Шэнь Иньмо (1883-1971) – қытай ақыны, каллиграфы. Жапонияда атақ алған, жаңа стильде өлеңдер жазған. «Саньсянь» мен «Цюмин Цзи» шығармаларымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай ақыны, каллиграф (1883–1971)
Chinese poet, calligrapher (1883–1971)
Шэнь Инмо (沈尹默, 1883 жылдың 1 маусымы – 1971) – қытай ақыны және каллиграфы.
Shen Yinmo (沈尹默, 1883June 1, 1971) was a Chinese poet and calligrapher.
Алғашқы жылдар
Ол Шанси провинциясының Ханянг аймағында дүниеге келген. Атын Жапонияның Киото қаласында шығарды. Жаңа үлгіде жазғандардың алғашқыларының бірі болды және өлеңдерін "Жаңа жастар" және "Шинчао" (新潮, Ренессанс) сияқты мерзімді басылымдарда жариялады. Оны танымал еткен екі туындысы – "Сансян" (三弦) және "Цюминг Цзи" (秋明集). "Сансян" (1918) – жаңа үлгіде жазылған алғашқы өлеңдердің бірі. Ол классикалық үлгіде де өлеңдер жазды. Өлеңдерінде классикалық поэзиядағыдай ұйқас пен әліпбиді қолданды. Бірнеше университетте профессор болып жұмыс істеді, кейін Бейпинг университетінің президенті болды. Суретте: 1929 жылғы Жаңа жылдық кеш, Жоу Зуореннің студиясы. Шен Инмо – сол жақта екінші, досы Чжан Фэнджу – сол жақта бірінші. 1932 жылы үкімет саясатына наразылық білдіріп, қызметінен кетіп, Шанхайға көшті. Сол кезден бастап Шен жазу және каллиграфия арқылы күнкөріс істеді, үкіметтегі кейбір номиналды лауазымдарды ғана қабылдады. Жапон басқындығы күшейгенде, 1939 жылы Чунцинге, 1940 жылы Чэндуға барып, қайта Чунцинге оралды. Оның каллиграфия туралы алғашқы мақаласы "Бес сөзді қылқаламмен жазу техникасы" (执笔五字法) 1943 жылы жарық көрді. Онда бес сөздік және төрт сөздік қылқаламмен жазу әдістері түсіндірілді. Жапония жеңілгеннен кейін Шанхайға оралып, кәсіби каллиграф және ақын ретінде жұмысын жалғастырды. Шен Инмо 1947 жылдың 10 қазанында ұзақ жылдар бойы бірге болған серігі Чубоокуанға (褚保权) үйленді. Жұбайлар тойларын өткізу үшін Ханчжоуға сапар шекті. Ол да шебер каллиграф болған.
He was born in Shaanxi, Hanyang 陕西省汉阴厅 province. He made his name in Kyoto, Japan. He was one of the first to write in the new style and he published his poems in periodicals such as La Jeunesse (New Youth) and Xīncháo (新潮, The Renaissance). Two works that made him famous were Sānxián (三弦) and Qiūmíng Jí (秋明集). Sānxián (1918) was one of the earliest poems written in the new vernacular style. He also wrote poems in the classical style. In his poems, he used rhyme and alliteration similar to the usage in classical poetry. He was a professor in several universities, and later became president of Beiping University. Photo: 1929 New Year party at Zhou Zuoren studio Shen Yinmo 2nd left, friend Zhang Fengju 1st left. He resigned his post in 1932 due to dissatisfaction with government policies and moved to Shanghai. From that time Shen earned his livelihood from writings and calligraphy, accepting only occasional titular positions in government. When full fledged Japanese invasion began, he went to Chongqing in 1939, and Chengdu in 1940 and returned again to Chongqing. His first essay on calligraphy "Five Word Brush Technique" (执笔五字法) was published in 1943. It clarified the respective 5 word and 4 word brush techniques. Following the defeat of Japan, he returned to Shanghai and continued as a professional calligrapher and poet. Shen Yinmo married his long time companion Chǔbǎoquán 褚保权 on October 10, 1947. They went to Hangzhou for their honeymoon. She was also an accomplished calligrapher.
Поэзия үлгісі - Сансян (三弦)
Бұл қысқа өлең жарқын ойлар, дыбыстар мен сезімдерді оятады. Онда әуен мен ұйқас жоқ, барлығы тілдегідей қарапайым. Дегенмен, бұл күмәнсіз өлең. Жаңа үлгінің көрнекті мысалы.
This short poem evokes vivid imagery, sound and emotion. It has no meter and no rhyme, all in vernacular. Yet it is undoubtedly a poem. A perfect example of the new style.
1949 жылдан кейін
Халық Республикасы құрылғаннан кейін ол бірқатар ресми және жартылай ресми лауазымдарды атқарды. Олардың ішінде Орталық мәдениет бюросының орынбасары 中央文史馆副馆长 (Чжоу Энлай тағайындаған), Шанхай қалалық халық кеңесінің мүшесі 上海市人委委员, Халық Конгресінің мүшесі (ұлттық) және Халықтың кеңесші комитетінің мүшесі 全国人大代表和政协委员. Сондай-ақ, мәдени және каллиграфиялық ұйымдарда көптеген жартылай ресми лауазымдар болды. Ол жеке Шанхай қытай каллиграфиясы және мөрлерді зерттеу институтын (上海市中国书法篆刻研究会) құрды. 1950 жылдардың басында оның өлеңдері «Гуанмин күнделігі», «Вэньхуэй Бао» және «Цзефанг күнделігі» газеттерінің әдебиеттік қосымшаларында жиі жарияланды. Ол 1966 жылғы Мәдени революцияға дейін оннан астам жыл бойы көптеген мақалалар, өлеңдер мен каллиграфия туындыларын жариялады. 1959 жылы Халық Республикасының 10 жылдығына арналған шарада 115 өлеңін ұсынды. 1964 жылдың қыркүйегінде Шанхай қаласынан Ұлттық Халық Конгресінің өкілі болып сайланды. Ол ең алдымен каллиграф ретінде танымал. Шен Инмоның каллиграфиялық стилі мен техникасы Сунь әулетінің шеберлеріне дейін жетеді. Көптеген суретшілер тек Цинь дәуірін ғана қайталап сала алады, ал Минь дәуіріне жететіндердің саны аз. Бұл бағаны Чжэцзян өнер академиясының профессоры Лу Лувэй берген. Ол зерттеу институтының директоры болды және каллиграфия тарихы бойынша көптеген зерттеулер жариялады, бұл ретте өзінің жеке тәжірибесі мен техникалық біліміне сүйенді. Мәдени революция кезінде (1966–76) 80-ге жуық жасқа келген Шен Қызыл гвардияшылардың азаптауына ұшырады. Олар коммунистік емес өнер мен мәдениеттің барлық түрлеріне қарсы болды және Шенді «контрреволюционер» деп жариялады. Ол өзінің барлық жеке жазбаларын, ескі каллиграфия мен қолжазбалар жинағын жойды. Бірақ оларға осының өзі жеткіліксіз болды. Ол өзін кінәлі деп мойындап, сынға алған хаттар жазып, үйінің қабырғасына іліп қойды. Оның каллиграфиясын іздегендер бұл хаттарды қуана алды. Соңында, 87 жасында ол көптеген зорлық-зомбылықтың салдарынан қайтыс болды, өшпес мұра қалдырды.
Following the establishment of the People's Republic, he assumed a number of official and semi official positions. These included Deputy Head of the Central Culture Bureau 中央文史馆副馆长 (appointed by Chou En Lai), Shanghai Municipal People's Council Member上海市人委委员, member of the People's Congress (national) and member of the People's Consultative Committee 全国人大代表和政协委员. There were also numerous semi official positions in cultural and calligraphy organizations. He personally established the Shanghai Chinese Calligraphy and Seal Research Institute上海市中国书法篆刻研究会. Around 1950, his poems appeared prominently in the literature supplement of the newspapers Guangming Daily, Wen Hui Bao, and Jiefang Daily. He published many articles, poems and calligraphy during the following dozen plus years until the Cultural Revolution in 1966. On the occasion of the 10th anniversary for the People's Republic in 1959, he presented 115 poems. He was elected by Shanghai to be a Representative of the National People's Congress in September 1964. He is best known as a calligrapher. Shen Yinmo's calligraphy stylistic range and techniques span to the Song Dynasty masters. Most artists can only emulate to the Qing and few can achieve the Ming period. This is an assessment by Professor Lu 陆维钊 of the Zhejiang Academy of Arts. He was director of a research institute and published many historical studies on calligraphy drawing upon his personal mental and technical experiences when emulating famous earlier styles. During the Cultural Revolution (1966–76) Shen, already in his 80s, was tortured by the Red Guards. They were against all non communist forms of art and culture and declared Shen a "counter revolutionary". He destroyed all his personal writings and his collection of old calligraphy and manuscripts. It was not enough. He was forced to write confessions and self criticisms, posting them outside his house. These were eagerly taken by people who sought his calligraphy. He eventually succumbed to the after effects of the repeated abuse at the age of 87. where he left an indelible legacy.