Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыста британдық әскери қызмет
British military service in World War II
Әйелдердің көмекші әуе күштері (WAAF), оның мүшелері WAAFs деп аталды («/w/æ/f/s/»), Екінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің әйелдер бөлімшесі болды. 1939 жылы құрылған WAAF қатары 1943 жылы ең көп болған кезде 181 000-нан асты (RAF-тің 15,7 пайызы), аптасына 2000-нан астам әйел тіркелді.
The Women's Auxiliary Air Force (WAAF), whose members were referred to as WAAFs ('/w//æ//f//s/), was the female auxiliary of the British Royal Air Force during World War II. Established in 1939, WAAF numbers exceeded 181,000 at its peak strength in 1943, (15.7% of the RAF) with over 2,000 women enlisting per week.
Тарих
1918 жылдан 1920 жылға дейін Әйелдердің Корольдік әуе күштері болды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Әйелдер армиясының қосымша корпусы (1917–1921) және Әйелдердің Корольдік теңіз күштері қызметінің (1917–1919) алғашқы нұсқасымен бірге таратылды. Әйелдерді міндетті түрде әскери қызметке шақыру 1941 жылдың желтоқсанынан кейін ғана басталды, британ үкіметі Ұлттық қызмет туралы заңды (No. 2) қабылдады, ол 1942 жылдың 10 қаңтарында патшалық жарлықпен жарияланды. Бұл заң тек 20-30 жас аралығындағыларға қатысты және олар әскери қосымша қызметтерді, азаматтық Әйелдердің Жер армиясын немесе соғысқа қолдау көрсету үшін фабрикада жұмыс істеуді таңдауға құқылы болды. 1943 жылдан бастап барлық WAAF негізгі жаттығулары Уилмслоуда өтті.
A Women's Royal Air Force had existed from 1918 to 1920, but had been disbanded in the wake of the end of the First World War, alongside the Women's Army Auxiliary Corp (1917–1921) and the first iteration of the Women's Royal Naval Service (1917–1919). Conscription of women did not begin until after December 1941 when the British Government passed the National Service Act (No. 2), which was issued by Royal Proclamation on 10 January 1942. It only applied to those between 20 and 30 years of age and they had the choice of the military auxiliary services, the civilian Women's Land Army or factory work in support of the war effort. All WAAF basic recruit training was located at Wilmslow from 1943.
ААҚ-тағы рөлдер
WAAF ұшақ құрамына кірмейтін. (Әйелдер ұшқыштарын пайдалану азаматтық Әуе көлігі көмекшісімен шектелген, бірақ 30 WAAF ATA-да ұшқыштар ретінде қызметке ауысты). Олар байланыс міндеттерін атқарды, соның ішінде сымсыз телефон және телеграфпен жұмыс істеді. Кодтар мен шифрларды қолданды, барлау фотосуреттерін талдады және барлау операцияларын жүргізді. WAAF-тар радар станцияларында және операциялық бөлмелерде, әсіресе Ұлыбритания шайқасы кезінде, ұшақтарды басқаруда маңызды рөл атқарды. Бұл операциялық бөлмелерде жау және отандық ұшақтардың орналасқан жерлері картаға түсіріліп, истребительдер Луфтваффеге қарсы бағытталды. Әуе күштерінің медбикелері Принцесса Мэридің Корольдік әуе күштерінің медбикелік қызметіне қарасты. Әйелдер медициналық және стоматологиялық офицерлер Корольдік әуе күштеріне кірістіріліп, RAF шеніне ие болды. WAAF-тар RAF-тағы еркек әріптестерінің жалақысының үштен екісін алды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай WAAF қатарына тіркелу азайды, ал демобилизация салдарынан көпшілігі қызметтен шығарылды. Қалғандары, енді бірнеше жүз адамды құрап, 1949 жылдың 1 ақпанында Әйелдердің Корольдік әуе күштері деп аталды.
WAAFs did not serve as aircrew. (The use of women pilots was limited to the Air Transport Auxiliary, which was civilian, but 30 WAAFs did transfer to serve as pilots in the ATA). communications duties including wireless telephonic and telegraphic operation. They worked with codes and ciphers, analysed reconnaissance photographs, and performed intelligence operations. WAAFs were a vital presence in the control of aircraft, both in radar stations and iconically as plotters in operation rooms, most notably during the Battle of Britain. These operation rooms directed fighter aircraft against the Luftwaffe, mapping both home and enemy aircraft positions. Air Force nurses belonged to Princess Mary's Royal Air Force Nursing Service instead. Female medical and dental officers were commissioned into the Royal Air Force and held RAF ranks. WAAFs were paid two thirds of the pay of male counterparts in RAF ranks. By the end of World War II, WAAF enrolment had declined and the effect of demobilisation was to take the vast majority out of the service. The remainder, now only several hundred strong, was renamed the Women's Royal Air Force on 1 February 1949.
Санаттары
Бастапқыда WAAF ATS рейтингі жүйесін қолданды, бірақ директор ATS-тегідей бас бақылаушы (генерал-майор немесе әуе вице-маршалына тең) емес, аға бақылаушы (Британ армиясында бригадирге және RAF-те әуе коммодорына тең) шеніне ие болды. Алайда, 1939 жылдың желтоқсанында шен әуе коменданты болып өзгертілді, сондай-ақ шендер қайта аталды және қайта ұйымдастырылды. Басқа шендер енді әскери қызметшілердің RAF шендерімен бірдей болды, бірақ офицерлер ATS-тен өзгеше, жеке шен жүйесін сақтап қалды. 1940 жылдың ақпан айынан бастап офицерлік шенге тікелей өту мүмкін болмады; осы уақыттан бастап барлық офицерлер қатардан тағайындалды. 1941 жылдың шілдесінен бастап WAAF офицерлері толық өкілеттіктер алды. 1943 жылдың 1 қаңтарында директор осы шенге тағайындалған кезде әуе бас командующийы (әуе вице-маршалына тең) шені құрылды.
Initially, the WAAF used the ATS ranking system, although the director held the rank of senior controller (equivalent to brigadier in the British Army and air commodore in the RAF) instead of chief controller (equivalent to major general or air vice marshal) as in the ATS. However, in December 1939 the title was changed to air commandant, when the ranks were renamed and reorganised. Other ranks now held identical ranks to male RAF personnel, but officers continued to have a separate rank system, although now different from that of the ATS. From February 1940 it was no longer possible to enter directly as an officer; from that time all officers were appointed from the other ranks. From July 1941 WAAF officers held full commissions. On 1 January 1943, the rank of air chief commandant (equivalent to air vice marshal) was created with the director's appointment to that rank.
Басқа да елеулі WAAF
Секция басшысы Констанс Бэббингтон Смит, бейнелік барлау маманы, V-1 ұшқыш бомбасының ұшыру платформаларын бірінші болып анықтады. МБЕ орденімен марапатталды. RAF әуе жедел жәрдем бөлімі 46-шы көлік тобының басқаруымен RAF Down Ampney, RAF Broadwell және RAF Blakehill Farm базаларынан ұшып келді. RAF Dakota ұшақтары әскери жабдықтар мен оқ-дәрілерді тасымалдағандықтан, Қызыл Крест белгісін көрсете алмады. Әуедегі жедел жәрдем қызметінде медбикелікке дайындыққа оттегі қолдану, инъекция жасау, сүйек сыну, аяқ-қол жоғалту, бас жарақаттары, күйіктер және колостомия сияқты жарақат түрлерін емдеуді үйрену, сондай-ақ әуе саяхаты мен биіктіктің әсерін зерттеу кірді. 2008 жылдың қазан айында әлі тірі қалған жеті медбикеге Корнуолл герцогинясы өмірлік жетістіктері үшін сыйлықтар табыс етті.
Section Leader Constance Babington Smith, imagery intelligence specialist, first to identify launch ramps for V 1 flying bomb. Awarded MBE. The RAF Air Ambulance Unit flew under 46 Group Transport Command from RAF Down Ampney, RAF Broadwell, and RAF Blakehill Farm. RAF Dakota aircraft carried military supplies and ammunition so could not display the Red Cross. Training for air ambulance nursing duties included instruction in the use of oxygen, injections, learning how to deal with certain types of injuries such as broken bones, missing limb cases, head injuries, burns and colostomies; and to learn the effects of air travel and altitude. In October 2008 the seven nurses still living were presented with lifetime achievement awards by the Duchess of Cornwall.