Джон Пирпонт: Американ ақыны, заңгер және кәсіпкері

Кіріспе

Американдық ақын, заңгер және саудагер Джон Пирпонт (6 сәуір 1785 – 27 тамыз 1866) – американдық ақын, сонымен қатар мұғалім, заңгер, саудагер және унитариандық пастор болған. Оның "Палестина ауалары" атты өлеңі оны сол замандағы АҚШ-тың ең белгілі ақындарының бірі етіп көрсетті. Ол Дж. П. Морганның әкесі болды.

Ерте өмір

1785 жылы Коннектикут штатының Личфилд қаласының Оңтүстік шаруашылықтарында дүниеге келген, кейін Морис қаласы болып құрылған. Ол Элизабет (Коллинз) Пирпонт пен Джеймс Пирпонттың (1761–1840) ұлы еді. 1804 жылы Йель колледжін, содан кейін Личфилд құқық мектебін бітірді.

Мансап

1814 жылы ол қайын інісі Джозеф Лордпен және өмір бойы досы Джон Нилмен құрғақ тауарлар бизнесін бастады. 1815 жылы «Пирпонт, Лорд және Нил» құрғақ тауарлар дүкендерінің тізбегінің банкротқа ұшырауы салдарынан борышкерлер түрмесіне түскеннен кейін, Пирпонт әйелі мен балаларын Коннектикут штатындағы туған-туыстарына жіберді, отбасы күмісін сатты және «Палестина самалы» поэмасын жазғанша Балтиморда жеке өмірге көшті. Бұл өлең оны 1816 жылы Американың ең танымал ақындарының біріне айналдырды, сонымен қатар ол сол жылы «Дельфий клубы» деп аталатын әдеби қоғамды құрды. Өлеңнің авторлық құқығын сату арқылы ол Массачусетс штатының Кембридж қаласына көшіп барды. Пирпонт 1816 жылы теология студенті ретінде діни қызметін бастады, алдымен Балтиморда, содан кейін Гарвардта, кейін Бостон қаласындағы Холлис-стрит шіркеуінің пасторы болып тағайындалды (1819–1845). Қызмет еткен кезеңінде Пирпонт 1821 жылы Бостонның ағылшын классикалық мектебін құруға белсенді қатысты және педагог ретінде ұлттық деңгейде танымал болды. Ол Америка Құрама Штаттарындағы ең танымал мектеп оқулықтарының екеуін жариялады: «Американдық бірінші сынып кітабы» (1823) және «Ұлттық оқушы» (1827). Алайда, Пирпонттың Холлис-стрит шіркеуіндегі соңғы жылдары келіспеушіліктерге толы болды. Оның тыйым салу және құлдықты жою жолындағы әлеуметтік белсенділігі кейбір шіркеушілерді ашуландырды, және ұзаққа созылған даудан кейін ол 1845 жылы қызметтен кетті. Қызметтен кеткеннен кейін Пирпонт 1845 жылдан 1849 жылға дейін Нью-Йорк штатының Трой қаласындағы унитариандық шіркеудің пасторы болды, содан кейін 1849 жылдан 1856 жылға дейін Массачусетс штатының Медфорд қаласындағы Бірінші приход шіркеуін (унитариандық) басқарды. 1840 жылдары ол Либерти партиясынан Массачусетс штатының губернаторына кандидат болды, ал 1850 жылы АҚШ Өкілдер палатасына «Еркін топырақ» партиясынан кандидат болды. 1861 жылдың 12 қыркүйегінде, Азамат соғысы кезінде 76 жастағы Пирпонт 22-ші Массачусетс ерікті жаяу әскерінің капелланы болып Шкулер лагерінде әскери қызметке қабылданды. Ол 8 қазанда полк штабына тағайындалды және пойызбен Вашингтонға аттанды. Пирпонт пен 22-ші Массачусетс Вирджиния штатының Холл-Хилл аймағында, Вашингтонның қорғанысының бір бөлігі ретінде қызмет етті. Денсаулығының нашарлауына байланысты 1861 жылдың 5 қарашасында ол қызметтен кетіп, Вашингтондағы Қаржы министрлігінде жұмысқа орналасты, қайтыс болғанға дейін сол қызметте болды.

In 1814 he started a dry goods business with his brother in law, Joseph Lord, and lifelong friend, John Neal. After a stint in debtor's prison as a result of the failure of the "Pierpont, Lord, and Neal" dry goods store chain in 1815, Pierpont sent his wife and children to live with her family in Connecticut, pawned the family silver, and isolated himself in Baltimore until he had produced The Airs of Palestine. This poem made him one of America's best known poets in 1816, the same year he cofounded a literary society called the Delphian Club. Selling the poem's copyright paid for his move to Cambridge, Massachusetts. Pierpont began his religious work as a theology student in 1816, first in Baltimore and then at Harvard, afterwards accepting an appointment as pastor at the Hollis Street Church in Boston (1819 1845). During his tenure, Pierpont was instrumental in establishing Boston's English Classical School in 1821 and gained national recognition as an educator. He published two of the better known early school readers in the United States, The American First Class Book (1823) and The National Reader (1827). However, Pierpont's latter years at the Hollis Street Church were characterized by controversy. His social activism for temperance and abolition angered some parishioners, and after a long public battle, he resigned in 1845. After his resignation, Pierpont served as pastor of a Unitarian church in Troy, New York from 1845 to 1849, and then led the First Parish Church (Unitarian), Medford, Massachusetts from 1849 to 1856. He ran for Massachusetts governor during the 1840s as a Liberty Party candidate, and in 1850 as a Free Soil Party candidate for the U. S. House of Representatives. On September 12, 1861, during the Civil War, 76 year old Pierpont enlisted as the Chaplain of the 22nd Massachusetts Volunteer Infantry at Camp Schouler. He was commissioned on the staff of the regiment on October 8, and they moved by train to Washington. Pierpont and the 22nd Massachusetts served on duty at Hall's Hill, Virginia, as part of the Defenses of Washington. He resigned his commission on November 5, 1861 due to poor health, and was given an appointment in the Treasury Department in Washington, which he held from the end of 1861 until his death.

Әдеби шығармалары

Пьерпонт өзінің «Палестина ауасы: поэма» (1816) атты кітабымен әдеби даңққа ие болды, ол 1840 жылы сол атпен антологияда қайта жарияланды. Ол сондай-ақ «Салқын судың әуендері» және «Вашингтондық әнші» (1842 ж. құрастырылған) сияқты моральдық әдебиеттерді жариялады. Сонымен қатар, ол, мүмкін, «Мас адам» немесе «Құлағандар құтқарылды» (1844) атты туындымен бірлесіп жазған анонимді «жантльмен» болса керек, бұл туынды Мұса Кимболдың Бостон мұражайындағы (театр) актері және сахналық режиссері В. Х. Смитке жатқызылған. «Мас адам» пьесасы Америкадағы ең танымал пьесалардың біріне айналды. Пьерпонттың көптеген жарияланған уағыздарының ішінде «Ефестік хаттардың өртелуі» (1833), «Иса Мәсіх – нақты құрбандық емес» (1834), «Жаңа аспан мен жаңа жер» (1837), «Саяси әрекеттің моральдық қағидасы» (1839), «Ұлттық ұят» (1840) және «Иудамен жасалған келісім туралы сөз» (1842) бар. «Френология және Кітап» (1850) еңбегін жариялағаннан кейін Пьерпонт тек реформатор лекторы ғана емес, сонымен қатар френология және спиритизм саласындағы сарапшы ретінде де танымал болды. Пьерпонт реформалық көзқарастағы соғысқа дейінгі ақындарға маңызды ықпал етті. Джон Гринлиф Уиттиердің өлеңдерімен қатар Пьерпонттың өлеңдері де құлдыққа қарсы жиналыстарда жиі оқылды. Оливер Джонсон, жетекші құлдыққа қарсы баспагер және Гаррисонның серігі, 1843 жылы Пьерпонттың «Құлдыққа қарсы өлеңдер» жинағын жариялады. Жинақта көбінесе «The Liberator» және «The National Anti-Slavery Standard» газеттерінің поэзия рубрикаларында жарияланған өлеңдер қамтылған. Пьерпонттың жазбалары сондай-ақ Уильям Алленнің «Бостандықтың автографтары» (1853) сияқты құлдыққа қарсы поэзия жинақтарында кеңінен антологияланды. Джон Пьерпонт «Jingle Bells» әнін жазған жоқ, бұл туралы Роберт Фулгам өзінің «Мен оған жатқанда ол отта болды» (1989) атты эсселер жинағында қате айтқан. «Jingle Bells» әнін оның ұлы Джеймс Лорд Пьерпонт жазған, ол Саваннада (Джорджия штаты) тұрған және Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында қызмет еткен, Конфедерация штаты үшін «Біздің шайқас туымыз», «Оңтүстік үшін күрес» және «Біз жеңіске жетеміз немесе өлеміз» сияқты әндер жазған. Дегенмен, ол Массачусетс штатының Дедхэм қаласының құрылғанына 250 жыл толуына арналған гимн жазды.

Pierpont gained a literary reputation with his book Airs of Palestine: A Poem (1816), re published in an anthology by the same name in 1840. He also published moral literature, such as Cold Water Melodies and Washingtonian Songster (comp. 1842). In addition, he is probably the anonymous "gentleman" who co authored The Drunkard; or, The Fallen Saved (1844), attributed to W. H. Smith, an actor and stage manager at Moses Kimball's Boston Museum (theatre). The Drunkard quickly became one of the most popular temperance plays in America. Pierpont's many published sermons include, among others, The Burning of the Ephesian Letters (1833), Jesus Christ Not a Literal Sacrifice (1834), New Heavens and a New Earth (1837), Moral Rule of Political Action (1839), National Humiliation (1840), and A Discourse on the Covenant with Judas (1842). With publication of Phrenology and the Scriptures (1850), Pierpont became known not only as a reform lecturer, but also as an expert on phrenology and spiritualism. Pierpont was an important influence on reform minded antebellum poets. Along with John Greenleaf Whittier’s verse, Pierpont’s poems were frequently recited at public antislavery meetings. Oliver Johnson, a leading antislavery publisher and Garrison associate, published Pierpont’s Anti Slavery Poems in 1843. The collection contains poems that had appeared mostly in the poetry columns of The Liberator and The National Anti Slavery Standard. Pierpont’s writings were also anthologized widely in antislavery poetry collections, such as William Allen’s Autographs of Freedom (1853). John Pierpont did not write the song "Jingle Bells" as erroneously claimed by Robert Fulghum in his collection of essays It Was on Fire When I Lay Down on It (1989). "Jingle Bells" was composed by his son James Lord Pierpont, who lived in Savannah, Georgia, and who was a Confederate soldier during the Civil War, composing songs for the Confederate States of America, including "Our Battle Flag", "Strike for the South", and "We Conquer or Die." He did, however, compose a hymn for the 250th anniversary of the incorporation of the town of Dedham, Massachusetts.

Белсенділік

Пьерпонтты "құлдыққа қарсы күрес қозғалысының ақыны" деп атауға болады. Оның Пенсильвания залының (Филадельфия) қиратылуынан кейін жазылған "Токсин" атты өлеңі елдегі құлдыққа қарсы басты газет – "The Liberator" газетінде жарияланды. Пьерпонт сонымен қатар әйелдер құқықтары мәселелерімен де айналысты және әйелдердің сайлау құқығы туралы сөз сөйледі.

Жеке өмір

1810 жылы Пирпонт Мэри Шелдон Лордқа (1787–1855), Мэри (Лайман) Лорд пен Линд Лордтың қызына үйленді. Олардың алты баласы болды, оның ішінде:

Уильям Алстон Пирпонт (1811–1860), Мэри Сесилия Риджвей және Сара Тюреллге үйленген. Пирпонттың «Atlantic Monthly» журналының бірінші бетіне жарық көрген он алты беттік некрологын Джон Нил жазды. Ол оның елу жыл бұрынғы бизнес серіктесі, кейіннен белгілі сыншы, жазушы және лектор болған. Ол 1847 жылы өзінің екінші үлкен ұлына (Джон Пирпонт Нил) Пирпонт есімін берді.