Ахилле Варци: Итальяндық жарыс шеберінің өмірі мен трагедиясы

Кіріспе

итальяндық автокөлік спортының шебері Ахилл Варци (8 тамыз 1904 – 1 шілде 1948) – итальяндық Гран-при жүргізушісі. Ол Формула-1-нің алғашқы ресми жарысын жеңіп алды.

Мансап

Галлиате қаласында (Пьемонт облысы, Новара провинциясы) дүниеге келген Ахилл Варци тоқыма өндірушінің ұлы еді. Жастық шағында ол Garelli, DOT, Moto Guzzi және Sunbeam мотоциклінде сәтті жарысқа қатысты. 1924 жылдан бастап Man TT аралында жеті рет жарысқа шықты. 1928 жылы автокөлік жарыстарына ауысты. Варцидің алғашқы жарыс машинасы Type 35 Bugatti болды, бірақ ол көп ұзамай Alfa Romeo машинасына көшті, осы маркамен 1929 жылғы итальяндық жарыс маусымында көптеген жеңіске жетті. 1930 жылы Варци салыстырмалы түрде жаңа Maserati компаниясынан көлік сатып алды. Ол оны Alfa Romeo машинасымен бірге жүргізіп, елдің жарыс чемпионатында жеңіске жетті, бұл жетістікті 1934 жылы қайталады. Оның маңызды жеңістерінің бірі – беделді Targa Florio жарысындағы Луи Широнды күтпеген жеңіліске ұшыратуы болды. 1933 жылғы Триполи Гран-приінде жеңіске жеткеннен кейін, сол кезде лотереямен байланысты өткен жарысқа қатысты, Варци жарыстың бұрмаланғаны туралы айыптаулардың ортасында болды. 1934 жылы Варци Alfa Romeo P3 машинасымен алты Гран-приде жеңіске жетті: Александрияда, Триполиде, Targa Florio-да, Барселонадағы Penya Rhin-де, Coppa Ciano-да және Ниццада. Сондай-ақ ол тарихта бір маусымда Targa Florio және Mille Miglia титулдарын бірдей жеңіп алған алғашқы жүргізуші болды. Альфа Ромео командасы Энцо Феррари басшылығымен бәсекеге қабілетті екенін көрсетсе де, Варци 1935 және 1937 жылдар аралығында Auto Union командасына қосылуға шешім қабылдады. Бұл шешім Варцидің жеке проблемаларымен, оның ішінде морфинге тәуелділігімен және әріптесі Пауль Питчтің әйелі Илзе Питчпен (Энгель/Хубитч/Фейнингер) қиын қарым-қатынасымен сәйкес келді. Командадағы жас Бернд Розмайердің артынан қалып, жеңіске жеткендер қатарына тек төрт рет кірді, бірақ үшінші рет әртүрлі көлікте Триполи Гран-приін жеңді. 1938 жылы ол назардан тыс қалды, ал Екінші дүниежүзілік соғыс Еуропадағы жарыстарды тоқтатты. Соғыс жылдары Варци есірткіге тәуелділігінен арылып, жаңа әйелі Норма Коломбомен тұрақтанды. Соғыс аяқталғаннан кейін Варци 42 жасында қайта оралды. 1946 жылы ол Индианаполис 500 жарысына Maserati машинасымен қатысуға тырысты, бірақ ілікпеді. 1947 жылы ол үш шағын Гран-приде жеңіске жетті және Буэнос-Айрес Гран-приіне қатысу үшін Аргентинаға сапар шекті.

Born in Galliate, province of Novara (Piedmont), Achille Varzi was the son of a textile manufacturer. As a young man, he was a successful motorcycle racer of Garelli, DOT, Moto Guzzi and Sunbeam, and rode seven times in the Isle of Man TT from 1924 before switching to auto racing in 1928 where, for the next ten years, he would rival Tazio Nuvolari, Rudolf Caracciola and Bernd Rosemeyer. Varzi's first race car was a Type 35 Bugatti but he shortly changed to driving an Alfa Romeo, a brand with which he would score many victories during the 1929 Italian racing season. In 1930 Varzi acquired a vehicle from the relatively new Maserati company. He drove it as well as an Alfa Romeo earning his country's racing championship, a feat he would repeat in 1934. One of his big victories came at the prestigious Targa Florio where he upset the favored Louis Chiron. Following his win at the 1933 Tripoli Grand Prix, a race at the time associated with a lottery, Varzi was at the forefront of allegations that the race had been fixed. Varzi won six Grand Prix in 1934 driving the Alfa Romeo P3, at Alessandria, Tripoli, Targa Florio, Penya Rhin at Barcelona, Coppa Ciano and Nice. He also became the first driver in history to hold both the Targa Florio and Mille Miglia title in one season

Although the Alfa Romeo team had proved to be competitive under the management of Enzo Ferrari, Varzi decided to join the Auto Union team, racing for them between 1935 and 1937. This move coincided with Varzi having serious personal problems, including an addiction to morphine and a difficult affair with Ilse Pietsch (Engel/Hubitsch/Feininger), the wife of fellow driver Paul Pietsch. Quickly overshadowed by teammate Bernd Rosemeyer, his trips to the winners circle dropped to only four, but he did win his third Tripoli Grand Prix in his third different vehicle. By 1938 he had dropped out of sight and the advent of World War II ended racing in Europe. During the war, Varzi overcame his drug addiction and settled down with his new wife, Norma Colombo. At the end of the War, Varzi made a remarkable comeback at the age of 42. In 1946 he attempted to race a Maserati for the Indianapolis 500 but failed to qualify. In 1947, he won three minor Grand Prix races and traveled to Argentina to race in the Buenos Aires Grand Prix.

Өлім

1948 жылы Швейцарияның Берн қаласындағы Гран-при жарысына дайындық барысында Бремгартен трассасына жаңбыр тамды. Варцидің Alfa Romeo 158 машинасы сырғанап, аударылып, оны қаза қылды. Ол туған қаласына жерленді.

Мұра

Варзидің қазасы FIA-ның жарыстар кезінде қауіпсіздік шлемдерін міндетті түрде тағуын қадағалауына себеп болды, бұрын олар таңдау бойынша болатын. 1950 жылы Варзидің бас механігі Амедео Биньями Аргентинада «Scuderia Achille Varzi» командасын құрды. Команда 1950 жылғы F1 маусымында Maserati 4CL және 4CLT машиналарымен жабдықталған бірнеше «Formula One» жарысына қатысты, оның құрамында Жозе Фролан Гонсалес, Антонио Бранка, Альфредо Пьян және Нелло Пагани сынды жүргізушілер болды. 2004 жылғы 5 маусымда «Poste Italiane» Ахилл Варзиді еске алуға арналған пошта маркасын шығарды.