Уильям Доусинг: Англиялық иконатар тудырушысы

Кіріспе

Ағылшын пуритан және иконашыл Уильям Доузинг (1596–1668), сондай-ақ "Смашер Доузинг" деп белгілі, ағылшын пуританы және ағылшын Азамат соғысы кезінде ерекше көзге түскен иконашыл болды. Ол негізінен Шығыс Англияда қызмет еткен.

Өмір

Уильям Доузинг Лаксфилдте, Саффолк графтығында, сол жердегі Вулфран мен Джохан Доузингтің ұлы болып дүниеге келді. 1643 жылдың тамызында Манчестердің 2-ші графы Эдвард Монтегю Доузингті Шығыс Ассоциациясының (Кембриджшир, Эссекс, Саффолк, Норфолк, Гертфордшир, Хантингдоншир және Линкольншир) әскерлерінің провист-маршалы етіп тағайындады. 1643 жылдың желтоқсанында граф, генерал-капитан ретінде, оны "бөтендік пен ырым-жырым ескерткіштерін жою жөніндегі комиссар" етіп тағайындады. Ол 1643 жылдың 28 тамыздағы Парламент жарлығын орындауға тиіс болды, онда "барлық бөтендік пен ырым-жырымға табыну ескерткіштері алынып тасталып, жойылсын" делінген. Бұл ескерткіштерге "бекітілген алтарлар, алтар қоршаулары, ғибадатхана сатылары, айқыш белгілер, айқыштар, Тринитінің және Құдай ананың бейнелері, әулиелердің суреттері және ырым-жырымдық жазулар" кірді. 1644 жылдың мамырында жарлықтың ауқымы кеңейтіліп, періштелердің бейнелері (Доузингтің ерекше қызығушылығы), рухтық төбелер, киелі су ыдыстары, сондай-ақ тас, ағаш, шыны және күміс заттардағы бейнелер де қосылды. 1643–1644 жылдары Кембриджшир және Саффолк графтықтарындағы 250-ден астам шіркеуді аралап, Доузинг жарлықта белгіленген талаптарға сай деп ойлаған заттарды алып тастады немесе бүлдірді. Джон Барвик "өзін Иоанн Доузинг деп атаған адамнан шағымданды, [ол] жалған комиссиямен елді аралап, Бедлам сияқты әрекет етеді, боялған шыны терезелерді қиратады, тек ғибадатханаларда ғана емес, сонымен қатар қоғамдық мектептерде, колледждер залдарында, кітапханаларда және жатақ бөлмелерінде (бұйрыққа қайшы) біздің либералды өнерді қасиеттілермен шатастырып, (бұйрыққа қайшы) ғибадатханалардың едендерін бұзып, қазып шығарды, олардың көптегені екі немесе үш жүз жыл бойы сол күйінде болған, негізін қалаушылар мен алдыңғыларының шаңын ескермей, олар онда жерленген болуы мүмкін; бізді қарулы сақшылар арқылы әр колледж үшін қырық шиллинг төлеуге мәжбүрледі, ол бұзған және бүлдірген нәрселерін жөндемегені үшін немесе дереу түрмеге қамалуға мәжбүрледі". Ол көмекшілерін, көбінесе достары мен туыстарынан таңдады. Олар өздері жұмысты атқара алмаған жағдайда, ол басқаларға оны орындау үшін нұсқаулар қалдырды. Кейде жергілікті тұрғындар оның жұмысына көмектесті, бірақ көбінесе қарсылыққа немесе ынтымақтастыққа келмейтін жағдайларға тап болды. Оның комиссиясы, қажет болған жағдайда әскери күш шақыру құқығымен бекітілгендіктен, ол көбінесе өз қалауын орындай алды. Ол әр шіркеуден өзінің қызметі үшін бір нобль (бір фунттың үштен бірі) ақы алды. Доузингтің комиссиясы Манчестер графының бұйрығымен және басшылығымен жүзеге асты. Сондықтан, 1644 жылдың соңында оның демеушісі Оливер Кромвельмен қарым-қатынасы нашарлаған кезде ол тоқтатылды. Доузинг осы кезеңде жұмыс істеген иконоборштардың арасында ерекше, өйткені ол өзінің істерінің көп бөлігін жазып қалдырған. Оның күнделіктерінде осы сияқты егжей-тегжейлі жазбалар көп: "1644 жылдың 6 қаңтары, Хаверхилл, Саффолк: Біз жүзге жуық ырым-жырым суреттерді бұздық; жеті монахтың монахиняны құшақтаған суретін; Құдай мен Мәсіхтің суретін; және тағы да көп ырым-жырымдық суреттерді; мен келгенге дейін 200-ге жуық бұзылған. Біз шіркеудің үстіндегі үлкен тас айқыш белгісін алып тастадық және 'Ora pro nobis' деген екі папалық жазуды жойдық". Күнделіктерінің нұсқалары онлайн режимінде қолжетімді, және олар Тревор Купердің қазіргі редакциясында жинақталған және түсіндірілген. Оның портреті Колчестер және Ипсвич мұражайлар қызметінің коллекцияларында, Ипсвичтегі Wolsey Art Gallery-де сақталған.

William Dowsing was born in Laxfield, Suffolk, the son of Wollfran and Johane Dowsing of that place. In August 1643 Edward Montagu, 2nd Earl of Manchester appointed Dowsing provost marshal of the armies of the Eastern Association (Cambridgeshire, Essex, Suffolk, Norfolk, Hertfordshire, Huntingdonshire and Lincolnshire), responsible for supplies and administration. In December 1643 the Earl, as their captain general, appointed him "Commissioner for the destruction of monuments of idolatry and superstition". He was to carry out a Parliamentary Ordinance of 28 August 1643 which stated that "all Monuments of Superstition and Idolatry should be removed and abolished". These were specified as "fixed altars, altar rails, chancel steps, crucifixes, crosses, images and pictures of any one of the persons of the Trinity and of the Virgin Mary, and pictures of saints or superstitious inscriptions." In May 1644 the scope of the ordinance was widened to include representations of angels (a particular obsession of Dowsing's), rood lofts, holy water stoups, and images in stone, wood and glass and on plate. Dowsing carried out his work in 1643–44 by visiting over 250 churches in Cambridgeshire and Suffolk, removing or defacing items that he thought fitted the requirements outlined in the ordinance. John Barwick complained of"one who calls himself Iohn Dowsing, [who] by vertue of a pretended Commission goes about the Country like a Bedlam breaking glasse windowes, having battered and beaten downe all our painted glasse, not only in our Chapples, but (contrary to Order) in our publique Schooles, Colledge Halls, Libraryes, and Chambers, mistaking perhaps the liberall Arts for Saints and having (against an Order) defaced and digged up the floors of our Chappels, many of which had lien so for two or three hundred yeares together, not regarding the dust of our founders and predecessors, who likely were buried there; compelled us by armed Souldiers to pay forty shillings a Colledge for not mending what he had spoyled and defaced, or forthwith to go to Prison"

He recruited assistants, apparently among his friends and family. Where they were unable to perform the work themselves, he left instructions for the work to be carried out by others. Sometimes the local inhabitants assisted his work, but often he was met by resistance or non co operation. His commission, backed up by the authority to call on military force if necessary, meant that he usually got his way. He charged each church a noble (one third of a pound) for his services. Dowsing's commission was at the instance and under the direction of the Earl of Manchester. It therefore ceased when his patron fell out with Oliver Cromwell in late 1644. Dowsing is unique among the iconoclasts at work during this period because he left journals recording much of what he did. They contain many detailed entries such as this one dated Haverhill, Suffolk, 6 January 1644:"We broke down about a hundred superstitious Pictures; and seven Fryars hugging a Nunn; and the Picture of God and Christ; and divers others very superstitious; and 200 had been broke down before I came. We took away 2 popish Inscriptions with Ora pro nobis and we beat down a great stoneing Cross on the top of the Church." Versions of the journals are available on line, and are collected and interpreted in the modern edition by Trevor Cooper. A portrait of him has been identified in the collections of the Colchester and Ipswich Museums Service at Wolsey Art Gallery, Ipswich.

Күнделіктердің басылған басылымдары

1885: Эвелин Уайт, К. Х., Пауси мен Хейз баспасы, Ипсвич. Кіріспе және басқа да материалдармен. 1885 жылғы басылым Канада кітапханаларында онлайн қолжетімді.
2001: Тревор Купер, ред. Уильям Доузингтің күнделігі: Англия азамат соғысы кезінде Шығыс Англиядағы иконақорлық. Вудбридж, Саффолк: Бойделл Пресс, 2001. xxiv + 551 бет.