Қырым соғысының Виктория кресінің иегері Эдуард Сент-Джон Дэниел
Edward St John Daniel
Эдвард Сент-Джон Дэниел – қаһармандық ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталған британ теңізшісі. Қырым соғысындағы батырлығы, жарақат алған офицерді құтқаруы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Сент-Джон Дэниел (17 қаңтар 1837 – 20 мамыр 1868) – Виктория кресімен марапатталған ағылшын сарбазы, бұл британдық және Ұлт Достастығы күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
English Victoria Cross recipient
Edward St. John Daniel VC (17 January 1837 – 20 May 1868) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Викторияның айқасы
Ол 17 жастағы, Крым соғысы кезінде Корольдік теңіз күштерінің (Теңіз бригадасының) мичманы болған және осы ерлігі үшін Ұлыбританияның ең жоғары наградасы – Виктория кресімен (VC) марапатталған. 1854 жылдың 18 қазанында Севастопольде, Қырымда, мичман Дэниел HMS Diamond кемесінен шыққан еріктілердің бірі болды. Олар капитан (Уильям Пил) басшылығымен, қатты атыс кезінде, жарықтанған аттардың орнына, вагоннан батареяға оқ-дәрі тасыды. 5 қарашада Инкерман шайқасында ол капитанның жеке көмекшісі (ADC) ретінде ұзақ және қауіпті күн бойы оның жанында болды. 1855 жылдың 18 маусымында ол тағы да капитанмен бірге Реданға шабуыл жасаған алғашқы топта болды, өзінен жоғары тұрған офицерінің ауыр жараланған қолын байлап, оны қауіпті жерден шығарды.
He was 17 years old, and a midshipman in the Royal Navy, (Naval Brigade) during the Crimean War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 18 October 1854 at Sevastopol, Crimea, Midshipman Daniel was one of the volunteers from HMS Diamond, who, under the command of the captain (William Peel) brought in powder to the battery from a wagon under very heavy fire, a shot having disabled the horses. On 5 November at the Battle of Inkerman he, as Aide de camp (ADC) to the captain, remained by his side throughout a long and dangerous day. On 18 June 1855 he was again with his captain in the first scaling party at the assault on the Redan, binding up his superior officer's severely wounded arm and taking him back to a place of safety.
Кейінгі өмірі
Дэниел Екінші ағылшын-бирма соғысы мен Үндістан бүлігінде де қызмет етті. Кейіннен ол лейтенант шеніне жетті. Дэниел – Виктория кресінен айырылған алғашқы сегіз адамның бірі. Ол 1861 жылдың 4 қыркүйегінде дезертирлік жасағаны және әскери соттан қашқаны үшін айыпты деп танылып, медалінен айырылды. Оның отбасы ХХ ғасырдың ортасында оның марапатын "қайтаруды" өтінді. Бірақ бұл өтініш мына жауаппен қабылданбады: "Виктория кресінен айырылған марапаттарды қайтару тек бұрынғы иесінен Мемлекет басшысына (Суверенге) өтініш арқылы ғана мүмкін. Даниелдің жағдайында мұндай мүмкіндік жоқ. Сонымен қатар, сіздің ұсынысыңыз өте ерте замандағы оқиғаларға қатысты болғандықтан, 1861 жылы королева Виктория қабылдаған шешімді өзгертуге болмайды". Дегенмен, ол және тағы жеті адам Виктория кресінің иегерлері ретінде ресми тізімде сақталған. Даниел 1868 жылдың 20 мамырында Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы Хокитика қаласында қайтыс болды. Ол Хокитика зиратында жерленген.
Daniel also served in the Second Anglo Burmese War and the Indian Mutiny. He later achieved the rank of lieutenant. Daniel was the first of eight men whose VCs were forfeited. He was stripped of the medal on 4 September 1861 after being convicted of desertion and evading court martial. His family sought the "restoration" of his award in a mid twentieth century petition. However this was rejected with this statement: " the restoration of forfeited awards may only be made on a petition to the Sovereign from the former recipient himself. In Daniel’s case this is not possible. Furthermore, as your proposal relates to events so long ago it is considered inappropriate to reverse the decision made in 1861 by Queen Victoria". However, he and the seven other whose awards were forfeited are officially listed as VC holders. Daniel died at Hokitika in the South Island of New Zealand on 20 May 1868. He is buried in the Hokitika Cemetery.