Джеймс Роджерс – австралиялық қаһарман, Виктория кресімен марапатталған. Екінші Бур соғысындағы батылдығы үшін награда алған. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Крестінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Джеймс Роджерс, ВК (4 шілде 1873 – 28 қазан 1961) – Виктория Крестіне ие болған австралиялық, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Роджерс 1901 жылғы 15 маусымда Екінші Бур соғысы кезінде Оңтүстік Африка констебулярлық қызметінде болғанда Оранж еркін штатындағы Таба Нчу шайқасындағы ерлігі үшін марапатталды.
James Rogers, VC (4 July 1873 – 28 October 1961) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. Rogers received his award for his actions at Thaba 'Nchu in Orange Free State on 15 June 1901 while serving in the South African Constabulary during the Second Boer War.
Ерте өмір
Джеймс Роджерс 1873 жылдың 4 шілдесінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Моама қаласында дүниеге келді. Оның әкесі – Уэльсте туған фермер Джон Роджерс, анасы – Сиднейден шыққан Сара Луиза Джонстоун болған. 1886 жылы оның отбасы Виктория штатындағы Хейвуд қаласына көшіп, ол әкесінің фермасында жұмыс істеді.
James Rogers was born on 4 July 1873 in Moama, New South Wales, the son of John Rogers, a Welsh born farmer, and his wife Sarah Louisa, née Johnstone, from Sydney. In 1886 his family moved to Heywood, Victoria, where he worked on his father's farm.
Әскери қызмет
Роджерс 1898 жылы Виктория атты әскерлерінің жергілікті ротасына қосылды. Екінші Бур соғысы басталғаннан кейін, ол 1-ші Виктория атты жаяу әскер ротасына қарапайым сарбаз ретінде тіркелді. Кейіннен 1899 жылдың қараша айында Оңтүстік Африкадағы Кейптаунға келді, онда оның жасағы Кейп колониясы мен Оранж өзенінде қызмет еткен австралиялық қосымша полкке бөлінді. 1900 жылдың мамыр айында Оранж-Ривер колониясындағы провинциялық атты полицияға старшина ретінде басталды. Роджерс қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Оңтүстік Африкада қалып, Оңтүстік Африка полициясына қосылды. Ол 26 жаста болды және Оңтүстік Африка күштерінің сержанты, Оңтүстік Африка полициясы, осыдан кейін Виктория кресімен марапатталған ерлігін көрсетті. 1901 жылдың соңында Австралияға оралғаннан кейін Роджерс 6-шы батальонның лейтенанты болып тағайындалды және 1902 жылдың 19 мамырында Оңтүстік Африкаға қайта аттанды. Соғыс аяқталғаннан кейін оның батальоны Австралияға оралды, ал ол 1902 жылдың 18 қыркүйегінде Мельбурн қаласындағы Үкімет үйінде әрекет етуші генерал-губернатор Лорд Теннисоннан Виктория кресін алды. Ол бұрын хабарламаларда есімдері тізілген болатын. Роджерс кейіннен Австралия әскери күштерінде офицерлік лауазым алуға тырысты, Виктория штатындағы Йеяның жанындағы жерді сатып алып сатқаннан кейін Оңтүстік Африкаға оралды, онда ол 1904 жылдың ақпанына дейін Кейп полициясында детектив болып жұмыс істеді. 1907 жылдың 25 сәуірінде Роджерс Виктория штатының Портленд қаласында Этель Мод Сельдонға үйленді, және олардың екі ұлы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Роджерс Австралия армиясының 3-ші жеңіл атты бригадасының пойызында лейтенант болып тағайындалды. Ол 1915 жылдың 4 тамызында Галлиполидегі Анзак шығанағында жараланды, Египеттегі ауруханада жазылғаннан кейін Анзак әскери полициясында қызмет етті, содан кейін 1916 жылдың маусымында медициналық себептермен Австралияға қайтарылды. Австралия императорлық күштеріндегі қызметі 1916 жылдың 31 желтоқсанында аяқталғанымен, ол соғыс аяқталғанға дейін үйде капитан ретінде қызметін жалғастырды. 1922 жылдың 1 маусымында ол резервке өтті.
Rogers joined a local company of the Victorian Mounted Rifles in 1898. Following the outbreak of the Second Boer War he enlisted as a private in the 1st Victorian Mounted Infantry Company. He subsequently arrived at Cape Town in South Africa in November 1899, where his contingent was allocated to a composite Australian regiment which served in the Cape Colony and Orange River. In May 1900 he was seconded to the Provincial Mounted Police in Orange River Colony as a corporal. Rogers subsequently remained in South Africa at the conclusion of his period of service, joining the South African Constabulary. He was 26 years old, and a sergeant in the South African Constabulary, South African Forces when the following deed took place for which he was awarded the Victoria Cross. After returning to Australia in late 1901 Rogers was commissioned as a lieutenant in the 6th Battalion, Australian Commonwealth Horse, and embarked for South Africa again on 19 May 1902. Following the conclusion of the war his battalion returned to Australia, and he received his Victoria Cross from the acting governor general, Lord Tennyson, on 18 September 1902 at Government House, Melbourne. He had previously been mentioned in despatches. Rogers then unsuccessfully sought to obtain a commission in the Australian Military Forces and, after buying and selling a property near Yea, Victoria, returned to South Africa where he worked as detective with the Cape Police until February 1904. On 25 April 1907, Rogers married Ethel Maud Seldon at Portland, Victoria and they later had two sons. Following the outbreak of the First World War, Rogers was appointed as a lieutenant with the 3rd Light Horse Brigade Train, Australian Army Service Corps. He was wounded at Anzac Cove on Gallipoli on 4 August 1915, and after recovering in hospital in Egypt later served in the Anzac Provost Corps before being returned to Australia for medical reasons in June 1916. Although his appointment in the Australian Imperial Force was terminated on 31 December 1916, he continued to serve on home duties as a captain until the end of the conflict. He subsequently transferred to the reserves on 1 June 1922.
Кейінгі өмірі
Роджерс кейін Викториядағы Малли ауданында мал өсірумен айналысып, содан соң Мельбурндағы Кьюге көшіп, онда 30 жыл өмір сүрді. Кьюде тұрған кезінде бірнеше жазаға ұшырады, оның ішінде бақшасында құлап аяғы сынды, ол үшін Хайдельберг репатриациялық ауруханасында емделді. Кейіннен білезігі ауырсынып қалды. Роджерс 1948 жылдың 9 сәуірінде Репатриация комиссиясының амбулаториясында физиотерапиямен емделді, бұл емді ол ертеде жұмыста алған жарақатына байланысты қабылдады. Әйелі қайтыс болғаннан кейін Сиднейдегі Роузвиллге көшіп келді. Ол 1961 жылдың 28 қазанында Сиднейдегі Конкорд репатриациялық ауруханасында қайтыс болды. Ол Спрингвейл зиратында жерленген. Оның Виктория кресі Австралия соғыс мемориалында, Канберрада көрсетіліп тұр.
Rogers later worked as a grazier, running a property in the Mallee district in Victoria, before moving to Kew in Melbourne where he lived for 30 years. While living in Kew he had a series of accidents including a fall in his garden resulting in a broken leg for which he was treated at the Heidelberg Repatriation Hospital. He later sprained his ankle. Rogers was treated at the Repatriation Commission Outpatient Clinic with physio therapy on 9 April 1948 for an old wound he sustained to his back. Following the death of his wife he moved to Roseville in Sydney. He died on 28 October 1961, in Concord Repatriation Hospital, Sydney. He was buried in Springvale Cemetery, Victoria. His Victoria Cross is displayed at the Australian War Memorial, Canberra.