Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Таранаки шығанағы – Жаңа Зеландияның батыс жағалауындағы ірі шығанақ. Таранакидің оңтүстігінде, Манаватудың батысында, Кук бұғазының батыс кіреберісінің солтүстігінде және батысында, ал Оңтүстік аралдың солтүстігінде орналасқан. Шамамен 18 000 жыл бұрын, соңғы мұздық максимум кезінде, теңіз деңгейі қазіргі деңгейден 100 метрден астам төмен болғанда, Оңтүстік Таранаки шығанағы Солтүстік және Оңтүстік аралдарды жалғастырған жағалау жазығы болды. Оның оңтүстік-шығысында Кук бұғазына (сол кездегі портына) құятын өзендер ағып жатты. Теңіз деңгейі 7 000 жыл бұрын көтеріле бастады, нәтижесінде аралдар бөлініп, Кук бұғазы Тасман теңізімен байланысты. Бұл шығанақ бұрын қыс және көктем айларында оңтүстік жұмсақ киттердің төлдеу орны болған. Жаңа Зеландиядағы алғашқы еуропалықтар оны аналық киттердің көптігіне байланысты «Аналық шығанақ» деп атаған. Бірақ киттерді аулау салдарынан жұмсақ киттердің саны күрт азайды, қазір тек бірнеше аналық киттер ғана тұрақты түрде келіп тұрады. 2007 жылы Эгмонт мүйісінің жанынан пигмей көк киттері табылды, ал 2014 жылы Оңтүстік Таранаки шығанағы Жаңа Зеландиядағы көк киттердің тамақтану және іздеу орны екені расталды, онда өзіне тән ерекше популяция мекендейді. Көк киттер жақын орналасқан Оңтүстік аралдың солтүстік жағалауындағы Кахуранги нүктесінің маңында да жиі кездеседі. 2023 жылы Ұлттық су және атмосфералық зерттеулер институты жүргізген теңіз түбін зерттеу нәтижесінде шығанақта «кельп ормандары, макробалдыр шалғындары және 39 түрлі губкалардың бақтары» бар, мол тіршілікке толы 14 тас жартас анықталды. Балықтардың арасында көк балық (төрт жердегі шабақтар қоса алғанда), қызыл балық, көбелек балық, былғары жакеттер және таракихи басымдық құрайды, сондай-ақ шұбар балық, тревалли, патша балық және кахавай да кездеседі. Австралиялық Trans Tasman Resources компаниясы шығанақтан темір құмын өндіруді жоспарлап отыр.
The South Taranaki Bight is a large bay on the west coast of New Zealand, south of Taranaki, west of the Manawatu, north and west of the western entrance of Cook Strait and north of the South Island. Approximately 18,000 years ago during the Last Glacial Maximum when sea levels were over 100 metres lower than present day levels, the South Taranaki Bight was a coastal plain which connected the North and South Islands, featuring rivers which drained into the Cook Strait (then a harbour) to the south east. Sea levels began to rise 7,000 years ago, eventually separating the islands and connecting the Cook Strait to the Tasman Sea. The bight was once a calving ground for southern right whales in winter and spring and early Europeans in New Zealand called it Mothering Bay after the large number of cow calf pairs. However right whale numbers were greatly reduced by whaling and only a handful of cows visit regularly today. Pygmy blue whales were discovered off Cape Egmont in 2007 and the South Taranaki Bight was confirmed in 2014 as the only known feeding and foraging ground for blue whales in New Zealand, hosting a unique population of its own. Blue whales also frequent an area off Kahurangi Point in the nearby northern South Island. A seabed survey by the National Institute of Water and Atmospheric Research in 2023 found that the bight contained 14 rocky reefs with abundant life including "kelp forests, macroalgal meadows, and gardens of 39 species of sponge. Blue cod (including nurseries at four sites), scarlet wrasse, butterfly perch, leatherjackets and tarakihi dominated the fish species, also including snapper, trevally, kingfish, and kahawai". Australian owned mining company Trans Tasman Resources has proposed to mine iron sand from the bight.