Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Карлос Арамбуру (11 ақпан 1912 – 18 қараша 2004) – 1975 жылдан 1990 жылға дейін Аргентинаның Буэнос-Айрес архиепископы, ал 1976 жылы Папа Пауль VI оны кардиналдар коллегиясына енгізді.
Juan Carlos Aramburu (February 11, 1912 – November 18, 2004) was the Roman Catholic Archbishop of Buenos Aires, Argentina, from 1975 to 1990, and was named to the College of Cardinals by Pope Paul VI in 1976.
Өмірбаян
Арамбуру Аргентинаның Кордоба провинциясындағы Редуксьон ауылында дүниеге келген. 1934 жылы дін қызметкері болып, ал 1946 жылы епископ болып тағайындалды. Ол Тукуман архиепископының көмекшісі, епархиялық епископы (1953 жылдан бастап) және алғашқы архиепископы (1957 жылдан бастап) қызметтерін атқарды. Ол осы епархияда он жаңа приход құрды, шіркеулер мен Рухани жаттығулар үйін салды. Оның қарқынды пасторлық жұмысына бір күні 1000-нан астам адамға мирас беру рәсімін өткізу кірді. 1967 жылы Буэнос-Айрес архиепископының көмекшісі болып тағайындалды, ал 1975 жылдың 22 сәуірінде Антонио Кагьяноның орнын басып, архиепископ болды. Бір жыл өткен соң, 1976 жылдың 24 мамырында кардинал атағына ие болды. Арамбуру Аргентина шіркеуі тарихындағы екінші жас епископ болды және 70 жыл бойы дін қызметкері болып жұмыс істеді, оның ішінде он епископты құдалады. Қайтыс болған кезде ол бүкіл католик шіркеуіндегі ең көне епископ болып есептелді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де белсенді болды, Сан-Каетано киелі орнында мойындауға дайындалып жатқанда жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.
Aramburu was born in rural Reducción, in the Province of Córdoba, Argentina. He was ordained a priest in 1934 and became a bishop in 1946, serving successively as auxiliary bishop, diocesan bishop (from 1953), and first archbishop (from 1957) of Tucumán. He created ten new parishes and built chapels in this diocese, as well as a House of Spiritual Exercises. His intense pastoral work included giving the Confirmation to more than 1,000 people in one day. In 1967 he was named coadjutor archbishop of Buenos Aires, and on April 22, 1975, he was installed as archbishop, succeeding Antonio Caggiano. He was elevated to cardinal one year later, on May 24, 1976. Aramburu was the second youngest bishop in the history of the Argentine Church, and served for 70 years of priesthood, during which he consecrated ten bishops. At his death, he was the senior bishop by date of consecration in the entire Catholic Church. Active in retirement, he suffered a fatal cardiac failure as he prepared to hear confessions at the Shrine of San Cayetano.
Ұлттық қайта ұйымдастыру процесімен ынтымақтастық
Арамбуру кардиналдыққа көтерілген жыл Ұлттық қайта ұйымдастыру процесінің басталуымен сәйкес келді. Күштеп жоғалып кеткен балалары туралы ақпарат іздеген "Плаза де Майо аналары" тобы, шіркеу басшыларына, соның ішінде Арамбуруға көмек сұрап хат жазды, бірақ жауап алмады. Сондай-ақ, Арамбуру әскери топ жасаған епископ Энрике Анжелеллидің кісі өлтіруін, оны жол апаты ретінде жасырған, айыптамады; керісінше, бұл қылмыс екенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ деді. 1982 жылы Италияға сапарында Арамбуру Рим газеті "Il Messaggero"-ға сұхбат берді және мәжбүрлі түрде жоғалып кету туралы сұраққа: "Мен партизандар мен терроризм мәселесінің қайтадан көтерілуін түсінбеймін, ол бұрыннан-ақ аяқталған", - деді. Белгісіз денелер табылған жалпы қабірлер туралы ол: "Аргентинада жалпы қабірлер жоқ. Барлығы кітаптарға рет-ретімен тіркелді. Жалпы қабірлер – білігі жоқ адамдардың жерленген жерлері. Жоғалғандар деуге бола ма? Шатастырмайық. Сіздердің білуіңіздей, Еуропада тыныш өмір сүріп жатқан "жоғалған адамдар" бар" деді. 2002 жылы жоғалып кеткендердің балаларынан құралған ұйым Арамбурды Ұлттық қайта ұйымдастыру процесімен ынтымақтастық жасады деп айыптау үшін наразылық акциясын ұйымдастырды. Аргентина епископтар конференциясы Арамбуруды қорғау үшін құжат жариялады. Діни қызметкер Рубен Капитанио конференцияға сын хат жолдады, онда Арамбуру "қорқынышты қылмыстарға жауапты екенін білетін" адамдарға қасиетті тағам бергенін және өкілеттігіндегі Әскери-теңізшілер мектебіндегі адам құқықтарының бұзылуын елемегенін айтты.
The year of Aramburu's elevation to cardinal coincided with the beginning of the National Reorganization Process. The Mothers of the Plaza de Mayo, a group looking for information on their children who suffered forced disappearance, wrote to top members of the ecclesiastical hierarchy for help, including Aramburu, but it did not get any response. Also, Aramburu did not denounce the murder of bishop Enrique Angelelli, conducted by a military task force and disguised as a road accident; instead, he claimed that there was no evidence of it being a crime. In 1982, during a trip to Italy, Aramburu was interviewed by the Roman newspaper Il Messaggero and replied to a question about forced disappearances saying: "I don't understand how this question of guerrillas and terrorism has come up again; it's been over for a long time." On the issue of common graves with unidentified bodies being discovered, he claimed: "In Argentina there are no common graves. Everything was recorded in the regular fashion in the books. The common graves belong to people who died without the authorities being able to identify them. Disappeared? Let's not confuse things. You know that there are 'disappeared people' who live quietly in Europe." In 2002, an organization composed of children of disappeared people organized a protest to accuse Aramburu of collaborationism with the National Reorganization Process. The Argentine Episcopal Conference released a document in defense of Aramburu. Rubén Capitanio, a priest, sent a critical letter to the Conference where he mentioned, among other things, that Aramburu had given Holy Communion to people "that [he] knew were responsible of horrible public crimes" and that he had overlooked the human rights abuses at the Navy Mechanics School, within his jurisdiction.