Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уотфорд – Англиядағы Батыс Нортгемптонширде орналасқан ауыл және азаматтық приход. 2001 жылғы халық санауы кезінде приходтың халқы 224 адамды құрады, оның ішінде Муркотт та бар, ал 2011 жылғы халық санауында 320 адамға дейін өсті. Уотфордта Уотфорд Gap сервисі орналасқан, бұл Ұлыбританиядағы ең көне тас жол сервисі, ол тікелей M1 тас жолында және Батыс жағалау магистральдық теміржолының қасында орналасқан.
Village and civil parish in England
Watford is a village and civil parish in West Northamptonshire in England. At the time of the 2001 census, the parish's population was 224 people, including Murcott and increasing to 320 at the 2011 Census. Watford is home to Watford Gap services, the UK's oldest motorway service station, located directly on the M1 motorway and alongside the West Coast Main Line.
Рим дәуірі мен V ғасыр
Ауылдың батыс шекарасында маңызды римдік Уотлинг көшесі салынғаны белгілі. Рим дәуірінде қорғаныс мүжілді және ағаш қамалдары мен арығы бар Банавента ("Төбелер арасындағы өткел") римдік қонысы Уотфордтан оңтүстік-батысқа қарай шамамен екі шақырым жерде орналасқан. Бүгінде қоныстың құрылыс алаптары, үйінділер және егістік іздері сияқты қалдықтарының бір бөлігі әлі де көрініп тұр.
It is known that the important Roman road Watling Street was constructed on the western boundary of the village. In the Roman era the Roman settlement of Bannaventa ('A Gap in the Hills'), with defensive earth and timber ramparts and a ditch, was situated about two miles south west of Watford. Today some remains of the settlement such as building platforms, mounds and crop marks are still visible.
Англосаксон кезеңі
Римдіктер кеткеннен кейін, бұл аймақ бірте-бірте Мерсия англосаксон патшалығының құрамына кірді. Уотфорд Этельгифуға тиесілі жерлердің бірі ретінде еске алынады және оның руынан мұраланған болуы мүмкін. 7-ғасырда мерсиялықтар христиан дініне көшті, осымен пұтқа табынушы патша Пенданың өлімімен аяқталды. Шамамен 889 жылы аймақ даниялықтар тарапынан басылып алынып, Данелаудың бір бөлігіне айналды – Уотлинг көшесі шекара қызметін атқарды. Бұл жағдай 917 жылы Уэссекс патшасы, Ұлы Альфредтің ұлы Эдуард Ескінің басшылығымен ағылшындар аймақты қайта басып алғанға дейін сақталды. 940 жылы Йорк викингтері Нортгемптонширді басып алып, аймақты қиратты, ал 942 жылы графтық ағылшындар қайтадан басып алды. Нортгемптоншир – саксон және даниялық қалалар мен елді мекендердің аттарын сақтап қалған сирек округтердің бірі.
After the departure of the Romans, the area eventually became part of the Anglo Saxon kingdom of Mercia. Watford is mentioned as one of the lands belonging to Ethelgifu and was probably inherited from her own kindred. In the 7th century the Mercians converted to Christianity with the death of pagan King Penda. About 889 the area was conquered by the Danes and became part of the Danelaw – with Watling Street serving as the boundary. This was in effect until the area was recaptured by the English about 917 under Wessex King Edward the Elder, son of Alfred the Great. In 940 the Vikings of York captured Northamptonshire and devastated the area, with the county retaken by the English in 942. Northamptonshire is one of the few counties to have both Saxon and Danish town names and settlements.
Атақты тұрғындар
1572 жылы Уотфорд қаласында туған Томас Роджерс қажылық жасаған әке болды. Ол Уильям Роджерс пен оның әйелі Элеонораның ұлы. 1597 жылы Уотфордта Элис Косфордқа үйленді және 1599 мен 1613 жылдар аралығында алты баласын крещение рәсімінен өткізді. Отбасы 1613 жылдан кейін Нидерландыдағы Лейдендегі Ажыратылған шіркеуге қосылды. Томас Роджерс 1618 жылғы 25 маусымда Лейденнің азаматы атанды, және деректерде ол жібек пен түйе жүнінен жасалған мата саудагері болғаны айтылады. Элис Роджерс 1620 жылға дейін қайтыс болған болуы мүмкін, себебі 1622 жылғы жазбаларға сәйкес, Елизавета (Эльсген) есімді әйел, мүмкін оның екінші әйелі, Томас пен оның ұлы Джозеф Жаңа әлемге аттанғанда қалған Роджерстің балаларына күтім жасады. Томас Роджерс және оның шамамен 18 жастағы ұлы Джозеф 1620 жылы "Мейфлауэр" кемесімен Солтүстік Америкаға сапар жасады, ал қалған балалары Голландияда қалды. Олардың кейбіреуі кейін Жаңа Англияға көшкені белгілі. Томас 1620-1621 жылдардың қысында Плимут колониясында көптеген "Мейфлауэр" жолаушылары сияқты қайтыс болды. Оның ұлы Джозеф аман қалды және колонияда белгілі бір дәрежеге жетіп, ұзақ өмір сүрді.
Pilgrim Father Thomas Rogers was born in Watford about 1572. He was the son of William Rogers and his wife Eleanor. He married Alice Cosford at Watford in 1597 and had six children baptised there between 1599 and 1613. The family joined the Separatist Church at Leiden in the Netherlands sometime after 1613. Thomas Rogers became a citizen of Leiden on 25 June 1618, and records state he was a merchant of camlet cloth (a combination of silk and camelhair). It is possible Alice Rogers died sometime before 1620 since, per 1622 records, a woman named Elizabeth (Elsgen), possibly his second wife, cared for the Rogers children left behind when Thomas and his son Joseph sailed for the New World. Thomas Rogers and his son Joseph, aged about 18, went to North America on the Pilgrim ship Mayflower in 1620, while his other children remained in the Netherlands. Some of those children are known to have later gone to New England. Thomas died, as did many other Mayflower passengers, during that first winter in Plymouth Colony, 1620 21. His son Joseph survived to live a long life as a person of note in the colony.