Екінші дүниежүзілік соғысында Берлин қорғаныс аймағының соңғы қолбасшысы Гельмұт Вейдлинг
Helmuth Weidling
Хельмут Вейдлинг – 2-ші дүйн. соғысында Берлин қорғаныс аймағының соңғы қолбасшысы. Берлин шайқасында қаланың қорғанысын ұйымдастырды, кеңес әскерлеріне қарсы тұрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германдық генерал, Берлин қорғаныс аймағының соңғы қолбасшысы (1891–1955)
German general, last commander of the Berlin Defence Area (1891–1955)
Гельмут Отто Людвиг Вайдлинг (2 қараша 1891 – 17 қараша 1955) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Германия генералы. Берлин шайқасы барысында Берлин қорғаныс аймағының соңғы қолбасшысы болды, қаланы совет әскерлерінен қорғауға жетекшілік етті және Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға аздай қалғанда капитуляциялады.
Helmuth Otto Ludwig Weidling (2 November 1891 – 17 November 1955) was a German general during the Second World War. He was the last commander of the Berlin Defence Area during the Battle of Berlin, led the defence of the city against Soviet forces and finally surrendered just before the end of World War II in Europe.
Әскери мансап
1891 жылы Халберштадт қаласында дүниеге келген Вейдлинг 1911 жылы әскерге қабылданды және Бірінші дүниежүзілік соғыста лейтенант болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол Веймар Республикасының қысқартылған армиясында қалып қойды. Артиллерия офицері ретінде Польшаға басып кіруге, Франция шайқасына және Барбаросса операциясының бастапқы кезеңдерінде Кеңес Одағына басып кіруге қатысты. 1942 жылдың қаңтар айында, әлі де Шығыс майданында болғанда, Вейдлинг 86-шы жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды.
Born in Halberstadt in 1891, Weidling entered the military in 1911 and served as a lieutenant in the First World War. He remained in the reduced army of the Weimar Republic after the war. As an artillery officer, he took part in the invasion of Poland and the Battle of France and during the early stages of Operation Barbarossa, the invasion of the Soviet Union. In January 1942, still on the Eastern Front, Weidling was appointed commander of the 86th Infantry Division.
Корпус командирі
1943 жылдың 15 қазанында Вейдлинг XLI танк корпусының командирі болды және 1944 жылдың 19 маусымынан 1 шілдесіне дейінгі қысқа үзіліс есептелмегенде, 1945 жылдың 10 сәуіріне дейін осы лауазымды сақтап тұрды. Осы үзіліс кезінде генерал-лейтенант Эдмунд Хоффмайстер советтік Багратион операциясының бастапқы кезеңдерінде басқаруды өз қолына алды. Хоффмайстер Германияның 9-армиясының көп бөлігі, XLI танк корпусымен бірге Бобруйск шабуылы кезінде қоршауға түскенде командирлік міндетін атқарды. Вейдлинг командирлік еткен кезде XLI танк корпусы соғыс кезінде Кеңес Одағында Вермахт жасаған қырқыстарға жауапты болды. 50 мыңға дейін азаматтарға қасақана түрде тиф жұқтырылды және олар Қызыл Армия күштерінің жолында, Паричи (Беларусь) ауданындағы "тиф лагеріне" орналастырылды, бұл Қызыл Армия сарбаздары арасында тифтің кең тарауына себеп болады деген үмітпен жасалды. Бұл туралы 65-ші советтік армияның командирі, генерал Павел Батов, Берлин шайқасында сол корпустың қарсы тұрғанын көргенде бірнеше айдан кейін айтты. XLI танк корпусы неміс 4-армиясының құрамына қайта құрылды. Генерал Фридрих Хоссбах басқаратын 4-армияға Шығыс Пруссияның шекарасын ұстау міндеті жүктелді. 1945 жылдың 10 сәуірінде Вейдлинг командирліктен босатылды. Одан кейін ол LVI танк корпусының командирі болып тағайындалды. LVI танк корпусы Готтард Хайнрихидің Висла армия тобының құрамына кірді. Осы корпустың командирі ретінде Вейдлинг Берлин шайқасына қатыса бастады. 1945 жылдың 16 сәуірінде Вейдлинг Одер-Найссе шайқасының бір бөлігі болған Зеелов биіктіктері шайқасына қатысуға дайындалды. Вейдлингтің LVI танк корпусы орталықта орналасқан, сол жағында CI армия корпусы және оң жағында XI SS танк корпусымен қапталдан қоршалған еді. Үш корпус та Одер өзенінің үстіндегі биіктіктерді қорғаған генерал Теодор Буссе басқаратын 9-армияның құрамына кірді. Үш корпус та жақсы қорғаныс позициясында болғанымен, олардың танктері жетіспеді. Вейдлингтің командирі Хайнрихи күнінің басында бұл тапшылықты мойындады, өйткені Гитлер Висла армия тобынан үш танк дивизиясын жаңадан тағайындалған фельдмаршал Фердинанд Шёрнердің басқаруына беруге бұйрық берген. Берлин шайқасының ортасында Гитлер жастарының басшысы Артур Аксман Вейдлингтің штабына келіп, Гитлер жастарының жастары соғысуға дайын екенін және қазірдің өзінде 56-шы тылдың жолдарында күзетшілікке тұрғанын айтты. Вейдлинг осы жасөспірімдерді шайқасқа жіберудің бекерлік екенін айтты. Ол Аксманға бұл "қаулыға жеткен себеп үшін балаларды құрбан ету" екенін түсіндірді. Аксман оларды шайқастан шығармады. 19 сәуірде Шёрнердің Орталық армия тобы құлағаннан кейін Вейдлинг корпусы Берлинге батысқа қарай шегінуге мәжбүр болды. Неміс күштерінің Зеелов биіктіктерінен 19 және 20 сәуірде шегінуі майдан желісін қалдырмады.
On 15 October 1943, Weidling became the commander of the XLI Panzer Corps, a position he held until 10 April 1945 with a short break in his command from 19 June 1944 to 1 July 1944. During this break, Generalleutnant Edmund Hoffmeister took over during the first stages of Soviet Operation Bagration. Hoffmeister was in command when most of the German 9th Army, along with the XLI Panzer Corps, was encircled during the Bobruysk Offensive. While Weidling was in command, XLI Panzer Corps was responsible for an atrocity committed by the Wehrmacht in the Soviet Union during the war. Up to 50,000 civilians were deliberately infected with typhus, and placed in a "typhus camp" in the area of Parichi, Belorussia, in the path of oncoming Red Army forces, in the hopes that would cause a massive outbreak of typhus among the Red Army soldiers. That was noted by the commander of the 65th Soviet Army, General Pavel Batov, months later when it found itself facing the same corps in the Battle of Berlin. The XLI Panzer Corps was rebuilt as part of the German 4th Army. The 4th Army, under the command of General Friedrich Hoßbach, was given the task of holding the borders of East Prussia. On 10 April 1945, Weidling was relieved of his command. He was thereafter appointed as commander of the LVI Panzer Corps. The LVI Panzer Corps was part of Gotthard Heinrici's Army Group Vistula. As commander of that corps, Weidling began his involvement with the Battle of Berlin. On 16 April 1945, Weidling prepared to take part in the Battle of the Seelow Heights, which was part of the broader Battle of the Oder Neisse. Weidling's LVI Panzer Corps was in the centre, flanked by the CI Army Corps to his left and the XI SS Panzer Corps to his right. All three corps were part of General Theodor Busse's 9th Army, which was defending the heights above the River Oder. While all three corps were in generally good defensive positions, they were conspicuously short of tanks. Weidling's commander, Heinrici, recognised the shortage earlier in the day, as Hitler had ordered the transfer of three panzer divisions from Army Group Vistula to the command of recently promoted Field Marshal Ferdinand Schörner. During the middle of the Battle of Berlin, the leader of the Hitler Youth, Artur Axmann, visited Weidling's headquarters and told him that the youngsters of the Hitler Youth were ready to fight and were even now manning the roads in the 56th rear. Weidling argued it was futile for the teenage boys to be thrown into the battle. He told Axmann that it was "the sacrifice of children for an already doomed cause". Axmann did not withdraw them from the battle. By 19 April, with Schörner's Army Group Centre collapsing, Weidling's corps was forced to retreat west into Berlin. The German forces's retreat from Seelow Heights during the 19th and 20th left no front line remaining.
Берлин қорғаныс аймағының қолбасшысы
22 сәуірде Гитлер, Кеңес әскерінің алға жылжуына байланысты Вайдлингтің шегінгендігі туралы хабар алғаннан кейін, оны атып тастауға бұйрық берді. Бірақ Вайдлинг шындығында шегінбеген еді, және ол түсініспеушілікті түсіндіру үшін Фюрер бункеріне келгеннен кейін, үкім күшін жойды. 23 сәуірде Гитлер Вайдлингті Берлин қорғаныс аймағының қолбасшысы етіп тағайындады. Вайдлинг генерал-лейтенант Гельмут Рейманн, полковник Эрнст Каэтер және тіпті Гитлердің өзінің орнына келді. Рейманн бұл лауазымды наурыз айынан бері ғана атқарып келген болатын. Вайдлингке қаланың қорғанысы үшін шамамен 45 000 сарбаздық бірнеше әлсіреген неміс армиясы мен Ваффен-СС дивизиялары қарасты. Бұл дивизиялар полиция күштерімен, міндетті Гитлер жастарымен және 40 000 адамнан тұратын Фольксштурм (халықтық милиция) жасақтарымен толықтырылды. Орталық үкіметтік ауданның қолбасшысы – СС бригадафюрері Вильгельм Мохнке. Мохнке Гитлердің тағайындауымен осы лауазымға келді және тікелей бағынысында 2000-нан астам сарбаз болды. Оның негізгі құрамы – Гитлерді күзетуге бекітілген Лейбштандарте Адольф Гитлер (ЛССАХ) СС батальонының 800 адамы. Кеңес әскерінің басшылығы Берлиндегі қорғаушылардың санын кейіннен 180 000 деп бағалады, бірақ бұл олар ұстаған неміс тұтқындарының санына негізделген. Тұтқындардың арасында қарусыз, форма киген адамдар да болды, мысалы, теміржол қызметкерлері мен Рейхс-Лейб-Сервис (Reichsarbeitsdienst) мүшелері. Вайдлинг қорғанысты "А" әрпінен басталып "H" әрпіне дейін белгіленген сегіз секторға бөлді. Әр секторды полковник немесе генерал басқарды, бірақ көптеген полковниктер мен генералдардың жауынгерлік тәжірибесі болмады. Қаланың батысында 20-шы танк-гренадерлік дивизия орналасқан. Солтүстікте – 9-шы парашютшілер дивизиясы, солтүстік-шығыста – Мюнхенберг танк дивизиясы. Қаланың оңтүстік-шығысында және Темпельхоф әуежайының шығысында, негізінен шетелдік еріктілерден құралған SS Nordland танк-гренадерлік дивизиясы орналасқан. Вайдлингтің резерві – 18-ші танк-гренадерлік дивизиясы Берлиннің орталық ауданында дислокацияланған.
On 22 April, Hitler ordered for Weidling to be executed by firing squad on receiving a report that he had retreated in the face of advancing Soviet Army forces, which was in defiance of standing orders to the contrary. Weidling had not actually retreated, and the sentence was called off after he appeared at the Führerbunker to clear up the misunderstanding. On 23 April, Hitler appointed Weidling as the commander of the Berlin Defence Area. Weidling replaced Lieutenant General (Generalleutnant) Helmuth Reymann, Colonel (Oberst) Ernst Kaether, and Hitler himself. Reymann had held the position only since March. The forces available to Weidling for the city's defence included roughly 45,000 soldiers in several severely depleted German Army and Waffen SS divisions. These divisions were supplemented by the police force, boys in the compulsory Hitler Youth, and 40,000 men of the Volkssturm (militia). The commander of the central government district was SS Brigadeführer Wilhelm Mohnke. Mohnke had been appointed to his position by Hitler and had over 2,000 men under his direct command. His core group were the 800 men of the Leibstandarte Adolf Hitler (LSSAH) SS battalion (assigned to guard Hitler). The Soviet command later estimated the number of defenders in Berlin at 180,000, but that was based on the number of German prisoners that they captured. The prisoners included many unarmed men in uniform, such as railway officials and members of the Reich Labour Service (Reichsarbeitsdienst). Weidling organised the defences into eight sectors designated "A" through to "H". Each sector was commanded by a colonel or a general, but most of the colonels and generals had no combat experience. To the west of the city was the 20th Panzergrenadier Division. To the north was the 9th Fallschirmjäger Division, to the north east the Panzer Division Müncheberg. To the south east of the city and to the east of Tempelhof Airport was the SS Nordland Panzergrenadier Division composed mainly of foreign volunteers. Weidling's reserve, the 18th Panzergrenadier Division was in Berlin's central district.
Бендлер блогының бас кеңсесі
26 сәуірдің шамасында Вайдлинг операциялық база ретінде Бендлерштрасседегі ескі армия штабын, Бендлерблокты таңдады. Бұл орын жақсы жабдықталған бомбалаудан қорғаныш үйлерімен қамтамасыз етілген және Рейх канцеляриясына жақын орналасқан. Бендлерблоктың тереңдігінде Вайдлингтің штабы күндіз ме, түн ме екенін білмейтін. 26 сәуірде түскі уақытта Вайдлинг полковник Ханс Оскар Вёлерманды қызметтен босатып, генерал-майор Вернер Муммерт Мюнхенберг танк дивизиясының командирі қызметіне қайта тағайындалды. Кейін сол күні кешке Вайдлинг Гитлерге Берлиннен қашып шығу жоспарының толық мәліметтерін ұсынды. Вайдлинг сөзін аяқтаған соң, Гитлер басын шайқап: "Сіздің ұсынысыңыз толығымен дұрыс. Бірақ бұл неге керек? Мен орманды аралап кетуге ниетім жоқ. Мен осы жерде қаламын және әскерімнің алдында қаза табамын. Ал сіз өз қорғаныңызды жалғастырыңыз" деді. 27 сәуір күнінің соңына қарай Берлиннің толық қоршауы аяқталды. Кеңес ақпарат бюросы 1-ші Белорусь майданының совет әскерлері Берлин төңірегіндегі неміс қорғанысын бұзып, шығыстан және оңтүстіктен жақындасып, Берлин мен Потсдамның солтүстік-батысында кездескенін, ал 1-ші Белорусь майданының әскерлері Гартенштадт, Сименштадт және шығыс Берлиндегі Гёрлиц теміржол станциясын басып алғанын хабарлады. Вайдлинг Берлиндегі неміс қорғанысының соңғы шебінің көп бөлігін Гитлер жастары құрағанын білгенде, Артур Аксманға қаладағы Гитлер жастарының жауынгерлік бөлімдерін таратуға бұйрық берді. Алайда, дау-дамазда оның бұйрығы орындалмады.
Sometime around 26 April, Weidling chose as his base of operations the old army headquarters on the Bendlerstrasse, the Bendlerblock. The location had well equipped air raid shelters and was close to the Reich Chancellery. In the depths of the Bendlerblock, Weidling's staff did not know whether it was day or night. Around noon on 26 April, Weidling relieved Colonel Hans Oscar Wöhlermann of command, and Major General Werner Mummert was reinstated as commander of the Müncheberg Panzer Division. Later that evening, Weidling presented Hitler with a detailed proposal for a breakout from Berlin. When Weidling finished, Hitler shook his head and said: "Your proposal is perfectly all right. But what is the point of it all? I have no intentions of wandering around in the woods. I am staying here and I will fall at the head of my troops. You, for your part, will carry on with your defence." By the end of the day on 27 April, the encirclement of Berlin had been completed. The Soviet Information Bureau announced that Soviet troops of the 1st Belorussian Front had broken through strong German defences around Berlin and, approaching from the east and from the south, had linked up in Berlin and northwest of Potsdam and that the troops of the 1st Belorussian Front took Gartenstadt, Siemenstadt and the Goerlitzer Railway Station in eastern Berlin. When Weidling discovered that a major part of the last line of the German defences in Berlin were manned by Hitler Youth, he ordered Artur Axmann to disband the Hitler Youth combat formations in the city. However, in the confusion, his order was never carried out.
Кеңестер алға жылжуы
29 сәуірде Кеңес Ақпарат бюросы 1-Белоруссия майданының әскерлері Берлин көшелерін тазалауды жалғастырғанын, Шарлоттенбургтің солтүстік-батыс бөлігін Бисмарк көшесіне дейін, Моабиттің батыс жартысын және Шенебергтің шығыс бөлігін басып алғанын хабарлады. 1-Украина майданының кеңес әскерлері солтүстік және батыс Берлинде Фридэнау мен Грюневальдты басып алды. 29 сәуірдің кешінде Вейдлингтің штабы Бендлерблоктағы фронт желісінен бірнеше метр қашықтықта болды. Вейдлинг дивизия командирлерімен генерал Уолтер Венктің 12-ші армиясымен оңтүстік-батысқа қарай байланысу мүмкіндігін талқылады. Венктің алғы шебі Потсдамға жақын Швиловзее көлінің жағасындағы Ферх ауылына жетті. Жарылыс келесі күні сағат 22:00-де бастау жоспарланды. 30 сәуірде Кеңес Ақпарат бюросы 1-Белоруссия майданының кеңес әскерлері Моабит, Анхалтер теміржол станциясы, Берлиннің солтүстігіндегі Иоахимсталь, Нейкёльн, Мариенвердер және Либенвальде қалаларын басып алғанын хабарлады. 1-Украина майданының әскерлері Вильмерсдорфтың оңтүстік бөлігін, Хоэнцоллерндаммды және Халенси теміржол станциясын басып алды.
On 29 April, the Soviet Information Bureau announced that troops of the 1st Belorussian Front continued to clear the streets of Berlin, occupied the northwest sector of Charlottenburg as far as Bismarck Street, the west half of Moabit, and the eastern part of Schoeneberg. Soviet troops of the 1st Ukrainian Front occupied Friedenau and Grunewald in north and west Berlin. During the evening of 29 April, Weidling's headquarters in the Bendlerblock was now within metres of the front line. Weidling discussed with his divisional commanders the possibility of breaking out to the southwest to link up with General Walther Wenck's 12th Army. Wenck's spearhead had reached the village of Ferch on the banks of the Schwielowsee near Potsdam. The breakout was planned to start the next night at 22:00. On 30 April, the Soviet Information Bureau announced that Soviet troops of the 1st Belorussian Front had captured Moabit, Anhalter Railway Station, Joachimsthal to the north of Berlin, and Neukölln, Marienwerder and Liebenwalde. Troops of the 1st Ukrainian Front occupied the southern part of Wilmersdorf, Hohenzollerndamm and Halensee Railway Station.
Фюрер бункері
30 сәуірдің таңертеңгісінде, кеңес әскері бункерге 500 метрден аз қашықтықта болғанда, Гитлер Вайдлингпен кездесті, ол Берлин гарнизонының сол түні оқ-дәрісі таусылуы мүмкін екенін хабарлады. Вайдлинг Гитлерден қашып кетуге рұқсат сұрады, бұл өтінішін ол бұрын да сәттіліксіз көтеріпті. Гитлер бірден жауап бермеді, ал Вайдлинг Бендлерблоктағы штаб-пәтеріне қайтып оралды, онда шамамен сағат 13:00-де сол түні қашып кетуге тырысуға рұқсат алды. Гитлер мен Браунның өзіне-өзі қол жұмсауынан кейін Вайдлинг Фюрербункерге жетіп, Жозеф Геббельс, рейхслейтер Мартин Борман және генерал Ханс Кребспен кездесті. Олар оны Гитлердің бөлмесіне алып барды, онда олар өзіне-өзі қол жұмсаған еді. Олар оған олардың денелері өртеліп, Рейх канцеляриясының бағындағы оқтан пайда болған шұңқырға жерленгенін айтты. Вайдлинг бұл жаңалықты ешкімге жеткізбеуге ант беруге мәжбүр болды. Сыртқы әлемдегі жалғыз адам – Иосиф Сталин. Сол түні соғысты тоқтату туралы келісімге келуге тырысатын еді, ал генерал Кребс бұл туралы кеңес қолбасшысына хабарлап, Кремльге жеткізуі керек еді. Вайдлинг көп ұзамай Бендлерблоктағы штаб-пәтеріндегі өзінің азаматтық штаб бастығы полковник Ханс Рефиорға қоңырау шалды. Вайдлинг оған не болғанын айта алмайтынын, бірақ оның штабының бірнеше мүшелері, соның ішінде әскери штаб бастығы полковник Теодор фон Дафвинг дереу оған қосылуы керек екенін айтты. 1 мамырда Геббельс жіберген Кребс пен кеңес генерал-лейтенанты Василий Чуйковтың кездесуі келісімге келмей аяқталды. Гитлердің жеке хатшысы Траудл Юнге айтуынша, Кребс бункер кешеніне "құрысқан, шаршаған" күйде оралды. Берлиннің капитуляциясы Геббельстің өзіне-өзі қол жұмсауына дейін кешіктірілді, содан кейін кеңестермен келіссөздер жүргізу Вайдлингке жүктелді.
Late in the morning of 30 April, with the Soviets less than 500 m from the bunker, Hitler had a meeting with Weidling, who informed him that the Berlin garrison would probably run out of ammunition that night. Weidling asked Hitler for permission to break out, a request that he had earlier made unsuccessfully. Hitler did not answer at first, and Weidling went back to his headquarters in the Bendlerblock, where at about 13:00, he received Hitler's permission to try a breakout that night. After Hitler and Braun's suicides, Weidling reached the Führerbunker and was met by Joseph Goebbels, Reichsleiter Martin Bormann and General Hans Krebs. They took him to Hitler's room, where the couple had committed suicide. They told him that their bodies had been burned and buried in a shell crater in the Reich Chancellery garden above. Weidling was forced to swear that he would not repeat this news to anybody. The only person in the outside world who was to be informed was Joseph Stalin. An attempt would be made that night to arrange an armistice, and General Krebs would inform the Soviet commander so that he could inform the Kremlin. Weidling soon rang Colonel Hans Refior, his civil chief of staff, in the Bendlerblock headquarters soon afterward. Weidling said that he could not tell him what had happened, but he needed various members of his staff to join him immediately, including Colonel Theodor von Dufving, his military chief of staff. The meeting on 1 May between Krebs, who had been sent by Goebbels, and Soviet Lieutenant General Vasily Chuikov ended with no agreement. According to Hitler's personal secretary Traudl Junge, Krebs returned to the bunker complex looking "worn out, exhausted". The surrender of Berlin was thus delayed until Goebbels committed suicide, after which it was then left up to Weidling to negotiate with the Soviets.
Чуйковқа берілу
2 мамырда Вейдлинг штаб бастығы Теодор фон Дуфвингке Чуйковпен кездесуді ұйымдастырды. Вейдлинг Гитлер мен Геббельстің өзіне-өзі қол жұмсағандары туралы советтік тарапқа хабарлады, ал Чуйков толық капитуляцияны талап етті. Чуйков пен Василий Соколовскийдің нұсқауымен Вейдлинг бас тарту туралы бұйрығын жазбаша түрінде берді. Вейдлинг жазған құжатта былай делінген:
On 2 May, Weidling had his Chief of Staff, Theodor von Dufving, arrange a meeting with Chuikov. Weidling told the Soviets about the suicides of Hitler and Goebbels, and Chuikov demanded complete capitulation. Pursuant to Chuikov and Vasily Sokolovsky's direction, Weidling put his surrender order in writing. The document, written by Weidling, read as follows:
Вейдлинг пен Чуйковтың кездесуі 1945 жылғы 2 мамырда сағат 8:23-те аяқталды.
The meeting between Weidling and Chuikov ended at 8:23 am on 2 May 1945.
Соғыстан кейінгі
Кеңес әскерлері Вейдлингті тұтқындап, Кеңес Одағына әкетті. Алғашқыда ол Мәскеудегі Бутырка және Лефортово түрмелерінде қамауда ұсталды. 1952 жылғы 27 ақпанда Кеңес Одағы Жоғарғы Сотының Әскери алқасы оны оккупацияланған Кеңес Одағында жасаған соғыс қылмыстары үшін 25 жылға бас бостандығынан айырды. Вейдлинг 1955 жылғы 17 қарашада Владимирде КГБ күзетінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол түрме зиратында белгісіз қабірге жерленді. 1996 жылғы 16 сәуірде Ресей Федерациясы Бас әскери прокуратурасы Вейдлингті ақтауға жатпайды деп мәлімдеді.
The Soviet forces took Weidling into custody and flew him to the Soviet Union. Initially, he was held in the Butyrka and Lefortovo Prisons in Moscow. On 27 February 1952, the Military Collegium of the Supreme Court of the Soviet Union sentenced him to 25 years' imprisonment for war crimes committed in the occupied Soviet Union. Weidling died on 17 November 1955 in the custody of the KGB in Vladimir of an apparent heart attack. He was buried in an unmarked grave at the prison cemetery. On 16 April 1996, the Chief Military Prosecutor's Office of the Russian Federation declared Weidling non rehabilitative.