Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Фредерик Биркс, ВК, ММ (16 тамыз 1894 – 21 қыркүйек 1917) – Уэльсте туған австралиялық Бірінші дүниежүзілік соғыс сарбазы және Виктория Кресінің иегері, бұл награда британ және Ұлт Достастығы әскерлеріне "жаудың бетіне қарама-қарсы" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Флинтширдегі Бакли қаласында туған Биркс 1913 жылы Австралияға көшіп кетер алдында үш жыл Корольдік артиллериясында қызмет етті. Галлиполиға түсу кезінде және Сомма шайқасында кіші офицер болып қызмет еткеннен кейін, Биркс 1917 жылдың 4 мамырында екінші лейтенант болып тағайындалды. 20 қыркүйекте Пашендейл шайқасында, Гленкорс Вуд, Ипр аймағында шабуыл жасағанда Биркс бір ефрейтормен бірге гарнизонды қарсылық көрсетпей берілуге мәжбүр етті және тағы бір шабуылда он алты әскерді тұтқынға алды. Оның осы іс-қимылы кейін Виктория Кресімен марапатталды. Келесі күні Биркс өзінің сарбаздарын құтқаруға тырысқанда артиллериялық оқтан қаза тапты.
Frederick Birks, VC, MM (16 August 1894 – 21 September 1917) was a Welsh born Australian First World War soldier and recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of the British and Commonwealth forces. Born in Buckley, Flintshire, Birks served in the Royal Artillery for three years before emigrating to Australia in 1913. After serving as a non commissioned officer during the landing at Gallipoli and the Battle of the Somme, Birks was commissioned as a second lieutenant on 4 May 1917. On 20 September, during the Battle of Passchendaele, while advancing in Glencorse Wood, Ypres, Birks, alongside a corporal, forced a garrison to surrender and captured sixteen men in another attack. His actions were later recognised with the Victoria Cross. The following day, Birks was killed by a shell while attempting to save some of his men.
Ерте өмір
Біркс 1894 жылы 16 тамызда Уэльстің Флинтшир округіндегі Бакли қаласында, атты жалдамалы жұмыскер Сэмюэл Біркс пен оның әйелі Мэри Уильямстың отбасында дүниеге келді. Отбасы Лэйн-Эндтегі Гарден-Коттеджде тұрды. Біркс алты баланы ең кішісі болды. Ол Баклидегі жергілікті англикан мектебінде (Сент-Мэтьюс) оқыды және "бірде-бір рет қатырмай немесе кешікпей" 11 жыл бойы медальмен марапатталды. Ол бокс пен футболмен, сондай-ақ жергілікті шіркеу жігіттер бригадасының жұмысына белсенді қатысты. 1913 жылы 29 тамызда Біркс екі досы Эмрис Эдвард Джонс және Уильям Греймен (екеуі де Баклиден) Австралияға көшіп кетті. Олар Лондоннан SS Otway кемесімен Мельбурнге аттанды. 1914 жылдың наурыз айының соңында, он тоғыз жасында ол Ларгс-Бэйде тұратын он алты жасар Сьюзан Гелвенмен танысты. Сьюзан Біркс әскери қызметінде жүргенде онымен байланыста болды, бірақ 1917 жылдың ортасында біраз уақытқа байланыс үзілді. Ол Бродмедоустағы лагерьде оқып, Корольдік Австралия армиясының медициналық корпусының 2-ші далалық жедел жәрдем бөліміне жіберілді.
Галлиполи жорығы
Біркстің бөлімшесі Жерорта теңізі экспедициялық күштеріне қосылды және Анзак шығанағындағы қону кезінде 2-ші жаяу әскер бригадасына медициналық қолдау көрсету үшін шайқасқа жіберілді. Шабуыл кезінде Біркс ауыр артиллериялық және мылтық оғының астында жараланғандарды тасыды, мұндай жерлерге тасымалдауға stretchers жетпеді. Оның "қарызын өтеуге және жақсы қызмет етуге" деген берілгендігі оған алғашқы Әскери медаль ұсынымын әкелді. 1915 жылдың 26 маусымында Біркс сынықтардан жарақат алды, бірақ келесі күні қызметке оралды және 9 қыркүйекке дейін Ғалиполиде болды. Марапаттау туралы хабарлама 1916 жылдың 14 қарашасында Лондон газетінің қосымшасында жарияланды, ал кейін генерал-лейтенант сэр Уильям Бёрдвуд оған Әскери медалін табыс етті. Біркс 1916 жылдың 5 тамызында уақытша вагондық сержантқа көтерілді. Бесінші армия көзге көрінерлік нәтижелерге қол жеткізе алмағанда, фельдмаршал сэр Дуглас Хейг генерал Герберт Пламерді шабуылды басқаруға тағайындады.
Викторияның айқасы
Біркстің батальонына оларға параллель неміс шебіне шабуыл жасап, оларды жарыту мақсатымен басып алуға бұйрық берілді. 18 қыркүйекке қараған түні сарбаздар газ снарядтарынан атысқа ұшырап, Зиллебекеден өз позицияларына қарай жылжыды. 19 қыркүйек оқиғасыз өтті, батальон келесі күні шабуылға дайындалды, бұл шайқас кейіннен Менин жолы шайқасы деп аталды. Біркстің қабірі Ипр қаласына жақын, Перттегі (Қытай қабырғасы) Ұлттар Достастығының соғыс қабірлері комиссиясының зиратында орналасқан. 1921 жылы Уэльстегі бұрынғы мектебінде оның еске алу ескерткіші орнатылды, ол негізінен жергілікті халықтың қаржысына салынды. Мектеп бұзылғаннан кейін ескерткіш Сент-Мэтьюс шіркеуінің сыртына, қазіргі орнына көшірілді. Еске алу күні Британ легионының жергілікті бөлімшесі әлі де ескерткішке мак гүлдерінен шоғыр қоюды жалғастыруда. Фредтің портреті Канберрадағы Австралия соғыс мемориалында оның Виктория кресімен бірге қойылған. Ол сондай-ақ Бельгияның Ипр қаласындағы мұражайда (Клоун залы) еске алынады. Соғыстағы қызметі үшін ол 1914–15 жылғы жұлдызға, Британ соғыс медаліне және Жеңіс медаліне ие болды.