Орарь – шығыс православие шіркеуінде диакон мен поддиаконның ерекше киімі. Брокаттан тігілген, тігістермен безендірілген, литургиялық рәсімдерде қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс православие шіркеуінің киімі. Орарион (грекше: ὀράριον; славянша: орарь, orar) – Шығыс православие, шығыс православиелік және шығыс католик шіркеулеріндегі диакон мен субдиконның ерекше киімі. Бұл броктан жасалған, әдетте ені кең, ұзындығы әр түрлі болатын тар белдік. Оның бойында тігілген немесе қосылған үш, бес немесе жеті крестпен әшекейленген. Ол көбінесе шеттерінде сәндік жолақтармен және екі басында жиекпен безендіріледі.
Eastern Orthodox church vestment
The Orarion (Greek: ὀράριον; Slavonic: орарь, orar) is the distinguishing vestment of the deacon and subdeacon in the Eastern Orthodox Church, Oriental Orthodox Churches and Eastern Catholic Churches. It is a narrow stole, usually wide and of various lengths, made of brocade, often decorated with crosses (three, five or seven) embroidered or appliquéd along its length. It is usually trimmed with decorative banding around the edges and fringe at the two ends.
Диакон
Диакон орарионды сол иығына киіп, алдыңғы бөлігін сол білегінің үстіне жауып қояды. Ол осы бөлігін оң қолына алып, литанияларды оқығанда немесе назарды белгілі бір литургиялық амалға аударғанда пайдаланады. Бұл жалғыз орарион – дәстүрлі және көне иконографияда көрсетілгендей, ең ерте түрі. Архидиакондар мен протодиакондарға әлдеқайда ұзын қос орарион табыс етіледі, ол сол иықтың үстінен киіліп, кеуде мен арқаны айналып, қайта сол иықтан алға түседі. Архидиаконның орарионында «Киелі» сөзі үш рет ірі әріптермен кестеленуі мүмкін, қалыпты жағдайда *nomina sacra* қолданылып, Трисагионға сілтеме жасалады. Қазіргі грек православие дәстүрінде барлық диакондар көбінесе қос орарион киеді. Қасиетті тағамға дайындалғанда, диакон орарионды беліне орап, екі ұшын иығына көтеріп (артында крест пішінін жасап), содан кейін алға түсіріп, беліне оралған бөлігінің астына тығып қояды. Армян тәжірибі Византиялық рәсімімен бірдей, бірақ олардың диакондары бір орарион киеді, оны уар деп атайды. Шығыс католиктері православиеліктері сияқты дәстүрді ұстанады. Кейде грек-католик тәжірибінде, егер диакон уағыз айтса, бірақ басқаша қатыспаса, қос орарион тек сол иықтың үстіне (ұзындығын толықтыру үшін бүктеліп) сотоканың үстінде киіледі. Орарионды сотоканың үстінде қолдану көбінесе украин және русин дәстүріндегі грек-католиктері арасында кездеседі; бұл жалпы Византиялық тәжіриптен ерекшеленеді, онда стихарионсыз орарион кию дәстүрі жоқ.
The deacon wears the orarion over his left shoulder with the front portion draped over his left forearm. He will take this portion in his right hand when leading litanies or drawing attention to a particular liturgical action. This single orarion is the oldest form, as illustrated in traditional and older iconography. Archdeacons and protodeacons are awarded the much longer double orarion, which is worn over the left shoulder, wrapped around the chest and back, and brought back over the left shoulder to the front. The Archdeacon's orarion may also have the word "Holy" embroidered three times on it in large letters, using nomina sacra where customary, in reference to the Trisagion. In modern Greek Orthodox practice, all deacons usually wear the double orarion. When preparing for Communion, the deacon will wrap the orarion around his waist, bringing the ends up over his shoulders (forming a cross in back) and then straight down in front, tucking them under the section around the waist. Armenian usage is identical to the Byzantine Rite, except that their deacons wear the single orarion, which they call urar. Eastern Catholics follow the same tradition as do their Orthodox counterparts. Sometimes in Greek Catholic practice, the double orarion is worn only over the left shoulder (folded to make up for length) over a cassock if the deacon in question is preaching, but not participating otherwise. This use of the orarion on top of a cassock is most often seen among Greek Catholics of the Ukrainian and Ruthenian tradition; this is a marked departure from general Byzantine practice, in which there is no tradition of wearing the orarion without sticharion.
Қосалқы дьякон
Субдиакон да орарионды киеді, бірақ әрқашан жоғарыда сипатталғандай денесіне орайды. Грек дәстүрінде, шаш қырқылып, шамшылар орарионды артқы жағынан шалысқан күйде киеді, бірақ екі ұшы алдыңғы жағына параллель түсірілген болады. Сол грек дәстүрінде, алтарьда қызмет ететіндерге кейде орарионды алдыңғы жағына параллель түсірілген екі ұшымен киюге бата беріледі. Славян православиесінде, субдиакон шенінен төменгілерге орарион киюге әдетте рұқсат берілмейді. Дегенмен, оқырмандар мен алтарьда қызмет ететіндерге епископ кейде батасын беріп, орарион киюге және субдиаконның шектеулі міндеттерін орындауға мүмкіндік береді. Мұндай жағдай әдетте, ер адамның субдиакондыққа шақырылғаны анықталғанда және ол үйленуді жоспарлап отырса, бірақ әлі үйленбеген кезде болады. Канон бойынша, егер ер адам үйленгісі келсе, субдиакондыққа бекітілгенге дейін үйленуі керек, ал субдиакондыққа бекітілгеннен кейін үйленген адам қызметтен алынады.
The subdeacon also wears the orarion, but always wrapped around his body in the manner described above. In the Greek tradition, tonsured taper bearers wear the orarion similarly crossed in back, but with the ends hanging parallel in front. In the same Greek tradition, altar servers will sometimes be given a blessing to wear the orarion with the ends hanging parallel in front. In Slavic Orthodox use, no one below the rank of subdeacon is usually permitted to wear the orarion. However, readers and altar servers are sometimes given a blessing by the bishop to vest in the orarion and perform some limited functions of a subdeacon. This is usually in cases where a man has been discerned to have a vocation to the subdiaconate and plans to marry but has not yet done so. The canons require that if a man is to marry, he must do so before ordination to the subdiaconate, and that anybody who marries after subdiaconal ordination is to be deposed.