Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әскери бөлімі, 1838-1861 жылдар аралығында жұмыс істеген АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эскадрильясы.
Military unit of the United States Navy
the U. S. Navy squadron that operated from 1838 to 1861
Үй эскадрильясы 19-ғасырдың ортасында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің құрамында болды. 1838 жылы құрылған бұл эскадрильяның кемелері жағалау саудасын қорғау, қиын жағдайда қалған кемелерге көмек көрсету, пираттық пен Атлантика мұхитындағы құл саудасын тоқтату, жағалауды зерттеу және алыс бекеттердегі кемелерді алмастыру үшін дайындау міндеттерін атқарды. Америка Азамат соғысының басталуымен 1861 жылы эскадрилья таратылды, себебі Одақ блокадасы оңтүстік порттарын жабу үшін кемелерді қайта бағыттауды қажет етті.
The Home Squadron was part of the United States Navy in the mid 19th century. Organized as early as 1838, ships were assigned to protect coastal commerce, aid ships in distress, suppress piracy and the Atlantic slave trade, make coastal surveys, and train ships to relieve others on distant stations. It was discontinued in 1861 after the outbreak of the American Civil War, when the Union blockade forced a reassignment of ships to close off Southern ports.
Мексика-Америка соғысы
Мексика-Америка соғысы кезінде коммодор Дэвид Коннер басқаратын "Үй эскадрильясының" кемелері Мексика күштеріне қарсы бірнеше шайқаста күш көрсетті. "Үй эскадрильясының" көптеген кемелері коммодор Мэтью К. Перридің "Москито флотының" құрамына кірді, ол Тукспан, Табаско, Виллахермоса және Веракрус шайқастарына қатысты. Кемелер арасында тікелей шайқас болмаса да, бірнеше сауда кемелері жаулап алынды, ал "Үй эскадрильясы" негізінен Мексиканың жағалаудағы бекіністері мен артиллериялық батареяларына қарсы операциялар жүргізді.
During the Mexican–American War the ships of the Home Squadron, commanded by Commodore David Conner, USN fought in several engagements against Mexican forces. Many of the Home Squadron vessels were attached to vice commander Commodore Matthew C. Perry's Mosquito Fleet which was involved in the battles of Tuxpan, Tabasco, Villahermosa and Veracruz. No ship to ship combat occurred though several merchant vessels were captured, the Home Squadron primarily operated against Mexican coastal forts and artillery batteries.
Реформа соғысы
Мексиканың 1821 жылы аяқталған Тәуелсіздік соғысынан бері, мексикалық либералдар – американдық дипломат Джоэл Р. Пойнсеттің құрылған Йорк дәрежелі масон ложасынан өркендеген саяси партия, оны президент Джеймс Монро бірінші Мексика империясынан солтүстік провинцияларды сатып алуды құпия түрде ұсынды; және консервативті партия – атауынан көрініп тұрғандай, оның басты мақсаты ұлттың дәстүрлері мен әдет-ғұрыптарын сақтау болды – Мексиканың құрылған алғашқы онжылдықтарында үнемі қақтығысқа түсті. Ұдайы шиеленіс 1858 жылдан 1860 жылға дейінгі Реформа соғысы деп аталатын ірі азаматтық соғысқа және саяси тұрақсыздыққа әкелді, оны Джеймс Бьюкенен басқаратын АҚШ үкіметі АҚШ аумағының шекарасын оңтүстікке қарай кеңейтуге тамаша мүмкіндік ретінде қарастырды (соғыс арқылы алынған Калифорния, Аризона, Нью-Мексико, Невада, Юта, Колорадоның көп бөлігі, Оңтүстік Вайоминг және Канзас пен Оклахома штаттарының бір бөлігі). Осы себепті және Монро доктринасына сүйене отырып, АҚШ үкіметі Хуарес басқаратын либералдық партиямен Баха-Калифорния түбегін АҚШ-қа беру мүмкіндігін талқылау үшін елші жіберді, ол дипломатиялық, экономикалық және әскери қолдау алмасу шартымен осы ұсынысты қабылдады. Бұл сол кездегі консервативті билікке қарсы тұруға бағытталған шара болды, олар Мексика халқының көп бөлігінің толық қолдауын алған және Морелия мен Веракрус қалаларын қоспағанда, елдің барлық аймағын бақылап отырды. 1859 жылы Веракрус қаласын екінші рет қоршау кезінде Мексика теңіз күштерінің офицері Томас М. Марин Кубада кемелер сатып алып, генерал Мирамонның қалаға жасаған қоршауына көмектесу және жабдықтау үшін Веракрусқа қайта оралу үшін оларды қаруландырды. Мексиканың либералдық үкіметі Мариннің флотын қарақшылар деп жариялады, сондықтан "Үй эскадрильясының" кемелеріне Маринды тұтқындауға бұйрық берілді. Мариннің екі кемесі – "Генерал Мирамон" пароходы және "Гавана графы" соғыс шлюпы Антон Лизардо маңында кездесуге келді. Оларды мексикалық бекініс және USS Savannah фрегаты байқады, олар USS Saratoga соғыс шлюпына екі пароходтың көмегімен араласуға бұйрық берді. Командир Томас Тернер басқаратын американдық кемелер жақындап, ескерту оқтарын атты, мексикалықтар да жауап берді, себебі американдық флоттың мексикалық суларында заңдық құқығы болмады. Американдық флоттың саны аз болғанына қарамастан, мексикалық кемелер шайқасқа түсті, нәтижесінде Антон Лизардо шайқасы болды, консервативті кемелер тұтқындалды және екі тараптан да 30-дан астам адам қаза тапты. Бұл шайқас Реформа соғысын либералдардың жеңісімен аяқтауға және құпия Маклейн-Окампо шартына қол қоюға ықпал етті, онда Хуарес және радикалды либералдар Мексика аумағының бір бөлігін АҚШ-қа беру және Техуантепек мүйісі арқылы, сондай-ақ Тамаулипастан Мексика арқылы Калифорния шығанағына дейін мәңгілік транзит жеңілдіктері туралы келісті. Американдық Конгресс бұл шартты қабылдамады, себебі бұл штаттардың АҚШ құрамына кіруі Оңтүстік конфедерациялық штаттарын күшейтеді деп салды. Американдық араласудың нәтижесінде генерал Мирамон басқаратын консерваторлар Веракрусты либералдардан екінші рет ала алмады, бұл бірнеше жылдан кейін Мексикаға француз интервенциясын әкелді.
Since the Mexican War of Independence ending in 1821, Mexican liberals, a political party which evolved from the Masonic Lodge of the York Rite created by Joel R. Poinsett who was an American Diplomat sent by President James Monroe to secretly propose the purchase of the northern provinces from the First Mexican Empire; and the conservative party—which as its name indicates, had as its principal objective was to preserve the traditions and customs of the nation—were constantly in conflict at each other throughout the first decades of the existence of Mexico. The continuous friction led to a major civil war known as the Reform War from 1858 to 1860 and political instability, which the U. S. government under James Buchanan saw as a great opportunity to further expand the U. S. territory limits southwards (after the acquisition through war of California, Arizona, New Mexico, Nevada, Utah, most of Colorado, south Wyoming, and a fraction of Kansas and Oklahoma. For this reason and based upon the Doctrine Monroe, the U. S government sent an emissary to discuss with Juarez's liberal party the possibility to cede the Baja California peninsula to the United States, which he promptly accepted in exchange of diplomatic, economic and military support to counteract the conservative power that at that point, had the full support of the majority of the Mexican people, and was in control of the entire country with the exception of the cities of Morelia and Veracruz. During the Second Siege of Veracruz in 1859, a Mexican officer named Thomas M. Marin of the Mexican Navy purchased vessels in Cuba, that he armed and equipped to sail back to Veracruz to assist and supply General Miramon's siege of the held city. The Liberal Mexican government declared Marin's fleet to be that of pirates so ships of the Home Squadron were ordered to intervene and arrest Marin. Two of Marin's ships, the steamer General Miramon and the sloop of war Marquis of Havana, arrived at their rendezvous off Anton Lizardo. They were spotted by a Mexican fort and the frigate USS Savannah which ordered the sloop of war USS Saratoga to intervene with help from two steamers. The American ships under Commander Thomas Turner approached and fired warning shots, the Mexicans obviously fired back as the American fleet had no jurisdiction within Mexican waters. Despite the fact of being outnumbered by the American fleet, the Mexican vessels engaged in battle resulting in a bloody encounter Battle of Anton Lizardo and the capture of the conservative ships and over thirty casualties on both sides. The battle played an important role in ending the Reform War with a liberal victory and the signatory of the secret MacLane Ocampo Treaty where Juarez and the radical liberals agreed on further cessions of Mexican territory to the U. S., as well as a couple of transit concessions through the Tehuantepec Isthmus, and from Tamaulipas across Mexico to the Gulf of California in perpetuity to the U. S. that eventually was rejected by the American congress, as it was determined that the inclusion of these states into the American federation could strengthen the southern confederate states. Due to the American intervention, the conservatives under General Miramon failed to take Veracruz from the liberals for a second time, which a few years later led Mexico to a French intervention.