Rapetosaurus krausei түрімен белгілі Rapetosaurus-тың табылуы – бұл титанозаврдың дерлік толық сақталған қаңқасы мен бас сүйегімен бірге табылған алғашқы жағдай. Бұл жаңалық үлкен сауропод динозаврлары тобының көп жылдық жіктелу мәселелерін түсінуге көмектесті және тек жартылай қазылған қалдықтары ғана белгілі басқа титанозаврларды қайта құруға негіз болды. Бұл жарияланымды 2001 жылы Кристина Карри Роджерс және Кэтрин А. Форстер Nature ғылыми журналында жариялады. Табылған қаңқа жасөспірімге тиесілі, сонымен қатар үш басқа да жеке тұлғаның жартылай қалдықтары табылды. Қазба жұмысы барысында жартылай бас сүйек (UA 8698, голотиптік үлгі), тағы бір жартылай бас сүйек, бірнеше құйрық омыртқасы жоқ жас қаңқа және басқа бір омыртқа табылды. Әсіресе, жас титанозаврдың қаңқасы – ең толық сақталған титанозавр қаңқасы және денесіне басы әлі де тіркелген жалғыз қаңқа. Қазылған қалдықтар Мадагаскардың солтүстік-батысындағы Махажанга ойпатында, Махажанга портынан көп алшақ емес жерде табылған. Олар Анембеламба мүшесі деп аталатын құмтас қабатынан табылды, ол Маеварано формациясының бөлігі болып табылады. Бұл тау жынысының жасы кейінгі Бор кезеңінің Маастрихт сатысына сәйкес келеді, яғни қазылған сүйектер шамамен 70 миллион жыл бұрын пайда болған. Оларды Stony Brook университетінің экспедициясы, жергілікті Universite d'Antananarivo университетінің көмегімен тапты. Экспедиция жетекшісі Дэвид Крауз 1993 жылдан бері осы жерде қазба жұмыстарын жүргізіп келеді. Rapetosaurus атауы Rapeto (малагаси халық ертегілеріндегі жердің географиялық ерекшеліктеріне жауапты алып құдай) және грек тіліндегі «саурос» (кесіртке) сөздерінен алынған. Түрлік атауы, krausei, экспедиция жетекшісі Дэвид В. Краузе есімімен аталған.
The discovery of Rapetosaurus, known by the single species Rapetosaurus krausei marked the first time a titanosaur had been recovered with an almost perfectly intact skeleton, complete with skull. It has helped to clarify some difficult, century old classification issues, among this large group of sauropod dinosaurs and provides a good baseline for the reconstruction of other titanosaurs that are known only from partial fossilized remains. The discovery was published in 2001 by Kristina Curry Rogers and Catherine A. Forster in the scientific journal Nature. The nearly complete skeleton is that of a juvenile and partial remains from three other individuals were also recovered. The dig uncovered a partial skull (UA 8698, the holotype specimen), another partial skull, a juvenile skeleton missing only a few tail vertebrae, and an unrelated vertebra. The juvenile skeleton, in particular, is the most complete titanosaur skeleton ever recovered and the only one with a head still attached to the body. The fossilized remains were found in the Mahajanga basin in northwest Madagascar, not far from the port city of Mahajanga. They were recovered from a layer of sandstone known as the Anembalemba Member, which is part of the Maevarano Formation. The rock formation has been dated to the Maastrichtian stage of the late Cretaceous, which means the fossilized bones are about 70 million years old. They were found by a field team from Stony Brook University with the assistance of the local Universite d'Antananarivo. The team leader, David Krause, had been excavating fossils from the site since 1993. The generic name Rapetosaurus is derived from Rapeto (a giant deity in Malagasy folklore credited for the geographical features of the land) and sauros, which is Greek for lizard. The species epithet, krausei, is named after the team leader of the expedition, David W. Krause.
Өсу
Кристина Карри Роджерс және оның әріптестері музей коллекциясынан жас рапетозаврдың сирек кездесетін үлгісін тапты. Үлгінің салмағы шамамен 40 килограмм (88 фунт) болғаны және өліміне дейін 39-дан 77 күн аралығында болғаны бағаланды. Жас рапетозаврдың жұмыртқадан шыққан кезде салмағы 3,4 килограмм (7,8 фунт) болғаны есептелді. Сүйектердің жаңару процесіне сүйене отырып, жас сауроподтың ата-аналық күтімсіз де өмір сүре алатыны болжалды. Сүйектерді талдау көрсеткендей, жас рапетозавр Креттану Мадагаскарының қатал құрғақшылықтарынан аштан өлген болуы мүмкін.
A rare specimen of a juvenile Rapetosaurus was uncovered in a museum collection by Kristina Curry Rogers and colleagues. The specimen was estimated to weigh about 40 kilograms (88 pounds) and was likely between 39 and 77 days old by the time of its death. At the time of its hatching, the juvenile Rapetosaurus was estimated to be 3.4 kilograms (7.8 pounds) in weight. Based on bone remodeling, the juvenile sauropod was also believed to have been capable of surviving with little to no parental care. Analysis of the bones further revealed the young Rapetosaurus likely starved to death due to Cretaceous Madagascar's harsh droughts.
Палеоэкология
Маастрихт кезеңінде, қазіргідей, Мадагаскар арал болды, ол 20 миллион жыл бұрын Үндістан субконтинентінен бөлінген. Ол солтүстікке қарай жылжыды, бірақ бүгінгіге қарағанда 10–15° оңтүстік ендікте орналасқан. Сол кездегі климат жартылай құрғақ, температура мен жауын-шашынның айқын маусымдық өзгеруі байқалды. Көптеген ежелгі жануарлар жағалау бойындағы су тасқынына ұшыраған жазықта, көптеген құмды өзен арналарымен тілген жерде мекен еткен. Геологиялық дәлелдерге сәйкес, жауын-шашынның басталуымен осы арналар арқылы қалдықтар ағып, алдыңғы құрғақ маусымда өлген организмдердің денелерін көміп, олардың қазба жәндіктер ретінде сақталуына жағдай жасады. Маастрихт кезеңінде аймақтағы теңіз деңгейі көтеріліп, Палеоцен дәуірінде де жалғасты, сондықтан Rapetosaurus жағалаудағы су тасқыны сияқты ортада да мекендеген болуы мүмкін. Беривотра формациясы сол замандағы теңіз ортасын көрсетеді. Онда сүтқоректілердің бес-алты түрі, бірнеше құс, ноазаврид Masiakasaurus және абелизаврид Majungasaurus табылды. Сонымен қатар, гондванатерлер және плаценталық емес эутериялар сияқты жойылып кеткен сүтқоректілердің әртүрлі түрлері де ашылды, ал біріншісі Vintana сияқты ірі өлшемдерге жеткен. 1996 жылы ірі абелизаврид теропод – Majungasaurus бас сүйегі табылды. Ол Үндістан мен Аргентинада табылған түрлерге ұқсас, бұл бұрынғы Гондвана суперконтинентінің фрагменттері арасындағы құрлық көпірлері соңғы креда дәуірінде, бұрын ойланғаннан әлдеқайда кейін де болғандығын көрсетеді. Ең мүмкін жағдай – Оңтүстік Америкадан Антарктидаға, содан кейін Үндістан мен Мадагаскарға жануарлардың өтуіне мүмкіндік берген құрлықтағы көпір. Majungasaurus өз ортасындағы ең ірі жыртқыш болған, ал сол кездегі жалғыз белгілі ірі өсімдікқоректілер Rapetosaurus сияқты савроподтар болған. Ғалымдар Majungasaurus савроподтарға аң аулауға маманданған деп болжайды. Rapetosaurus сүйектеріндегі Majungasaurus тіс іздері оның осы савроподтармен қоректенгенін көрсетеді, оларды өлтірген-өлтірмегеніне қарамастан. Әдетте, титанозаврлар савроподтар арасында ерекше болды, өйткені олар үлкен орнитосхиан динозаврларымен бірге өмір сүрді, мысалы, кератопсидтер, хадрозаврлар және анкилозаврлар. Алайда, Rapetosaurus титанозаврлар арасында ерекше болды, өйткені ол Махаджанга алабында тек бір ғана басқа ірі өсімдікқоректі, басқа титанозаврмен бөлісті. Кішкентай өсімдікқоректілер сирек кездесетін, тек бір ғана, Simosuchus, сол аймақта 100 жылдан астам уақыт бойы жиналған. Орнитосхиан динозаврларының болмауына байланысты, ежелгі Мадагаскарда басқа жердегі креда дәуірінен өзгеше өсімдік жейтін қауымның динамикасы болған деп болжанады.
During the Maastrichtian, like it is now, Madagascar was an island, having separated from the Indian subcontinent less than 20 million years earlier. It was drifting northwards but still 10–15° more southerly in latitude than it is today. The prevailing climate of the time was semi arid, with pronounced seasonality in temperature and rainfall. Many prehistoric animals inhabited a coastal flood plain cut by many sandy river channels. Strong geological evidence suggests the occurrence of periodic debris flows through these channels at the beginning of the wet season, burying the carcasses of organisms killed during the preceding dry season and providing for their exceptional preservation as fossils. Sea levels in the area were rising throughout the Maastrichtian, and would continue to do so into the Paleocene Epoch, so Rapetosaurus may have roamed coastal environments like tidal flats as well. The neighboring Berivotra Formation represents the contemporaneous marine environment. five or six species of mammals, and several other birds, the noasaurid Masiakasaurus, and the abelisaurid Majungasaurus. A variety of extinct mammals have also been discovered, such as gondwanatheres and non placental eutherians, the former reaching large sizes such as Vintana. The skull of Majungasaurus, a large abelisaurid theropod, was discovered in 1996. It is similar to species found in India and Argentina, indicating that land bridges between the fragments of the former supercontinent of Gondwana still existed in the late Cretaceous, far later than was previously believed. The most likely occurrence was a land bridge allowing animals to cross from South America to Antarctica, and then up to India and Madagascar. Majungasaurus was the largest predator in its environment, while the only known contemporaneous large herbivores were sauropods like Rapetosaurus. Scientists have suggested that Majungasaurus specialized in hunting sauropods. Majungasaurus tooth marks on Rapetosaurus bones indicate that it at least fed on these sauropods, whether or not it actually killed them. Typically, titanosaurs were unusual among sauropods in that they coexisted with large ornithischian dinosaurs such as ceratopsids, hadrosaurs, and ankylosaurs. However, Rapetosaurus was atypical among titanosaurs in that it shared the Mahajanga basin with only one other large herbivore, another titanosaur. Smaller herbivores were rare, with only one, Simosuchus, being discovered during over 100 years of collection in that area. Due to the absence of ornithischian dinosaurs, it is suggested that prehistoric Madagascar saw a different herbivore community dynamic than was seen elsewhere in the Cretaceous.