Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Исидор Джастин Северин, Тейлор бароны (1789 жылдың 5 тамызы – 1879 жылдың 6 қыркүйегі) – француз драматургі, суретші және қайырымдылық жасаушы. Ол француз театрының дамуымен тығыз байланысты болды, романтизмнің негізін салушылардың бірі және сонымен қатар танымал саяхатшы еді.
Isidore Justin Séverin, Baron Taylor (5 August 1789 – 6 September 1879) was a French dramatist, artist, and philanthropist. He was closely associated with the development of French theatre, a pioneer of Romanticism, and also a noted traveller.
Өмір және мансап
Исидор Тейлор 1789 жылғы 5 тамызда Брюссельде дүниеге келді. Оның әкесі Хели Тейлор ағылшын туған, кейін француз ұлтын алған, ал анасы бельгиялық Мари Жаклин Вальвейн (сол кездегі Австрия Нидерланды) болды. Бастапқыда әскери мансапқа бағытталған жас жігіт, оған қызығуын жоғалтып, Еуропаны және кейіннен Таяу Шығысты аралады. Саяхаттарының нәтижесінде француз аймақтары туралы «Көркем және романтикалық саяхаттар» (1820–63) атты кітаптар сериясы жарық көрді, онда француз өнерінің мұрасын алғаш рет каталогтаған 7000-ге жуық литографиялар жинақталған. Тағы бір кітабы, «Сирия, Египет, Палестина және Иудея» (Париж, 1839) авторы салған акварель суреттерімен безендірілген, олардың екеуі қазірде Виктория және Альберт мұражайының қорында сақталуда. 1825 жылы король Карл X оны асылдандырған, ол осы уақытқа дейін жаңа француз королі Людовик Филипп I атынан испан өнерін жинап келді, ал 1838 жылы оны өнер комиссары етіп тағайындады. Осы суреттер Лувр мұражайындағы испан галереясын құрады. Джордж Борроу өзінің «Испаниядағы Киелі кітап» атты кітабында Тейлормен 1830-шы жылдарға дейін және оның ішінде кездескенін айтады: «Ол жердің көп бөлігін аралаған, және біздің таңғажайып жерлерде және ерекше жағдайларда кездесіп қалуымыз қызық. Ол мені көрер кезде, көшеде болсын, шөлде болсын, жарқын залдарда болсын, бедуин шатырларында болсын, Новгородта болсын, Стамбулда болсын, қолын жоғары көтеріп, «О ciel! Мен өзімнің сүйікті және ең құрметті B-мді қайта көрген бақытқа ие болдым!» деп айқайлайтын. Барон театр өмірінде де белсенді болды. 1825-1838 жылдары ол Француз театрының корольдік комиссары қызметін атқарды. Ол осы лауазымын романтикалық драмалардың қойылуын ынталандыру үшін пайдаланды. Ол көмек көрсеткендердің арасында Александр Дюма болды, ол Тейлорға өзінің алғашқы табысты пьесасын – «Генри III және оның сарайы» (1829) арнады. Тейлор өзі де Левант аймағына қатысты пьесалардың авторы болды: «Исмаил мен Марям, яғни араб және христиан» (1821), «Еврей қызы және ғибадатхана рыцары» (1823), сондай-ақ Чарльз Нодьемен бірлесіп Чарльз Матуриннің табысты драмасының адаптациясын жасады – «Бертран немесе қарақшы» (1821). 50 жасқа толғаннан кейін, 1840 жылдары ол қайырымдылық қызметіне белсенді түрде араласты, өнеркәсіптердің мүшелері үшін бірнеше өзара көмек қоғамдарын құрды. Олар бүгінгі күнге дейін Тейлор қоры ретінде жұмыс істеп келеді. Оның еңбегін мойындау үшін ол 1847 жылы Француз академиясының мүшесі болып сайланды, 1869 жылы Екінші империяның сенаторы атанды және 1877 жылы Құрмет легионының офицері болды.
Isidore Taylor was born in Brussels on 5 August 1789; his father Hélie Taylor was English born and took French nationality, and his mother was the Belgian Marie Jacqueline Walwein (from what was then the Austrian Netherlands). Originally destined for a military career, the young man neglected this in favour of travelling about Europe and later the Near East. Among the fruits of his travels was a series of books on the French regions, Voyages pittoresques et romantiques dans l'ancienne France (1820–63), the nearly 7000 lithographs in which were the first to catalogue the French artistic patrimony. Another book, La Syrie, l'Égypte, la Palestine et la Judée (Paris, 1839), was illustrated with the author's watercolours, two of which are now in the collection of the Victoria and Albert Museum. Ennobled in 1825 by King Charles X, he was by this time collecting Spanish art on behalf of the new French King Louis Philippe I, who made him a Commissioner of Art in 1838. These paintings constituted the then named Spanish gallery of the Louvre. George Borrow describes meeting Taylor before and during the 1830s in his book The Bible in Spain. "He has visited most portions of the earth, and it is remarkable enough that we are continually encountering each other in strange places and under singular circumstances. Whenever he descries me, whether in the street or the desert, the brilliant hall or amongst Bedouin haimas, at Novgorod or Stambul, he flings up his arms and exclaims, 'O ciel! I have again the felicity of seeing my cherished and most respectable B '". Early on the Baron was also active in the theatrical world. Between 1825 and 1838 he served as Royal Commissioner of the Theatre Francaise. He used this position to encourage the production of Romantic drama. Among those he helped was Alexandre Dumas, who dedicated to Taylor his first successful play, Henri III et sa cour (The court of Henry III, 1829). Taylor himself authored plays with a Levantine background, Ismael et Maryam, ou l'arabe et la chrétienne (The Arab and the Christian, 1821) and La fille de l'Hébreu et le chevalier du temple (The Jewess and the Templar, 1823) and co authored with Charles Nodier an adaptation of Charles Maturin's successful drama, Bertram ou le pirate (1821). After age 50 in the 1840s he focussed on philanthropic activity, setting up several mutual societies for members of the artistic professions. They continue to this day as the Taylor Foundation. In recognition of his work he was elected to the Académie Française in 1847, named a senator of the Second Empire in 1869 and made an officer of the Legion of Honour in 1877.