Юта Симфониясының тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық оркестр

Юта симфониясы – АҚШ-тағы, Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында орналасқан американдық оркестр. Оркестрдің негізгі концерт залы – Абраванел залы. Солт-Лейк-Ситидегі тұрақты концерттерінен бөлек, оркестр Юта штатының және Интермаунтайн-Уэст аймағының қалалары мен аудандарында гастрольдік концерттер өткізеді. Оркестр Юта операсына жылына төрт қойылымда Солт-Лейк қаласының Капитолий театрында сүйемелдеу көрсетеді. Бұған қоса, Юта симфониясы мен Юта операсы Юта штатының Парк-Сити қаласындағы Дир-Вэлли музыка фестивалінде жазғы резиденцияда болады. Оркестр Юта штатының заң шығарушы органынан білім беру мақсатындағы концерттерге қаржылай қолдау алады. Симфонияның Юта аңғарындағы бөлімшесі Юта аңғары университетінің Орем қаласындағы Ноорда сахналық өнер орталығында орналасқан.

Тарих

Юта аймағында симфониялық оркестр құруға жасалған алғашқы тырабы 1892 жылы болды, бұл Юта штатының мемлекеттік мәртебе алғанға дейінгі төрт жыл бұрын болған оқиға. Солт-Лейк симфониясы (қазіргі Солт-Лейк симфониясымен шатастырмаңыз) құрылып, таратылу алдында бір ғана концерт өткізді. 1902 жылы Солт-Лейк симфониялық оркестрі құрылды және 1911 жылға дейін өмір сүрді. 1913 жылы Солт-Лейк филармониясы құрылды және ол 1925 жылға дейін жұмыс істеді. "Юта" деген атқа ие симфониялық оркестрді ұйымдастыру Ұлы депрессия кезінде Федералдық музыкалық жобаның аясында басталды, бұл жұмыспен қамтуға көмектесетін бағдарламаның бір бөлігі болды (бұл өз кезегінде Жұмыс жобалары әкімшілігінің бір бөлімі еді). Жоба Реджинальд Билзді Ютада музыкалық ұйым құру үшін жалдады. Ол 5 мүшеден тұратын негізгі құраммен Юта штатының симфониясын құрды. Бұл ұжым тез өсіп, Ютаның аймағында концерттер беріп, кең ауқымда гастрольдік сапарлар жасады. 1940 жылы өнер жобаларын қаржыландыру тоқтатылды, сондықтан жергілікті жақтастар 1940 жылдың 4 сәуірінде Фред Э. Смит президенттігімен Юта штатының симфониялық оркестрін құрды. Олар алғашқы концертін 1940 жылдың 8 мамырына жоспарлап, дирижерлікке Ханс Хенриотты шақырды. Концерт өте табысты болды, сондықтан ұжым Хенриотқа оркестрді басқаруға келісімшарт ұсынды. Бұл ансамбльдің құрамында 52 жарты штатты музыкант болды. 1947 жылы Морис Абраванель оркестрдің музыкалық директоры болды. Ол ұжымды толық штатты оркестрге айналдырып, оның ұлттық деңгейдегі беделін арттырды. Ол оркестрмен көптеген жазбалар жасады және гастрольдік сапарларға шықты. Абраванельдің басшылығымен оркестр алдымен Vanguard Records, содан кейін Vox Records компанияларында жазбалар жасады, олардың ішінде Малер мен Чайковскийдің толық симфониялық циклдары, сондай-ақ Варез, Мийо, Готшальк, Хонеггер және Сатидің шығармалары бар. Абраванель басқарған Юта симфониясының Малер симфонияларының жазбалары американдық оркестрдің (Vanguard) алғашқы толық циклі болды. Абраванельдің оркестрмен бірлесе жазған Малер жазбалары үшін Американың Брукнер қоғамынан "Малердің Құрмет медалі" (1965) және Халықаралық Густав Малер қоғамының "Малердің үздік жазбасы" сыйлығы (Бесінші симфония, 1975) табыс етілді. Абраванельдің басшылығымен оркестрдің музыкалық білім беру бағдарламасы аймақтағы ең кең өнер білім беру бағдарламаларының біріне айналды. Оқу-ағарту концерттері оркестрдің Тауаралық Батыс айманындағы гастрольдері мен Тұзды көл аймағындағы концерттерде өткізілді. Абраванель музыкалық директор лауазымынан 1979 жылы бас тартты. Сол жылы оркестр ұзақ жылдар бойы орналасқан Мормондық шатырынан көшіп, Симфония залына (1993 жылы Абраванель залы деп аталды) көшті, бұл оның алғашқы арнайы концерттік алаңы болды. 1980 жылы оркестрдің маусымы жыл бойына созылды. Абраванельдің ізбасарларының қатарында Варужан Коджан (1980-1983), Джозеф Сильверштейн (1983-1998) және Кит Локхарт (1998-2009) болды. Сильверштейн мен Локхарт басшылығымен оркестр қазіргі заманғы американдық музыкаға деген адалдығын сақтап қалды. 2002 жылдың шілдесінде Юта симфониясы мен Юта операсының басқарушы кеңестері екі ұйымды біріктіруге шешім қабылдады, нәтижесінде Юта симфониясы | Юта операсы құрылды. Біріктіру кезінде бұл АҚШ-тағы симфониялық және опералық ұйымдардың бірі болды. 2009 жылдың қыркүйегінде Тьерри Фишер оркестрдің музыкалық директоры болды. Фишердің басшылығымен оркестр тапсырыс берген қазіргі заманғы шығармалардың қатарында Аугуста Рид Томас тудырған EOS (Таң құдайы) және Эндрю Норманның Switch перкуссиялық концерті бар. Фишер қазіргі уақытта 2021-2022 маусымына дейін Юта симфониясымен келісімшарт жасасқан. 2019 жылдың мамырында оркестр Фишердің 2021-2022 жылдар аралығындағы маусымның соңында өзінің қазіргі келісімшартының аяқталуымен музыкалық директор лауазымынан бас тартатынын мәлімдеді. Алайда, COVID-19 пандемиясының салдарынан 2020 жылдың қазан айында оркестр Фишердің келісімшартының 2023 жылдың тамызына дейін музыкалық директор ретінде жоспарланған аяқталуына өзгеріс енгізу туралы мәлімдеді. 2009 жылдың қаңтар айында оркестр Джеральд Стайхенді өзінің негізгі поп-дирижері етіп тағайындады. 2017 жылы Коннер Грей Ковингтон көмекші дирижер қызметіне тағайындалды, содан кейін серіктес дирижер қызметіне көтерілді. Ковингтон 2021 жылы орнынан кеткеннен кейін, Бен Манис оркестрмен сәтті сынақтан өткеннен кейін 2022-23 маусымнан бастап келесі дирижердің көмекшісі болды. Дэвид Робертсон 2020 жылдың қазан айында оркестрді бірінші рет қонақ дирижер ретінде басқарды. Ол 2021 жылдың желтоқсан айында қосымша қонақ дирижерлікке қатысты. 2022 жылдың желтоқсан айында оркестр Робертсонды өзінің алғашқы шығармашылық серіктесі етіп тағайындады, ол 2023-2024 маусымында 3 жылдық келісімшартпен жұмыс істейді.

The first attempt to create a symphony orchestra in the Utah area occurred in 1892, four years before Utah achieved statehood. The Salt Lake Symphony (not to be confused with the modern Salt Lake Symphony) was created and presented just one concert before disbanding. In 1902, the Salt Lake Symphony Orchestra was formed, and it remained in existence until 1911. In 1913, the Salt Lake Philharmonic was formed, and it continued until 1925. The organization of a symphony with "Utah" in its name started during the Great Depression as part of the Federal Music Project, an employment assistance program which formed part of Federal Project Number One (which in turn was an arm of the Works Project Administration). The Project hired Reginald Beales to create a musical group in Utah. He formed the Utah State Sinfonietta with a core of 5 members. That group grew rapidly and toured extensively, presenting concerts throughout Utah. By 1940, federal funding for arts projects had ceased, so local enthusiasts formed the Utah State Symphony Orchestra on April 4, 1940, with Fred E. Smith as president. They scheduled their first concert for May 8, 1940 and asked Hans Henriot to conduct it. The resulting concert was so successful that the group offered Henriot a contract to direct the orchestra. This ensemble grew to 52 part time musicians. In 1947, Maurice Abravanel became the orchestra's music director. He built the ensemble into a full time orchestra and developed its wider national reputation. He recorded and toured extensively with the orchestra. Under Abravanel, the orchestra first recorded with Vanguard Records and then with Vox Records. including complete symphony cycles of Mahler and of Tchaikovsky, as well as works by Varese, Milhaud, Gottschalk, Honegger, and Satie. The Utah Symphony’s recordings of Mahler’s symphonies with Abravanel were the first complete cycle recorded by an American orchestra (Vanguard). Honors for Abravanel's Mahler recordings with the orchestra include the “Mahler Medal of Honor” from the Bruckner Society of America (1965) and the International Gustav Mahler Society award for “Best Mahler Recording” (Fifth Symphony, 1975). During Abravanel’s tenure, the Orchestra’s music education program grew into one of the most extensive arts education programs in the region. Educational concerts were given on orchestra tours across the Intermountain West and at home in the Salt Lake Valley. Abravanel concluded his tenure as music director in 1979. That same year, it left its longtime home at the Mormon Tabernacle and moved into Symphony Hall (renamed Abravanel Hall in 1993), its first dedicated concert venue. The Orchestra’s season grew to a year round schedule by 1980. Successors to Abravanel included Varujan Kojian (1980–1983), Joseph Silverstein (1983–1998), and Keith Lockhart (1998–2009). Under Silverstein and Lockhart, the orchestra continued its commitment to contemporary American music. In July 2002, the governing boards of Utah Symphony and Utah Opera decided to consolidate both organizations, resulting in the formation of Utah Symphony | Utah Opera. At the time of the merger, it was one of only two merged symphony and opera companies in the United States. In September 2009, Thierry Fischer became the orchestra's music director. Contemporary works commissioned by the orchestra during Fischer's tenure have included EOS (Goddess of the Dawn) by Augusta Read Thomas and the percussion concerto Switch by Andrew Norman. Fischer is currently contracted with the Utah Symphony through the 2021–2022 season. In May 2019, the orchestra announced that Fischer is to conclude his tenure as its music director at the end of his current contract, at the close of the 2021–2022 season. However, in the wake of the COVID 19 pandemic, in October 2020, the orchestra announced a change to the scheduled conclusion of Fischer's contract as its music director, through August 2023, to supersede the May 2019 announcement. In January 2009, the orchestra named Gerald Steichen as its principal pops conductor. In 2017, Conner Gray Covington was appointed to the role of Assistant Conductor and then promoted to Associate Conductor. After Covington stepped down in 2021, Ben Manis became the next assistant conductor, beginning in the 2022 23 season, after his successful audition with the orchestra. David Robertson first guest conducted the orchestra in October 2020. He returned for an additional guest conducting engagement in December 2021. In December 2022, the orchestra announced the appointment of Robertson as its first ever creative partner, effective with the 2023 2024 season, with a contract of 3 years.