Мексикадағы білім жүйесінің тарихы мен дамуы

Мексикадағы білімнің тарихы: ежелгі telpochcalli және calmecac мектептерінен бастап, католик шіркеуінің ықпалы мен мемлекеттік білім беруге дейін. 📚🇲🇽

22 мин оқу

100%

Дереккөз: Education in Mexico — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Мексикадағы білім берудің жалпы шолуы

Мексикадағы білім берудің ұзақ тарихы бар. Үнді халықтары telpochcalli және calmecac сияқты мекемелерді құрды. Мексиканың Корольдік және Папалық университеті, Америкадағы екінші ең көне университет, 1551 жылы патша жарлығымен негізі салынды. Мексикадағы білім беру, жиырмасыншы ғасырдың басына дейін, негізінен қалалық және бай топтардан шыққан ерлерге және Католик шіркеуінің басшылығымен шектелген. Мексика мемлекеті он тоғызыншы ғасырдан бері білім беру саласына тікелей араласып келеді, зайырлы білім беруді қолдап дамытады. Білім беруді бақылау Мексика мемлекеті мен Католик шіркеуі арасындағы үнемі туындайтын жанжалдың себебі болды, себебі шіркеу отарлық дәуірден бері білім беруді толығымен өз қолында ұстаған. ХІХ ғасырдың ортасындағы Либералдық реформа шіркеу мен мемлекетті бөліп, білім беруге тікелей әсер етті. Президент Бенито Хуарес мемлекеттік мектептерді кеңейтуді көздеді. Президент Порфирио Диас билік еткен ұзақ жылдар ішінде білім беруді кеңейту Юсто Сьерраның кабинет деңгейіндегі лауазымы бойынша басымдыққа ие болды; Сьерра сондай-ақ Мексика революциясының алғашқы жылдарында президент Франсиско И. Мадероға қызмет етті. 1917 жылғы Конституция Мексика мемлекетінің білім берудегі билігін нығайтты. 1920-ші жылдардың басында Альваро Обрегон президент болған кезде, оның Халықтық Білім министрі Хосе Васкончелос мемлекеттік, зайырлы білім беруге қолжетімділікті кеңейтті және ауылдық жерлерде зайырлы білім берудің қолжетімділігін арттырды. Бұл жұмыс Плутарко Элиас Каллес басшылығымен Мосес Саенцтің басқаруымен жалғастырылып, дамытылды. 1930 жылдары Мексика үкіметі Лазаро Карденас басшылығымен Мексикада социалистік білім беруді міндеттеді, бірақ Католик шіркеуінен күшті қарсылық болды. Социалистік білім беру 1940 жылдары Мануэль Авила Камачо басшылығымен жойылды. ХХ ғасырдың ортасынан бері көптеген жеке университеттер ашылды. 1940 жылдардың соңында құрылған Мексика Мұғалімдер Одағы (SNTE) елеулі саяси билікке ие болды. Мексиканың федералды үкіметі білім беруді реформалау шараларын қабылдады, оған SNTE қарсылық көрсетті. Қазіргі уақытта Мексикадағы білім беруді Мемлекеттік Білім беру хатшылығы (SEP) реттейді. Білім беру стандарттарын осы Министрлік барлық деңгейлерде белгілейді, бірақ үкіметтің жарлығымен құрылған "автономды" университеттерге (мысалы, Universidad Nacional Autónoma de México) қатысты емес. Жеке мектептерді аккредиттеу осы мекемеде міндетті түрде тіркеу және бекіту арқылы жүзеге асырылады. Мемлекеттік мектептерде діни білім беруге тыйым салынған, алайда діни ұйымдар мемлекеттік қаржыландырусыз жеке мектептерді аша алады. Басқа білім беру жүйелері сияқты, білім беруде де анық кезеңдер бар: бастауыш мектеп, негізгі мектеп (немесе орта мектеп), жоғары мектеп, жоғары білім және жоғары оқу орнынан кейінгі білім.

Education in Mexico has a long history. Indigenous peoples created institutions such as the telpochcalli and the calmecac. The Royal and Pontifical University of Mexico, the second oldest university in the Americas, was founded by royal decree in 1551. Education in Mexico was, until the early twentieth century, largely confined to males from urban and wealthy segments and under the auspices of the Catholic Church. The Mexican state has been directly involved in education since the nineteenth century, promoting secular education. Control of education was a source of an ongoing conflict between the Mexican state and the Catholic Church, which since the colonial era had exclusive charge of education. The mid nineteenth century Liberal Reform separated church and state, which had a direct impact on education. President Benito Juárez sought the expansion of public schools. During the long tenure of President Porfirio Díaz, the expansion of education became a priority under a cabinet level post held by Justo Sierra; Sierra also served President Francisco I. Madero in the early years of the Mexican Revolution. The 1917 Constitution strengthened the Mexican state's power in education. During the presidency of Álvaro Obregón in the early 1920s, his Minister of Public Education José Vasconcelos implemented a massive expansion of access to public, secular education and expanded access to secular schooling in rural areas. This work was built on and expanded in the administration of Plutarco Elías Calles by Moisés Sáenz. In the 1930s, the Mexican government under Lázaro Cárdenas mandated socialist education in Mexico and there was considerable push back from the Catholic Church. Socialist education was repealed during the 1940s, with the administration of Manuel Ávila Camacho. A number of private universities have opened since the mid twentieth century. The Mexican Teachers' Union (SNTE), founded in the late 1940s, has had significant political power. The Mexican federal government has undertaken measures to reform education, which have been opposed by the SNTE. Education in Mexico is currently regulated by the Secretariat of Public Education (lang es) (SEP). Education standards are set by this Ministry at all levels except in "autonomous" universities chartered by the government (e. g., Universidad Nacional Autónoma de México). Accreditation of private schools is accomplished by mandatory approval and registration with this institution. Religious instruction is prohibited in public schools; however, religious associations are free to maintain private schools, which receive no public funds. In the same fashion as other education systems, education has identifiable stages: primary school, junior high school (or secondary school), high school, higher education, and postgraduate education.

Негізгі білім беру жүйесінің құрылымы

Мексикада негізгі білім беру әдетте үш кезеңге бөлінеді: бастауыш мектеп (primaria), 1-6 сыныптарды қамтиды; негізгі мектеп (secundaria), 7-9 сыныптарды қамтиды; және жоғары мектеп (preparatoria), 10-12 сыныптарды қамтиды. Анықтамаларға байланысты, бастауыш білім беру primaria және secundaria кезеңдерін қамтиды, бұл кезеңдер заң бойынша міндетті, ал жоғары білім беруге тек preparatoria кезеңі жатады, ол жақында ғана міндетті болып жарияланды.

Бастауыш мектеп

"Бастауыш мектеп" немесе "Төменгі сынып мектебі" терминдері әдетте 6-12 жас аралығындағы оқушыларды қамтитын 1-6 сыныптарға сәйкес келеді. Ол негізгі міндетті білім беру жүйесін бастайды. Бұл оқудың алғашқы жылдары. Мектепке байланысты, бастапқыдан-ақ екі тілді білім беру ұсынылуы мүмкін, онда оқу күнінің жартысы испан тілінде, ал қалған бөлігі басқа тілде жүргізіледі.

Орта мектеп

"Жас мектеп" немесе "Орта мектеп" терминдері әдетте secundaria-ға сәйкес келеді, бұл оқушының жасы 12-ден 15-ке дейін болғанда 7-9 сыныптарды қамтиды. Ол негізгі міндетті білім беру жүйесінің бөлігі болып табылады, бастауыш мектептен кейін және "жоғары мектептен" (preparatoria) бұрын келеді. Бұл деңгейде физика, химия және әлем тарихы сияқты мамандандырылған пәндер оқытылуы мүмкін. Сонымен қатар, кәсіптік білім беретін техникалық мектептер және қашықтықтан оқытуды қамтамасыз ететін телесекундария бар. Әдетте preparatoria немесе bachillerato-ға сәйкес келеді, "secundaria" 10-12 сыныптарды қамтиды, егер оқушының жасы 15-18 болса. Студенттер екі негізгі жоғары мектеп бағдарламасын таңдай алады: Мемлекеттік білім беру министрлігі (SEP) бекіткен және университетпен байланысты бағдарлама, штатқа байланысты. Басқа, азшылық құрайтын бағдарламалар жеке мектептер үшін ғана қолжетімді, мысалы, мүлдем басқа жүйеге ие Халықаралық бакалавриат. Дегенмен, оны оқыту үшін, ол кем дегенде ұлттық пәнді қамтуы керек. Сонымен қатар, студенттерді белгілі бір кәсіптік мансапқа дайындайтын технология және коммерция сияқты бағдарламалар бар. Preparatoria дәстүрлі түрде алты семестрге бөлінген үш жылдық білімнен тұрады, бірінші семестрде ортақ оқу бағдарламасы бар, ал соңғылары физикалық ғылымдар (физика, химия, биология және т.б.) немесе әлеуметтік ғылымдар (сауда, философия, құқық және т.б.) бойынша белгілі бір деңгейде мамандануға мүмкіндік береді. "Preparatoria" термині әдетте үш жылдық білім беру бағдарламасын ұсынатын, жалпы білімді студентті университетте оқуды жалғастыруға "дайындайтын" мекемелер үшін қолданылады. Керісінше, bachillerato термині көбінесе екі немесе үш жыл ішінде кәсіптік білім беретін мекемелерге қолданылады, сондықтан түлек білікті жұмысшы ретінде жұмыс таба алады, мысалы, бухгалтердің көмекшісі, екі тілді хатшы немесе техник. Мексикада осы дағдыларды беретін мекемелердің бірі - Ұлттық кәсіби техникалық білім беру колледжі (Conalep).

The terms "Junior High School" or "Middle School" usually correspond to secundaria, comprising grades 7–9 when the student's age is 12 to 15 years old. It is part of the basic compulsory education system, following primary school and coming before "high school" (preparatoria). At this level, more specialized subjects may be taught such as Physics, Chemistry, and World History. There is also the técnica which provides vocational training, and the telesecundaria which provides distance learning. usually corresponds to preparatoria or bachillerato, and follow "secundaria" comprising grades 10–12, when the student's age is 15 to 18 years old. Students may choose between two main kinds of high school programs: The SEP incorporated, and a University Incorporated one, depending on the state. Other minority of programs are available only for private schools, such as the International Baccalaureate which carries a completely different system. Nevertheless, in order to be taught, it must include a national subject at least. In addition, there are programs such as tecnología and comercio that prepare students for a particular vocational career. Preparatoria traditionally consists of three years of education, divided into six semesters, with the first semesters having a common curriculum, and the latter ones allowing some degree of specialization, either in physical sciences (physics, chemistry, biology, etc.) or social sciences (commerce, philosophy, law, etc.). The term preparatoria is most commonly used for institutions that offer a three year education program that "prepares" the student with general knowledge to continue studying at a university. In contrast, the term bachillerato is most often used for institutions that provide vocational training, in two or three years, so the graduate can get a job as a skilled worker, for example, an assistant accountant, a bilingual secretary or a technician. An example of an institution that provides this kind of skills in Mexico is the National College of Professional Technical Education (Conalep).

Білім беруде интеграция

1993 жылы жалпы білім беру заңының 41-бабы арқылы білім беру интеграциясы еліз бойынша ресми түрде енгізілді. Бұл заң ерекше білім беру қажеттіліктері бар оқушыларды жалпы білім беретін сыныптарға интеграциялауды міндеттейді. «Білім беру интеграциясы» термині ресми түрде қолданылса да, білім беру жүйесін сипаттау үшін көбінесе «инклюзивті білім беру» термині қолданылады. Білім беру интеграциясын іске асыру көп жылдарға созылды және осы күні де кедергілерге тап болып келеді. Ағымдағы модель бойынша, инклюзиядан пайда көре алмайтын ауыр мүгедектігі бар оқушылар Centros de Atencion Multiple (Көп қызмет көрсету орталығы) немесе CAM деп аталатын жеке мектептерде жалпы білім беретін сыныптармен бірдей оқу бағдарламасын оқиды. Әйтпесе, ерекше білім беру қажеттіліктері бар оқушылар жалпы білім беретін сыныптарға орналастырылады және Unidades de Servicio y Apoyo a la Educación Regular (Жалпы білім беруді қолдау қызметтерінің бөлімшесі) немесе USAER тарапынан қолдау көрсетіледі. Бұл бөлімшеге арнайы педагогтар, тілдерді дамыту мамандары, психологтар және басқа да мамандар кіреді, олар сыныпта ерекше білім беру қажеттіліктері бар оқушыларға көмектеседі және олардың оқуына кедергі келтіретін факторларды азайтады. Бірақ, жүргізілген зерттеуде мектептің сенсорлық мүгедектігі бар оқушыларға лайықты жабдықталмағаны анықталды. Мектепте қолжетімді жиһаз, мүгедектерге арналған дәретханалар немесе сенсорлық қабілеттері бұзылған оқушылар үшін қажетті жағдайлар жасалмаған. Болашақ педагогтарға қатысты сапалық зерттеу олардың ерекше білім беру қажеттіліктері бар оқушыларға деген көзқарасын және өздеріне сенімділік деңгейін бағалап, мұғалімдердің көпшілігі инклюзивті білім беруге оңтайлы көзқарасқа ие екенін көрсетті. Дегенмен, оқытушылардың көбірек оқу сағаттары, тәжірибесі және саясат туралы жақсы білімі мүгедек оқушылармен жұмыс істеуде олардың сенімділігін арттырды.

Мексикадағы білім беру сапасы

Соңғы жылдары мексикалық білім беру жүйесі көп сынға ұшырады. Мексикадағы балалардың 90% астамы бастауыш мектепке қабылданып оқиды, ал орта мектепке тек 62% қана барады. Орта мектепті аяқтағандардың үлесі 45% құрайды. Орта мектептен кейін жоғары білімге тек төрттен бірі ғана жолдама алады. Мұның басты себебі деп ауылдық мектептердегі инфрақұрылымның жеткіліксіздігі аталады. Сонымен қатар, үкімет бюджетке қарағанда студенттерге бөлген қаражаттың аздығы үшін де сынға ілікті. 2012 жылғы білім беру жөніндегі ЭЫДҰ есебінде Мексика математика, ғылым және оқу салаларында орташа көрсеткіштен төмен деп бағаланды. 2013 жылдың ақпан айында білім беру реформасы қабылданып, білім беру жүйесінің басқаруын мұғалімдер одағы SNTE-ден және оның саяси көшбасшысы Эльба Эстер Гордильодан орталық және аймақтық билік органдарына беру көзделді. Мексикадағы білім беру көп жылдар бойы мұғалімдер одағы мен оның жетекшілерінің бақылауында болды. Осыдан кейін Гордильо қылмыстық ұйым құру және рэкетшілік қылмыстары бойынша тұтқындалды. 2016 жылға қарай үкімет одақпен және оның CNTE тармағымен күресін жалғастырып келді.

Жоғары білім

Жоғары білім беруде мемлекеттік және жекеменшік оқу орындары бар. Жоғары білім көбінесе АҚШ білім беру моделімен үйлеседі, онда кемінде 4 жылдық бакалавр дәрежесі бар бакалавриат деңгейі (Licenciatura) және жоғары білім деңгейінде екі дәреже бар: 2 жылдық магистр дәрежесі (Maestría) және 3 жылдық докторлық дәреже (Doctorado), одан кейін ғылым докторы (Doctor en Ciencias) жоғары докторлық дәрежесі беріледі. Бұл білім беру жүйесі 1999 жылы Еуропада басталған Болонья процесіне өте жақын, бұл мексикалық студенттерге шетелде оқып, Licenciatura-дан кейін магистратураны, ал Maestría-дан кейін докторантураны аяқтауға мүмкіндік береді. Басқа ЭЫДҰ елдерінен өзгеше, Мексиканың көптеген мемлекеттік университеттері жартылай тәлімдік бағдарламаларын аккредиттемейді.

Мәдениеттер аралық университеттер

Мексикадағы мәдени-таралық университеттер 2004 жылы елдегі үнді халқының оқуға қабылдануының төмендігіне жауап ретінде құрылды. Мексика халқының шамамен 10 пайызы үнді халқынан тұрса да, жоғары білім беруде олардың өкілдігі ең аз. Статистикалық мәліметтерге сәйкес, Мексикадағы жоғары білім алушылардың барлық студенттерінің арасында үнді халқының үлесі тек 1-ден 3 пайызға дейін жетеді. Осы теңсіздікті жою мақсатында Білім министрлігінің Мәдениеттер аралық және екі тілді білім беру жөніндегі бас координациялық басқармасы, әр аймақтағы үнді ұйымдары мен академиялық институттардың белсенді қатысуымен мәдени-таралық университеттер желісін құрды.

Халықаралық білім беру

2015 жылы Халықаралық мектептер консультациясы (ISC) Мексикада 151 халықаралық мектептің барын тізімдеді. ISC «халықаралық мектепті» былай анықтайды: «ISC халықаралық мектепті, егер ол мектепке дейінгі, бастауыш немесе орта білім беру деңгейіндегі оқушылардың кез келген тобына ағылшын тілінде толық немесе ішінара оқу бағдарламасын, ағылшын тілінде сөйлейтін елден тыс жерде ұсынса, немесе егер ағылшын тілі ресми тілдердің бірі болып табылатын елдегі мектеп, елдің ұлттық оқу бағдарламасынан өзге ағылшын тіліндегі оқу бағдарламасын ұсынса және халықаралық бағытталған болса, қамтиды».

Білім беру тарихы

Орталық Мексикада білім беру тарихы испандықтар келгенге дейінгі кезеңге дейін жетеді, онда науаттар элиталық және қарапайым жандар үшін мектептерде білім алған. Мексиканың орталық және оңтүстік аймақтарында жазудың формалды жүйесі жасалды, оны игеру үшін дайындалған мамандар жұмыс істеді. Ацтек империясын испандықтар басып алғаннан кейін, монахтар христиан дінін тарату бойынша кең ауқымды бағдарламаны бастады. Колониялық дәуірде еуропалық текті элиталық еркектерді оқыту Католик шіркеуінің басшылығымен ұйымдастырылды. Тәуелсіздік алғаннан кейін Мексикадағы либералдардың шіркеу мен мемлекетті бөлу әрекеттері Католик шіркеуін білім беру саласынан шеттетуді қамтыды. Білім беру Мексиканың институционалдық және мәдени өмірінің маңызды бөлігі болып табылады, және оны қалай ұйымдастыру керек деген мәселелер бойынша дау-дамайлар әлі де жалғасуда. Мексикадағы білім беру тарихы елдің жалпы тарихына түсінік береді.

Испандықтарға дейін Мезоамерикада білім беру

Мексиканың орталығында, Месоамерика деп аталатын мәдени аймақта, ацтектер жауынгерлерді даярлауға арналған кальмекац және дін қызметкерлерін даярлауға арналған куикакалли мектептерін құрды. Мексика вице-падышасы үшін жергілікті жазушылар дайындаған жазба, Кодекс Мендоса, осы екі түрлі мектепті көрсетеді. Ацтектердің діні өте күрделі болғандықтан және дін қызметкерлері жоғары мәртебеге ие болғандықтан, оларды діни рәсімдер мен діннің басқа да салалары бойынша оқыту үшін мектептер құру маңызды болды. Өсіп келе жатқан империяны басқарған ацтек билеушілеріне жауынгерлерді даярлау қажет болды, сондықтан оларды даярлау үшін арнайы мектептер құру да маңызды болды.

Орталық Мексикадағы жергілікті тұрғындардың білім алуы

Испания корольдігі колониялық Жаңа Испанияда білім беру ісіне маңызды үлес қосты. Мексикадағы білім берудің алғашқы қадамдары – монахтардың жергілікті халықты дінге баулуы болды. "Жергілікті халықты біліммен қамту отарлау саясатының маңызды себебі болды, ал креол (испандық американдық) мәдениеті жергілікті тұрғындарды біріктіру құралы ретінде қолдауға ие болды". Фрай Педро де Ганте жергілікті халық үшін мектептер ашып, католик дінін үйрету үшін суретті нұсқаулықтар жасады. Мексикадағы францискан, доминикан және августин сынды қайыршы ордендерінің бәрі үлкен жергілікті қауымдастарда ғибадат ету орындары ретінде және катехизис үйрету үшін шіркеулер салды, сол арқылы үлкен ашық алаңдар сыныптарға айналды. Ерекше көзге түскен жергілікті жігіттер діни қызметкерлерге катехизист және көмекші ретінде оқытылды, себебі дін қызметкерлерінің саны аз болғандықтан, көптеген қарапайым жергілікті тұрғындарға қызмет көрсету мүмкін болмады. 1536 жылы францискандар мен испан корольдігі жергілікті католик дін қызметкерлерін даярлау үшін Colegio de Santa Cruz de Tlatelolco мектебін құрды. Бұл мектеп дін қызметкерлерін даярлау мақсатында толық сәтсіздікке ұшырады, бірақ өз ана тілінде – науатль тілінде сауатты, сондай-ақ испан және латын тілдерін білетін жергілікті адамдардың шағын тобын тәрбиеледі. Францискандар Мексика қаласында San José de los Naturales мектебін де ашты, онда ұлдарға кәсіби білім мен қолөнер үйретілді. San Gregorio колледжі де жергілікті элитаның білімі үшін құрылды, оның ең танымал өкілі – Чималпахин (сонымен қатар Дон Доминго Франсиско де Сан Антон Муньон Чималпахин Куаухтльхуанитзин деп те аталады). Діни ордендер, әсіресе францискандар, Мексиканың орталық аймағындағы жергілікті жазушыларды өз тілдерінде сауатты болуға үйретті, бұл отарлық шенеуніктер мен қауымдастарға жергілікті деңгейде құжаттар жасауға мүмкіндік берді. Мексикада және басқа жерлердегі мұрағаттардан табылған жергілікті тілдердегі құжаттар Жаңа филология ғылымының мамандарына Мексиканың отарлық дәуіріндегі жергілікті халықтың өмірін олардың өзінің көзқарастарынан талдауға мүмкіндік берді. Дегенмен, жергілікті тілдерде көптеген құжаттар болғанына қарамастан, тіпті элиталық жергілікті әйелдердің сауатты болғанына ешқандай дәлел жоқ.

The Spanish Crown made a significant commitment to education in colonial New Spain. The first efforts of schooling in Mexico were friars' evangelization of indigenous populations. "Educating the native population was a crucial justification of the colonizing enterprise, and that criollo (Spanish American) culture was encouraged as a vehicle for integrating" the indigenous. Fray Pedro de Gante established schools for indigenous in the immediate post conquest years and produced pictorial texts to teach Catholic doctrine. All the mendicant orders in Mexico, the Franciscans, Dominicans, and Augustinians, built churches in large indigenous communities as places of worship and to teach the catechism, so that large outdoor atriums functioned as classrooms. Elite indigenous lads were tapped for training as catechists and helpers to the priests, whose small numbers could in no way minister to large numbers of ordinary indigenous. In 1536, the Franciscans and the Spanish crown established a school to train an indigenous Catholic priesthood, the Colegio de Santa Cruz de Tlatelolco, which was deemed a failure in its goal of training priests, but did create a small cohort of indigenous men who were literate in their native language of Nahuatl, as well as Spanish and Latin. The Franciscans also founded the school of San José de los Naturales in Mexico City, which taught trades and crafts to boys. The Colegio de San Gregorio was also founded for the education of indigenous elites, the most famous of whom was Chimalpahin, (also known as Don Domingo Francisco de San Antón Muñón Chimalpahin Quauhtlehuanitzin). Religious orders, particularly the Franciscans, taught indigenous scribes in central Mexico to be literate in their own languages, allowing the creation of documents at the local level for colonial officials and communities to enable crown administration as well as production of last will and testaments, petitions to the crown, bills of sale, censuses and other types of legal record to be produced at the local level. The large number of indigenous language documents found in the archives in Mexico and elsewhere have enabled scholars of the New Philology to analyze life of Mexico's colonial era indigenous from indigenous perspectives. However, despite the large volume of documentation in indigenous languages, there is no evidence of that even elite indigenous women were literate.

Креальдік ерлердің элиталық білім алуы

Мексиканың Корольдік және Папалық университеті 1551 жылдың қыркүйегінде Мексиканың бірінші вице-королі Дон Антонио де Мендозаның Испания тажына жолдаған өтініші бойынша құрылды. Университет Мексика қаласы тарихының орталық бөлігінде (траца) орналасқан. Салыстыру үшін, АҚШ-тағы ең көне Гарвард колледжі 1636 жылы, ал Канададағы ең көне университет – Université Laval 1663 жылы құрылған. Оның алғашқы ректоры Франсиско Сервантес де Салазар университет туралы естелік жазды. Бастапқыда бұл мекеме дін қызметкерлерін, заңгерлерді, ал 1579 жылдан бастап медицина докторларын дайындады. Бұл орта ғасырлар мен жаңа заманның дәстүрлі пәндері болды. Корольдік және Папалық университет академиялық дәрежелерді беруге құқығы бар жалғыз мекеме болды. Корольдік және папалық университет атағымен оның дәрежелері еуропалық дәрежелермен бірдей болды. Иезуиттер 1571 жылы Мексикаға келді және тез арада мектептер мен колледждер ашты, сондай-ақ дәрежелер беруге тырысты; алайда, Испанияның теңізартқы империясын бақылайтын Индия Кеңесі олардың қатысуына жол бермеді. Кейбір қыздар қалалардағы монахтар басқаратын мектептерге барып оқыды. Алғашқылары сегіз жасында монастырлық мектепке түсіп, "өмірінің соңына дейін монастырда қалуға" міндетті болды. Сондай-ақ, кейбір мектептер жетімдер үйіне немесе бауырластықтарға қарасты болды. Бай отбасылардан шыққан қыздарға жеке репетиторлар үй шаруасын басқаруға жеткілікті білім берді. Аралас нәсілді ұлдар мен қыздар үшін мүмкіндіктер шектеулі болды. "Білім беру, қабатталған қоғамға лайық, өте таңдаулы болды, ал өзін-өзі жүзеге асыру мүмкіндігі талантқа қарағанда, туған кезге байланысты лотерея болды".

Ұлттық кезең 1821 қазіргі уақытқа дейін

Колониялық дәуірде білім беруді католик шіркеуі бақылап тұрды. Тәуелсіздік алғаннан кейін либерализм идеология ретінде қалыптасты, оның негізгі қағидасы – мемлекеттік, діни сипаты жоқ білім беру. Білім беру саласындағы қақтығыстар Мексика тарихында католик шіркеуі осы саладағы ықпалын сақтап қалуға тырысқаннан бері үнемі туып келе жатқан мәселе болып табылады, ал либералдар шіркеудің рөлін төмендетуге ұмтылды. 1940 жылдардан бері католик университеттері қайтадан бой көтерді. Кәсіби одақтарға біріккен мектеп мұғалімдері ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың басында Мексика саясатында маңызды күшке айналды.

Тәуелсіздік алғаннан кейінгі дәуір, 18211850

Антонио Лопес де Санта-Анна либералды вице-президенті Валентин Гомес Фариасты үкіметті басқаруға тағайындағанда, вице-президент 1833 жылы мемлекеттік білім беру жүйесін құрды. Бұл Білім министрлігі құрылғанға дейін болды. Бұл реформаның ұзаққа соқпағанымен, ХІХ ғасырдың ортасындағы Либералдық реформа кезінде мұғалімдерді даярлауға арналған нормалды мектеп ашылды. Либералдардың мемлекеттік білім беруді іске асыруы Реформа соғысының аяқталуын және Мексикадағы француз империясының құлауын (1862–67) күтті. Президент Бенито Хуарес басқарған қайта құрылған республика либералдық шіркеу мен мемлекеттің бөліну принципін қайта бекітті, ал білім беру саласында бұл католик шіркеуінің орнына мексикалық мемлекетті қоюды білдірді. Мексикадағы бастауыш білім беру енді діни емес, тегін және міндетті болады.

Реформалар дәуірі, 18501876

Мексикадағы жоғары білім беруде маңызды тұлға болған Габино Барреда 1867 жылы Хуарездің білім беру комиссиясын басқарды. Барреда француз ойшылы Огюст Конттың ізбасары болды, ол тоғызыншы ғасырдың соңында позитивизмді басым философиялық ағым ретінде қалыптастырды. Хуарез үкіметі орта білім беру жүйесін құрды, ал оның маңызды мекемесі 1868 жылы Мексика қаласында құрылған Ұлттық дайындық мектебі (Escuela Nacional Preparatoria) болды, оның директоры Барреда болды.

Порфириато, 1876-1910 жылдар

Порфириато (1876–1910) кезінде, Порфирио Диас президенттік қызметін атқарған дәуірде, зайырлы, мемлекеттік білім беру үкімет үшін басымдыққа ие болды, себебі ол үкіметтің прогреске ұмтылуына оң ықпал ететін мінез-құлық өзгерістерін қамтамасыз етуге арналған құрал ретінде қарастырылды. Мектептердің саны артты, ал федералдық үкімет орталықтандырылған басқаруды күшейтті. Әкімшілік биліктер мемлекеттік биліктерге бақылауды беруге мәжбүр болды, ал мемлекеттік білім беру саласындағы федералдық бюрократия Білім министрлігі құрамында, кабинеттік деңгейдегі лауазым ретінде құрылды. Осы кезеңде мемлекеттік мектептерге бұрынғыдан көп қаржы жұмсалды, бұл басқа мемлекеттік шығындардың өсу қарқынынан асып түсті. Мемлекеттік білім беру Мексиканың жаңару жобасының бір бөлігі болды, мақсаты – білікті жұмыс күшін қалыптастыру еді. Мектептердегі басшылар уақытты ұқыпты сақтау, шаруашылдыққа көну, пайдалы еңбек дағдыларын қалыптастыру, алкоголь мен темекіге, құмар ойындарға тиюден аулақ болу сияқты қасиеттерді сіңдіруге тырысты, сонымен қатар халықтың сауаттылығын арттыруды көздеді. Бұл мақсаттар асқақ болғанымен, оларды іске асыру нашар дайындалған мұғалімдердің салдарынан қиындыққа тап болды. Сауатсыздық кең таралған еді, 1910 жылғы халық санауы бойынша ерлердің 33%-ы мен әйелдердің 27%-ы ғана сауатты болды. Аз ғана студенттер орта немесе жоғары білімге түсті. «Порфирийлік мектептер халықтың мінез-құлқын өзгертуден және сауатсыздықпен күресуден гөрі, революциядан кейінгі білім беру және мәдени жобалар үшін орта таптың таланттарын даярлауда маңыздырақ болды». Дегенмен, Жюсто Сьерраның білім беруге берілгендігі маңызды қадам болды. Ол зайырлы, мемлекеттік бақылаудағы Мексика Ұлттық университетін құрды; 1865 жылы діни билікке бағынған Мексиканың Паптық университеті жабылды. Әйелдер үйден тыс жұмыс істеуге лайықты мамандық саналған мұғалімдікке қадам басты. Мектептер Порфирийлік элиталардың көздегендей білімді халықты қалыптастыруға бағытталған болғанымен, көптеген мұғалімдер Диас режиміне қарсы күреске қатысып, Мексика революциясына белсенді түрде араласты, олардың ішінде Паскуал Орозко мен Плутарко Элиас Кальес болды. Рита Сетина Гутьеррес және Долорес Хименес и Муро сияқты әйелдер мұғалімдері әйелдер құқығын қорғау қозғалысында маңызды рөл атқарды.

During the Porfiriato (1876–1910), the era of Porfirio Díaz's presidency, secular, public education was a priority for the government, since it was seen as a vehicle for changes in behavior that would benefit the government's commitment to progress. The number of schools expanded and the federal government expanded centralized control. Municipal governments had to yield control to state governments, and the federal bureaucracy for public schooling was established under the Ministry of Education, a cabinet level position. More money was spent on public schools in this era, increasing faster than other public expenditures. Public schooling was part of Mexico's project of modernization, to create an educated workforce. Those overseeing schools sought to instill the virtues of punctuality, thrift, valuable work habits, abstinence from alcohol and tobacco use, and gambling, along with creating a literate population. Although these were a lofty aim, implementation was hampered by teachers who were poorly trained. Illiteracy was widespread, with the 1910 census indicating only 33% of men and 27% of women were literate. Few students went on to secondary or post secondary education. "Porfirian schools were more important in their production of middle class talent for the post revolutionary educational and cultural efforts than they were in transforming popular behavior and illiteracy." However, the government's commitment to education under Justo Sierra was an important step. He established the secular, state controlled Universidad Nacional de México; The Pontifical University of Mexico under religious authority was suppressed in 1865. Women entered the teaching profession, which was considered a proper one for women who worked outside the home. Although the schools were aimed at creating an educated populace envisioned by Porfirian elites, quite a number of school teachers were active in opposing the Díaz regime and participated in the Mexican Revolution, including Pascual Orozco and Plutarco Elías Calles. Women school teachers were important in the nascent women's rights movement, such as Rita Cetina Gutiérrez and Dolores Jiménez y Muro.

1920-1940 жылдар

Мексика революциясынан кейін (1910–1920), үкімет өзінің бақылауындағы мемлекеттік білім беруді дамытуға маңызды міндеттеме алды. Білім беруді орталықтандыру Федералды Білім министрлігі (Secretaria de Educación Pública немесе SEP) арқылы жүзеге асырылды. Жозе Васкончелос 1921 жылы оның басшысы болып тағайындалды және түрлі білім беру бағдарламаларын, соның ішінде халықтық білім беруді енгізді. Мексиканың халықтарын ұлт азаматтары ретінде қабылдамау мәселесі, «үндістер мәселесі» деп аталатын мәселе, SEP-тің назарында болды. Халық балаларын өз тілдерінде бөлек мектептерде оқытуға рұқсат етілмей, испан тілінде, халық емес, метис студенттерімен бірге оқытуға рұқсат берілді. Алғашқы бағдарламалардың бірі – «Халық мәдениеті және мемлекеттік білім беру миссионерлері» болды, олардың мақсаты «қоғамдық даму, жаңғырту және метис ағынына енуді» баса көрсететін секулярлық көзқарасты тарату болды. Федералды үкімет мексикалық штаттардың басқаруындағы мектептерді қабылдады және ауылдық бастауыш мектептерге түсу саны айтарлықтай артты. Мемлекеттік мектептер үкіметке келесі ұрпақтарды білім беру арқылы елді идеологиялық тұрғыдан тікелей ықпал ету құралына айналды. Мемлекеттік мектеп мұғалімдері өздерін «ұлт, жаңару және әлеуметтік әділдік үшін мистикалық крест жорығының бір бөлігі» ретінде қарастырды, бірақ SEP қызметкерлері шаруалар мен ауылдық мәдениетке көбінесе немқұрайлылықпен қарады. 1930 жылдары Лазаро Карденастың (1934–1940) президенттігінің басында барлық деңгейде «социалистік білім беруге» ұмтылыс жасалды. Бұл саясат мемлекеттік мектептерді дінге қарсы идеологияның көзіне айналдырып, католиктердің қарсылығын тудырды. 1910 жылғы Мексика революциясынан кейін үкімет мұғалімдерді даярлау үшін нормалық мектептерді кеңейтті. 1928 жылы Ұлттық революциялық партияны (PNR) құру және 1936 жылы оның жаңа нұсқасын – Мексика революциялық партиясын (PRM) құру арқылы федералды үкімет билікті нығайта бастағанда, мұғалімдер ұлттық жұмысшы және ұлттық шаруа ұйымдарын құруда маңызды рөл атқарды. Мемлекеттік білім беру «авторитарлық бірпартиялық режимді консолидациялауға үлес қосты». Мексика үкіметі социалистік білім беру саясатын жүзеге асырғанда, ол тікелей діни ұйымдармен байланысты жеке білім беруге бағытталды. Бұл мектептердегі студенттерге жарамды білім беру туралы куәлік алуға тыйым салынды, бұл көптеген адамдардың кәсіби салаға енуіне кедергі келтірді. Социалистік білім берудің мақсаты «ұлттық экономиканы басқаруға қабілетті, заманауи ғылымның әдістерін қолданатын, ұжымдық жауапкершілікті терең сезінетін және жұмысшы табының қолындағы мемлекеттің құрылуының қажетті шарты болатын пайдалы және тиімді жұмысшыны» даярлау болды. Бұл қақтығыс 1929 жылы үкіметтік бақылаудан тәуелсіздік алған Мехикодағы Ұлттық университеттің құрамында болды, сонымен қатар аймақтық университеттерде де, негізінен студенттік ереуілдерде болды. Карденас социалистік білім беруден бас тартты. Католик студенттерінің социалистік білім беруге қарсы жұмылдырылуының ұзақ мерзімді салдары болды, Католик студенттік одағының басшылары консервативті, католиктік Ұлттық әрекет партиясын құруда маңызды рөл атқарды.

Following the Mexican Revolution (1910–1920), the government made a major commitment to public education under its control. Centralization of education was via the federal Ministry of Education (Secretaria de Educación Pública or SEP). José Vasconcelos became its head in 1921 and proceeded to enact a wide range of educational programs, including indigenous education. The so called "Indian problem," the lack of incorporation of Mexico's indigenous population into the nation as citizens, was an issue that the SEP tackled. Indigenous children were not to be taught in separate schools in their own languages but taught in Spanish along with non indigenous, mestizo students. An early program was the formation of "Missionaries of Indigenous Culture and Public Education," which had the aim of imparting a secular worldview emphasizing "community development, modernization, and incorporation into the mestizo mainstream." The federal government took over schools run by Mexican states and enrollments for rural primary schools increased significantly. Public schools became a means for the government to directly influence the countryside ideologically through education of the next generations. Public school teachers saw themselves "as part of a mystical crusade for the nation, modernity, and social justice," but SEP personnel often held campesinos and rural culture in contempt. In the 1930s, during the early presidency of Lázaro Cárdenas (1934–40) there was a push for "socialist education" at all levels. The policy made public schools sources of anti religious ideology fueling resistance by Catholics. The government expanded normal schools for teacher training after the Mexican Revolution of 1910. As the federal government consolidated power through the formation of the National Revolutionary Party (PNR) in 1928 and its new iteration in 1936, the Mexican Revolutionary Party (PRM), teachers played an important role in the creation of national worker and national peasant organizations. Public education "contributed to the consolidation of an authoritarian single party regime." When the Mexican government implemented its policy of socialist education, it directly targeted religious affiliated, private schooling. Students in these schools were barred from receiving valid educational certification, which effectively prevented many from entering professions. The aim of socialist education was to create a "useful and efficient worker capable of assuming leadership of the national economy, employing methods of modern science with a profound consciousness of collective responsibility an indispensable precondition for the coming of a state in the hands of the working classes." The conflict was violent at the National University in Mexico City, which in 1929 had become autonomous from government control, but there was also conflict at regional universities as well, mainly student strikes. Cárdenas backed away from socialist education. Catholic student groups' mobilization against socialist education had lasting consequences, with leaders in the Catholic Student Union playing an important role in the founding of the conservative, pro Catholic National Action Party in 1939.

1940 жылдан кейінгі білім беру

Президент Карденас өзінің ізбасары ретінде Мануэль Авила Камачоны таңдағанда, ол орташалық көзқарас иесін таңдады, әсіресе білім беру мәселесінде дау тудырған шіркеу-мемлекет қарым-қатынасында. Өкімет басында Авила Камачо социалистік білім беруді тоқтатты. Бастапқыда Білім министрлігі Карденас кезеңінен бері келе жатқан саясаттарды жалғастырды, бірақ Авила Камачо Джейме Торрес Бодетті SEP басшысы етіп тағайындағаннан кейін, үкіметтік саясат білім беру деңгейін көтеруге және мұғалімдерді даярлауға инвестиция салуға бағытталды. Торрес Бодет Мұғалімдерді даярлаудың Ұлттық институтын құрды. Ол ұлттық және демократиялық оқу бағдарламасын жасауға ұмтылды. "Білім беру діни доктринадан босатылып, ғылыми шындықтарға негізделуі керек еді". Шамамен 1940-1960 жылдар аралығында Мексика тұрақты экономикалық өсімді бастан өткерді, бұл "Мексика ғажайыбы" деп аталды, ол урбанизация мен индустриализацияның өсуіне әкелді. Білім беру экономикалық дамудың маңызды факторы екені түсінілді және президент Адольфо Лопес Матеос үкіметі Торрес Бодетті Білім министрі етіп тағайындады. Торрес Бодет мексикалық білім беру жүйесін жан-жақты бағалап, Білім берудің он бір жылдық жоспарын жасады, бұл келесі президентті оны іске асыруға міндеттеуге бағытталған. Мексиканың бастауыш мектептерін бағалау көрсеткендей, мексикалық балалардың 50%-ы немесе 3 миллион баласы бастауыш білім алуға мүмкіндік алды. Олардың 25%-дан азы төртінші сыныпты бітірді. Бастауыш сынып оқушыларының тек 1000-ға жуығы ғана мамандық иегері болып табылды. Басты нәтиже – мексикалықтардың тек 50%-ы ғана оқи білді немесе жаза білді. Жағдайды түзету үшін Лопес Матеос 27 000-нан астам мұғалімді оқытуды және мектептер салуды көздеді. Сондай-ақ, ол оқушыларға тегін оқулықтар беру бағдарламасын жасап, оларды мектептерде міндетті түрде пайдалануды енгізді. 1949 жылы мексикалық мұғалімдер Институционалдық-революциялық партияға (PRI) қосылған ұлттық кәсіподақ құрды және оның ішінде маңызды күшке айналды. Білім беру қызметкерлерінің ұлттық одағы (SNTE) Мексика жұмысшыларының конфедерациясының (CTM) құрамындағы бөлім ретінде құрылды, бұл үстем партияның еңбек секторы. 1930 жылдардың соңында мұғалімдер SNTE-ге біріктірілген одақтар құра бастады. 1968 жылы Мексика астанада Олимпиада ойындарын қабылдағанда, мұндай шараға тым көп қаржы жұмсауға қарсы кеңінен наразылықтар болды, себебі елде маңыздырақ мәселелер бар еді. Университет студенттері осы наразылықтарға белсенді қатысты, ал үкімет 1968 жылдың қазан айында Тлателолькодағы қырғынмен күшпен жауап берді. 1971 жылдың маусым айында Мексика қаласында студенттік белсенділік күшейді, нәтижесінде үкімет тарапынан тағы да зорлық-зомбылық қолданылды, ол Корпус-Кристи қырғыны деп аталды. 1968 жылғы студенттік белсенділіктің себебі білім беру жүйесіндегі кемшіліктер екенін мойындаған Густаво Диас Ордастың (1964-1970) үкіметі білім беру реформасын кең ауқымды әлеуметтік реформаның бір бөлігі ретінде жүзеге асыруға тырысты. Үкімет бұрын білім алуға мүмкіндігі болмаған мексикалықтарға қол жеткізуге тырысты және радио мен теледидарды пайдалану осы мақсатқа жетудің жолдары ретінде қарастырылды. Ересектерге білім беру кеңейтудің басты бағыты болды. Луис Эчеверрия президент болған кезде (1970-1976) кеңеюге қоғамдық түсініктерді қалыптастыру үшін теленовелаларды (сабақ операларын) пайдалану енгізілді, ал Мексика осы құралды саяси мәселелерді шешу үшін пайдалануда алғашқылардың бірі болды. Денсаулық сақтаудың жақсаруы нәтижесінде нәрестелер өлімі төмендеп, туу көрсеткіші артып, халық саны өсті. Католик шіркеуінің абортқа қарсылығын ескере отырып, теленовеланың зайырлы форматы әйелдерге отбасылық жоспарлаудың артықшылықтары туралы ақпарат жеткізу құралы болды. Үкімет жоғары білімді, әсіресе ғылым мен технологияны нығайтуға тырысты, 1970 жылы Ұлттық ғылым және технология кеңесін (CONACYT) құрды. Ол шетелде білім алу үшін магистрлер мен докторанттарға стипендиялар береді, осылайша олардың мамандану деңгейін арттырады. Президенттік әкімшіліктердің күш-жігеріне қарамастан, мексикалық білім беру елдегі төмен білім деңгейіне және жоғары сауатсыздық деңгейіне, әсіресе ауылдық жерлерде айтарлықтай әсер етпеді. 1978 жылы инженер және мексикалық саясаткер Хосе Антонио Падилла Сегура Ұлттық кәсіби техникалық білім беру колледжін (Conalep) құрды, оның негізгі мақсаты орта мектепті бітірген техникалық мамандарды даярлауға бағытталған. Президент Хосе Лопес Портильо (1976-1982) 1980 жылы Ұлттық сауаттылық бағдарламасын (Pronalf) құрды, содан кейін ересектерге білім беру жөніндегі тәуелсіз институтты (Instituto Nacional de Educación para Adultos INEA) құрды. 1982 жылғы мұнай дағдарысы кезінде мексикалық экономиканың құлдырауы білім беру реформасының экономикалық жағдай жақсарғанға дейін күтілуіне әкелді. 1992 жылы даулы 1988 жылғы сайлауда президент болған Карлос Салинас де Гортари Мексиканың білім беру жүйесін ұйымдастыруда өзгерістер жасады. Дамуды ынталандыру үшін неолибералды экономикалық саясатты қабылдаған Салинас білім беруді маңызды фактор ретінде қарастырды. SNTE-мен келісім бойынша білім беру Білім министрлігінің (SEP) бақылауынан алынып, Мексика штаттарының бақылауына берілді. SEP де оқу бағдарламасын реформалады, жаңа оқулықтар жасады. Наразылықтар үкіметтің оқулықтарды кері тартып алуына әкелді. Келісімнің үшінші құрамы мұғалімдердің еңбегіне сыйақы төлеу жүйесін құру болды. SNTE Латын Америкасының ең ірі кәсіподағына айналды, ал оның төрағасы Эльба Эстер Гордильо Мексика саясатындағы ең күшті әйел ретінде танылды. Мұғалімдер одағының ішінде демократияның жоқтығы дау тудырды. Одақтың мұғалімдердің тағайындалуына бақылауын азайтатын реформаларға қарсылығы да даудың себебі болды. 2012 жылы Мичоакан және Герреро штаттарынан шыққан кейбір мұғалімдер федералдық ережелерге қарсы шықты, олар оларға өмір бойы жұмысқа орналасу құқығын, жұмысты сату немесе мұрагерлікке беру мүмкіндігін және ағылшын немесе компьютерлік дағдыларды оқытуды шектеді. SNTE төрағасы Эльба Эстер Гордильо 2013 жылы Толука әуежайындағы жеке ұшағынан түскен кезде сыбайлас жемқорлыққа қатысқандығы үшін қамауға алынды. 1960 жылғы ұлттық санау Мексиканың білім беру жүйесінің тарихи үлкен жетіспеушіліктерін көрсетеді. Бес жастан асқан барлық мексикалықтардың арасында санау көрсеткендей, 43,7%-ы мектепке бір жыл да бармаған, 50,7%-ы алты жыл немесе одан аз білім алған, ал тек 5,6%-ы алты жылдан астам білім алған. 2015 жылы алтыдан он төрт жасқа дейінгі балалардың 96,2%-ы мектепке барды, бұл көрсеткіш 2000 жылы 91,3% болған. Ең жоғары қатысу деңгейін көрсеткен штат Идальго (97,8%), ал ең төмен деңгейді көрсеткен штат Чиапас (93%) болды. 14 жасқа дейінгі жастардың 96,2%-ы және 15 жастан асқан адамдардың 91%-ы мектепке барды, бұл Мексиканы ЮНЕСКО мәліметі бойынша әлемдік рейтингте 24-орынға қойды. 2018 жылы Мексиканың сауаттылық деңгейі 94,86%-ды құрады, бұл 1980 жылы 82,99%-дан жоғары, ал еркектер мен әйелдердің сауаттылық деңгейі шамалы ерекшеленеді. 2019 жылдың ақпанында SEP тегін оқулықтар бағдарламасының құрылғанын атап өтіп, кезекті оқулықтар басылымдарына мексикалық суретшілердің туындыларын қосуын атап өтті. Мексиканың Ұлттық Автономды Университеті QS World University Rankings жүйесінде 103-орынды иеленеді, бұл оны Мексикадағы ең жоғары рейтингті университет етеді, одан кейін Монтеррей Технология және Жоғары Білім Институты Мексикадағы ең жоғары рейтингті жекеменшік мектеп ретінде және 2019 жылы әлемдік рейтингте 158-орынды иеленеді. Жеке бизнес мектептері де халықаралық рейтингтерде ерекше көзге түседі. Universidad Panamericana және Monterrey Technology and Higher Education Institute бизнес мектептері, IPADE және EGADE, The Wall Street Journal жүргізген сауалнамада АҚШ-тан тыс жұмысқа орналастырушылар арасында топ-10-ға кірді.

When President Cárdenas chose Manuel Avila Camacho as his successor, he chose a moderate, particularly on church state issues where education was contentious. In office, Avila Camacho ended socialist education. Initially, the Ministry of Education continued various policies from the Cárdenas era, but with Avila Camacho's appointment of Jaime Torres Bodet as head of the SEP, government policy sought to raise educational standards and invest in teacher training. Torres Bodet founded the National Institute of Teacher Training. He sought to create a curriculum that was nationalist and democratic. "Education was to be secular, free of religious doctrine, and based on scientific truths." During the period ca. 1940–1960, Mexico experienced sustained economic growth, the so called Mexican Miracle, which saw increased urbanization and industrialization. The idea that education was a determinant of economic development took hold and the government of President Adolfo López Mateos, who appointed Torres Bodet Minister of Education. Torres Bodet made a comprehensive assessment of Mexican education, which led to the Eleven Year Plan for Education, attempting to make a commitment that forced the next president to continue implementation. The assessment of Mexican primary level schools showed that 50% of Mexican children, or 3 million, had access to primary education. Of those, fewer than 25% finished fourth grade. Only about 1,000 of those primary school students would succeed in pursuing a profession. A basic finding was that only 50% of Mexicans could read or write. López Mateos sought reforms to remedy the situation, including training 27,000 more teachers and building more schools. He also created a program to provide free textbooks to students and made their use obligatory in schools. In 1949, Mexican teachers formed a national union that was affiliated with the Institutional Revolutionary Party (PRI) and came to be a powerful bloc within it. The Sindicato Nacional de Trabajadores de la Educación (SNTE), (National Union of Education Workers) was formed as a section within the umbrella organization of the Confederation of Mexican Workers (CTM), the labor sector of the dominant party. In the late 1930s, teachers had begun to form unions that were eventually brought into the SNTE. In 1968, when Mexico hosted the Olympic Games in the capital, there were widespread demonstrations against spending so much on such an event, when there were higher national priorities. University students participated in a major way in these demonstrations, with the government reacting violently in the Tlatelolco massacre of October 1968. In June 1971, there was further student activism in Mexico City that resulted in more violent government repression, known as the Corpus Christi massacre. Recognizing that failures in the educational system was a cause of the 1968 student activism, the government of Gustavo Díaz Ordaz (1964–1970) attempted to implement educational reform as part of a wider social reform. The government sought to reach Mexicans who had not had access to education previously and the use of radio and television were seen as ways to do this. Adult education became a focus of the expansion. With the presidency of Luis Echeverría (1970–1976), the expansion included the use of telenovelas (soap operas) to shape public understandings, and Mexico became a pioneer in the use of this medium for policy matters. Better health care in earlier years had resulted in a population boom as infant mortality declined and fertility increased. With Catholic Church opposition to birth control, the secular format of telenovela were a means to bring a message of the benefits of family planning to women. The government sought to strengthen higher education particularly in the sciences and technology, establishing the National Council of Science and Technology (CONACYT) in 1970. It funds fellowships for graduate students to study abroad to increase their specialized knowledge. Despite sustained government efforts over several presidential administrations, Mexican education had not significantly affected low education levels and high levels of illiteracy in the country, especially in rural areas. In 1978, engineer and Mexican politic José Antonio Padilla Segura, founded the National College of Professional Technical Education (Conalep), with its main objective being oriented to the training of technical professionals, graduates of secondary school. President José López Portillo (1976–1982) created a National Literacy Program (Pronalf) in 1980 and then established an independent institute for adult education (Instituto Nacional de Educación para Adultos INEA). With the collapse of the Mexican economy during the oil crisis of 1982, educational reform awaited economic recovery. In 1992, Carlos Salinas de Gortari, who became president in the disputed 1988 elections, instituted changes in the organization of Mexico's educational system. Adopting neoliberal economic policies to promote development, Salinas saw education as a key factor. In an accord with the SNTE, education was decentralized from its control by the Ministry of Public Education (SEP) and came under the control of the Mexican state government. Curriculum reform was also undertaken by the SEP, which included the creation of new textbooks. Protests resulted in the government's withdrawing the textbooks. A third component of the accord was the creation of a system of merit pay for teachers. The SNTE grew to be the largest labor union in Latin America, and its head, Elba Esther Gordillo considered the most powerful woman in Mexican politics. The lack of democracy within the teachers' union has been as a source of conflict. Also a source of conflict is union opposition to reforms that undercut union power over teaching positions. In 2012, some teachers from rural areas, specifically, from Michoacan and Guerrero states, opposed federal regulations that prevented them from automatic lifetime tenure, the ability to sell or will their jobs, and the teaching of either English or computer skills. Gordillo, head of the SNTE since 1989, was arrested in 2013 as she got off her private airplane in Toluca airport, and charged with corruption. The 1960 national census illustrates the historically poor performance of the Mexican educational system. As to all Mexicans over the age of five, the census found 43.7% had not completed one year of school, 50.7% had completed six years or less of school, and only 5.6% had continued their education beyond six years of school. In 2015, 96.2% of six to fourteen year olds attended school, up from 91.3% in 2000. The state with the highest attendance rate was Hidalgo (97.8%) and the state with the lowest was Chiapas (93%). for youth under the age of 14 and 91% for people over 15, placing Mexico at the 24th place in the world rank according to UNESCO. In 2018, Mexico's literacy rate was 94.86%, up from 82.99% in 1980, with the literacy rates of males and females being relatively equal. In February 2019, the SEP commemorated the establishment of the program for free textbooks with a publication noting the inclusion of art by Mexicans in successive textbook editions. The National Autonomous University of Mexico ranks 103th in the QS World University Rankings, making it the highest ranked university in Mexico, after it comes the Monterrey Institute of Technology and Higher Education as the highest ranked private school in Mexico and 158th worldwide in 2019. Private business schools also stand out in international rankings. IPADE and EGADE, the business schools of Universidad Panamericana and of Monterrey Institute of Technology and Higher Education respectively, were ranked in the top 10 in a survey conducted by The Wall Street Journal among recruiters outside the United States.