Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уилтон шлюздары — Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Давентриге жақын Гранд Юнион каналындағы жеті шлюздің жиынтығы. Олар Бакби шлюздері деп те аталады.
Whilton Locks is the name of a flight of seven locks on the Grand Union Canal near Daventry, in the county of Northamptonshire, England. They are also referred to as Buckby Lock Flight.
Тарих
Гранд-Джанкшн каналы 1793 жылғы 30 сәуірде Парламент актісімен бекітілді. Ол Оксфорд каналындағы Браунстоннан Лондонға жақын Брентфордқа дейін 90 миль (145 км) қашықтықты қамтитын болды, онда Теміз өзенімен қосылатын еді. Бакубидегі Уилтон шлюздарын қамтитын солтүстік бөлімінің құрылысы екі туннельдің қажеттілігімен қиындатылды – біреуі Браунстон маңындағы шлюздердің солтүстігінде, едәуір ұзын болса, екіншісі оңтүстікке қарай Блисвортта, ол да ұзын болды. Браунстон туннелінде жылдам құмға тап болғанына қарамастан, ол 1796 жылғы 21 маусымда аяқталды және канал шлюздерден оңтүстікке қарай шамамен 4 км жердегі Вейдон Бекке дейін ашылды. Біраз уақыттан кейін ол оңтүстікке қарай Блисвортқа дейін ұзартылды, бірақ 1796 жылдың қаңтарында құлап кеткен Блисворт туннелімен байланысты ауыр мәселелер туды. Уильям Джессоп инженерлік жұмыстарды басқарды және туннель салудан бас тартуды қалады. Ол Блисворттан тысқары жерге 29 шлюз салуды ұсынды, бірақ кеңес беру үшін шақырылған үш инженер оны басқа бағытты қарастыруға көндірді. Басты жұмыстарды судан босату үшін төменгі деңгейлі галереялар жасалды, ал туннель 1805 жылғы 25 наурызда ашылды, бұл каналдың соңғы аяқталған бөлігі болды. Гранд-Джанкшн каналы 1929 жылы Регентс каналы, Уорвик және Бирмингем каналы, сондай-ақ Уорвик және Нептон каналымен біріктірілгеннен кейін Гранд-Юнион каналының бір бөлігіне айналды. Ең төменгі шлюзден Блисворт туннеліне дейін созылған ұзын, тегіс учаске болды. Жеті шлюз каналдың деңгейін 19 метрге көтеріп, Браунстон туннелінен өтіп, содан кейін бес шлюз арқылы Браунстонға дейін түсетін еді. Шлюздар екі тар кемені қатар алып өтуге жететіндей етіп салынды, соның арқасында солтүстік терминалдан тысқары жатқан каналдар өз шлюздарын кеңейтуге және 70 тонна жүкті тасымалдайтын кең баржаларды пайдалануға көндірілуі мүмкін еді. Гранд-Джанкшн каналы 1800 жылдардың басынан бастап жақын орналасқан тоғандармен тәжірибе жасады. Борн-Энд шлюздарында бірнеше радиалды тоғандар болды, бірақ тоғандарды пайдалану ұзаққа созылғандықтан тоқтатылды. Бакбидегі шлюздарда әр түрлі деңгейде орналасқан екі тікбұрышты жақын орналасқан тоғандар болды, ал бұл конструкция ақырында Бакби мен 45-ші шлюз арасындағы Булборндағы Вендовер қосылысына дейінгі көптеген шлюздарда қолданылды.
The Grand Junction Canal was authorised by an Act of Parliament on 30 April 1793, and was to run over 90 mile (145 km) from Braunston on the Oxford Canal to Brentford near London, where it would join the River Thames. Construction of the northern section, which included the Whilton locks at Buckby, was complicated by the need for two tunnels, one to the north of the locks near Braunston, which was long, and the other to the south at Blisworth, which was long. Despite encountering quicksands in Braunston Tunnel, it was finished on 21 June 1796, and the canal opened to Weedon Bec, around 2.7 mile (4 km) to the south of the locks. Shortly afterwards, it was extended further south to Blisworth, but there were serious problems with Blisworth Tunnel, which had failed in January 1796. William Jessop was the engineer and wanted to abandon the idea of a tunnel. He proposed to build 29 locks to get beyond Blisworth, but was persuaded to try a different alignment by three engineers who were brought in to advise. Low level headings were cut to drain the main workings of water, and the tunnel opened on 25 March 1805, the last part of the canal to be completed. The Grand Junction Canal became part of the Grand Union Canal in 1929, following amalgamation with the Regents Canal, the Warwick and Birmingham Canal and the Warwich and Napton Canal. Below the bottom lock was a long level pound stretching to beyond Blisworth Tunnel. The seven locks raised the level of the canal by 63 feet (19 m) to a fairly short summit pound, which passed through Braunston Tunnel and then descended through five locks to Braunston. The locks were built wide enough to take two narrow boats side by side, in the hope that the canals beyond the northern terminus could be persuaded to widen their locks and that wide barges carrying 70 tons could be operated. The Grand Junction Canal experimented with side ponds from the early 1800s. The locks at Bourne End had several radial ponds, but use of the ponds was abandoned because it took too long to use the lock. Those at Buckby had two rectangular side ponds per lock, at different levels, and this design was eventually installed at most locks between Buckby and lock 45 at Bulbourne, the junction with the Wendover Arm.
Орналасқан жері
Қалқалар ұшқыштың жоғарғы жағында 7-ден төменгі жағында 13-ке дейін нөмірленген. Ұшқыштың оңтүстігінде ұзын, тегіс деңгейлі су жолы бар, ол 23 километрге (14.6 миль) созылып, Stoke Bruerne Canal мұражайына және жеті шлюздік Stoke Bruerne ұшқынының жоғарғы жағына жетеді. Бұл бөлімнің оңтүстік жағында Блисворт туннелі және Гейтон түйіспесі орналасқан, онда Нортгемптон тармағы Нортгемптондағы Нене өзеніне қосылады. Түйіспеден сәл төменде Лондоннан Рэгбиге дейінгі темір жол желісі каналдан өтеді де, оған параллель жүреді. Уилтон шлюздерінен 2 километр (1 миль) төменде M1 тас жолы жақындап келеді және шығыс жағалаумен қатар жүреді, сондықтан төменгі төрт шлюз темір жол мен тас жолдың арасында қалып қояды. Содан кейін темір жол шығыс жағалауға өтеді, ал канал батысқа бұрылады. Соңғы шлюзға жеткенге дейін канал Уотлинг көшесінің астынан өтеді, ол бұрын римдік жол болған, ал қазір A5 тас жолының бөлігі. Grand Union Canal-дың Лестер бөлімі Нортон түйіспесінде бұрылады, ал канал Браунстон туннелі арқылы өтіп, Уильтон ұшқынының жоғарғы жағынан 6 километр (3.5 миль) қашықтықтағы Браунстонға түсетін алты шлюздің жоғарғы құлыптарына жетеді. Ұшқыштың жоғарғы жағындағы теңіз деңгейінен биіктігі 115 метр (377 фут) құрайды. 7 және 8-ші шлюздердің арасында тас тіректерге сүйенген, 19-шы ғасырдың басында салынған көпір орналасқан. Оның тіректері мен парапеттері кірпіштен жасалған, және бұл құрылыс ІІ санатқа жатады. 9-шы шлюздің жанында сол дәуірден қалған, Браунстонға дейінгі арақашықтықты 8 километр (5 миль) көрсететін, құйма темірден жасалған километрлік белгі орналасқан, ол да санатқа жатады.
The locks are numbered from 7 at the top of the flight to 13 at the bottom. To the south of the flight is a long level pound, which stretches 14.6 mile (23 km) to the Stoke Bruerne Canal Museum and the top of the Stoke Bruerne flight of seven locks. Towards the southern end of this section is Blisworth Tunnel and Gayton Junction, where the Northampton Branch turns off to join the River Nene at Northampton. Just below the junction, the railway line from London to Rugby crosses the canal and then runs parallel to it. About 1 mile (2 km) below Whilton Locks, the M1 motorway approaches, and runs along the east bank, so that the bottom four locks are sandwiched between the railway and the motorway. The railway then crosses to the east bank, and the canal diverges to the west. Just before the final lock, the canal passes under Watling Street, once a Roman road and now part of the A5 road. The Leicester section of the Grand Union Canal then turns off at Norton Junction, and the canal continues on the level, passing through Braunston Tunnel to reach the top lock of the six that descend to Braunston, 3.5 mile (6 km) from the top of the Whilton flight. The canal is 377 feet (115 m) above sea level at the top of the flight, Between locks 7 and 8 there is an early nineteenth century bridge, resting on stone supports. The piers and parapets are made of brick, and the structure is grade II listed. Beside lock 9 is a cast iron milepost, dating from the same period, indicating that it is 5 mile (8 km) to Braunston, which is also listed.