Кіріспе

Хосе Луис Виктор Кура Гомес (5 желтоқсан 1962 жылы туған) – аргентиналық опералық тенор, дирижер, режиссер, сценограф және фотограф. Ол опера кейіпкерлерінің жанды және түпнұсқалық интерпретацияларымен танымал, әсіресе Вердидің "Отелло" операсындағы Отелло, Сен-Санстың "Самсон мен Далила" операсындағы Самсон, Руджеро Леонкаваллоның "Паглиаччи" операсындағы Канио, Джузеппе Вердидің "Стиффелио" операсындағы Стиффелио және тағы да көптеген рөлдерді орындауымен белгілі. 2007 жылы "La Commedia è finita" операсының әлемдік премьерасы болды. Бұл қойылымды Хосе Кура жобалап, режиссерлік етті, сонымен қатар ол Канионың басты рөлін өзі орындады – бұл оның режиссер және сценограф ретіндегі мансабының бастауы болды. Одан кейін 2010 жылы Баден штаттс-театрында "Самсон мен Далила" (онда ол атау рөлін де орындады), ал 2012 жылы Лотарингия ұлттық операсында "Ла Рондин" (онда ол дирижерлік те қызмет атқарды) және Валония корольдік операсында "Кавалерия Рустикана" мен "Паглиаччи" операларын қойды – екеуінде де ол Туриду мен Канио рөлдерін орындады.

Ерте өмір

Хосе Кура Аргентинаның Росарио қаласында дүниеге келген. 12 жасында Хуан ди Лоренцоның жетекшілігімен гитарада ойнады; 15 жасында хор жетекшісі ретінде тұңғыш рет сахнаға шықты; 16 жасында Карлос Кастродан композиция және Зулма Кабрерадан фортепиано сабақтарын алды. 1982 жылы ол музыкалық білімін жалғастыру үшін Росарио Ұлттық университетінің музыка мектебіне түсті; келесі жылы университет хорының дирижерінің ассистенты болды. 21 жасында Буэнос-Айрестегі Театро Колон театрында оқуға грант ұтып алды, онда ол алты ай бойы білім алды. Кура 1988 жылға дейін опера хорында ән айтумен қатар композиция және дирижерлік өнеріне ден қойды, содан кейін Хорасио Амауримен бірге әншілік шеберлігін жетілдіру үшін жұмыс істеді. Операда мансап жасауға бекінген Хосе Кура 1991 жылы Италияға көшіп, Витторио Террановамен ән жаттығуларын бастады. 1992 жылдың ақпанында ол Веронада Гензедің "Полличино" операсында әке рөлінде дебют жасады. Генуяда ол Бизенің "Кармен" операсында Ле Ремендадо және Вердидің "Симон Бокканегра" операсында Капитано де балестриери рөлін орындады.

Опера әншісі

Кураның алғашқы маңызды рөлі 1993 жылы Италияның Триест қаласындағы Джузеппе Верди лирикалық театрында Бибалоның «Синьорина Джулия» операсында ойнады. 1994 жылды ол бірқатар сәтті дебюттермен бастады: Вердидің «Набукко» операсындағы Исмаиле (Генуя) және Вердидің «Ла Форса дель Дестино» операсындағы Дон Альваро (Турин) рөлдерін сомдағаннан кейін, Пуччинидің «Ла Рондин» операсының үшінші нұсқасының әлемдік премьерасында Руджеро (Турин) және сол композитордың сирек қойылатын алғашқы операсы «Ле Виллиде» Роберто (Мартина Франка) рөлдерін орындады; соңғы қойылым Кураның алғашқы толық опералық жазбасын жасауға мүмкіндік бергендігімен ерекше аталады. Сол жылы Кура Пласидо Домингоның Operalia конкурсында бірінші жүлдеге ие болды. Қараша айында ол АҚШ-та алғаш рет Чикаго қаласында Джоорданоның «Федора» операсында Мирелла Френимен бірге Лорис Ипанов рөлінде өнер көрсетті. Одан кейін ол 1995 жылы Триестте, 1996 жылы Лондонда, 1997 және 1998 жылдары Венада, 1998 жылы Токио, Цюрих және Италияның Лекче қаласында осы рөлді қайта ойнады.

1995-2000 жылдар

1995 жылы ол өзінің кеңейіп келе жатқан репертуарына жаңа рөлдер қосуын жалғастырды. Ақпан айында Италияға оралып, Zandonai-дың «Франческа да Римини» операсында Паоло иль Белло рөлін ойнады. Маусым айында Кура Лондонның «Ковент-Гарден» Корольдік опера театрында Верди фестивалінің ашылу кешінде «Стиффелио» операсының атау рөлінде дебют жасады. 1996 жылы Кура өркендеген беделін нығайтып, өзінің буынындағы ең үміткер тенорлардың бірі ретінде танылды. Қаңтар айында Рим операсында Масканьидің «Ирис» операсындағы Осака рөлін сомдағаннан кейін, ол Лондонға оралып, Saint-Saëns-тің «Самсон мен Далила» операсында өнер көрсетті, бұл рөлі үшін ол халықаралық деңгейде мақтауға ие болды. Лос-Анджелес және Сан-Францискодағы дебюттерінде Кура репертуарына екі рөл қосты: Беллинидің «Норма» операсындағы Поллионе және «Кармен» операсындағы Дон Хосе. Басқа да маңызды рөлдер: «Ле Вилли», Леонкаваллоның «Паглиаччи» және Джорданоның «Андреа Кенье» опералары Цюрих опера театрында, Масканьидің «Кавалерия Рустиканасы» Равенна фестивалінде (Рикардо Мути дирижерлігімен және итальян теледидарында көрсетілді), ал «Паглиаччи» Амстердамның «Концертгебу» залында (Рикардо Чайли дирижерлігімен және тікелей эфирде көрсетілді). Желтоқсан айында ол 1997 жылғы желтоқсанда көрсетілген BBC-нің «Ұлы композиторлар» деректі фильмінің Пуччини бөлімінде ойнады. Кураның Миланның «Ла Скала» театрындағы дебюті 1997 жылдың қаңтар айында болды, ол Понкиеллидің «Ла Джоконда» операсында Энцо рөлін сомдады. 1998 жылдың маусым айында Кура «Ла Скалаға» Пуччинидің «Манон Леско» операсында Де Гриу рөлімен, ал 1999 жылдың ақпан айында Рикардо Мути дирижерлігімен «La Forza del Destino» операсымен қайта оралды. 1997 жылы Хосе Кура әйгілі классикалық кроссовер сопрано Сара Брайтманмен дуэт орындап, «Just Show Me How to Love You» және «There For Me» әндерін орындады, бұл әндер оның «Time to Say Goodbye» альбомында жарық көрді. Халықаралық беделінің артуымен және сыншылардың қызығушылығының күшеюімен Хосе Кура 1997 жылы маңызды мансаптық шешім қабылдады: 34 жасында Туриннің «Teatro Regio» театрында ол итальян теледидарында тікелей эфирде көрсетілген Вердидің «Отелло» операсында дебют жасады. Клаудио Аббадо дирижерлігімен «La Nazione» газеті «Хосе Кура: жаңа Отелло дүниеге келді!» деген мақала жариялады. Әлемдегі опера театрлары келісіп, Кураға өзінің Отеллосын Лондонға, Вашингтонға, Мадридке, Триестке, Мюнхенге, Буэнос-Айреске, Ниццаға, Парижге, Венаға, Цюрихке, Варшаваға, Токиоға және Флоренцияға алып бару мүмкіндігін ұсынды, бұл оны өзінің буынындағы ең ізделіспен сұранысқа ие Отеллолардың біріне айналдырды. «Отелло» дебютінен кейін Кура Болоньяда «Кавалерия Рустикана», Торре-дель-Лагода «Тоска», Венада «Федора» және Туринде танымал «Самсон мен Далила» операларында ойнады. 1997 жылдың жазында ол «Арена ди Верона» сахнасында «Кармен» операсында алғаш рет жетекші рөлде өнер көрсетті. Ол Лондондағы «Жұлдыздар кешінде» басты орын алды және жылды Германиядағы сенсациялық концерттер сериясымен аяқтады. 1998 жылы ол Токиодағы Жаңа Император театрының ашылу маусымында «Аида» рөлінде алғаш рет өнер көрсетті. Қазіргі заманның ұлы дауыстарының бірі ретінде бекінген Хосе Кура 1999 жылы Парижге «Кармен», Миланға «La Forza del Destino» және Веронаға «Аида» операларымен (теледидарда көрсетілді – интернеттен тікелей эфирде көрсетілген алғашқы опера) оралды. Жыл Нью-Йорктегі Метрополитен операсында «Кавалерия Рустикана» операсында дебют жасап, Met тарихында ашылу кешінде дебют жасаған екінші тенор болды (алғашқысы 1903 жылы Карузо болған), сондай-ақ Мадридтегі «Teatro Real» театрында Луис Антонио Гарсия Наварроның ұзақ жылдық досы және ұстазының дирижерлігімен «Отелло» операсында өнер көрсетті.

20002005 жыл

2000 жылы Хосе Кура Вашингтонда «Отелло» әнін орындап, Парижде «La Traviata» операсында Альфредо рөлінде ойнады. Бұл – аутентикалық париждік декорацияларда сахналанып, әлем бойынша тікелей эфирде көрсетілген жаңашыл қойылым. 2001 жылы Хосе Кура Вердинің қайтыс болуының жүз жылдығына арналған көптеген арнайы өнер көрсетулерде және опералық қойылымдарда қатысты, оның ішінде 27 қаңтарда (Вердинің қайтыс болған күні) Вена мемлекеттік операсында «Отелло», Париждің «Шателье» театрында, Лондонның «Ковент-Гарден» театрында, Триесттің «Театро Верди» және Цюрих опера үйінде өнер танытты. Ол Грекия мен Жапонияда «Аида» операсында ән шырқады және Цюрихте есімде қаларлық Дон Карло рөлін сомдады. Лондондағы Барбикан орталығында Верди өнерін дәріптеген сопрано Даниела Дессимен бірге екі концерт берді және Пармада Ренато Брусонмен бірге Верди ариялары мен дуэттерінен тұратын кеш өткізді. Кура 2002 жылы да Верди қойылымдарындағы табысын жалғастырды, ол ROH (ROH) өндірісінде «Il Trovatore» операсында Манрико рөлін ойнады, Цюрихте «Отеллоны» қайтадан орындады және өзінің Моорын Варшаваға арнайы, бір реттік қойылымға алып келді. Ол Токиода «Тоска», Венада «Паглиаччи» және Лондонда «Самсон мен Далила» операларында өнер көрсетті, соңғысы Барбикан орталығында сэр Колин Дэвистің жетекшілігімен концерттік нұсқада қойылды. 2002 жылы тағы төрт маңызды концерт өтті: Дальхалла, Швеция; Лодзь, Польша; Герод Аттикус, Афина, Грекия; және Хайд-парк, Лондон. Басқа да танымал орындарға Тайбэйдегі Ұлттық концерт залы, Лиссабондағы Павильяо Атлантико және Мәскеудегі Кремль кірді. 2003 жылдың басында «Отелло» (Токио), «Дон Карло» (Цюрих) және «Тоска» (Вена) опералары қойылды. Маусым айында Кура Пуччинидің «Турандот» операсында «Арена ди Верона» сахнасында Калаф рөлінде дебют жасады. 2003/2004 жылдары Кура Винер мемлекеттік операсында Массене операсының сирек қойылатын «Геродиада» пьесасында Жан пайғамбар рөлінде дебют жасады. 2003 жылдың қараша айында Кура Верди репертуарына оралып, Цюрихте «Травиата» операсында Дон Карло мен Альфредо рөлін қайтадан сомдады. 2004 жылдың желтоқсан және қаңтар айларында ол АҚШ-қа оралып, Чикаго лирикалық операсының «Самсон мен Далила» қойылымында ойнады, наурыз айында ол Лондондағы Корольдік опера театрында рөлін қайталады. Венада ол өте жеке Андреа Шениеге таныстырды. Цюрихте Кура Пуччинидің «Батыстың әуені» операсында Дик Джонсон рөлінде жеңіске жетті. Сәуір айында Кура Варшавада «Мадам Баттерфляй» операсын дирижерлік етті. Хосе Кура классикалық музыканы көпшілікке жақындатуды ынталандырды, бұл оның 2004 жылдың басында өткен екі керемет шараға қатысуымен дәлелденді. Ақпан айында Маэстро Кура Италияның Пьяченца қаласында Вердидің «Un ballo in maschera» операсын дирижерлік етті. Бұл қойылым кең аудиторияға ашық болу үшін арналған үлкен көрме залында өткізілген бірегей, заманауи қойылым болды. Мамыр айында ол Сеулге барып, «Кармен» операсының бірнеше қойылымын өткізді, бұл ашық аренада өткізілді, онда 37 000 көрермен отыратын, ал 120 метрлік сахна футбол алаңының көлеміндегі бейнеэкранмен жабдықталған. Кура 2003/2004 опералық маусымын Гамбургтегі «Отелло» және Варшавадағы «Кармен» операларымен аяқтады. 2004 жылдың қыркүйегінде Хосе Кура Цюрихке «Отелло» операсының қайта қойылымына оралды, содан кейін Stiffelio операсының тұңғыш рет қойылды. Қазан айының соңында Кура Лиссабонға оралды, ол «Associacao Portuguesa Contra a Leucemia» ұйымы үшін арнайы музыка кешін өткізді. Онда американдық спиритуалдар, опералық сүйікті әндер мен аргентиналық әндердің алуан түрлі қоспасымен қатар Орф, Рахманинов және Бородиннің дирижері болды. Екінші бөлімде шапшаң ауысып, Кура толыққанды поп-жұлдызға айналды, елдің ең танымал әншілерімен бірге таныс португалдық әндердің дуэтін орындады. 2 қарашада ол Лондонның Корольдік фестиваль залында он тенордың кешін өткізді. Кура тенор және маэстро рөлін бірдей атқарды: ол операның ең танымал арияларын орындады, содан кейін дирижерлік шеберлігін ғана емес, сонымен қатар өзінің тоғыз жас солисінің қажеттіліктерін сезіну қабілетін көрсету үшін подиумға шықты.

2005-2010 жылдар

Cura 2005 жылды Барселонада «Il Corsaro» операсының концерттік нұсқасымен ашты, содан кейін Нью-Йорктегі Метрополитен операсында «Samson et Dalila» қойылымы болды. 2005 жылдың көктемінде Кура өзінің үлкен талантын Берлин мен Пьяченцадағы екі өте әртүрлі қойылымда Канио рөлін ойнауға жұмсады. Маусым айында Кура Франко Зефиреллидің «Aida» қойылымында екі рет Радамес рөлінде Веронаға оралды. Шілдеде ол Мюнхенге барып, «Otello» операсының екі қойылымын сахналады. Хосе Кура 2005 жылғы опера маусымын «Arena di Verona» театрында «Turandot» қойылымымен аяқтады. 2005 жылы Кураның алғашқы концертіне жұлдызды сопрано Анна Нетребко қатысты; екеуі де Кельн аренасында (Lanxess Arena) 8000 көрермен алдында өнер көрсетті. Шілдеде Кура Германияның Дуйсбург қаласында өткен Дүниежүзілік ойындардың ашылу салтанатына қатысты. Кура 2005/2006 жылғы маусымды Лондонда Пуччинидің заңсыз батыры Дик Джонсон рөлінде, көптен күткен ROH өндірісіндегі «La fanciulla del west» операсымен бастады (қыркүйек). Содан кейін Кура Пуччинидің сирек қойылатын алғашқы операсы «Le Villi» операсында Роберто рөлін қайта ойнады (Вена, қазан). 2006 жылдың қаңтар айында Кура Болоньядағы Театральды Коммуналда Андреа Шениеде басты рөлді ойнады. Ақпан айында Жозе Кура Барселонаның Лицео театрындағы көрермендерге Вердидің шедеврі «Otello» операсын қайта таныстырды, бұл опера 18 жылдан бері қойылмаған еді. «La Traviata» операсындағы Альфредо және Вердидің сол аттас операсындағы Стиффелио рөлін қайталағаннан кейін, Кура Цюрих операсының Пуччинидің «Turandot» операсының авангардтық қойылымында Калаф рөлін сомдаған алғашқы тенор болды. Кура осы рөлді 2006/2007 жылғы маусымда Цюрихта қайталап, 2007/2008 жылдары да қайталады. Цюрихтен Кура Венаға «Le Villi» операсына қатысып, Вена мемлекеттік операсында «Мадам Баттерфляй» операсын дирижерлік етті. Маусым айында Кура Жапонияға оралып, Болоньядағы Театральды Коммуналда Андреа Чение рөліне қайта оралды. Оның өнерін Жапонияның премьер-министрі, операны жақсы көретін Джуничиро Коидзуми бастаған құлшыныспен қарсы алды. Кураның жазғы маусымы күтпеген жағдайға түсті, ол Веронаға «Pagliacci» операсында Канио рөліндегі бірнеше қойылымдардың біріншісіне келгенде: «Cavalleria Rusticana» операсындағы Туриду рөлін ойнауға жоспарланған тенор соңғы сәтте бас тартты, бұл «Arena di Verona» театрын рөлді орындайтын әлемдік деңгейдегі тенорсыз қалдырды. Кура дереу жауап берді. Жазғы аптапта ежелгі Рим тас-талқанына аяқ басып, әлі де ұшақтан келген шаршаңқылықтан арылмаған, алты жылдан бері орындамаған рөлін еске түсіруге тырысқан ол 1992 жылы алғаш рет оған есігін ашқан театрға деген құрмет қарызын өтеді. Бұл ұсыныс оңай болған жоқ. Кура 84 жылдық тарихында Аренаның бұл қиын сынағын бастан өткерген үшінші тенор болды. Шілде айының ортасында Кура жазғы кешке музыка жасау үшін Хорватияның Риека қаласына барды. 2006 жылдың қыркүйек айының басында Венада «Le Villi» операсында Роберто рөлінде ойнағаннан кейін, Кура Берлинге барып, айды Deutsche Oper'дің «La fanciulla del west» операсын қайта жаңғыртуымен аяқтады. Қазан айында Кура Туринге оралып, «Turandot» операсының жаңаша қойылымында Калаф рөлін ойнады. Қазан айының соңында Кура Америка Құрама Штаттарына Метрополитен операсында бірнеше қойылымдар мен екі түрлі концертпен оралды. Ол алғаш рет Франко Зефиреллидің «Tosca» операсында Марио Каварадосси рөлінде ойнады. Содан кейін Нью-Йорктегі қысқа уақыт аралығында Кура Майамиге Сао-Паулу оркестрінің арнайы қонағы ретінде латындық музыка кешіне ұшып келді. Сондай-ақ, Кура жыл сайынғы атақты Ричард Такер Музыкалық Қоры Галасына қатысты. Вердидің «Дон Карло» операсына құштар жанкүйерлерге арналған сирек кездесетін мүмкіндік ретінде, Кура қараша айының соңында Цюрихта өзінің мақталған, азап шеккен, қауіпсіз емес сәбинің бейнесін қайталады, содан кейін Венаға мүлдем басқа Дон Карлоны алып келді, онда ол сахнаны бүгінгі күннің ең танымал орындаушыларымен бөлісті. Кура операның үш галасы мен Берлиндегі «Pagliacci» операсының қайталануы үшін қысқа демалыстан кейін пайда болды. Цюрихта ол жылды өзінің «Turandot» операсымен аяқтады; Палермода ол өзінің батырлық Марио Каварадоссиін даулы «Tosca» операсында ұсынды; Карлсруэде ол өзінің «Canio» операсын орындауға Берлинге қайту алдында сол операның қойылымында әріптесі үшін соңғы минутта орын алды. Лиссабонда Associacao Portuguesa contra a Leucemia үшін қор жинау галасынан кейін Кура өзінің танымал «Otello» операсын Мангеймде бір түндік қойылыммен ұсынды. Бұдан кейін ол Цюрих операсымен Шанхайға «Turandot» операсы үшін сапар шекті және арнайы Валентин күні оркестрлік концертін өткізді. Кура сондай-ақ, таңдаулы халықаралық әншілерге арналған кеңейтілген шеберлік класын өткізіп, New Devon Opera-ның қамқоршысы ретінде Девонда қосымша концерт өткізді. Маусым айында Кура Риекаға, Хорватияға оралып, өте табысты тур де форс жасады – режиссер, декоратор және драматур ретінде «La Commedia è finita» операсын қойды. Отбасымен бірге өткізу жоспарланған жазғы демалысы Аргентинаға қайта оралумен аяқталды. Ол өз туған қаласындағы Тудың қайта бекітілуіне қатысты (онда ол Росарио әлемге жіберген 50 керемет жарықтардың бірі ретінде таныстырылды), содан кейін «Samson et Dalila» операсының жартылай сахналаған, құлшыныспен қарсы алынған қойылымдарын ұсынды, Пабло Неруданың поэзиясына негізделген жаңа композицияларын ашқан ұмытылмас, жақын концерт өткізді және жергілікті әншілерге арналған шеберлік класын өткізді. Хосе Кура ыстық жаз айларын Италияның Кортона қаласында, престижді Тоскан Күн Фестивалінде өткізді; Кура ресейлік Ұлттық оркестрді ресейлік оркестр репертуарының әсем үлгілерімен толы кешке жетекшілік етті, содан кейін Леонкавалло, Пуччини, Верди және Бизеден алынған ең танымал туындыларды ұсынған вокалдық концерт өткізді. Ол Халледе Анна Нетребкомен бірге ариялар мен дуэттер кешінде тағы бір рет сахнада кездесті, бұл концертке 8000-нен астам көрермен жиналды. Кура содан кейін Барселонаға «Andrea Chénier» операсының бір айлық қойылымына оралды. Лиссабонда Associacao Portuguesa Contra a Leucemia үшін тағы бір гала концерттен кейін Кура Кельнге «Cav/Pag» операсының танымал веризмдік қосымшасымен басқару үшін келді. Кельндегі қойылымдар арасында Кура Эйндховенде екі концерт ұсынды (екіншісі сұраныс бойынша қосылды). 2008 жылдың қаңтар айында Хосе Кура опера сүйіп тұрғандарға «Le Cid» операсын Цюрих операсында ойнап, керемет сыйлық жасады – оның әкесі, Оскар Кура, премьера күні Аргентинадағы туған жерінде қайтыс болды, бірақ трагедиялық оқиғаға қарамастан, тенор сол түні сахнаға шығып, барлық қатысушылардың көз жасына ие болды және тұрған орындан шапалақтарды алды. Кура осы қойылымды әкесіне арнады және ертесіне туған қаласы Росариоға, Аргентинаға ұшып кетті. Ақпан айының басында Кура Цюрихте «Le Cid» операсының қойылымдарынан үзіліс жасап, венгрлік қайырымдылық ұйымы Salva Vita үшін Вердидің «Requiem» операсын дирижерлік етті, бұл ұйым мүгедек азаматтарға кәсіби білім беру арқылы тәуелсіздікке қол жеткізуге көмектеседі. Наурыз айында Берлиндегі Deutsche Oper-де дирижерлік еткеннен кейін Кура Сан-Диего операсында «Pagliacci» операсында ойнап, Америка Құрама Штаттарына көптен күткен оралысын жасады – ол Солтүстік Америкада Канио рөлін алғаш рет орындады. Еуропаға оралғаннан кейін Кура Ганновердегі Staatsoper-де «Otello» операсын орындады. Ол бұл қойылымнан кейін Дюссельдорфте гала концерт өткізді және Карлсруэде «Tosca» операсында Каварадосси рөлін ойнады. Маусым айында Кура итальяндық театрға берік орнықты, Болоньяға өзінің танымал «Samson» рөліне оралды, содан кейін Пуччинидің туған күнінің 150 жылдығын мерекелеудің алғашқы кезеңінде Туринде сирек қойылатын «Edgar» операсында ойнады. Кура жазғы маусымды Цюрихке қысқа қайта оралумен аяқтады...

Дирижерлік мансап

Бастапқыда оркестр дирижері болып оқыған, оның вокалдық таланты 1988 жылға дейін танылмаған. Ол ән айтуды және дирижерлік етуді бір мезгілде (концертте де, жазбада да) орындаған және ән айтуды симфониялық шығармалармен «жарты-жарты» концерттік форматта біріктірген алғашқы суретші болды. Кура опера тарихында алғаш рет Cavalleria Rusticana дирижері болып, содан кейін 2003 жылдың ақпан айында Гамбург мемлекеттік операсында Паглиаччидегі Канио рөлін орындады. 2001 жылдың басында ол Сифония Варшаваның бас қонақ дирижері лауазымына үш жылға тағайындалды, бұл лауазымды бұрын марқұм Лорд Ехуди Менухин атқарған. Кура өзінің серіктестігін қараша айында Варшавада өткен концертпен ашты. Кейіннен Кура өзінің оркестрін Респигидің «Рим шыршалары», Рахманиновтың «Екінші симфониясы» және Бетховеннің «Тоғызыншы симфониясы» сияқты симфониялық шығармалардың жоғары бағаланған орындалу сериясында жетекшілік етті. Рахманиновтың «Екінші симфониясы» және «Аврора» опералық ариялар жинағында Кура поляк ансамблін басқарады. Ол Еуропаның көптеген оркестрлерінің сүйікті қонақ дирижері болғандықтан, Будапештте Жаңа жылдық концерт өткізді. Концерттік орындаушы ретінде Хосе Кура әнші және дирижер рөлін сәтті біріктірді, бұл 2002 жылдың қарашасында Вена Концертхаусында өткен концертінде көрінді, ол өзінің жаңа альбомы «Аврора» арияларын орындағаннан кейін Рахманиновтың «Екінші симфониясын» дирижерлік етті. 18 қыркүйекте ол Бетовеннің монументалды «Бесінші симфониясын» Еленья-Гурадағы VI Еуропа фестивалі аясында Сифония Варшава оркестрімен дирижерлік етті. Кейін Кура 28 қыркүйекте Болгария филармониясы оркестрін басқару үшін Софияға сапар шекті. Бұл кешке Респигидің «Рим шыршалары», Бородиннің «Половец билері» және Чайковскийдің «Бесінші симфониясы» кірді. 2003 жылдың қазан айында ол Прагаға тұрған орындықпен толы концертке оралды, онда Пуччини арияларының таңдамалы жинағы Чехияның ең әйгілі композиторы Антонин Дворжактың «Тоғызыншы симфониясымен» бірге орындалды. Кураның жыл соңғы қоғамдық концерті Будапештте болды, онда маэстро Матавтың Венгр симфониялық оркестрін Дворжактың «Тоғызыншы симфониясын» орындауға жетектеді, ол тікелей жазылып, Кураның Cuibar лейбелімен шығарылды. 2004 жылдың сәуір айында Кура Варшавада «Мадам Бабочканы» дирижерлік етті. Маэстро Кура 2006 жылы подиумдағы жан-жақтылығын көрсетті. Маусым айында Кура Венгриядағы Мишколчи опера фестивалінде екі қасиетті шығарманы дирижерлік ету үшін өзінің бастауларына оралды. Россинидің «Стабат Матери» әнімен ашылған бағдарлама дирижердің Золтан Кодалының «Те Деум» әніне берген түсіндіруімен ерекшеленді. Қыркүйек айында Кура Англияның Плимут қаласына Гала опера концертінде Ten Tors оркестрін дирижерлік ету үшін сапар шекті. Маэстро өзінің ансамблін Россиниден («Уильям Телл увертюрасы»), Чайковскийден («Евгений Онегин»), Гершвиннен («Порги мен Бесс» шығармаларынан таңдамалар), Вердиден («I vespri Siciliani увертюрасы») және Дворжактан («Русалкадан Айға гимн» және «Тоғызыншы симфонияның» соңғы бөлімі) орындады. Кура желтоқсан айында Италияға дирижерлік өнерді тереңдету үшін бір айлық сапарға шықты, ол жылдық Бұлшықет дистрофиясы телемарафоны кезінде қайырымдылыққа қолдау көрсету үшін ғана тоқтатылды. Артуро Тосканини қорының оркестрімен Бюссето мен Пьяченцада өткен концерттерде Рахманиновтың до-минорлы «Екінші фортепиано концерті» және минорлы «Екінші симфониясы», сондай-ақ Кодалының «Галанта билері» орындалды. Маэстро айды Вердидің «I vespri Siciliani» операсын дирижерлік етумен аяқтады.

Режиссерлік және сахналық

Хосе Кура 2007 жылы "La Commedia è finita" операсының режиссурасын қойып, декорацияларын жасады. 2008 жылдың мамырында ол Кёльн мемлекеттік театры үшін "Un ballo in maschera" қойылымын сахналады. Кейін ол 2010 жылы Баден штаттік театрында "Самсон мен Далила" (онда ол костюмдерді де жасады) және 2012 жылы Лотарингия ұлттық операсында "Ла Рондин", ал Валония корольдік операсында "Кавалерия Рустикана" мен "Паглиаччи" операларын қойды. 2012 жылы ол операның режиссурасын, дирижерлеуін, декорацияларын және костюмдерін жасаған алғашқы суретші болды. Бұл Францияның Нанси қаласындағы Лотарингия опера театрында өткен "Ла Рондин" қойылымы еді.

Фотография

2008 жылы ол өзінің алғашқы «Espontáneas» фотосуретке түсірілген суреттерінен тұратын кітабын шығарды, одан кейін Италияның Кортона қаласындағы Тоскана Күн фестивалінде көрме ұйымдастырылды.

Негізгі жазбалар

Кураның дискографиясы мен фильмографиясы оның негізгі репертуарын, сондай-ақ көптеген концерттік өнеркөрсетілімдерін және дирижерлік туындыларын қамтиды. 2002 жылы ол Cuibar Phono Video (CPV) компаниясын құрды. Сол жылы CPV Рахманиновтың 2-ші симфониясын "Синфония Варшава" тобымен бірге шығарды, оны Кура дирижерлік етті. Ол қазірге дейін өз компаниясы арқылы туындыларын жариялап келеді.

Дискография

Жыл Жазушы компания 1994 Le Villi Nuova era 1996 Iris BMG – Ricordi 1997 Anhelo Erato 1997 Puccini Arias Erato 1998 Fedora ECA 1998 Samson et Dalila Erato 1999 Verismo Erato 2000 Pagliacci Decca 2000 Verismo Erato 2000 La Traviata à Paris Teldec 2000 Manon Lescaut Deutsche Grammophon 2001 Bravo Cura Tour Collection Erato 2002 Әртіс портреті Warner Classics 2002 Boleros Warner Classics 2002 Aurora CPV 2002 Рахманиновтың №2 симфониясы ми-минорда CPV 2003 Дворактың махаббат әндері / №9 симфониясы CPV

Оқыту және қамқорлық

Ол Нью-Дэвон операсының демеушісі және Британ жастар операсының (немесе BYO) вице-президенті. 2007 жылы Хосе Кура Лондондағы Корольдік музыка академиясының арнайы шақырылған профессоры болып тағайындалды. Ол жылдар бойы түрлі оқу орындарында көптеген шеберлік сабақтарын өткізді және оқытумен айналысты. Ең бастысы, халықаралық аренаға жаңа, жас дағдыларды жол ашуға бағытталған "Нанси Опера Пассион" үшін.

Қайырымдылық жұмыс

2005 жылы Кура Италияда жыл сайынғы бұлшықет дистрофиясы телемарафонын өткізді. 2007 жылдың тамызында ол лейкемияға қарсы күрестегі ұйымға үздіксіз қолдауы үшін Португалияның лейкемияға қарсы ассоциациясы (APCL) тарапынан «Құрметті негізін қалаушы» атағымен марапатталды. 2008 жылдан бері ол Венгриядағы Salva Vita Foundation қорымен ынтымақтастықта жұмыс істеп келеді.