Ричард Бонйнж: Дирижер, пианист және балет музыкасын жаңғыртушы

Кіріспе

Австралиялық дирижер және пианист

Өмірбаян

Бонинге Сиднейдің Еппинг қалашығында дүниеге келді. Сиднейдің ұлдар орта мектебінде білім алып, Сиднейдің музыка консерваториясында фортепиано оқыды және Лондондағы Корольдік музыка колледжінде стипендия алды. Ол музыкалық стипендиясын тастап, жеке фортепиано оқуын жалғастырды және әншілерге жаттықтырушы болды. Олардың бірі – Жоан Сазерленд, онымен бірге Австралияда жұмыс істеген болатын. 1954 жылы үйленіп, 1962 жылға дейін опералық концерттерде өнер көрсеткен дуэт құрды. Опералық ариялардың концертіне жоспарланған дирижер ауырып, оны алмастыратын дирижер жол апатына ұшырағанда, Бонинге дирижерлік таяқ көтеріп, сол кезден бастап әйелінің барлық қойылымдарын жүргізді. Опералық дирижер ретінде дебюті 1963 жылы Ванкуверде болды, онда ол «Фауст» операсын қойды. Сол жылы Ванкуверде ол алғаш рет «Норма» операсын дирижерлік етті, оның басты рөлдерін Сазерленд пен Мэрилин Хорн ойнады. Ол сонымен қатар көптеген жазбаларда ағылшын камералық оркестрін басқарды. Массенет және итальяндық белканто композиторлары туралы зерттеулер жүргізіп, Бонинге Массенеттің өзінің «Эсклармонде» операсы туралы «ең жақсы жетістігі» деген пікірін тапты. Бұл Бонингеді қызықтырды, себебі «Эсклармонде» толығымен ұмытылып, 19 ғасырдың соңынан бері көбінесе сахнаға қойылмаған еді. Ол Парижде оның тоқымтал дауыстық партитурасын алды, содан кейін Нью-Йорктегі аукционнан толық оркестрлік партитураны сатып алды. Сазерленд бастапқыда «Эсклармондеге» күмәмен қараса да, Бонинге жұмыстың жақтасы болды және ақырында оны Эсклармонде рөлін өзі орындауға көндірді. «Эсклармонде» операсының Сан-Франциско және Метрополитен операларындағы премьералары 1974 және 1976 жылдары өтті. 1977 жылы Ванкувер опера оркестрінің негізін қалаушы музыкалық директоры болды, онда ол сахнаға қойылған «Ле король де Лахор» операсын дирижерлік етті (оның әйелі де қатысты). Бонинге Метрополитен операсында тұңғыш рет 1966 жылдың 12 желтоқсанында, ал соңғы рет 1991 жылдың 6 сәуірінде өнер көрсетті. Ол 1966 жылдан 1987 жылға дейін сонда жүргізген қойылымдардың көпшілігі Сазерлендпен бірге болды. 1960 жылдардан бастап 1970 жылдардың басына дейін оның мамандығы 18-ші және 19-шы ғасырдың басындағы музыка болды, көбінесе Россини, Беллини және Доницеттидің белканто репертуарында. Содан кейін Бонинге біртіндеп ортаңғы Верди («Травиата», «Риголетто», «Трубадур»), Оффенбах («Хоффманның ертегілері»), содан кейін Массенет («Эсклармонде» және «Вертер») шығармаларын қосты. Бонинге балет жанрында көптеген жазбалар жасады: Делибестің үш балеті – «La Source», «Coppélia», «Sylvia»; Риккардо Дригоның «Сиқырлы флейта» және «Le Réveil de Flore»; Жак Оффенбахтың «Le papillon»; Фридрих Бургмюллердің «La Péri»; және Чайковскийдің үш балеті – «Аққу көлі», «Ұйықтаған сұлу», «Жаңқақ бұзғыш». Бонинге балет музыкасына қосқан ең құнды үлестерінің бірі – 10 дискілік «Балет сирек кездесетін жинағы», олар сирек жазылған, бірақ көбінесе танымал балет компаниялары орындайды, мысалы, бірнеше танымал Pas de deux және операларда орындалған балеттер. Оның жазбаларына опералық немесе балеттік байланысы жоқ кейбір шығармалар да кіреді, мысалы, Рейнхольд Глиердің ми-бемоль мажордағы арфа концерті, арфашы Осиан Эллиспен бірге. 2007 жылдан бастап ол АҚШ-тың бірнеше опера үйлерінде (Флорида Гранд Операсы, Мичиган Опера театры) бірқатар қойылымдар жүргізді, ал қазір негізінен Австралия опера компаниясымен айналысады («Лучия ди Ламмермур» 2008 жылдың тамызында, 2006 жылы Квинсленд операсы үшін; 2009 жылдың ортасында Мельбурн мен Сиднейдегі «I Capuleti e i Montecchi»). Ол Швейцарияның Лес Авант қаласында тұрады және Сиднейде үйі бар.

Bonynge was born in Epping, a suburb of Sydney, and educated at Sydney Boys' High School before studying piano at the Sydney Conservatorium of Music and gaining a scholarship to the Royal College of Music in London, where his piano teacher was Herbert Fryer. He gave up his music scholarship, continuing his private piano studies, and became a coach for singers. One of these was Joan Sutherland, whom he had accompanied in Australia. They married in 1954 and became a duo, performing operatic recitals until 1962. When the scheduled conductor for a recital of operatic arias became ill and the replacement conductor was involved in a car accident, Bonynge stepped in and, from that time on, he conducted virtually all of his wife's performances. His debut as an opera conductor took place in 1963 in Vancouver, where he conducted Faust. The same year, also in Vancouver, he conducted Norma for the first time, starring Sutherland and Marilyn Horne. He also conducted the English Chamber Orchestra in many recordings. By doing some research and reading up on Massenet and Italian bel canto composers, Bonynge discovered Massenet's own statement about his opera Esclarmonde being his "best achievement." This filled Bonynge with curiosity, even more because Esclarmonde had sunk into almost total oblivion and had hardly been performed at all since the end of the 19th century. He obtained a tattered vocal score of it in Paris, and subsequently bought the full orchestral score from an auction in New York City. Although Sutherland was initially sceptical about Esclarmonde, Bonynge became an enthusiast of the work and eventually convinced her that she should perform the role of Esclarmonde herself. The San Francisco Opera and the Metropolitan Opera premieres of Esclarmonde took place in 1974 and 1976 respectively. In 1977 he was the founding music director of the Vancouver Opera Orchestra, when he conducted Le roi de Lahore staged there (in which his wife also took part). Bonynge made his Metropolitan Opera debut on 12 December 1966, and his last performance there was on 6 April 1991. Most of those performances he conducted there between 1966 and 1987 were with Sutherland singing. From the 1960s until the early 1970s, his speciality was music of 18th and early 19th century, mostly in bel canto repertoire of Rossini, Bellini and Donizetti. Bonynge then gradually added also middle Verdi (La traviata, Rigoletto, Il trovatore), Offenbach (Les Contes d'Hoffmann), then also Massenet (Esclarmonde and Werther). Bonynge has recorded extensively in the ballet genre: Delibes's three ballets – La Source, Coppélia, Sylvia; Riccardo Drigo's The Magic Flute and Le Réveil de Flore; Jacques Offenbach's Le papillon; Friedrich Burgmüller's La Péri; and Tchaikovsky's three ballets – Swan Lake, The Sleeping Beauty, The Nutcracker. One of Bonynge's most valuable contributions to ballet music is a 10 CD "Compendium of Ballet Rarities" which have been rarely recorded but are often performed by established ballet companies, such as several famous Pas de deux and ballets performed in operas. His recordings also include some works with no operatic or balletic associations, such as the Harp Concerto in E flat by Reinhold Glière, with harpist Osian Ellis. Commencing in 2007, he has conducted a series of performances in a few opera houses around the U. S. (Florida Grand Opera, Michigan Opera Theatre), and now is mostly involved with the Opera Australia company (Lucia di Lammermoor in August 2008, and in 2006 for Opera Queensland; I Capuleti e i Montecchi in Melbourne and Sydney in middle of 2009). He lives in Les Avants, Switzerland and maintains a home in Sydney.