Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Ричард Чарльз Трэвис (туған Dickson Cornelius Savage; 6 сәуір 1884 – 25 шілде 1918) – Бірінші дүниежүзілік соғыста шайқасқан және қаза болғаннан кейін Виктория Кресімен (VC) марапатталған Жаңа Зеландия сарбазы. Бұл Ұлт Достастығы күштеріне берілетін жаудың қарсы тұруындағы батылдығы үшін ең жоғары награда. Опотикиде дүниеге келген Трэвис фермада жұмыс істеді және жылқыны үйретті, ал жас кезінде 21 жасында үйден кеткеннен кейін көшпенді өмір салған. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Жаңа Зеландия экспедициялық корпусына ерікті болып, Галлиполиде қысқа мерзім қызмет етті. Кейін Францияға жіберілді, онда Батыс майданындағы окоптарда соғысып, барлаушы және снайпер ретінде танылды және батылдығы үшін марапаттар алды. 1918 жылдың 24 шілдесінде ол батальонының шабуылына дейін "бейтарап аймаққа" барлау миссиясын жүргізіп, алға жылжыған әскерлердің қимылын баяулатуы мүмкін сым торабын жойды. Шабуыл кезінде ол шабуылды тежеп тұрған екі қару ұясын залалсыздандыру үшін жеке өзі іс-қимыл жасады. Ол келесі күні артиллериялық оқтан қаза тапты, бірақ 24 шілдедегі ерлігі үшін қаза болғаннан кейін Виктория Кресімен марапатталды.

Ерте өмір

Диксон Корнелиус Савидж, бастапқыда осылай аталған, 1884 жылғы сәуірде дүниеге келді. Оның әкесі, Джеймс Савидж, Жаңа Зеландия қарулы жасақтарының бұрынғы мүшесі, Ирландиядан Жаңа Зеландияға көшіп келіп, Опотикиден шалғайда орналасқан Отарадағы жерді өңдеген. Оның анасы, Фрэнсис (туған тегі О'Киф), бастапқыда Австралияның Сидней қаласынан келген. Трэвистің рұқсатсыз қатысуы көп ұзамай анықталды және тәртіптік шаралар қолданылды: ол Мысырға қайтарылып, 14 күнге қамауға алынды. Дегенмен, қазан айында ол Сари-Байр шайқасынан кейін Лемнос аралында демалып тұрған Оңтүстік эскадрильясына қосыла алды, содан кейін 1915 жылғы желтоқсанда одақтас күштер эвакуацияланғанша кампанияның соңғы айына қатысу үшін Галлиполиге оралды. Анзак шығанағында ол "бейтарап аймақтан" зардапсыз өте алатын шебер сарбаз ретінде танылды. 1916 жылғы наурыз айында Трэвис жаяу әскерге ауыстырылып, Жаңа Зеландия дивизиясының Отаго жаяу әскер полкінің 2-ші батальонының 8-ші (Оңтүстік) ротасына бағындырылды. Осыдан кейін 2-ші батальон қыс бойы шекараны ұстап тұру үшін Фландрияға көшті. 1918 жылғы сәуірдегі неміс көктемгі шабуылы кезінде Трэвис жараланды, оған екі аптадан астам уақыт ауруханада емделу қажет болды. Келесі айдың соңында ол "даладағы батылдығы үшін" Әскери медальмен (MM) марапатталды. 1918 жылғы шілдеде, тамызға жоспарланған Одақтас жүз күндік шабуылға дайындық шараларының бөлігі ретінде, Отаго жаяу әскер полкінің 2-ші батальоны Хебутерннің солтүстігіндегі Россиньоль орманы маңындағы операцияларға жіберілді, онда неміс шебінде шығыңқы пайда болған. Ол келесі күні неміс артиллериясының оқ жауынында, батальонның бекіністерін тексеруге шыққан офицерге ілесіп келе қаза тапты. Жаңа Зеландия дивизиясындағы ерліктерімен танымал болған оның қазасы дивизияның моральдық жағдайына әсер етті. 1918 жылғы 26 шілдеде ол Куин шағын ауылының жанындағы қабірге жерленді, қазір ол Куин жаңа британдық зиратының орнында.

Медаль

Трэвис 1918 жылғы мамырда жасалған өсиеті бойынша Летти Мюррейді мұрагер ретінде көрсеткенімен, соғыстан кейін отбасымен қарым-қатынасы үзілгендіктен оның медальдарының меншігі даулы болды. Ақырында, оның мүлігінің көп бөлігі, оның ішінде медальдары Леттиге тиесілі екені анықталды. Трэвистің жақын досы кейбір жеке заттарының отбасына берілуін қамтамасыз етті. VC, DCM, MM және Croix de Guerre-ден басқа, 1914–15 жылғы жұлдыз, Британ соғыс медалі және Жеңіс медалін қамтитын Трэвистің медальдары 1965 жылы Галлиполи науқанының 50 жылдығына арналған Роторуадағы Returned Services Association-ның көрмесіне уақытша берілді. Ол сондай-ақ Ричард Уолворк салған суреттің нысаны болды. Бұған қоса, Линтон әскери лагеріндегі Трэвис казармасы және Нейпирдегі Трэвис көшесі оның құрметіне аталды, ал 2011 жылы Жаңа Зеландия почтасы Трэвистің суреті бар 60 центтік марка шығарды.