Леопольд II: Австрия маргравы және Грегориандық реформалар қолдаушысы
Leopold II, Margrave of Austria
Леопольд II Австрийский (1050-1095): биография, роль в споре об инвеститурах, поддержка реформ Григория VII и противостояние Генриху IV. История Бабенбергов.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Леопольд II (1050 – 12 қазан 1095), «Леопольд Әдемі» (Люитпольд дер Шёне) деп белгілі, Бабенберг әулетінің мүшесі, 1075 жылдан қайтыс болғанға дейін Австрия маргравы болды. Грегориандық реформалардың қолдаушысы, ол Инвеститура дауы кезінде Германия королі Генрих IV-тің негізгі қарсыластарының бірі болды.
Leopold II (1050 – 12 October 1095), known as Leopold the Fair (Luitpold der Schöne), a member of the House of Babenberg, was Margrave of Austria from 1075 until his death. A supporter of the Gregorian Reforms, he was one of the main opponents of the German king Henry IV during the Investiture Controversy.
Өмірбаян
Леопольд Сұлу 1050 жылы Австрия марграфы Эрнест пен оның әйелі Аделаида Эйленбургтің, Веттин марграфы Деди I Лузатияның қызының ұлы ретінде дүниеге келді. Оның Бабенберг әулеті 976 жылы Леопольд I-нің тағайындалғаннан бері Австрия маркграфтығын биледі. Леопольд II 1075 жылдың маусымында әкесі қайтыс болғаннан кейін марграф болды, сол кезде король Генрих IV пен папа Григорий VII арасында Инвеститура таласы басталды. Ол бастапқыда неміс монархының жағында болды және 1077 жылдың қаңтарында Генрихтің Каноссаға барғаннан кейін де оның сарайында қалды. Алайда, әйелі Ида мен 1078 жылы Генрихтің әскері өз дін аймағынан қуған папа Григорийдің адал қолдаушысы Пассау епископы Альтманның ықпалымен ол жағын ауыстырды. Альтман Австрияға қашып келді, ал марграф Леопольд келесі жылы король әскерлерінің шабуылына тап болды, бұл корольмен соңғы үзіліске әкелді. 1081 жылдың жазында король Генрих IV Италияда жорықта болғанда Леопольд анти-король Германн Сальмның сайлануын қолдады және Талльнде Австрия диетасын шақырды, онда ол Генрихтен ресми түрде бас тартты. Содан кейін король оны тақтан түсірді және императорлық иелігін өзінің адал қолдаушысы Богемия герцогы Вратислав II-ге берді. Премислид герцогы Австрияға басып кірді және 1082 жылғы Майлберг шайқасында Леопольдты жеңді, онда марграф өмірін қиынмен сақтап қалды. Бірақ, соңында ол өзінің лауазымын сақтап қалды, ал Вратислав 1085 жылы Богемия королі атанды. Леопольд Тая өзенінің солтүстігіндегі Оңтүстік Моравиядағы бір бөлігін жоғалтты, оған князь Люитпольд Зноймо билік етті, бірақ ол оның күйеу баласы болды. Пассау епископы Альтман Австрияда болғандықтан, маркграфтық Грегориандық реформаларды ілгерілетуде жетекші рөл атқарды, бұл жеке шіркеулер мен дін қызметкерлерінің некелерін жоққа шығарды. Альтман Кремсмюнстер аббаттығына Клюни тәртібін енгізді және 1083 жылы Кремске жақын Геттвейг августин монастырын құрды. 1089 жылы марграф Леопольд Вахау аймағындағы Мелк аббаттығының құрылысына қаржылай көмек көрсетті, жаңа монастырь үшін Дунай өзенінің жағасынан жоғары кең жерлерді сыйлады. Леопольдтың соңғы маркграфтық резиденциясы болған Гарс-ам-Камп қамалының қираған қалдықтары алыс жерде орналасқан.
Leopold the Fair was born in 1050, the son of Margrave Ernest of Austria and his wife Adelaide of Eilenburg, the daughter of the Wettin margrave Dedi I of Lusatia. His Babenberg ancestors had ruled the Margraviate of Austria since the appointment of Leopold's great grandfather Leopold I in 976. Leopold II succeeded as margrave upon his father's death in June 1075, at the time when the Investiture Dispute broke out between King Henry IV and Pope Gregory VII. He first sided with the German monarch and stayed at his court even after Henry's Walk to Canossa in January 1077. However, he switched sides under the influence of his wife Ida and Bishop Altmann of Passau, a loyal supporter of Pope Gregory who was expelled from his diocese by Henry's forces in 1078. Altmann fled to Austria and Margrave Leopold had to face an invasion by royal troops the next year, which led to the final break with the king. In summer 1081, while King Henry IV was on campaign in Italy, Leopold backed the election of anti king Count Hermann of Salm and convened an Austrian diet at Tulln where he officially dissociated from Henry. Subsequently, he was declared deposed by the king, who gave the Imperial fief to his loyal supporter Duke Vratislav II of Bohemia. The Přemyslid duke invaded Austria and defeated Leopold in the 1082 Battle of Mailberg, from where the margrave narrowly escaped with his life. Ultimately, however, he managed to retain his position, while Vratislav was elevated to a King of Bohemia in 1085. Leopold lost some territory in Southern Moravia north of the Thaya river, ruled by Prince Luitpold of Znojmo, who was, nevertheless, his son in law. While Bishop Altmann of Passau stayed in Austria, the margraviate obtained a leading position in promoting the Gregorian Reforms, overruling the concept of proprietary churches and marriages of priests. Altmann introduced the Cluniac oberservance to Kremsmünster Abbey and in 1083 established the Augustinian monastery of Göttweig near Krems. In 1089 Margrave Leopold helped pay for the construction of Melk Abbey in the Wachau region by donating extended premises high above the shore of the Danube for the new monastery. The ruins of Gars am Kamp castle, the last margravial residence of Leopold, are away.