Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1942 жылы түсірілген Ирвинг Пишельдің фильмі
1942 film by Irving Pichel
"Соңғы сыбызғышы" – 1942 жылы түсірілген американдық фильм. Фильмде Францияда демалыста жүрген ағылшын адамы Германияның елге басып кіруіне тап болып, балалардың саны күннен-күнге артып, оларды қауіпсіз жерге жеткізуге тырысады. Басты рөлдерді Монти Вулли, Родди Макдауэлл және Энн Бакстер сомдады. Фильм Наннали Джонсонның 1942 жылғы Невил Шуттің осы аттас романынан алынған. Режиссерлігін Ирвинг Пишель жасады. Фильм "Оскар" сыйлығына "Ең үздік фильм", Монти Вулли "Ең үздік актер" және Эдвард Кронджагер "Ең үздік түсіруші оператор (ақ-қара)" номинациялары бойынша ұсынылды.
The Pied Piper is a 1942 American film in which an Englishman on vacation in France is caught up in the German invasion of that country, and finds himself taking an ever growing group of children to safety. It stars Monty Woolley, Roddy McDowall and Anne Baxter. The film was adapted by Nunnally Johnson from the 1942 novel of the same name by Nevil Shute. It was directed by Irving Pichel. It was nominated for Academy Award for Best Picture, Monty Woolley for Best Actor in a Leading Role, and Edward Cronjager for Best Cinematography, Black and White.
Сюжет
1940 жылдың маусым айында Говард Францияға, Швейцария шекарасына жақын, Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етуге берген өтініші Лондонның барлық мемлекеттік департаменттері тарапынан қабылданбағанына ренжіп барады, себебі ол тым ескі. (Кейіннен оның ұлы, RAF ұшқышы, екі ай бұрын атып түсіріліп, қаза болғаны белгілі болады.) Германия Францияға шабуыл жасағанда, ол үйіне қайтуға бекінеді. Миссис Кавано күйеуі, Ұлттар лигасының шенеунігі, Женевадағы лауазымына бірге барады, бірақ немістер Швейцарияға шабуыл жасайды деп қорқып, Говардтан екі кішкентай баласын, Ронни мен Шиланы, Плимут қаласындағы әпкесіне апаруын сұрайды. Говард балаларды ұнатпайды, әсіресе Ронниді, ол Рочестердің Америка штаты екендігі туралы оның айтқанына қарсы шығып, оны ашуландырады. Олар Сен-Клодтан пойызға мінеді, бірақ Жоиньиде түсіп қалады. Шартрға баратын автобусқа отырғанда, Ронни (Говардтың білмейтінінше) француз қызы Роузды (оның тәтесінің өтініші бойынша) Лондонға әкесімен бірге алып келеді, бұл Говардты қатты ашуландырады. Шартрға жақындағанда, неміс ұшақтары жолдағы босқындарға шабуыл жасайды. Олар жаяу жүріп кетеді. Түнге тоқтағанда, Говард олардың Пьер есімді бір ұлмен бірге келгенін біледі. Ол автобустағы жолаушылардың бірі болған, бірақ оның ата-анасы әуе шабуылында қаза тапқан. Олар Шартрға немістер қаланы басып алуға асыққанда жетеді. Говард танысы Николь Ружероннан көмек сұрағанда, оның бес балаға жауапкершілігі бар екенін біледі, соңғысы – голланд ұлы Виллем. Николь оларды алып кетеді, ал немістер ағылшынның бар екенін білген соң Ружерон үйін тінтіп қарап жатыр. Олар Бретань жағалауына пойызбен келеді. Жолда Николь Говардқа оның ұлымен үш күн бақытты болғанын айтады. Ландернода Николь өзінің тағысы Аристидке жүгінеді, ол балық аулайтын қайықтардың иесі. Бастапқыда күдікпен қараған ол, оларды Англияға апаруға дайындық көрсететін Фоке атты адамды табады. Бірақ неміс басып алған қаладан өте жатқанда, Шила Роузбен ұрысып, неміс сарбазының алдында ағылшын тілінде сөйлейді. Олардың барлығы қайықта ұсталып, майор Диссенге жеткізіледі. Диссен Говардтың британ әскери барлау қызметіне жұмыс істейтініне және балаларды жамылғы ретінде пайдаланатынына сенімді. Ол Говардқа тыңшының атылуын қарауды бұйырады. Говард Диссеннің қалғандарын босатуы үшін кез келген нәрсені мойындауға дайын екенін ұсынады. Соңында Диссен оған толығымен күтпеген жеке ұсыныс жасайды. Ол Говардты қоса барлығын босатады, егер ол өзімен бірге тағы бір баланы алып кетсе, оның жеті жасар қызын. Оның әкесі, Диссеннің інісі Бельгияда қаза тапқан, ал нацистер оның әйелі еврей екенін анықтаған. Әйелдің мәселесі шешілген, бірақ Диссен оның қызын Рочестерде тұратын ағасына апарып, құтқаруды қалайды. Диссен Никольді Францияны тастамайтыны үшін бақылайды. Говард Никольге зиян келтірсе, Диссенмен болған келісімін жариялаумен қорқытады. Кейіннен, қауіпсіз үйге оралған Говард клубта "қайтып оралу қиын болды ма?" деген сұраққа "Жоқ, тым қиын емес" деп жауап береді.
In June 1940, Howard goes to France, near the border with Switzerland, to sulk after his offer to serve in the Second World War is turned down by every government department in London because he is too old. (It is later revealed that his son, an RAF pilot, was shot down and killed two months earlier.) When Germany invades France, he is determined to go home. Mrs. Cavanaugh decides to accompany her husband, a League of Nations official, to his post in Geneva, but fearing that the Germans will invade Switzerland next, she asks Howard to take her two young children, Ronnie and Sheila, to her sister in Plymouth. Howard reluctantly agrees, as he does not like children, especially Ronnie, who annoys him by contradicting his claim that Rochester is an American state. They take the train from St. Claude, but have to debark at Joigny. When they board a bus to Chartres, Ronnie (without Howard's knowledge) brings along the French girl Rose (at her aunt's request) to take to her father in London, much to Howard's annoyance. As they near Chartres, German airplanes attack the stream of refugees on the road. They start walking. When they stop for the night, Howard discovers they have acquired a young boy named Pierre. He was a fellow bus passenger, but his parents were killed in the aerial attack. They reach Chartres, just before the Germans seize the city. When Howard seeks help from his acquaintance Nicole Rougeron, he finds he now has five charges, the newest addition being Willem, a Dutch boy. Nicole takes them away just before the Germans, tipped off that there is an Englishman there, search the Rougeron home. They board a train to the Brittany coast. On the way, Nicole reveals to Howard that she spent three blissful days with his son. In Landerneau, Nicole appeals to her uncle Aristide; he owns fishing boats. Initially suspicious, he finds a man, Focquet, willing to take them to England. However, on their way through the German occupied town, Sheila gets into a fight with Rose and speaks English in the hearing of a German soldier. They are all captured at the boat and taken to Major Diessen. Diessen is certain Howard is working for British Army intelligence, using the children as a cover. He has Howard watch the execution of a spy. Howard offers to confess to anything Diessen wants if he will release the others. Finally, Diessen makes him a totally unexpected private proposal. He will release everyone, including Howard, if he will take another child with him, his seven year old niece. Her father, Diessen's younger brother, was killed in Belgium, and the Nazis have discovered that his wife was Jewish. The woman has been dealt with, but Diessen wants to save the child by having her taken to his older brother, a naturalized American citizen living in Rochester. Just in case, Diessen will keep an eye on Nicole, who refuses to leave France. Howard counters by threatening to reveal Diessen's dealings with him if Nicole is harmed. Later, safely home, Howard is asked at his club if he "had much difficulty getting back?" He replies, "No not too much."
Қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетінің шолуында былай делінген: «Олар соғыс аясында әдемі әрі құнды естелік жаратқан. Олардың "Соңғы сыбызғышысы" да тартымды әрі көңілді», – деп, Премингердің «дәстүрлі мақтаншыл нацисі» орынсыз екеніне шағымданады.
The New York Times review stated that "they have made a charming and moving testament against the background of the war. Their 'The Pied Piper' is also irresistably entertaining," complaining only that Preminger's "conventionally arrogant Nazi" seemed out of place.