Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AM1 класы 1952 жылы төртінші рельстік тұрақты токтан (DC) электрлік пойыз құрамына түрлендірілген прототиптік айныма ток (AC) көп бірліктеріне бөлінді және Ланкастер/Морекэмб/Хейшам бағытында пайдаланылды. Бұл бағыт Мидленд темір жолымен 6.6 кВ, 25 Гц айныма тогымен электрлендірілген болатын. Олар 1952 жылы қызметтен алынып, бағыт қайтадан бумен жүруге көшті. 1953 жылы желілік кернеу 50 Гц жиілігінде 6.6 кВ-қа өзгертілді және AM1 пойыздары енгізілді. Бұл темір жолға тиесілі электр станцияларының орнына Ұлттық желіден қуат алу мүмкіндігін тексеру мақсатында жасалды. AM1 пойыздары сынаптық-доғалық түзеткіштермен жабдықталды, бірақ кейін біреуі сынақ ретінде жақсы өткізгіш түзеткішке айналдырылды. Пойыз құрамы Саутпортқа жақын орналасқан Миолс Коп жөндеу шеберханасында күтілді. Бағыт жолаушылар үшін жабылып, 1966 жылдың басында пойыз құрамы қызметтен алынды. AM2 және AM11 класстарындағыдай, TOPS жүйесінде 302–311 класстарына айналмаған AM1 класы жүйеде 301 класы ретінде орнын алуға үлкермей қызметтен шығарылды. Дегенмен, осы сынақтардың сәттілігі Ұлыбританияның Оңтүстік аймағынан тыс жерлерде стандартты 25 кВ айныма токпен электрлендіруді таңдау шешіміне үлкен үлес қосты.
Class AM1 was allocated to the prototype AC electric multiple units, converted from fourth rail DC electric stock in 1952 and used on the Lancaster/Morecambe/Heysham route. This route had been electrified by the Midland Railway at 6.6 kV, 25 Hz AC. These were withdrawn in 1952 and the service reverted to steam haulage. The line voltage was changed to 6.6 kV at 50 Hz in 1953 and the AM1s were introduced. Thus was a test to see if power could be drawn from the National Grid rather than railway owned power stations. The AM1s were fitted with mercury arc rectifiers but one was later converted to a solid state rectifier as a test. The stock was maintained at Meols Cop works near Southport. The line was closed to passengers and the stock withdrawn in early 1966. Unlike classes AM2 AM11, which became TOPS Classes 302–311, class AM1 was withdrawn before it could take its place in the system as class 301. However, it was the success of these tests that contributed to the decision to choose 25 kV AC overhead electrification as standard in Great Britain outside the Southern Region.
Тарих
Электрлік қызмет 1953 жылдың 17 тамызында басталды, және пойыздар, көбінесе тәжірибелік деп есептелді, 1966 жылдың 2 қаңтарына дейін жүріп тұрды, содан кейін қызметтен алынды. Төрт электр поездің әрқайсысы оларды сынау үшін әртүрлі ерекшеліктермен жабдықталған, және бастапқы MR электрлендіру жабдығы әлі орнында болғанмен, кейбір жерлерде қолданылса да, басқа бөлімдер ұсынылып отырған BR стандартты электрлендіру мүмкіндіктерін сынау үшін пайдаланылды. Жазғы демалыс маусымынан басқа уақытта қызметке сұраныс аз болды, ал Ланкастер мен Морекамб арасындағы бұрынғы LNWR бағытының болуы дизельдік қызметтің орын алмастыруына мүмкіндік берді. Қызметті іске асыру қиын болды, себебі LNWR Lancaster Castle станциясынан бұрынғы MR Lancaster Green Ayre станциясына дейін қысқа қашықтықта төмен құлдырай жүріп, пойыздар Lune өзені бойымен батысқа қарай Morecambe Promenade станциясына дейін кері жүргізілді, онда қайтадан Хейшем бағытына бұрылды.
The electric service started on 17 August 1953, and the trains, very much seen as experimental, ran until 2 January 1966, when they were withdrawn. Each of the four electric trains contained different unique features to test them, and although the original MR electrification equipment, which was still in situ, was used in places, other sections were used for trials of the proposed BR standard electrification features. There was little demand for the service outside the summer holiday season, and the presence of the duplicate former LNWR route between the Lancaster and Morecambe allowed a replacing diesel service to use that route. The service was complex to operate, for, from the main line ex LNWR Lancaster Castle station, it ran downhill a short distance to the ex MR Lancaster Green Ayre station, where trains reversed to run westward along the River Lune to Morecambe Promenade station, where trains reversed again to run to Heysham.
Бұрынғы қолданылуы
Көліктердің прототиптік бірліктер құру үшін қайта жабдықталған вагондары 1914 жылы Metropolitan Carriage, Wagon & Finance Company компаниясымен Батыс Лондон желісінің төртінші рельстік DC электрлендіруі үшін салынған бұрынғы LNWR электрлік бірліктерінен алынған. Олар екінші дүниежүзілік соғыстың басында, олар қызмет еткен Батыс Лондон бағыты бомбалау салдарынан жолаушылар тасымалы үшін жабылып, қоймаға алынған. Вагон ішін автобус типтес орындықтармен жаңарту жұмыстары жүргізілген. 28221 басқарушы моторлық вагоны германийлік түзеткішпен жабдықталды және 1954 жылдың 26-29 мамырында Лондондағы Уилсденде өткен Халықаралық теміржол конгресінде көрсетілді.
The carriages converted to form the prototype units were drawn from former LNWR electric units built in 1914 by the Metropolitan Carriage, Wagon & Finance Company for use on the West London line fourth rail DC electrification. They had been stored early in World War II after the West London route on which they worked was closed to passengers due to bomb damage. The interiors were modernised with bus type seating. Driving motor coach 28221 was fitted with a germanium rectifier and displayed at the International Railway Congress, Willesden, London between 26 and 29 May 1954.