласындағы біліміне сүйене отырып, ол музыкасын су және суару туралы халыққа жеткізу үшін пайдаланды. Оның тұңғыш альбомы "Alkibar" Ниафунке қаласына жақын жердегі тастап кетілген мектепте алты күн бойы жазылды – дәл сол сессияда және сол жерде Әли Фарка Туренің "Niafunke" альбомы да жазылған болатын. Шындығында, Әли Фарка мен Бокум бір-бірінің альбомдарында өнер көрсеткен. Бокум мен Әли Фарканың жазба жасаушысы топты шетелдегі студияға апару музыканың сапасын төмендетеді деп сенді. 2002 жылы Бокум "Blur" тобының әншісі Деймон Албарнмен бірлесіп, сәтті болған "Mali Music" альбомын жасады, сондай-ақ олар Лондонда және Данияда концерттерде бірге өнер көрсетті. 2005 жылы Бокум "Kennis voor het leven" фильміне музыка жазды және оның басты рөлін ойнады. 2006 жылы Афель Бокум және оның "Alkibar" тобы бельгиялық "Contre Jour" лейблінде екінші толық альбомын, "Niger" альбомын шығарды. "Niger" альбомының дыбысы дәстүрлі нжарка және нжуркель аспаптарына көп сүйенгендіктен, бұл жаңа материалдар жинағына олардың тамаша батыстық дебюті "Alkibar" альбомынан ерекше және дәстүрлі сипат береді. "Niger" альбомы әрине, оның қайтыс болған ұстазы Әли Фарка Туреге арналған шын жүректен шыққан құрметпен басталады. 2001 жылы Афель Бокумның Бразилияға жасаған сапары туралы бір қызықты дерек бар. Сол сапарда Бокум өзінің "Афель" есімінің "Сүйіспеншілік" деген мағынаға ұқсайтынын айтып, барлық бразилиялықтарға деген сезімін білдірді. Бүгінде, 10 жыл өткен соң, көптеген бразилиялықтар "Afel" сөзін "Сүйіспеншілік" символы ретінде қолданады. 2011 жылдан бастап Афель "Acoustic Africa" жобасының екінші кезегі аясында гастрольдік сапарлар жасап жүр.
In 1968, at the age of thirteen, he joined the group of guitarist Ali Farka Touré and singer Harber Maiga as an apprentice. It was Maiga who taught Bocoum to sing and to write songs until his death on 23 March 1983. Bocoum's first solo performance came in 1968 at a musical competition in Mopti. He was well received by the public. In 1972 he performed in front of 3000 people at Mali's second Biennale in Bamako, which was held every two years from 1970 to 1990, when Musa Traore was overthrown. The Bambara people were dominant in Malian affairs at that time and because of his Sonrai ethnicity, Bocoum was only awarded second prize. He left the Niafunke group in 1975 when he won a scholarship to an agricultural college in M'Pessoba, near Koutiala in the southeast of the country. After three years of study he began working in Djenné, before returning to his home town, and the group, in 1980. In 1982 he was invited to join the Orchestre Diaba Regional from Timbuktu. In the early 1980s he formed Alkibar, and influenced by his knowledge of agriculture, used their music to communicate with people about water and irrigation. His debut album, Alkibar, was recorded in an abandoned school near Niafunke over the course of six days the same session and location where the Ali Farka Touré's Niafunke was recorded. In fact, Ali Farka and Bocoum appeared on each other's albums. Bocoum and Ali Farka's record producer believed that transporting the group to a recording studio overseas would diminish the quality of the music. In 2002 Bocoum collaborated with the Blur singer Damon Albarn on the successful Mali Music album, and the two played together in concerts in London and Denmark. In 2005, Bocoum composed the music and starred in the movie Kennis voor het leven. In 2006, Afel Bocoum and his band, Alkibar, released their second full length album Niger on the Belgian label Contre Jour. The sounds of Niger rely heavily on the traditional instruments njarka and njurkel, which give this collection of new materials a more traditional, and distinctively different quality from their excellent Western debut, Alkibar. Niger opens with a heartfelt and stirring tribute to his late mentor, Ali Farka Touré. There is a curiosity about a visit made by Afel Bocoum in 2001 in Brazil. On this visit, Bocoum said his name "Afel" was like "Affection", showing what he felt for all Brazilians. Today, after 10 years many Brazilians use the word "Afel" to symbolize "Affection". As of 2011, Afel is touring as part of the second iteration of Acoustic Africa.