Канаданың Виктория кресіне ие болған Фредерик Фишер (1894-1915) – Бірінші дүниежүзілік соғысындағы батылдығы үшін марапатталған қанадалық сарбаз. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық Виктория Кресінің иегері (1894–1915)
Фредерик Фишер (3 тамыз 1894 – 23 сәуір 1915) – британдық және Достас елдерінің әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория Кресінің (VC) канадалық иегері. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада экспедициялық корпусының (CEF) әскери қызметкері болған ол 1915 жылғы 22 сәуірде Екінші Ипр шайқасындағы ерлігі үшін қаза болғаннан кейін VC орденімен марапатталды. Оның VC ордені CEF құрамында қызмет еткен канадалықтың алғашқысы болды.
Canadian Victoria Cross recipient (1894 1915)
Frederick Fisher (3 August 1894 – 23 April 1915), was a Canadian recipient of the Victoria Cross (VC), the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. A soldier with the Canadian Expeditionary Force (CEF) during the First World War, he was posthumously awarded the VC for his actions on 22 April 1915, during the Second Battle of Ypres. His VC was the first to be earned by a Canadian while serving in the CEF.
Ерте өмір
1894 жылы 3 тамызда Онтарио штатының Сент-Катаринес қаласында дүниеге келген Фредерик Фишер банк директоры мен оның әйелінің төрт баласының бірі болды. Әкесі жұмыс істеу үшін көшіп жүргендіктен, ол Ниагара, Данневилл және Монреаль қалаларындағы мектептерде оқыды. 1912 жылы Монреальдегі Макгилл университетіне инженерлік мамандық бойынша түсті. Макгиллде оқып жүргенде ол Zeta Psi студенттік бауырластығына қосылды. Ол оқуда жақсы нәтижелер көрсетті, сонымен қатар белсенді спортшы болды; ол университеттің жеңіл атлетика командасының мүшесі еді.
Born in St. Catharines, Ontario, on 3 August 1894, Fredrick Fisher was one of four children of a bank manager and his wife. He attended schools in Niagara, Dunneville and Montreal, as his father moved for work. In 1912, he enrolled at McGill University in Montreal to study engineering. While at McGill he joined Zeta Psi Fraternity. He did well academically but was also a keen athlete; he was a member of the university's track team.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Фишер Корольдік таулы жаяу әскерінің 5-ші полкіне қабылданып, қызметке кірді. Ол Канада экспедициялық корпусының (КЭК) басқа бөлімдерімен бірге «Алауния» кемесімен Англияға аттанды және 1914 жылғы 15 қазанда жетті. Осы кезде ол полктің 13-ші батальонына бекітілген болатын. Келесі бірнеше ай бойы батальон Солсбери жазығында оқу-жаттығулармен айналысты, осы уақытта Фишер капрал шеніне көтерілді. 1915 жылғы наурыз айында батальон Батыс майданға жол тартты. 1-ші канадалық дивизияның 3-ші бригадасы құрамында Фишердің батальоны Ипр тұсындағы Сент-Жулиенге жақын жерге орналасты, оның сол жағында марокколық әскерлерден құралған француздың 45-ші дивизиясы болды. Екінші Ипр шайқасын бастау үшін 1915 жылғы 22 сәуірдің кешінде Бельгияның Сент-Жулиен маңында немістер алғаш рет химиялық қару қолданып, уытты газ шығарды. Канадалықтардың сол жағындағы марокколықтар күтпеген шабуылға ұшырап, кері шегінді. Газ таралуын күтіп, қысқа үзіліс жасағаннан кейін, немістер ол жерге шабуылдады, ал британдық және канадалық әскерлер жаңа қорғаныс шебін құруға тырысты. 18 фунттық артиллериялық батарея неміс траншеяларын атқылап жатқанда, командирі неміс әскерінің өз позициясына қарай ашық жермен жылжып келе жатқанын байқап, жаяу әскердің көмегін сұрады. Фишер басқаратын пулеметшілер тобымен бірге 14-ші және 15-ші батальондардың сарбаздары алға жіберілді. Ол қатты атыс кезінде батареяның шегінуін қамтамасыз етіп, төрт сарбазын жоғалтты. Оның іс-қимылы батареяға немістердің тікелей қауіпті жоюға және оқ атуды жалғастыруға, ал кешке қаруларын қауіпсіз жерге көшіруге мүмкіндік берді. Келесі күні, 23 сәуірде, Фишер 14-ші батальоннан тағы төрт сарбаз алғаннан кейін, Сент-Жулиенге қайта оралып, немістерге атыс ашты. Осы уақытта Канада дивизиясының сол жағында орналасқан 13-ші батальонға қарсы күшті шабуыл жасалды. Фишер өзінің пулеметін қарсы келе жатқан немістерге шабуыл жасау үшін басқа позицияға орналастырды, содан кейін ол қатты атыс астында пулеметін қолдану кезінде қаза тапты. Фишер 1915 жылғы 22 сәуірде көрсеткен батылдығы үшін Виктория кресімен (ВК) марапатталды. 1856 жылы тағайындалған ВК – Ұлыбритания империясының әскери қызметкеріне көрсетілген батырлықтың ең жоғары наградасы болды және Фишер КЭК-тен бұл награданы алған алғашқы канадалық болды. Оның ВК-ға арналған цитаты Лондон газетінде жарияланды:
On the outbreak of the First World War, Fisher enlisted in the 5th Regiment of the Royal Highlanders. He sailed for England aboard Alaunia with other contingents of the Canadian Expeditionary Force (CEF), arriving there on 15 October 1914. By this time, he had been posted to the regiment's 13th Battalion. For the next few months, the battalion underwent training on the Salisbury Plains, during which time Fisher was promoted to lance corporal. In March 1915, the battalion departed for the Western Front. As part of 3rd Brigade, 1st Canadian Division, Fisher's battalion was stationed near St. Julien in the Ypres Salient, with the French 45th Division, made up of Moroccan troops on its left. To open the Second Battle of Ypres, on the evening of 22 April 1915, near St Julien, Belgium, the Germans released poison gas, the first instance of chemical warfare. Caught by surprise, the Moroccans to the left of the Canadians retreated. After a short pause to wait for the gas to clear, the Germans launched an attack into the gap, while the British and Canadians desperately tried to establish a new defence line. A Canadian artillery battery of 18 pounders was firing on the German trenches when its commander became aware of German troops moving in the open towards his position and requested infantry support. Soldiers of the 14th and 15th Battalions were sent forward along with a machine gun squad commanded by Fisher. Under heavy fire, he covered the retreat of the battery, losing four men in the process. His actions allowed for the battery to initially remove the immediate threat posed by the Germans and continue firing, and for its guns to be hauled to safety later in the evening. Early the next morning, 23 April, when Fisher had obtained four more men from the 14th Battalion, he went forward again into St. Julien to fire on the swarming Germans. Meanwhile, the 13th Battalion positioned on the extreme left of the Canadian Division's sector was under heavy fire. Fisher set up his gun at another position to attack the oncoming Germans and was subsequently killed while yet again bringing his machine gun into action under very heavy fire. Fisher was awarded the Victoria Cross (VC) for his actions on 22 April 1915. The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire and Fisher was the first Canadian recipient from the CEF to earn the award. The citation that was published in the London Gazette for his VC read:
Цитатада 1915 жылғы 23 сәуір көрсетілген; бұл қате болуы мүмкін, өйткені артиллериялық батареяның шығарылуын қамтамасыз ету бойынша оның іс-қимылдары 22 сәуірде орындалды. Екінші Ипр шайқасының алғашқы үш күнінде қаза тапқан көптеген канадалық сарбаздар сияқты Фишердің денесі де табылмады. Оның есімі Ипрдегі Менин қақпасының соғыс ескерткішіне жазылған, онда Ипр тұсында қаза тапқан және қабірі белгісіз Ұлыбритания, Австралия, Канада және Үндістанның 56 000 әскерінің есімдері бар.
The citation refers to 23 April 1915; this is likely an error as his actions in covering the withdrawal of the artillery battery were performed on 22 April. Like many of the other Canadian soldiers who fell in the first three days of the Second Battle of Ypres, Fisher's body was never recovered. His name can be found on the Menin Gate war memorial in Ypres for the 56,000 troops from Britain, Australia, Canada and India killed in the Ypres Salient and who have no known grave.
Викторияның айқасы
1915 жылдың тамызында Соғыс министрлігі Фишердің Виктория шарпысын (VC) Вестмондта тұратын ата-анасына жіберді, оған король Георг V-нің қолмен жазылған хаты қоса берілді. Келесі жылы олар Макгилл университетінде Фишердің портретінің ашылу салтанатына қатысты. Фишердің анасы 1946 жылы қайтыс болғаннан кейін, Виктория шарпысы оның әпкесіне өтті, ол оны Канада Корольдік таулы полкіне (қазір Black Watch деп аталады) сыйға берді. Шарпы қазір банк сақтау жасушасында қауіпсіз сақталады, ал оның көшірмесі Монреальдегі штаб-пәтерінде қойылған. Фишерді еске алу үшін екі тақта орнатылған: біріншісі 1917 жылы Монреальдегі Канада Корольдік таулы әскерлерінің қару-жарақ қоймасында, ал екіншісі 1970 жылы Корольдік Канада легионымен оның туған қаласы Сент-Катариндегі Естелік саябақта орнатылды.
In August 1915, the War Office forwarded Fisher's VC to his parents, who were living in Westmount, and accompanied by a handwritten letter from King George V. The following year, they attended a ceremony at McGill University where a portrait of Fisher was unveiled. Following the death of Fisher's mother in 1946, the VC was passed on to his sister, who in turn donated it to the Royal Highland Regiment of Canada, now known as the Black Watch. The VC is securely held in a bank vault while a replica is displayed at its headquarters in Montreal. Fisher is remembered by two plaques; the first, laid in 1917, is at the Royal Highlanders of Canada Armories in Montreal, while the other, laid in 1970 by the Royal Canadian Legion, is in Memorial Park at St. Catharines, his town of birth.