Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз Темплир рыцарі (1314 жылы қайтыс болды)
French Knight Templar (d. 1314)
Гефрой де Шарни, сондай-ақ Гай д’Овернье деп те аталады, (1314 жылдың 11 немесе 18 наурызында қайтыс болды) Темплирлер орденінің Нормандиядағы басшысы болды. 1307 жылы де Шарни Францияда Темплирлер орденінің барлық мүшелерімен бірге тұтқындалды және 1314 жылы тірідей өртеліп өлтірілді.
Geoffroi de Charney, also known as Guy d'Auvergne, (died 11 or 18 March 1314) was preceptor of Normandy for the Knights Templar. In 1307 de Charny was arrested, along with the entire Order of Knights Templar in France, and in 1314 was burned at the stake.
Ерте өмір
Де Шарнидің ерте өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол Амаури де ла Рош, Франция прецепторының қабылдауымен жас кезінде Темплиерлер орденіне қабылданды. Салтанатқа Педенак прецепторы Жан ле Франсис та қатысты.
Not much is known about de Charney's early life. He was accepted into the Order of Knights Templar at a young age by Amaury de la Roche, Preceptor of France. Present at the ceremony was Jean le Franceys, the preceptor of Pédenac.
Темплирлерді қудалау
Темплирлер ордені бастапқыда Иерусалимге қатынайтын зыяратшыларды қорғау үшін құрылған. Кейіннен тамплиерлердің миссиясы крест жорықтарында күресуге дейін кеңейтілді. Темплирлерді қуғын-сүргін Францияда Филип IV патшаның жоспарымен, Папа Климент V-нің ықпалымен басталды. 13 қазан 1307 жылы король Франциядағы барлық темплирлерді тұтқындауға бұйрық берді. 22 қараша 1307 жылы Климент V, корольтің қысымымен, Pastoralis praceminentiae атты пап жарлығын шығарды, ол барлық христиан монархтарына кез келген темплирлерді тұтқындап, олардың жерлерін Папа мен Шіркеу атынан тәркілеуді бұйырды. Бұл бұйрық Англияға, Иберияға, Германияға, Италияға және Кипрге жіберілді, бірақ темплирлердің бас шебері Жак де Моле, Джеффри де Шарни және көптеген басқа темплирлер Францияда болды. Француз корольінің бұйрығымен олар айыпталып, мойындағанға дейін тұтқындалып, азапталды. 1307 жылы Папа Жаку де Моле мен Хью де Пейроны сұраққа алу үшін екі кардиналды жіберді, олар өз мойындауларынан бас тартып, басқа темплирлерге де солай істеуді айтты. Пьер де Болонья мен Рено де Провинс тағы екі темплиер басқа темплирлерді өз мойындауларынан бас тартуға көндіруге тырысты және 1310 жылдың мамыр айының басына қарай шамамен алты жүз адам мұны істеді. Пьер де Болонья қайтадан көрінбеді, ал Рено де Провинс кейін өмір бойына түрмеге кесілді.
The Order of the Templars was originally created to protect pilgrims on the road to Jerusalem. The Templars' mission was then expanded to fight in the Crusades. The persecution of the Templars began in France as a plan by King Philip IV, with the complicity of Pope Clement V. On 13 October 1307, the King ordered an arrest of all Templars in France. On 22 November 1307 Clement V, under pressure from the King, issued the papal decree Pastoralis praceminentiae that ordered all Christian monarchs to arrest any Templars and confiscate their lands in the name of the Pope and the Church. Though the order went out to England, Iberia, Germany, Italy and Cyprus, Templar Grand Master Jacques de Molay, Geoffrey de Charney and many other Templars were in France, and under the orders of the French king, were arrested and tortured until they confessed to the crimes of which they were accused. In 1307, the Pope sent two cardinals to interview Jacques de Molay and Hugues de Pairaud, who recanted their confessions and told the other Templars to do the same. Two other Templars, Pierre de Bologna and Renaud de Provins, also tried to convince other Templars to recant their confessions and by early May 1310, close to six hundred did so. Pierre de Bologna was never seen again and Renaud de Provins was later sentenced to life imprisonment.
Францияда тамплиерлердің басшыларының бас тартуы мен өлімі
Ақырында король Филиптің инквизиторлары Жак де Моле айыптауларды мойындауға көндірді. 1314 жылдың 18 наурызында де Моле мен де Шарни өздерінің мойындауларынан бас тартып, айыптаулар бойынша кінәсіз екендерін және олар жасаған жоқ нәрсені қысыммен мойындау арқылы өз ордендеріне опасыздық жасағаны үшін ғана кінәлі екендерін айтты. Олар бірден діннен тайғандықтары үшін кінәлі деп танылды, оның жазасы өлім болатын. Бұл басқа тамплиерлерді үнсіз қылды. Филипп орденді ресми түрде тарату үшін Папаға қысым көрсетуді және қауіп төндіруді жалғастырды, бұл 1314 жылы Жак де Моле мен Джефрой де Шарнидің жетекшілерін өртеу арқылы ашық орында атқарылуына әкелді.
Eventually King Philip's Inquisitors succeeded in making Jacques de Molay confess to the charges. On 18 March 1314, de Molay and de Charney recanted their confessions, stating they were innocent of the charges and they were only guilty of betraying their Order by confessing under duress to something they did not do. They were immediately found guilty of being relapsed heretics, for which the punishment was death. This effectively silenced the other Templars. Philip continued to pressure and threaten the Pope to officially disband the Order, which culminated in 1314 with the public execution by burning of leader Jacques de Molay and Geoffroi de Charney.
Мұра және "қаһар"
Бір айдан астам уақыт өткен соң Климент V люпус деп саналған аурудан қайтыс болды, ал сегіз айдан кейін Филип IV қырық алты жасында аң аулаудағы оқиғадан қаза тапты. Олардың өлімі де Моле оларды Құдайдың алдында сотқа тартты деген аңызға себеп болды. Мұндай әңгімелер аңызға айналды. Тіпті алыс Германияда Филипптің өлімі Темплиерлерді жойғаны үшін кек алу ретінде талқыланды, ал Климент өлім төсегінде үш үлкен қылмыс үшін өкініштен жас төгіп, Генрих VII, Киелі Рим императорын улау, Темплиерлер мен Бегиняларды құрту сияқты істерге қайырды делінген. Автор Малкольм Барбер осы аңызды зерттеп, оның La Chronique métrique attribuée à Geffroi de Paris (А. Диверрес басылымы, Страсбург, 1956, 5711-5742 беттер) еңбегінен бастау алғанын анықтады. Париждік Джеффри "де Моле ешқандай қорқыныш көрсетпегенін, сондай-ақ, қатысушыларға Құдай олардың өлімінен кек алатынын айтқанын" баяндаған. Осы оқиғалар сериясы 1955-1977 жылдар аралығында Морис Дрюон жазған тарихи романдар сериясы Les Rois maudits (Күрсінген патшалар) негізін құрайды, онда Шарни екінші дәрежелі кейіпкер болып табылады. Роман 1972 және 2005 жылдары француз теледидарындағы екі мини-сериалға бейімделді.
Little more than a month later, Clement V died from a disease thought to have been lupus, and eight months later Philip IV was killed at the age of forty six in a hunting accident. Their deaths gave rise to the legend that de Molay had cited them before the tribunal of God. Such stories became legend. Even in distant Germany, Philippe's death was spoken of as retribution for his destruction of the Templars, and Clement was described as shedding tears of remorse on his death bed for three great crimes, the poisoning of Henry VII, Holy Roman Emperor and the ruin of the Templars and the Beguines. Author Malcolm Barber has researched this legend and concluded that it originates from La Chronique métrique attribuée à Geffroi de Paris (ed. A. Divèrres, Strasbourg, 1956, pages 5711 5742). Geoffrey of Paris was "apparently an eye witness, who describes Molay as showing no sign of fear and, significantly, as telling those present that God would avenge their deaths". This series of events forms the basis of Les Rois maudits (The Accursed Kings), a series of historical novels written by Maurice Druon between 1955 and 1977, in which Charney is a supporting character. The novels were also adapted into two French television miniseries in 1972 and 2005.