Виктория кресінің иегері, генерал-майор Дэниел Бик туралы ақпарат. Өмірі, әскери қызметі, қаһармандық ерліктері және бірінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, генерал-майор Дэниел Маркус Уильям Бик (27 қаңтар 1891 ж. – 3 мамыр 1967 ж.) – британдық армия офицері және жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін британдық және Достас әскерлеріне берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресінің иегері.
Recipient of the Victoria Cross
Major General Daniel Marcus William Beak, (27 Jan 1891 – 3 May 1967) was a British Army officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Бик 1891 жылдың 27 қаңтарында Саутгемптон, Хэмпширде дүниеге келді және Таунтон мектебінде білім алды.
Beak was born in Southampton, Hampshire on 27 Jan 1891 and educated at Taunton's School.
1915-1917 жылдар
Бик 1915 жылғы 2 ақпанда Корольдік Әскери-теңіз еріктілер резервіне қатардағы сарбаз ретінде қосылды, бірақ жауынгерлік қимылдарға қатыспастан бұрын 1915 жылғы мамыр айында Корольдік Әскери-теңіз дивизиясында уақытша кіші лейтенант болып тағайындалды. Ол Жерорта теңізі экспедициялық күштеріне жіберілді, бірақ оның қызметтік жазбаларынан сол театрға қатысқандығы нақты көрінбейді. 1916 жылғы мамыр айында Францияға келді, ал 1917 жылғы 2 наурызда Дрейк батальонының адъютанты болып тағайындалғаннан кейін, 1917 жылғы 19 наурыздан 1917 жылғы 3 сәуірге дейін батальонды әрекеттік командир ретінде басқарды. 1917 жылғы қаңтарда Әскери крестпен (MC) марапатталды, ал 1917 жылғы 18 шілдеде MC-ге тағы бір белгі қосылды. Оның марапаттамаларында былай делінген:
Beak joined the Royal Naval Volunteer Reserve as a rating on 2 February 1915, but before seeing action was commissioned as a temporary sub lieutenant in the Royal Naval Division in May 1915. He was posted to the Mediterranean Expeditionary Force, but it is not clear from his service record if he saw action in that theatre. He arrived in France in May 1916, and after being appointed adjutant of Drake Battalion on 2 March 1917, he ended up commanding his battalion as an acting commander between 19 March 1917 and 3 April 1917. He was awarded the Military Cross (MC) in January 1917, and a Bar to his MC on 18 July 1917. The citations read:
Ол 1917 жылдың соңында Альдершоттағы аға офицерлер курсына қатысты және 31 желтоқсанда уақытша командир болып тағайындалып, Хоу батальонының командирі болып бекітілді.
He attended the Senior Officers' Course in Aldershot in late 1917 and on 31 December was promoted temporary commander, and appointed as commanding officer of the Howe Battalion.
1918 жыл
Бик Хоу батальонының қолбасшысы болды, содан кейін 1918 жылдың наурыз айының бірінші аптасында Ансон батальонына қысқа мерзімге қолбасшылық етті, содан кейін 1918 жылдың 13 наурызында Дрейк батальонына қайта ауысты. 1918 жылдың 26 шілдесінде Еңбек орденімен марапатталды (DSO), марапаттау қағазында былай делінген:
Beak remained in command of the Howe Battalion, then briefly commanded the Anson Battalion in the first week of March 1918, and then transferred back to the Drake Battalion on 13 March 1918. and awarded the Distinguished Service Order (DSO) on 26 July 1918, the citation read:
1918 жылдың шілдесінде төрт күн бойы гриппке шалдықты, ал тамыз айында үйге демалысқа жіберілді, 10 тамызда қайта оралды. 1918 жылдың 20 желтоқсанында екінші рет "Despatches" хабарламасында аталды. Соғыс аяқталғаннан кейін оған бірнеше рет үйге демалыс берілді, 1919 жылдың мамырында тұрақты түрде үйге оралды және маусым айында демобилизацияланды. Бик Ирландияның тәуелсіздік соғысы кезінде өзінің полкімен бірге Ирландияда болды. Ахуалда, британдық азаматтық әкімшіліктің құлдырауынан кейін, оның міндеттеріне сот отырыстарының мүшесі болу кірді, олар тергеу орнына сот ісін жүргізді. 1921 жылдың шілдесінде ол Ричард пен Абрахам Пирсонды атып тастау ісі бойынша тергеуге қатысқан мүше ретінде тіркелді, оны Оңтүстік Оффали №2 бригадасы ИРА жүргізді. 1929 жылы майор шеніне, ал 1932 жылы Король полкіне (Ливерпуль) ауысқаннан кейін нақты шенге көтерілді. 1935 жылы лейтенант-полковник шеніне тағайындалды. 1938 жылы ол қайтадан шенге көтеріліп, бұл жолы Оңтүстік Ланкашир полкіне ауысты.
He was sick for four days with the flu in July 1918, and was granted a period of home leave in August, returning on 10 August. He received a second Mention in Despatches on 20 December 1918. With the war now over he was granted several periods of home leave, returned home permanently in May 1919, and was demobilised in June. Beak was in Ireland with his regiment during the Irish War of Independence. In the situation, following the collapse of the British civilian administration, his duties included membership of the Courts of Enquiry in lieu of Inquests. In July 1921 he is documented as a member of the enquiry into the shooting of Richard and Abraham Pearson by the South Offaly No. 2 Brigade IRA. He was given a brevet promotion to major in 1929, and substantive promotion in 1932, on transfer to the King's Regiment (Liverpool). He was promoted brevet lieutenant colonel in 1935. The substantive promotion followed in 1938, transferring again, this time to the South Lancashire Regiment.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бик бастапқыда Франция шайқасында соғысқан Оңтүстік Ланкашир полкінің 1-ші батальонының командирі болды. 1940 жылдың маусым айында ол 12-ші бригаданың, Мальта командасын басқарушы (GOC Malta Command) және 50-ші (Нортумбриандық) жаяу әскер дивизиясының құрамындағы 151-ші жаяу әскер бригадасының командирі болды, оған «Operation Pugilist» операциясында жетекшілік етті. Генерал-лейтенант сэр Бернард Монтгомери осы шайқастан кейін оны осы лауазымнан босатып, ол ешқашан басқа да командалық лауазымды иеленбеді. 1940 жылдың 2 тамызында полковникке өкілеттігі ресми түрде жарияланған кезде ол бригадир міндетін атқарушы болды. 1940 жылдың 20 желтоқсанында сол жылдың наурыз және маусым аралығындағы қызметтері үшін «Депештерде ескерту» жарияланды. 1942 жылдың қаңтарында ол уақытша генерал-майор шеніне көтерілді. 1945 жылдың 19 ақпанында генерал-майордың құрметті шенімен армиядан зейнеткерлікке шықты. Оның Виктория кресі (VC) Лондондағы Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясында қойылған. Ол Суррейдегі Бруквуд бейіштерінде белгісіз қабірге жерленген, бірақ 1913 жылы Челтенхэмдегі YMCA-ның міндетін атқарушы хатшысы болғандықтан, Челтенхэм қаласымен тығыз байланысын ескере отырып, қала әкімдігі мен «This England» журналы бірлесіп Променададағы басты соғыс ескерткішінің жанына ескерткіш тақта орнатты, ол 2006 жылдың 27 қыркүйегінде ашылды.
During the Second World War, Beak was initially the Commanding Officer of the 1st Battalion, South Lancashire Regiment which fought in the Battle of France. In June 1940 he was made commander of 12th Brigade, GOC Malta Command and 151st Infantry Brigade, part of the 50th (Northumbrian) Infantry Division, which he led during Operation Pugilist. General Sir Bernard Montgomery dismissed him from this post after that battle and he never held another command. He was an acting brigadier by 2 August 1940 when his promotion to colonel was gazetted. A Mention in Despatches was gazetted on 20 December 1940, for services between March and June of that year. He was promoted temporary major general in January 1942. He retired from the army on 19 February 1945, retaining the honorary rank of major general. His VC is on display in the Lord Ashcroft Gallery at the Imperial War Museum, London. He is buried in an unmarked grave at Brookwood Cemetery in Surrey but in recognition of his close ties to Cheltenham, where he served as Acting Secretary of Cheltenham YMCA in 1913, they, together with This England magazine, erected a commemorative plaque by the main war memorial in the Promenade, which was dedicated by the Mayor of Cheltenham on 27 September 2006.