Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстардағы әйелдердің еңбек армиясы
Women's Land Army
Бірінші дүниежүзілік соғыста шаруашылыққа әйелдерді жұмысқа тартқан Ұлыбританиялық әйелдердің ауыл шаруашылық әскері (Land Girls) туралы мақала. Тарих, есімдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық азаматтық ұйым
British civilian organisation
Әйелдер жер армиясы (WLA) – 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ауыл шаруашылығы басқармасы құрған британдық азаматтық ұйым. Бұл ұйым әйелдерді ауыл шаруашылығы жұмысына тарту үшін, әскери қызметке шақырылған ерлердің орнына жұмыс істеу үшін құрылған. WLA-да жұмыс істейтін әйелдер көбінесе Land Girls (Land Lassies) деп аталды. Жер армиясы жұмысшыға мұқтаж шаруаларға әйелдерді орналастырды, ал шаруалар олардың жұмыс берушілері болды. Олар егін жинап, елді азық-түлікпен қамтамасыз ету үшін барлық қажетті жұмыстарды атқарды. Белгілі мүшелері: кейіннен парламент депутаты болған Жоан Квеннелл; ирланд жазушысы және экологияның алғашқы зерттеушісі Джон Стюарт Коллис; археолог Лили Читти және ботаник Этель Томас. 1919 жылы таратылған, бірақ 1939 жылдың маусымында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметке шақырылған жұмысшылардың орнын толтыру үшін қайта құрылды.
The Women's Land Army (WLA) was a British civilian organisation created in 1917 by the Board of Agriculture during the First World War to bring women into work in agriculture, replacing men called up to the military. Women who worked for the WLA were commonly known as Land Girls (Land Lassies). The Land Army placed women with farms that needed workers, the farmers being their employers. The members picked crops and did all the labour to feed the country. Notable members include Joan Quennell, later a Member of Parliament; John Stewart Collis, Irish author and pioneer ecologist; the archaeologist Lily Chitty and the botanist Ethel Thomas. It was disbanded in 1919 but revived in June 1939 under the same name to again organise new workers to replace workers that served in the military during the Second World War.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Әйелдер фермасы және бақша одағы 1899 жылдан бері жұмыс істеп келді және 1916 жылдың ақпан айында олар Лорд Селборнмен кездесу үшін делегация жіберді. Селборнның Ауыл шаруашылығы министрлігі әйелдердің Ұлттық Жер қызметі корпусын 150 фунт стерлинг көлемінде грантпен қаржыландыруға келісті. Олардың міндеті жұмысқа тартылуды жақсарту және барлық әлеуметтік топтан ауыл шаруашылығы жұмысына қатысқан әйелдердің пайдалылығын насихаттау болды. Уақыт өте келе, Жер әскері 23 000 жұмысшыны қабылдады, олар соғысқа кеткен 100 000 жұмысшының орнын толтырды. Әйелдерге аптасына 18 шиллинг төленді, ал егер олар тиімді деп танылса, бұл сома 20 шиллингке (бір фунт) дейін көтерілуі мүмкін еді. 23 000 адамның үлесі маңызды болды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шамамен 300 000 әйел жер жыртып өмір күшін салған. Еңбегі сіңген әйелдерге "Жақсы қызмет" лентасы табысталды. 1918 жылдың қаңтарында Әйелдердің Жер әскері мен Әйелдер институттарының ресми айлық журналы – "The Landswoman" журналының алғашқы саны жарық көрді. Ұйым 1919 жылдың қараша айында таратылды.
The Women's Farm and Garden Union had existed since 1899 and in February 1916 they sent a deputation to meet Lord Selborne. Selborne's Ministry of Agriculture agreed to fund a Women’s National Land Service Corps with a grant of £150. They were tasked with improving recruitment and provide propaganda about the good cause of women of all classes undertaking agricultural work. In time the Land Army would take on 23,000 workers who took the place of the 100,000 workers lost to the forces. The women were paid 18 shillings a week and this could be increased to 20 shillings (a pound) if they were considered efficient. 23,000 was a significant contribution but there were estimated to be 300,000 women working on the land during the First World War. A Good Service Ribbon was awarded to eligible women. January 1918 saw the publication of the first issue of The Landswoman, the official monthly magazine of the Women’s Land Army and the Women’s Institutes. The organisation was disbanded in November 1919.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс болу ықтималдығы артқан сайын, үкімет Ұлыбританияда өндірілетін азық-түлік мөлшерін арттыруды қалады. 1939 жылдың сәуір айында Ұлыбритания тарихында тұңғыш рет бейбіт уақытта әскери шақыру енгізілді, бұл шаруа шаруашылықтарында жұмысшылардың жетіспеуіне алып келді. Көбірек азық-түлік өсіру үшін фермаларда көбірек жәрдем қажет болды, сондықтан үкімет 1939 жылдың шілдесінде Әйелдердің Жер Армиясын қайта құрды. Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігіне бағынғанмен, оған құрметті басшы – леди Денман тағайындалды. Бастапқыда еріктілер ізделінді. Бұл, әскери шақыру арқылы толықтырылды, нәтижесінде 1944 жылға қарай 80 000-нан астам мүшесі болды. Әйелдердің Жер Армиясы құрылғанда леди Денманның көмекші директоры болған Инес Дженкинс 1948 жылға дейін бас әкімшілік қызметкер болып қызмет етті. Әйелдердің Жер Армиясының соңғы басшысы Эми Кертис болды. Әйелдердің Жер Армиясы 1950 жылдың 30 қарашасында ресми түрде таратылғанға дейін жұмыс істеді. Жер Армиясының көптеген мүшелері бұрыннан ауылда тұрған, бірақ үштен бірі Лондоннан және Англияның солтүстігіндегі өнеркәсіптік қалалардан келді. 1942 жылы орман шаруашылығы саласында жеке бөлімше құрылды, ол ресми түрде Әйелдердің Ағаш Корпусы деп аталды, ал оның мүшелері халық арасында «Ағаш кесушілер» деп танылды – ол 1946 жылы таратылды. 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Амелия Кингтің терісінің түсі қара болғандықтан жұмысқа қабылдаудан бас тартты. Оның депутаты Уолтер Эдвардс бұл мәселені Парламентте көтергеннен кейін шешім өзгертілді.
As the prospect of war became increasingly likely, the government wanted to increase the amount of food grown within Britain. In April 1939, peacetime conscription was introduced for the first time in British history, which led to shortages of workers on the farms. To grow more food, more help was needed on the farms and so the government restarted the Women's Land Army in July 1939. Though under the Ministry of Agriculture and Fisheries, it was given an honorary head – Lady Denman. At first it asked for volunteers. This was supplemented by conscription, so that by 1944 it had over 80,000 members. Inez Jenkins, who had served as Lady Deman's assistant director during the establishment of the WLA served as Chief Administrative Officer until 1948. The last Chief of the WLA was Amy Curtis. The WLA lasted until its official disbandment on 30 November 1950. The majority of the Land Girls already lived in the countryside, but more than a third came from London and the industrial cities of the north of England. A separate branch was set up in 1942 for forestry industry work, officially known as the Women's Timber Corps and with its members colloquially known as "Lumber Jills" – this was disbanded in 1946. In 1943, during the Second World War, Amelia King was refused work because she was black. The decision was overturned after being raised in the House of Commons by her MP, Walter Edwards.
Еске алу
2012 жылдың қазан айында Уэльс принці Шотландияның Морей аймағындағы Фочаберс иелігінде екі дүниежүзілік соғыстағы Әйелдердің ауыл шаруашылығы армиясына (WLA) арналған алғашқы ескерткішті ашты. Мүсінді Питер Нейлор жасаған. 2014 жылдың қазан айында Англияның Стаффордшир графтығындағы Ұлттық естелік саябағында Әйелдердің ағаш корпусы мен Әйелдердің ауыл шаруашылығы армиясының екі құрамына арналған ескерткіш мүсіні ашылды.
In October 2012, the Prince of Wales unveiled the first memorial to the WLA of both World Wars, on the Fochabers estate in Moray, Scotland. The sculpture was designed by Peter Naylor. In October 2014, a memorial statue to the Women's Timber Corps and both incarnations of the Women's Land Army was unveiled at the National Memorial Arboretum in Staffordshire, England.
Тану
1925 жылы Йорк соборындағы «Бес әйел бауырлар» терезесі Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етіп қаза болған 1513 әйелге, оның ішінде Жер армиясынан шыққан он әйелге арналды. 2007 жылдың желтоқсанында, бұрынғы Жер қызы Хильда Гибсонның күш-жігерінің нәтижесінде, Қоршаған орта, тағам және ауыл шаруашылығы министрлігі (DEFRA) Әйелдер Жер армиясының және Әйелдер Ағаш корпусының еңбегін арнайы дайындалған естелік белгіні сақталған мүшелеріне табыстау арқылы ресми түрде мойындауды жариялады. Осы құрмет белгісі 2008 жылдың шілдесінде 45 000-нан астам бұрынғы Жер қыздарына табысталды. 2012 жылдың қазан айында Уэльс принці Шотландияның Морей аймағындағы Фочаберс иелігінде екі дүниежүзілік соғыстағы Әйелдер Жер армиясына арналған алғашқы ескерткішті ашты. Мүсінді Питер Нейлор жасаған.
In 1925 the Five Sisters window at York Minster was rededicated to the 1,513 women who died in the line of service during WWI, including ten women from the Land Army. In December 2007, following campaigning by former Land Girl Hilda Gibson, the Department for Environment, Food and Rural Affairs (DEFRA) announced that the efforts of the Women's Land Army and the Women's Timber Corps would be formally recognised with the presentation of a specially designed commemorative badge to the surviving members. The badge of honour was awarded in July 2008 to over 45,000 former Land Girls. In October 2012, the Prince of Wales unveiled the first memorial to the WLA of both World Wars, on the Fochabers estate in Moray, Scotland. The sculpture was designed by Peter Naylor.