Эшби Сент-Леджерс: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Ashby St Ledgers – Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Батыс Нортгемптоншир ауданындағы ауыл. Пошталық мекен Уорвикширдегі Рагби қаласы. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық округтің халқы 173 адамды құрады. Манор Хаус 1605 жылы оқ-дәрі заговорларын жоспарлау орны ретінде танымал. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, мүлік қайта жаңартылып, белгілі бір төлем жасау арқылы жалға алуға болады.

Орналасқан жері

Ең жақын ірі қалалар – Регби, солтүстік-батысқа қарай 5 миль (8 км) қашықтықта, ал Давентри оңтүстікке қарай 3 миль (5 км) қашықтықта орналасқан. A5 тас жолы, Римдік Уотлинг көшесінің бағытымен шамамен бір миль шығысқа өтеді. Регбиде Батыс жағалау бағытындағы ең жақын теміржол станциясы бар, онда Лондон Юстонға және елдің басқа да көптеген аймақтарына пойыздар қатынайды. A5 тас жолымен M1 Лондон-Йоркшир автожолының 18-қиылысына дейін шамамен 5 миль (8 км) солтүстікке, ал 16-қиылысына дейін шамамен 7 миль (11 км) оңтүстікке барады.

Тарих

Эшби Сент Леджерс алғаш рет "Domesday Book" кітабында тіркелген, онда бұл жер "Ascebi" ("күл ағашының қонысы") деп аталған. Нормандық дәуірде бұл жерде Әулие Леодегарийге арналған шіркеу салынды, оның есімінен қазіргі атау пайда болған.

Елді мекен

Қожалық Уильям Жеңімпаздың Хью де Грандменилге сыйлық ретінде берілді және 1375 жылға дейін түрлі иелерге тиесілі болды. Содан кейін ол Кэйтсби отбасының меншігіне өтіп, олардың басты резиденциясы болды. 1485 жылы Босворт шайқасындағы жеңілістен кейін Ричард III-нің кеңесшісі Уильям Кэйтсбинің сотталуы мен өлім жазасынан кейін қожалық қысқа мерзімге тәркіленді, бірақ одан кейін оның ұлы Джорджқа қайтарылды. Ол Роберт Кэйтсбидің әкесі, сэр Уильям Кэйтсбиге еркек желісі бойынша берілді. Ол Рим-католик дініне адалдығы үшін ауыр қарызға батып, ұзақ жылдар түрмеде отырды. Қожалықтың орталық орналасқан жері Кэйтсбилердің көптеген достары мен туыстарына ыңғайлы болды, соның салдарынан Ашби Сент-Леджерс оқ-дәрі қоймасын жоспарлау кезінде «Бас штаб» сияқты орынға айналды. Қақпа үйінің үстіндегі бөлмеде, негізгі үйден шалқап, айналаға көрінісі жақсы болғандықтан, Роберт Кэйтсби, оның қызметшісі Томас Бейтс және басқа да қастандықшылар оқ-дәрі қоймасының жоспарын жасаған делінеді. Кэйтсби Холбеш үйінде басқа да заговоршылармен бірге қаза тапты, ал оның қызметшісі келесі қаңтарда өлім жазасына кесілді. 1605 жылы Роберт Кэйтсбинің қайтысынан кейін қожалық сатқынның мүлігі ретінде патшалыққа тәркіленді. Алайда, леди Энн Кэйтсби күйеуінің оған некеде берген мүліктің үлкен бөлігіне өмір бойы иелік құқығын алды. Бұл мүліктің бір бөлігін бөліп алудан сақтады, және 1618 жылы оны жоюға әрекет жасалса да, келісім күшінде қалды. 1612 жылы оны Лондон қаласының шерифі Брайан И'Ансон (1560-1634) сатып алды. Ол Эшби Сент-Леджерстің 1-ші бароны, сэр Брайан И'Ансонның әкесі болды; Англия королі I Чарльздың жақын кеңесшісі. 1703 жылы Эстер И'Ансон (сэр Брайанның ағасы Джонның шөбересі) қожалықты Лондондық мата сатушы Джозеф Эшлиге сатты. 1798 жылы оның үлкен шөбересі, сондай-ақ Джозеф Эшли қайтыс болғаннан кейін, мүлік оның қызы Мэриге өтті, ол сэр Джозеф Сенхаусқа үйленді. Олардың қызы, Елизавета, 1835 жылы Джозеф Поклингтонға тұрмысқа шықты, және қожалық 1903 жылға дейін олардың отбасында болды, содан кейін ол Виконт Вимборнның немересі және оның атын алған Ивор Гестке сатылды. Ол бірнеше иелерден өтті, соның ішінде Британдық Әуе Жолдарының зейнетақы қоры, ол қожалық үйін қалған мүліктен бөліп алды. 1998 жылы 3-ші виконттың ұлы Ивор Гест, 4-ші виконт Вимборн, үйді сатып алды, ол уақыт өте келе күйреуге ұшыраған еді, бірақ 21-ші ғасырдың басында 4-ші виконт Вимборн үйді жаңартты. Ол ауыл шаруашылығы бизнесі ретінде жұмыс істеуді жалғастырады, бірақ оны Ауылдық Басқарма басқарады.

The manor was given as a gift to Hugh de Grandmesnil by William the Conqueror and passed to various other occupants until 1375, when it passed into the Catesby family and became their principal residence. The manor was briefly confiscated after the attainder and execution of William Catesby, one of Richard III's counsellors, after the defeat at the Battle of Bosworth in 1485, but was later returned to his son, George. It passed down the male line to Robert Catesby's father, Sir William Catesby, who managed to hold on to the property in spite of massive debts caused by recusancy fines and years of imprisonment for his brave adherence to the Roman Catholic faith. The manor's central location was convenient to the houses of the Catesbys' many friends and relations, which supposedly made Ashby St Ledgers a type of 'Command Centre' during the planning of the Gunpowder Plot. In the room above the Gatehouse, with its privacy from the main house and clear view of the surrounding area, Robert Catesby, his servant Thomas Bates and the other conspirators are said to have planned a great deal of the Gunpowder Plot. Catesby was killed with some other plotters at Holbeche House, whereas his servant was executed in the following January. Following Robert Catesby's death in 1605, the manor was confiscated by the crown as the property of a traitor. However, Lady Anne Catesby had a life interest in a large portion of the property, given her by her husband at their marriage. This preserved a portion of the estate from alienation, and though an attempt was made in 1618 to reverse that, the settlement remained. In 1612, it was purchased by Bryan I'Anson (1560 1634), Sheriff of the City of London. He was the father of Sir Bryan I'Anson, 1st Bt., of Ashby St Ledgers; Gentleman of the Bedchamber to Charles I of England. In 1703, Esther I'Anson (Sir Bryan's elder brother John's great granddaughter) sold the manor to Joseph Ashley, a London draper. When his great nephew, also called Joseph Ashley, died in 1798, the manor passed to his daughter, Mary, who was the wife of Sir Joseph Senhouse. Their daughter, Elizabeth, married Joseph Pocklington in 1835, and the manor remained in their family until 1903, when it was sold to Ivor Guest, 1st Viscount Wimborne,

Viscount Wimborne's grandson and namesake, Ivor Guest, 3rd Viscount Wimborne, sold the estate in 1976. It passed through a series of owners, including the British Airways Pension Fund, who separated the manor house from the rest of the estate. In 1998 the 3rd Viscount's son Ivor Guest, 4th Viscount Wimborne, bought the house, which had fallen into neglect, but the house was restored by the 4th Viscount Wimborne at the start of the 21st century. It will continue to be run as an agricultural business, but governed by its Rural Directorate.

Басқа ғимараттар

Шіркеу Әулие Леодегарийге арналған, және қабырғаларында Мәсіхтің құдайлық азаптарын бейнелейтін, шамамен 1500 жылы салған 18 түрлі суреттер бар, сондай-ақ Қасиетті Маргареттің қамшылануы, шамамен 1325 жылға дейін салынған. Ауылда 2021 жылы жабылған "Ольде Коуч Хаус Инн" пабы бар. Лондондық Джордж Арнольд 1720 жылдардың басында поместье иелігінің шетінде салған Эшби Лодж үйі 1920 жылдары бұзылып кеткен.