Кіріспе
Канадалық журналист
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Генерал Джеймс Траверс (6 қазан 1820 – 1 сәуір 1884) – ирландиялық, Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда.
Әскери қызмет
Джеймс Траверс Корк округінде дүниеге келді және өсті, оның ата-бабаларының алғашқысы, сэр Роберт Траверс, 1647 жылы Ноккнанус шайқасында қаза тапты. Траверс – танымал англо-ирландтық әскери отбасынан шыққан, оның жеті бауыры (олардың үшеуі Үндістанда қаза тапты) қарулы күштерде қызмет етті. Олар 95-ші атқыштар бригадасының генерал-майоры, КМГ, КБ сэр Роберт Траверстің ұлдары болды (1770–1834). Ол өзі әскери қызметте болған алты бауырдың бірі еді, және қызметтері үшін рыцарь дәрежесіне ие болған үш бауырдың бірі – олардың арасында вице-адмирал сэр Итон Стэннард Траверс болды, ол жүзден астам шайқасқа қатысып, батылдығы үшін сегіз рет мақтау қағазына ілінген.
Әскери мансап
Джеймс Траверс Аддискомб әскери семинариясында білім алған. 1838 жылдың маусым айында Бенгалиялық жеңіл әскерге офицер болып тағайындалып, 1839 жылдың қаңтарында Калькуттаға келді. Баракпурда 57-ші туа біткен жеңіл әскерде, содан кейін Фирозпурда 2-ші Бенгалиялық туа біткен жеңіл әскерде қызмет етті. Ол 1841-1842 жылдар аралығында Бірінші ағылшын-афған соғысында осы полкпен бірге қызмет етті, оның есім-жоны хабарламаларда айтылды. Траверс 1843 жылдың наурыз айында Бхопал контингентінің адъютанты болып тағайындалды және 1846 жылдың қаңтарында капитан және штаб-капитан шеніне көтерілді, бұл оның бұрынғы афған қызметін ескерді. Содан кейін ол Бірінші ағылшын-сик соғысына қатысты, онда 1846 жылдың 10 ақпанында Собраон шайқасында гурк батальонына қолбасшылық етті, осы қызметі үшін де хабарламаларда аталды. 1846 жылдың наурыз айында ол Бхопал контингентінің орынбасары болды. 1854 жылдың маусым айында подполковник, ал 1856 жылдың ақпанында Бхопал контингентінің командирі болып тағайындалды. 1856 жылы ол бүлікші Шанкар Сингхке қарсы күштерді жіберді және сол жылы полковник шеніне көтерілді. 1857 жылы көтеріліс басталғаннан кейін ол Бхопалдан Индорға көшіп, ондағы күштерге басшылық етті. 1 шілдеде жергілікті күштер арасында бүлік шықты, нәтижесінде отыз тоғыз адам қаза табады. 1857 жылдың шілде айында Холкар әскерлерінің Индор президенттігіне күтпеген шабуыл жасаған кезде, оған қолдау көрсету үшін бес ғана адамымен қарулы позицияға шабуылдап, артиллерияны басып алып, жағдайды өзгертіп, резиденцияға қашқан көптеген адамның өмірін сақтап қалды. Оқиғаға куә болған офицерлер бұл шабуылдың нәтижесінде көптеген еуропалықтардың қаза болмай құтылуына мүмкіндік болғанын, ал адал Бхопал артиллериясының қаруларын пайдалануға уақыт болғанын айтты. Полковник Траверстің аты үш рет жараланды, ал киімдері әртүрлі жерлерден тесілді. Ол Бхопал жасағының қолбасшысы болды. Осыдан кейін еуропалықтар, тұрғындар және олардың отбасылары, адал үнді әскерлерімен бірге резиденцияны эвакуациялап, 1857 жылдың 4 шілдесінде Сехорға келді. Траверс 1873 жылдың мамыр айында Бат орденінің серігі (CB) атанды. 1876 жылы ол көтеріліс кезіндегі Индордағы әрекеттері туралы "Индордың эвакуациясы" атты еңбегін жазды. Траверс 1884 жылдың 1 сәуірінде Италиядағы Маджоре көліндегі Палланцада 63 жасында қайтыс болды. Ол бастапқыда Палланцадағы ескі зиратқа жерленді, содан кейін 1920 жылы Жаңа зиратқа көшірілді, ал 1996 жылы Палланца зиратындағы муниципалды сүйектер қоймасына қайта жерленді. Оның қабірі белгіленбеген. 1849 жылдың 19 қарашасында ол Бенгалияда Мэри Изабелла Макинтайрға үйленді. Мэри 1933 жылдың 16 маусымында Шотландиядағы Килрок, Бридж оф Аллан қаласында 103 жасында қайтыс болды. Оның ағасы генерал Дональд Макинтайр VC болды, ал үлкен әпкесі 1842 жылы Кабулдан жасалған кері шегінуден аман қалған жалғыз дәрігер Уильям Брайдонға үйленді.
Travers was appointed adjutant to the Bhopal contingent in March 1843 and promoted to captain and brevet major in January 1846, to reflect his earlier Afghan service. He then took part in the First Anglo Sikh War, where on 10 February 1846 he commanded a Gurkha battalion at the battle of Sobraon, for which he was mentioned in despatches. In March 1846 he was made second in command of the Bhopal contingent. In June 1854 he was promoted to lieutenant colonel and in February 1856 was appointed commandant of the Bhopal contingent. In 1856, he commanded a force in the field against the rebel Sankar Singh, and was promoted colonel the same year. After the outbreak of the Mutiny in 1857, he moved from Bhopal to Indore and assumed command of the forces there. On 1 July a mutiny broke out among local forces, in which thirty nine people were massacred. For a daring act of bravery, in July, 1857, when the Indore Presidency was suddenly attacked by Holkar's Troops, in having charged the guns with only five men to support him, and driven the Gunners from the guns, thereby creating a favourable diversion, which saved the lives of many persons, fugitives to the Residency. It is stated that Officers who were present considered that the effect of the charge was to enable many Europeans to escape from actual slaughter, and time was gained which enabled the faithful Bhopal Artillery to man their guns. Colonel Travers's horse was shot in three places, and his accoutrements were shot through in various parts. He commanded the Bhopal Levy. After this action, the European troops, residents and their families, accompanied by loyal Indian troops, evacuated the Residency, and arrived at Sehore on 4 July 1857. Travers was made a Companion of the Order of the Bath (CB) in May 1873. In 1876 he wrote The Evacuation of Indore relating to his actions there during the Mutiny. Travers died at Pallanza, Lake Maggiore, Italy, on 1 April 1884, aged 63. He was originally buried in the Old Cemetery in Pallanza then moved in about 1920 to the New Cemetery, before finally being interred in the Municipal Ossuary in the Cimitero di Pallanza in 1996. His resting place is unmarked. On 19 November 1849 he married Mary Isabella Macintyre in Bengal, India. Mary died at Kilrock, Bridge of Allan in Scotland on 16 June 1933, aged 103. Her brother was General Donald Macintyre VC, while her elder sister married Doctor William Brydon, the sole survivor of the 1842 retreat from Kabul.
Медаль
Траверстің медальдары жеке меншікте сақталады.