Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылы Льюис Гилберт түсірген фильм
1953 film by Lewis Gilbert
«Альберт Р.Н.» – 1953 жылғы британдық соғыс фильмі, режиссері Льюис Гилберт, басты рөлдерде Джек Уорнер, Энтони Стил және Роберт Битти.
Albert R. N. is a 1953 British war film directed by Lewis Gilbert and starring Jack Warner, Anthony Steel and Robert Beatty.
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыста неміс әскери тұтқындар лагерінде теңізші офицерлерге арналған қашу туннелі табылды. Лейтенант Эйнсворт қашу комитетімен бірге Альберт есімді манекеннің бөліктерін пайдаланып, немістерді лагерден моншаға жіберілген барлық тұтқындар қайта оралатынына көндіруді жоспарлайды. Альберттің бір бөлігі тұтқындармен бірге моншаға апарылып, қайтып келгенде қайта құрастырылады. Эйнсворт ешқашан көрмеген хат досы бар; ол бостандыққа шыққаннан кейін оған үйленуді ниеттенді. Идея авторы өз идеясын сынауға құқылы болғанымен, Эйнсворт өз бөлмелестерімен осы мүмкіндік үшін карта тартуға талап етеді; Эриксон жеңіп, қашып кетеді. Біраз күткен соң, олар бұл әдісті қайта қолдануға шешім қабылдайды. Бұл жолы Эйнсворттың досы, хат досының көптен бері жазбағанын естіген соң, жеребе салуды өзгертіп, жеңіске жетеді. Эйнсворт өзінің орнын аукционға шығарады, бірақ соғыс тұтқынының аға офицері капитан Мэддокс оны баруға бұйырады. Эйнсворт сол күні қайта тұтқындалады. Кейін лагерь командирі ерлерге Эриксонның гестапоға қарсылық көрсеткенде атылғанын хабарлайды; оның күлі тапсырылады. СС гауптштурмфюрер Шульц американдық лейтенант «Техас» Нортонның хронометріне қызығушылық танытқанда, Нортон Шульцтің лагерьдің шекаралық жарықтарына жауапты екенін айтады және келесі одақтас түнгі бомбалау кезінде олардың істен шығуын қамтамасыз етуін сұрайды, бірақ бұл тұзақ. Шульц адамдарын Нортон тікенді сымды кесіп өтіп жатқанда жарықтарды қайта қосуға белгі береді, содан кейін оны суыққан қанмен атып тастайды. Шульц Эйнсвортты сатып алуға тырысады, бірақ Эйнсворт соғыстан кейін оны кісі өлтіргені үшін соттауға уәде береді. Шульц жаңа комендант болғанда, Эйнсворт Альбертті пайдаланып, тағы да қашуға тырысады. Ол қашып, түнде Шульцпен кездесуге күтеді. Қырқыстан кейін ол Шульцтің тапаншасын алады. Одақтас бомбалары жақын жерге түскенде, Шульц қаша жөнеледі. Эйнсворт қашып бара жатқан немісті артынан атуға батыл болмайды, бірақ бомба оны өлтіреді. Эйнсворт Нортонның хронометрін өлген адамнан алып, кетеді.
An escape tunnel for the naval officer prisoners during the Second World War at a German prisoner of war camp is discovered. Lieutenant Ainsworth devises a scheme with the escape committee to use the components of a mannequin named Albert to convince the Germans that all prisoners sent outside the camp for a bathhouse wash up are returned to the camp. A piece of Albert is smuggled with the prisoners going to the bathhouse and reassembled for the return. Ainsworth also has a woman pen pal he has never seen; he plans to marry her once he is free. Though the originator has the right to try out his own idea, Ainsworth insists that his hut mates draw cards for the privilege; Erickson wins and gets away. After waiting a while, they decide to reuse the ploy. This time, Ainsworth's friend, after hearing that his pen pal has not written in a while, sees to it that the draw is rigged so that he wins. Ainsworth auctions his place, only to have Captain Maddox, the senior prisoner of war, order him to go. Ainsworth is recaptured the same day. Later, the camp commandant informs the men that Erickson was shot while resisting arrest by the Gestapo; his ashes are handed over. When SS Hauptsturmführer Schultz expresses interest in American Lieutenant "Texas" Norton's chronometer, Norton notes Schultz is in charge of the camp's boundary lights and asks him to see that they malfunction during the next Allied night bombing raid but it is a trap. Schultz signals his men to turn the lights back on while Norton is cutting through the barbed wire fence, then shoots him down in cold blood. Schultz tries to suborn Ainsworth but Ainsworth tells him he will see to it he is prosecuted for murder after the war. When Schultz becomes the new Kommandant, Ainsworth insists on trying to escape again, using Albert. He gets away but waits at night to confront Schultz outside the camp. After a struggle, he gets Schultz's pistol. When Allied bombs drop uncomfortably close by, Schultz runs for it. Ainsworth is unable to bring himself to shoot the fleeing German in the back but a bomb kills him. Ainsworth takes back Norton's chronometer from the dead man and walks away.
Тарихи негіздер
Фильм шынайы оқиғаға негізделген. "Альберт Р.Н." – теңіз офицерлері үшін Солтүстік Германиядағы Марлаг О әскери тұтқын лагерінде жасалған қуыршақ. Басын әскери суретші Джон Уорсли (1919–2000) мүсіндеді, денесін лейтенант Боб Стейнс RNVR жасады, ал лейтенант-командир Тони Бентли Бакл Альберттің көзін жыпылықтатып, қозғалтатын механизм ойлап тапты, бұл қуыршақтың шынайылығын арттырды. "Альберт" тұтқын қашқан кезде санаудың орнына екі рет қолданылды. Бірінші ретте лейтенант Уильям "Блонди" Мьюз RNVR лагерь душынан қашып кетті, ал "Альберт"ті шебер пайдалану оған төрт күнге үлкен артықшылық берді, содан кейін ғана тұтқынның жоғалғаны туралы хабар берілді. Мьюз Любек қаласында қайта ұсталды және Марлаг лагеріне қайтарылды. Екінші рет қашқан тұтқын лагерь душында жасырынып тапты, ал "Альберт" кейінгі іздеулерде табылған. Уорсли фильмге пайдалану үшін жаңа "Альберт" жасады. Аға комиссар-мерген (TAS) лейтенант Джон Уильям Гобл RN, Уорслиге Марлаг О әскери тұтқын лагерінде "Альберт"ті жасауға көмектесті және фильмнің техникалық кеңесшісі болды. Уорсли үшінші "Альберт"ті Брайтон колледжінің Бурстоу галереясында өткен көрмеге шығарды. Көрмеден кейін ол Портсмут Корольдік теңіз мұражайына сыйланды. Британдық тұтқындар Гай Морган мен Эдвард Сэммис бұл фильмнің негізінде пьеса жазды, кейін ол сценарийге бейімделді.
The film is based on a true story. "Albert R. N." was a dummy constructed in Marlag O, the prisoner of war camp in northern Germany for naval officers. The head was sculpted by war artist John Worsley (1919–2000), the body by Lieutenant Bob Staines RNVR, and Lieutenant Commander Tony Bentley Buckle devised a mechanism enabling Albert's eyes to blink and move, adding realism to the dummy. "Albert" was used as a stand in for a head count while a prisoner escaped and was used on two occasions. In the first attempt Lieutenant William "Blondie" Mewes RNVR escaped from the camp shower block and the skilful use of "Albert" during roll calls gave him four days head start before a missing PoW was reported. Mewes was recaptured in Lübeck and returned to Marlag camp. The second occasion failed when the escaping PoW was discovered hiding in the camp shower block and "Albert" was discovered in the subsequent searches. Worsley made a new "Albert" for use in the film. Senior Commissioned Gunner (TAS) Lieutenant John William Goble RN aided Worsley in the development of "Albert" in the POW camp, Marlag O and acted as technical adviser for the film. Worsley made a third "Albert" for the retrospective exhibition of his work held in Brighton College's Burstow Gallery. After the show, it was donated to the Royal Naval Museum Portsmouth. Guy Morgan and Edward Sammis, who were British POWs, wrote a play based on the story on which this film was based. This was subsequently adapted into a screenplay.
Өндіріс
Фильм алғаш рет Romulus Productions жобасы ретінде жоспарланған еді және оның басты рөлдерін Сонни Тафтс (америкалық киножұлдыз ретінде), Тревор Ховард, Антон Уолбрук және Ральф Ричардсон сомдауға тиіс болған. Джек Уорнер мен Энтони Стил екеуі де Ранк ұйымы продюсер Дэниел Энджелге жалға берді. Олар екеуі де бұрынғыда "Құлдық жүрек" (1946) және "Ағаш жылқы" (1950) фильмдерінде ойнаған, сондай-ақ жақында "Тез жәрдем" фильмінде де бірге түскен. Стил көбінесе ересек британдық актерлерге көмектесе отырып, соғыс фильмдерін түсірген. Хедли-Хитте тұтқын лагері салынды.
The film was first planned as a project for Romulus Productions and star Sonny Tufts (as an American film star), Trevor Howard, Anton Walbrook and Ralph Richardson. Jack Warner and Anthony Steel were both leased to producer Daniel Angel by the Rank Organisation. Both had previously appeared in POW movies, The Captive Heart (1946) and The Wooden Horse (1950) respectively, and had just made Emergency Call together. Steel frequently made war films in support of an older British actor. A POW camp was built on Headley Heath.
Шығару
Льюис Гилберт фильмнің Ұлыбританияда өзінің құнын өтегенін айтты.
Lewis Gilbert said the film earned its money back in the United Kingdom.