Отис Адельберт Клайн: Pulp эрасының жазушысы және әдеби агенті
Otis Adelbert Kline
Отис Клайн (1891-1946) – американдық жазушы, «Weird Tales» журналында шығармалары жарияланған, әдеби агент. Э. Райс Берроузбен қарым-қатынасы, Марс және Венера романдары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық романист (1891-1946)
American novelist (1891 1946)
Отис Адельберт Клайн (1 шілде 1891 – 24 қазан 1946) – американдық ән жазушы, оқиғалы романдар авторы және әдеби агент. Оның көптеген шығармалары алғаш рет "Weird Tales" журналында жарияланды. Клайн, досы және кейде бірлескен авторы Э. Хоффман Прайс сияқты, шығыстанумен әуесқой ғалым және араб тілін зерттеуші болған.
Otis Adelbert Kline (July 1, 1891 – October 24, 1946) was an American songwriter, adventure novelist and literary agent during the pulp era. Much of his work first appeared in the magazine Weird Tales. Kline was an amateur orientalist and a student of Arabic, like his friend and sometime collaborator, E. Hoffmann Price.
Клайн және Берроуз
Клайн ең алдымен әріптес жазушысы Эдгар Райс Берроузбен болған аңызға айналған әдеби дау үшін танымал. Ол Берроуздың Марс романдарын Венерада орын алған нұсқаларын жасап (1929 жылғы "Қауіпті планета" және екі жалғасы), оның наразылығын тудырған деген болжам бар. Оқиғаға сәйкес, Берроуз оған Венера романдарын жазып кек қайтарған. Клайнның Берроуздың "Тарзан" ертегілеріне ұқсас ормандағы шытырман оқиғалары да осы қақтығыстың куәсі ретінде келтірілген. Екі автор да сөз болған туындыларды жазғанмен, олардың бір-бірімен таласқандығы туралы теория тек туындылардың ұқсастығы мен жариялану мерзімі арқылы ғана қолдау табады. Бұл дау теориясы алғаш рет Дональд А. Вуллхаймның "Клайн мен Берроуздың соғысы" атты мақаласында (Science Fiction News, 1936 жылғы қараша) жарияланып, кейіннен Сэм Московицтің "Шексіздікті зерттеушілер" (1963) кітабында кеңінен таралды. Ричард А. Лупофф өзінің "Эдгар Райс Берроуз: Оқиға шебері" (1965) кітабында бұл дауды жоққа шығарды. Лупоффтың дауды жоққа шығаратын дәлелдері: 1) екі жазушының бірі де дауды мойындағандығын көрсететін құжатталған мәлімдеме жоқ, және 2) екі автордың отбасы мүшелері олардың бұл туралы ешқашан айтқан есімдерін есіне алмайды. Лупоффтың тергеуіне жауап ретінде Московиц өзінің бастапқы көзін Вуллхаймның мақаласы деп атады, ал Вуллхайм өзінің ақпаратының көзі туралы сұраққа: "Мен оны өзім ойлап таптым!" деп жауап берді.
Kline is best known for an apocryphal literary feud with fellow author Edgar Rice Burroughs, in which he supposedly raised the latter's ire by producing close imitations (The Planet of Peril (1929) and two sequels) of Burroughs's Martian novels, though set on Venus; Burroughs, the story goes, then retaliated by writing his own Venus novels, whereupon Kline responded with an even more direct intrusion on Burroughs's territory by boldly setting two novels on Mars. Kline's jungle adventure stories, reminiscent of Burroughs's Tarzan tales, have also been cited as evidence of the conflict. While the two authors did write the works in question, the theory that they did so in contention with each other is supported only circumstantially, by the resemblance and publication dates of the works themselves. The feud theory was originally set forth in a fan press article, "The Kline Burroughs War," by Donald A. Wollheim (Science Fiction News, November, 1936), and afterward given wider circulation by Sam Moskowitz in his book Explorers of the Infinite (1963). Richard A. Lupoff debunked the case in his book Edgar Rice Burroughs: Master of Adventure (1965). Among the evidence cited by Lupoff discounting the feud: (1) no comment from either writer acknowledging the feud is documented, and (2) family members of the two authors have no recollection of ever hearing them mention it. In response to Lupoff's investigations, Moskowitz identified his original source as Wollheim's article, while Wollheim stated, when questioned on the source of his own information: "I made it up!"
Клайн және таңғажайып әңгімелер
Клайн журналдың құрылған сәтінен бастап "Шығанақ әңгімелер" журналында көмекші редактор болып жұмыс істеді. Ол журналға көптеген әңгімелер жазды және 1924 жылғы мамыр-шілде айларына арналған бір ғана санды редакциялады (онда оның "Зұлымдық тұлғасы" атты қысқа әңгімесі де жарияланды).
Kline was an assistant editor at Weird Tales from its inception. He contributed numerous stories to the magazine and edited a single issue — that for May–July 1924 (which also contained his short story "The Malignant Entity").
Әдеби агент
1930 жылдардың ортасында Клайн жазуды көптеп тастап, әдеби агенттік мансабына көңіл бөлді (әсіресе, Weird Tales журналының авторы Роберт Э. Говард, семсер мен сиқыр туралы жазудың негізін қалаушы және Конан-варварды жасаушы). Клайн 1933 жылдың көктемінен Говард 1936 жылдың маусымында қайтыс болғанға дейін оның әдеби өкілі болды, содан кейін Говардтың мүлкі үшін әдеби агент ретінде қызметін жалғастырды. Клайн Говардтың "планеталық роман" Альмурикті аяқтаған болуы мүмкін деген пікір бар, ол 1939 жылы Weird Tales журналына қайтыс болғаннан кейін жариялау үшін жіберді, бірақ бұл мәлімдеме даулы.
In the mid 1930s Kline largely abandoned writing to concentrate on his career as a literary agent (most famously for fellow Weird Tales author Robert E. Howard, pioneer sword and sorcery writer and creator of Conan the Barbarian). Kline represented Howard from the spring of 1933 till Howard's death in June 1936, and continued to act as literary agent for Howard's estate thereafter. It has been suggested that Kline may have completed Howard's "planetary romance" Almuric, which he submitted to Weird Tales for posthumous publication in 1939, although this claim is disputed.