Кіріспе

Кейінге қалдырылған табыс (сонымен қатар кейінге қалдырылған кіріс, алынбаған кіріс немесе еңбек ақысы төленбеген кіріс деп те аталады) – жинақтау есебінде тауарлар немесе қызметтер үшін әлі алынбаған ақша. Кірісті тану принципіне сәйкес, ол жеткізілгенге дейін міндеттеме ретінде тіркеледі, одан кейін кіріске айналады. Мысалы, компания 1 қаңтарда клиенттен алдын ала жылдық бағдарламалық қамтамасыз ету лицензиялық төлемін алады. Бірақ компанияның қаржы жылы 31 мамырда аяқталады. Сондықтан, жинақтау есебін қолданатын компания ақшаны алған қаржы жылындағы кіріс-шығыс есебінде тек бес айлық бөлігін (5/12) ғана көрсетеді. Қалғаны сол жылғы баланстағы кейінге қалдырылған кіріске (міндеттемелерге) қосылады. Типик мысал – жылдық техникалық қызмет көрсету шарты, онда шартың толық көлемі алдын ала төленеді. «Мен жылдық техникалық қызмет көрсету шарты бойынша 12 000 доллар алдым, бірақ оны кейінге қалдырылған кіріс ретінде тануым керек, содан кейін қызмет көрсетілген сайын әр ай сайын 1 000 доллар тануым керек».

Кейінге қалдырылған кіріс жинақталған шығындармен ұқсас сипаттамаға ие, бірақ айырмашылығы – кейін өтелуге тиіс міндеттемелер қарсы тараптан алынған тауарлар немесе қызметтер, ал ақша соңғы кезеңде төленеді. Мұндай шығындар туындаған кезде тиісті шығын танылады және жинақталған шығындардан бірдей сома шегеріледі. Анығырақ айтқанда, кейінге қалдырылған кіріс – компанияның алдын ала алатын ақшасы – компанияның клиенттеріне берешегі бар тауарлар мен қызметтерді көрсетеді, ал жинақталған шығындар компанияның басқаларға берешегі бар ақшаны көрсетеді. FASB келісімшарт бойынша тауар жеткізетін компаниялар үшін кірісті тану бойынша нақты нұсқауларды анықтайды. ASC 606 мұндай компаниялар үшін кірісті тану бойынша соңғы нұсқауларды ұсынады.