Кіріспе

Наталья Кирильловна Нарышкина (1 қыркүйек 1651 – 4 ақпан 1694) – Ресей патшасы Алексей I-нің екінші әйелі болғандықтан 1671–1676 жылдар аралығында Ресей патшайымы, ал 1682 жылы Ресей патшасы Петр I-нің (Ұлы Петр) анасы ретінде Ресейдің регенті болды.

Өмір

Татар тегі бар орыс ақсүйек әулетінен шыққан, Кирилл Полюктович Нарышкиннің (1623–1691) қызы және Анна Леонтьевна Леонтьеваның (1706 жылы қайтыс болған, Леонтий Димитриевич Леонтьев пен 1641 жылы қайтыс болған Прасковья Ивановна Раевскаяның әйелі) қызы болған ол, батысқа бейімді ұлы бояр Артамон Матвеевтің үйінде өсіп-жетілді. Ол сол заманғы көптеген орыс әйелдерінен гөрі еркін және батыстық әсерге толы тәрбие алды.

Сарица

1669 жылы наурыз айында патша Алексей Михайловичтің бірінші әйелі, патшайым Мария Милославская, он төртінші баласын туған кезде қайтыс болды. Балалары көп болғанымен, Алексей мен Марияның арасындағы салауатты балалардың саны аз еді. Оның қайтысынан кейін алты ай ішінде Федор мен Иван есімді екі ұлы ғана тірі қалды, екеуі де әлсіз немесе мүгедек еді. Натальяны патшамен Артамон Матвеевтің үйінде кездескеннен кейін осы қарастыруға қосты. Алексей Натальяның сұлулығына тәнті болды.

Алексей мен Наталья бақытты некеде болды, Мәскеу маңындағы сарайлар мен виллаларда көп уақыт өткізді. 1672 жылы мамыр айында олардың тұңғыш баласы, болашақ император Петр I дүниеге келді, одан кейін Наталья мен Феодора есімді қыздары дүниеге келді. Сол кезде патшаның жұбайының өмірі қарапайым болуы, барлық мәселеде күйеуіне бағынуы және үй шаруасын атқаруы қалыпты жағдай еді. Наталья, батысқа еліктейтін либералды отбасында тәрбиеленгендіктен, мұны ұнатпады және патшайым ретінде уақыт өте келе, ашық каретада жүруге және шіркеуге жамылмай баруға рұқсат алып, көбірек еркіндікке қол жеткізді. Ол билеуді ұнатты, дипломатиялық шараларға қатысты, сондай-ақ театрлық қойылымды тамашалаған алғашқы әйел болды. 1676 жылы ол жесір қалды; патшаның бұрынғы некесінен туған ұлы Федор III таққа отырды. Федор мен Иван өгей аналарына деген құрметтерін сақтап, оны әрқашан "ана" деп атады.

Регент

Федор 1682 жылы қайтыс болғанда, оның 10 жасар ұлы патша болды. Ол регенттікке ие болды, ал қуылған жерден шақырылған асырап алған әкесі Артамон Матвеев оның кеңесшісі болды. Бірақ, 1682 жылдың 15 мамырындағы Стрельцы көтерілісі кезінде оның екі бауыры мен Матвеев қаза тауып, туған әкесі Кирил Нарышкин монастырьға мәжбүрлі түрде монах болып кірді. Федордың үлкен әпкесі София Алексеевна оның орнына регент болды.

София регентлігі

София Натальяның ұлы мен оның жарты бауыры Петрдің, Иванмен бірге таққа отырғандықтан, Наталья салыстырмалы түрде кедейлікте өмір сүрді, қаржылық көмекті Патриархтан немесе Православ шіркеуінің басқа өкілдерінен алды. Наталья көбінесе Петрмен бірге Алексейдің Мәскеуден 5 шақырым қашықтықтағы Преображенскоедегі жазғы сарайында уақыт өткізді.

Петірдің билігі

1689 жылдың тамызында Петр Софияны құлатты, және ол өзінің жартылай бауыры Иванмен бірге әрі қарай екі патша болып биледі. Наталья сарайда номиналды жетекші ретінде қайтадан оралды. Оның інісі Лев Нарышкин сыртқы істер министрі және іс жүзіндегі премьер-министр болып тағайындалды. 1690 жылы патриарх Иоахим қайтыс болғанда, Петр Псков епископы Марцеллді, шетелге сапарлаған және бірнеше тіл білгенді, жаңа патриарх етіп тағайындағысы келді. Бірақ Наталья сарайдағы консерваторлық топты басқарып, орыс православие шіркеуіне басшылық ету үшін Қазан епископы Адрианды ұсынды.