Кіріспе

Бір жасқа дейінгі еркек немесе әйел жылықысы.

Тоқты – бір жасқа дейінгі жылқы; бұл термин көбінесе жылқылар үшін қолданылады, бірақ есектерге де қатысты қолданылуы мүмкін. Нақтырақ терминдер: еркек тоқтыны – тоқты, ал әйел тоқтыны – бие деп атайды, және бұл атаулар жылқы үш немесе төрт жасқа дейін сақталады. Тоқты анасынан сүт ісіп тұрса, оны «сүтқоректі» деп те атайды. Анасынан айырғаннан кейін, оны «жас жылқы» дейді. Бие жүкті болса, оның «көкшеде» екені айтылады. Бие туғанда, оны «тоқтылайды», ал тууға дайын тұрғанын әдетте «тоқтылауға дайын» деп көрсетеді. Жаңа туған жылқыны «жаңа туған тоқты» дейді. Жылқы бір жасқа толғаннан кейін, ол енді тоқты емес, «бір жасар» болады. Бір жасардан асқан жас жылқыларға қатысты ерекше терминдер жоқ. Жас жылқылар көбейтуге жетілгенде терминдер өзгереді: үш жастан асқан (ат жарыстарында төрт жастан асқан) биені – мысық, ал үш жастан асқан тоқтыны – айғыр деп атайды. Кастрацияланған еркек жылқыны жасынан тәуелсіз «сүйек» деп атайды; алайда, көбінесе жас сүйекті үш немесе төрт жасқа дейін «жас сүйек» деп атайды. (Страйланған биеге «страйланған бие» дегеннен басқа ерекше термин жоқ.) Кішкентай бойға жеткен жылқыларды понилер деп атайды, олар кейде тоқтылармен шатастырылады. Дегенмен, дене пропорциялары мүлдем басқа. Ересекті пониге мінуге және жұмыс істеуге болады, бірақ тоқтының бойы қандай болса да, оны мінуге немесе жұмысқа пайдалануға болмайды. Тоқты, ат немесе пони болып өссе де, оны ересекті жылқылардан ұзын аяқтарымен және кішкентай, жіңішке денесімен ажыратуға болады. Басы мен көзі де жас ерекшеліктерін көрсетеді. Понилер кең маңдайлы және кішкентай болғанымен, дене пропорциялары ересекті жылқыға ұқсас. Пони тоқтылары ересектілерге қарағанда пропорционалды түрде кішірек, бірақ жылқы тоқтылары сияқты, олар да жіңішке және пропорционалды түрде ұзын аяқтары бар.

Ерте дамуы

Төлендердің тууы шамамен 11 айға созылады. Туу жылдам өтеді, бұл жылқының жемтік жануар екендігіне сәйкес келеді, және көбінесе күндізгі уақыттан гөрі түнгі уақытта болады. Егер босану жиырма төрт сағаттан асса, онда бұл медициналық асқынулардың белгісі болуы мүмкін. Көптеген хищниктер сияқты, жаңа туғанда әлсіз болса, жылқылар ерте дамиды, яғни олар салыстырмалы түрде жетілген және жылдам қозғала алады. Денсаулы төлендер туғаннан кейін бірнеше сағат өткен соң ғана топпен бірге жете алады. Егер төлен он екі сағат ішінде тамақтанбаса, оған көмек қажет болуы мүмкін. Денсаулы төлендер тез өседі және күніне үш фунтқа немесе бір килограмнан астам салмақ қоса алады. Дұрыс тамақтану өсуді жақсартады және ересек жануардың денсаулығын нығайтады, бірақ генетика да маңызды рөл атқарады. Өмірінің алғашқы апталарында төлен анасының сүтінен барлық қажеттісін алады. Адам баласы сияқты, ол босанғаннан кейін алғашқы бірнеше сағат немесе күн ішінде пайда болатын сүттегі алғашқы сүттен (коostrum) қоректік заттар мен антиденелер алады. Биенің сүт өндіруі үшін қосымша суға және қосымша тамақтануға мұқтаж болуы мүмкін. Төлен он күннен бастап қатты тамақ жей бастайды, ал сегіз-он аптадан кейін биенің сүті жеткіліксіз болады; содан кейін қосымша тамақтандыру қажет. Төленнің рационына қатты тамақ қосарда, оны тым көп тамақтандырудан немесе теңдессіз тамақтандырудан сақтану керек. Бұл өмір бойы денсаулыққа кедеріс келтіретін өсу бұзылыстарының біріне әкелуі мүмкін. Екінші жағынан, бие мен төленді жеткіліксіз тамақтандыру төленнің өсуін тоқтатып, оның өскен сайын денсаулығына басқа да проблемалар тудыруы мүмкін.

Сүтін кеміту және жетілу

Адам күтіміндегі төлдерді әдетте 4-6 айлық шағында емшектен шығарады, бірақ табиғи жағдайда олар ана сүтін ұзаққа дейін, кейде аналық жылқы келесі жылы қайтадан төлдегенге дейін сорып ала береді. Кейбір төлдер шаруашылықта үш жылға дейін сүт еміп өседі, себебі аналық жылқының тағы бір ұрық тұқымдану мүмкіндігі төмендейді. Егер төл бір жасқа толмаған болса, ол "жас төл" деп аталады. Төрт айдан кейін ана сүті төл үшін маңызды қоректік заттардың көзі болып табылмайды, бірақ сау төлге ұзақ сүт беру зиян келтірмейді және төлге психологиялық пайдасы болуы мүмкін. Емшектеумен қатар жүкті болған аналық жылқының соңғы айларында қоректік заттарға қажеттілігі артады, сондықтан көптеген үй жылқыларын солтүстік жартышарда күз айларында емшектен шығарады, егер аналық жылқы келесі маусымда қайтадан тұқымдандырылуы керек болса. Жастар көбеюге қабілетсіз. Жылқының көпшілігі бір жасқа келгенде жасырады. Сондықтан кейбір жас жылқылар толық физикалық жетілуге дейін көбеюге қабілетті, бірақ мұндай жағдай сирек кездеседі. Кейде екі жасарларды қасақана тұқымдандырады, бірақ бұл, әсіресе бикелерді тұқымдандыру, олардың әлі дамып келе жатқан денесіне қолайсыз стресс тудырады. Жалпы ереже бойынша, жас жылқыларды үш жасқа толмағанда тұқымдандыру ұсынылмайды.

Ерте оқыту

Тез өсуіне қарамастан, тай өте жас болғандықтан оны мінуге немесе айдап жүруге болмайды. Дегенмен, тайлар көбінесе адамдармен бірге жүруге үйрету арқылы, яғни "жемделгіні бұзу" арқылы, өте қарапайым ат жаттығуларын алады. Олар сондай-ақ жылқыны күтуге, оның қамытын түзеуге, электр шапыраторымен жүнін қырқуға, сондай-ақ өмір бойы атқаратын істерге, мысалы, жылқы тіркемесіне тиеуге немесе жылқы көрпесін киюге үйренуі мүмкін. Жылқылардың есте сақтау қабілеті өте жақсы, сондықтан тайды жас кезінде ересектегідей істеуге болмайтын нәрселерге үйретпеу керек. Қандай жағдай болмасын, анасынан бөлінген тайлар жайылымда қиындыққа кезігеді. Бие тайды өзінен кейін ертіп жүруді үйретуі қиынға соғады. Басқа жылқылар таймен байланыс орнатуда қиындық көріп, "басқа тілде" сөйлейтіндіктен оны жат көруі мүмкін. Тіпті анасы жетелемеген тайды жетелеу де қиын. Жылқылар толық жетілгеніне 4-5 жасқа келгенде жетеді, бірақ көпшілігі одан да ертерек жұмыс жануары ретінде қолданылады, алайда жас жануарлардың "жұмсақ" сүйектеріне артық күш түсірмеуге көңіл болу керек. Жылдықтар әдетте мінуге тым жас, бірақ көптеген жарыс жылқыларын күзде "ұзын" жылдықтар ретінде жабдықтайды. Физиологиялық тұрғыдан жас жылқылар екі жасқа дейін толық жетілмейді, бірақ кейбір шаруалар мен жарыс жылқыларын жаттықтырушылардың көпшілігі оларды сол жаста арбаға немесе мінгізуге бастайды. Жас жылқыларды мінгізуге баптаудың ең көп таралған жасы – үш жас. Кейбір тұқымдар мен мамандықтар жануар төрт жасқа толғанша күтеді.