Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капитан Эдвард Унвин, (20 сәуір 1864 – 19 сәуір 1950) – Корольдік теңіз күштері офицері және британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория кресінің иегері.
Captain Edward Unwin, (20 April 1864 – 19 April 1950) was a Royal Navy officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
1864 жылы 20 сәуірде Фоллиде, Гэмпширде туған Унвин 16 жасында сауда флотына қосылды және 15 жыл бойы P&O компаниясында клиперлерде қызмет етті. Ол 1895 жылы 16 қазанда Корольдік флотқа (флотқа кіші офицерлердің жетіспеушілігін жою үшін сауда флотынан тартылған "Аштық жүздік" құрамында) оқуға түсті және Бенин экспедициясында және Екінші бур соғысында қызмет етті. 1901 жылы қарашада ол HMS Forth кемесінде қызмет етуге тағайындалды, бірақ бес айдан кейін 1902 жылы сәуірде Оңтүстік Тынық мұхитында қызмет ететін кемеге ауыстырылды. Ол сол кемеде Монарх кемесі орналасқан Оңтүстік Африкаға сапар кезінде қызмет ету үшін берілді. Унвин 1909 жылы командир шенімен зейнетке шықты. 1914 жылы 29 шілдеде, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында, ол қайтадан қызметке шақырылды.
Born in Fawley, Hampshire on 20 April 1864, Unwin joined the merchant navy at the age of 16 and spent 15 years serving on clippers with P&O. He trained at and joined the Royal Navy on 16 October 1895 (part of the "Hungry Hundred", merchant mariners recruited to the Navy to fill a shortage of junior officers) and served in the Benin Expedition and the Second Boer War. In November 1901 he was appointed to to serve in HMS Forth, but only five months later he was transferred in April 1902 to , serving in the South Pacific. He was lent to for service on that ship during the voyage to South Africa where the Monarch was stationed. Unwin retired in 1909 with the rank of commander. He was recalled to the service on 29 July 1914, shortly before the outbreak of the First World War.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бастапқыда Унвин адмирал сэр Джон Джеллико штабында қызмет етті, бірақ 1915 жылдың ақпан айында ол торпедалық канонерлік қайықтың командалығын алды, ол Жерорта теңізінің Бас қолбасшысы үшін жөнелту кемесі ретінде жұмыс істеді, ал қазір мина тазартқыш болды. 1915 жылы Галлиполи түбегіне десантты жоспарлай бастағанда, Унвин 4000 тонналық SS River Clyde кемесін Седд-эль-Бахрдың астындағы, Гельс мүйісіндегі V жағажайы деп аталатын тар жағажайға тікелей жағаға қоюды ұсынды, осылайша 2000 әскерді бірге түсіруге мүмкіндік берді. 51 жасында Унвин қазіргі капитандыққа көтеріліп, операция үшін River Clyde кемесінің командалығын алды. River Clyde 1915 жылдың 25 сәуірінде сағат 06:22-де жағаға тірелді, және жоспар бойынша кемеден жағаға көпір құратын бу машиналарымен жұмыс істейтін соқпақ орнатылуы керек еді. Алайда, Дарданелл ағыны соқпақты алып кетті, сондықтан Унвин, оған сержант Уильям Чарльз Уильямс еріп, Hussar кемесінде оның қасында болуға бұйрық берілген, теңізге секіріп, екі баржаны қолмен жылжытып, оларды бір-біріне байлап, көпір құрды. Осы уақыт ішінде Унвин түрік қорғаушыларының атысына ұшырады. Уильямс қаза тапқанда, Унвин оған көмекке келді, ал оның қолындағы баржа ағып кетті. Унвин суықтан және шаршаудан құлап қалды, оның орнын басқа адамдар басты. Бір сағат демалыс алғаннан кейін, ол баржаларға оралды, бірақ жараланып қайтадан құлады. Десант әрекеттері тоқтағаннан кейін, Унвин үшінші рет жағадан жарақат алғандарды алып қалуға шықты; бір мәлімет бойынша ол жеті адамды құтқарып алды. Осы ісі үшін ол Виктория кресімен марапатталды. Марапаттамада былай делінген:
Initially Unwin served aboard on the staff of Admiral Sir John Jellicoe but in February 1915 he took command of the torpedo gunboat which had operated as a despatch vessel for the Commander in Chief, Mediterranean and was now a minesweeper. In 1915, when planning began for the amphibious landing on the Gallipoli peninsula, Unwin proposed beaching the 4,000 ton collier SS River Clyde on the narrow beach beneath Sedd el Bahr at Cape Helles, known as V Beach, thereby allowing 2,000 troops to be landed together. At the age of 51, Unwin was promoted to acting Captain and given command of the River Clyde for the operation. The River Clyde beached at 06:22 on 25 April 1915, and the plan called for a steam hopper to form a bridge from the ship to the shore. However, the Dardanelles current swept the hopper away so Unwin, accompanied by Able Seaman William Charles Williams, who had served under him on the Hussar and had been ordered to stay by his side, dived overboard and manhandled two lighters into position, lashing them together to form the bridge. All the while Unwin was under fire from the Turkish defenders. When Williams was mortally wounded, Unwin went to his aid and the lighter he was holding was swept away. Unwin collapsed from cold and exhaustion, his place being taken by other men. After an hour of rest, he returned to the lighters until he was wounded and collapsed again. Once the attempts to land had ceased, Unwin went out a third time to attempt to recover wounded from the beach; according to one account he retrieved seven men. For his actions, he was awarded the Victoria Cross. The citation read:
Тамыз айында, британдық IX корпусы Сарыбай шайқасының бөлігі ретінде Сувлаға жаңа десант түсіргенде, Унвинге «Beetles» деп аталған десанттық қайықтардың командалығы берілді. Ол десант туралы корпус командирі генерал-лейтенант сэр Фредерик Стопфордқа ең бірінші хабарлаған және қараңғылық пен рифтерге байланысты Сувла шығанағына одан әрі әскерлерді түсірмеуді кеңес берді. Унвин желтоқсанда Сувлаға Әскери-теңіз тасымалы офицері ретінде қайта оралды – ол жағалаудан соңғы қайықпен кетті. Бір сарбаз суға құлап кеткенде, Унвин оны құтқару үшін суға секірді. Осы әрекетін көрген жаңа IX корпус командирі генерал-лейтенант сэр Джулиан Бинг коммодор Роджер Кейске:
In August, when a new landing was to be made by the British IX Corps at Suvla as part of the Battle of Sari Bair, Unwin was given command of the landing boats, known as Beetles. He was the first to report on the landing to the corps commander, Lieutenant General Sir Frederick Stopford, and advised against landing further troops inside Suvla Bay due to the darkness and reefs. Unwin was back at Suvla as Naval Transport Officer for the evacuation in December – he was aboard the last boat to leave the beach. When a soldier fell overboard, Unwin dived in to rescue him. Observing this act, Lieutenant General Sir Julian Byng, the new IX Corps commander, remarked to Commodore Roger Keyes:
1916 жылы Унвин Мысырдың командасын алды, ал 1917 жылы Теңіз тасымалы офицері болды. Кейіннен ол коммодор шеніне жетті.
In 1916 Unwin took command of and in 1917 became Naval Transport Officer, Egypt. He later achieved the rank of commodore.
Кейінгі өмірі
1937-1939 жылдар аралығында Унвин нацистік бағытталған "The Link" ұйымының ұлттық кеңесіне мүше болды. Унвин "The Link" істеріне көп қатыспады, еңіресе, өзін барлық патриоттық британдықтардың бірігуі тиіс ұйым ретінде көрсеткен топқа беделді тұлға ретінде көмектесті. Унвин 19 сәуірде 1950 жылы қайтыс болды және Грейшотт, Суррей қаласында жерленген. Оның Виктория кресі оның отбасымен Лондонның Императорлық соғыс мұражайына берілді, онда оны көруге болады. Эдвард Унвинге арналған ескерткіш 2015 жылдың 11 мамырында Гейте, Гэмпширде (оның туған жеріне жақын) ашылды, онда оған Виктория кресі берілген шайқас туралы мәліметтер келтірілген.
Between 1937 1939, Unwin was a member of the national council of The Link, a pro Nazi organisation. Unwin played little active part in the affairs of The Link, and instead provided prestige to the group, which presented itself as an organisation that all patriotic British people should rally to. Unwin died on 19 April 1950 and is buried in Grayshott, Surrey. His Victoria Cross has been loaned by his family to the Imperial War Museum, London, where it is on display. A memorial to Edward Unwin was unveiled in Hythe, Hampshire (close to his birthplace) on 11 May 2015 with details of the action in which he was awarded his VC.