Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцария археологы және тарихшысы Эрик Брюер – швейцариялық археолог және тарихшы. Ол Мюнхен, Вена, Фрибург және Базель университеттерінде археология және тарихты оқыды. Ол Констанция көліндегі Эрискирх римдік қалашығын (vicus) ашты және ерте ортағасырлық археология, рим провинциялары археологиясы, авар археологиясы және Жерорта теңізі тарихы салаларында кең ауқымды зерттеулер жүргізді. Оның негізгі қызығушылығы – рим және ерте ортағасырлық кезеңдердің салыстырмалы мерзімдемесі болды.
Swiss archaeologist and historian
Eric Breuer is a Swiss archaeologist and historian. He studied archaeology and history at the Universities of Munich, Vienna, Fribourg and Basel. He discovered the Roman vicus of Eriskirch (Lake Constance), and conducted widespread research on early Medieval archaeology, archaeology of Roman provinces, Avar archaeology, and Mediterranean history. His main interest was the relative chronology of Roman and early medieval times.
Балалық шағы мен жастық шағы
Оның балалық шағы мен жастық шағы туралы ақпарат аз ғана қол жетімді. Ол кішкентай кезінде Мюнхенде және Констанс көлі маңында өскен сияқты. Әлдеқашан ерте жасынан археологияға қызығушылық танытқан. 8 жасында ол римдік Арген елді мекенінде саам қыш ыдыстарының сынықтарын қазып шығарып, ежелгі ғимаратты тапты. 13 жасында ол жергілікті мұражайға қосылды.
Only scarce information can be found about his childhood and youth. It seems, that he spent his early years at Munich and the Lake Constance region. Already from early ages he was interested in archaeology. At the age of 8 he discovered an ancient building at the Roman settlement of Argen by unearthening potsherds of samian ware. At the age of 13 he joined the local museum.
Археолог ретінде өмір
Университет оқуларына дейін ол Констанс көлінің солтүстігінде римдік қалалардың толық жоқтығына таң қалды, себебі оңтүстік аймақта Таксгаитион, Констанция, Арбор Феликс, Ад Ренум, Конфлюентес, Бригантион және Клуния сияқты ежелгі қалалардың тығыз орналасуы байқалды. Ол бұған дейін белгілі болған ежелгі қалалардың топографиялық ерекшеліктерін талдап, римдік викустардың (vicus) сипаттамалық топографиялық белгілерінің тізімін жасады. Осы тізімге сүйене отырып, Брейер Констанс көлі аймағында кең ауқымды археологиялық зерттеулер жүргізді. Нәтижесінде ол қазіргі Эрискирх ауылының жанында Шуссен өзені бойында (қазіргі заманда мүлдем белгісіз) римдік викусты таба алды, онда сақталған ежелгі ағаштан жасалған құрылыстар қазылып алынды. 2001 жылы Брейер осы қоныстың керамикалық пештері бар, Шуссен өзенінің шығыс жағында, Мариябрунн аумағында, алғашқы табылған керамикалық аймақтан жарты мильден астам қашықтықта орналасқан, бөлек тұрған бөлігін тапты. 2012 жылы ол тіпті бұл ежелгі ауылдың бірінші ғасырдағы римдік некрополін де анықтады. Клавдий Птолемейдің «Географиясын» зерттей отырып, ол Птолемейдің Рейн өзенінің Базельдегі тік бұрылысын ескермегендіктен, көптеген Раетия қалалары Птолемейде дұрыс емес жерде көрсетілгенін атап өтті. Камбодонум және Абодиакм сияқты кейбір қалалар тым шығысқа қарай орналасқандықтан, ол Птолемейдің Констанс көлі аймағында орналасқан, жақсы белгілі Иулиомагусқа (Iuliomagus) сәйкес келетін үлкен, белгісіз ежелгі қала – «Друсомагус» (Drusomagus) болуы керек деген қорытындыға келді. Бұл ежелгі викустарды зерттеумен қатар, ол ежелгі вилла рустикаларын (villae rusticae) да зерттеді. Ерте ортағасырлық археология саласында Брейер Ф. Дейм мен Ж. Забоджинніктердің бұрынғы еңбектеріне негізделген жаңа хронологиялық жүйені жариялады. Бұл жүйе оның Ульло мен Яношида авар зираттарының хронологиясы туралы диссертациясына негізделген. И. Ковриг және басқалар сияқты Шығыс Еуропаның ертедегі археологтарынан өзгеше, Брейер әшекейлер мен белбеулерді жасаудағы өзгерістердің Карпат алабына жаңадан келген этникалық топтардың белгісі емес, тек тауар өндірісінің белгілі бір процестерінің сәнге байланысты өзгеруі және өмірлік циклы екенін жақтады, бұл этникалық тұжырымдама емес. Нәтижесінде, Брейердің жұмысында хронологиялық горизонттар белгілі бір кішкентай археологиялық табыстардың пайда болуы, дамуы, төмендеуі және аяқталуы мағынасын иеленеді.
Already before his university studies, he was surprised about the total lack of Roman towns north of lake constance, dure to the massive density in southern region with ancient towns like Taxgaition, Constantia, Arbor felix, Ad Rhenum, Confluentes, Brigantion and Clunia. By analyzing topographical situations of already known ancient towns, he worked out a list of characteristic topographical features of Roman vici. Based on this list, Breuer did widespread archaeological surveys at lake constance region. As a result he managed to discover an (in modern times totally unknown) Roman vicus at river Schussen near today's village of Eriskirch, where buildings with preserved ancient wood were excavated by him. In 2001 Breuer discovered a slightly separated part of the settlement with pottery kilns, already lying on the eastern side of river Schussen at Mariabrunn, more than half a mile eastern the first discovered pottery area. In 2012 he managed even to localize the Roman necropolis of the first century AD of the ancient village. Studying Claudius Ptolemaios' Geography, he stated further, that because Ptolemy didn’t realize the sharp bend of the Rhine at Basel, many Raetian towns are located by Ptolemy at the wrong position. Because also some towns like Cambodunum and Abodiacum are presented as being located much too eastern, he came to the conclusion, that there should be a big unknown ancient town called “Drusomagus” located by Ptolemy in the Lake Constance region, corresponding to the more western already known Iuliomagus. Beneath this study on ancient vici he did also surveys on ancient villae rusticae. On the field of Early Medieval archaeology, Breuer published a new chronological system, based on earlier works of F. Daim and J. Zabojnik. As it seems, it is based on his thesis about chronology of the Avar cemeteries of Üllő and Janoshida. Contrary to early eastern European archaeologists, like I. Kovrig and others, Breuer favoured the idea that changes in ornaments and manufacturing of belts are not signs of new arriving ethnic groups in the Carpathian Basin, but simply changes of fashion and lifetime of certain processes of production of goods and not ethnic conclusions. As a result chronological horizons get at Breuer's work the meaning of starting, increasing, decline and end of fabrications of certain types of small findings.