Вильям Тревор – қаһармандық ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталған британ әскери қолбасшысы. Ауғанстандағы соғыс, кешірім, отбасы тағдыры туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, генерал-майор Уильям Споттисвуд Тревор (9 қазан 1831 – 2 қараша 1907) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресінің иегері болған.
Recipient of the Victoria Cross
Major General William Spottiswoode Trevor VC (9 October 1831 – 2 November 1907) was a recipient of the Victoria Cross (VC), the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Егжей-тегжейлер
Тревор Роберт Салусбери Тревор мен Мэри Споттисвудтың ұлы болды. Оның әкесі, 3-ші Бенгал кавалериясының капитаны, Бірінші ағылшын-афған соғысы кезінде Кабулда британ елшісі сэр Уильям Макнагтеннің қаза тауып, өлтірілген сәтте қаза тапты. Тревор анасы мен бауырларымен бірге әкесімен Ауғанстанға барды және 1842 жылы Кабулдан шегіну кезінде ауғандықтар ұстаған тұтқындардың арасында болды. Олар 1842 жылы генерал Поллоктың Кабулды қайта басып алуынан кейін құтқарылды. Кіші інісі сэр Артур Тревор еді. Эдинбург академиясында және Аддискомб әскери семинариясында білім алған Тревор 1849 жылғы желтоқсанда Бенгал инженерлерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Қосымша оқудан кейін 1852 жылы Үндістанға келді және Екінші ағылшын-бұрма соғысына қатысты, онда екі рет жараланып, хабарламаларда есімдері тіркелді. Бірмадағы іздестіру жұмыстарын аяқтағаннан кейін, 1857 жылдың қазан айында Бенгалға ауыстырылды, онда Үндістан көтерілісі кезінде қызмет етті. 1858 жылдың тамызында капитан болып жоғарылатылып, Бенгалдағы инженерлік жобаларға қатысты. Жазылғаннан кейін Тревор Бенгал президенті кеңсесінде бас инженер болып, 1866 жылдың мамырында майор-бритветі болды. 1874 жылдың тамызында подполковник болып жоғарылатылып, Үндістанда бірнеше инженерлік лауазымдарда болды, ал 1875 жылдың желтоқсанында Британдық Бирманың бас инженері болып тағайындалды, бұл лауазымды бес жыл бойы атқарды. 1879 жылдың 19 тамызында полковник болып жоғарылатылып, 1880 жылы теміржолдардың бас директоры болды. Содан кейін Үндістан үкіметінің Мемлекеттік жұмыстар департаментінде хатшы болып жұмыс істеді. Тревор 1858 жылдың 19 маусымында Даджлингтегі Сент-Эндрюс шіркеуінде, Үндістан шіркеу қызметкері преподобный Генри Сандерсон Фишердің қызы Элиза Энн Фишерге үйленді, осы шараны әкесі өткізді. Элиза 1863 жылы қайтыс болғанға дейін, Тревор 1907 жылдың 2 қарашасында 76 жасында Лондондағы Вестминстердегі үйінде қайтыс болды және Кенсал Грин зиратында жерленді. Оның Виктория кресі Гиллингемдегі Корольдік инженерлер мұражайында сақталады.
Trevor was the son of Robert Salusbury Trevor and Mary Spottiswoode. His father, a captain with the 3rd Bengal Cavalry, was murdered in Kabul during the First Anglo Afghan War, at the time of the assassination of the British Envoy, Sir William Macnaghten. Trevor, along with his mother and siblings, had accompanied his father to Afghanistan and were amongst the hostages held by the Afghans following the 1842 retreat from Kabul. They were rescued following General Pollock's reoccupation of Kabul in 1842. A younger brother was Sir Arthur Trevor. Educated at Edinburgh Academy and Addiscombe Military Seminary, Trevor was commissioned second lieutenant in the Bengal Engineers in December 1849. After further training, he arrived in India in 1852 and took part in the Second Anglo Burmese War, where he was twice wounded and mentioned in dispatches. After undertaking survey work in Burma, he transferred to Bengal in October 1857, where he served during the Indian Mutiny. Promoted captain in August 1858, he was then involved in engineering projects in Bengal. After recovering from his wounds, Trevor became superintending engineer at the Bengal Presidency, and was made brevet major in May 1866. Promoted lieutenant colonel in August 1874, he held a number of engineering roles in India, and in December 1875 was appointed chief engineer of British Burma, a post he held for five years. He was promoted brevet colonel on 19 August 1879, and in 1880 became director general of Railways. He then served as secretary to the government of India in the Public Works Department
Trevor married Eliza Ann Fisher, daughter of the Reverend Henry Sanderson Fisher of the Indian Ecclesiastical Service at St Andrews Church Darjeeling, in a ceremony conducted by the bride's father, on 19 June 1858. Before Eliza died in 1863,
Trevor died on 2 November 1907 aged 76 at his home in Westminster, London, and is buried at Kensal Green Cemetery. His Victoria Cross is displayed at the Royal Engineers Museum, Gillingham, Kent.