Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Сидни Фрэнк Годли (14 тамыз 1889 – 29 маусым 1957) – британ және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған ағылшын сарбазы. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория Кресімен марапатталған алғашқы қарапайым сарбаз болды.
Recipient of the Victoria Cross
Private Sidney Frank Godley VC (14 August 1889 – 29 June 1957) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was the first private soldier awarded the VC in World War I.
Ерте өмір
Годли 1889 жылғы 14 тамызда Батыс Суссекс қаласындағы Ист-Гринстедте Авис (құрметті әкесі Ньютон) мен Фрэнк Годлидің ұлы ретінде дүниеге келді. 1896 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін, ол Лондонның Уилсден қаласындағы әпкесі мен ағасының отбасында тәрбиеленді. Ол Генри-стрит мектебінде, Сент-Джонс-Вудта және Сидкупқа көшкеннен кейін Сидкуп мемлекеттік мектебінде білім алды. Он төрт жасынан жиырмаға дейін темір сату дүкенінде жұмыс істеді. 1909 жылғы 13 желтоқсанда ол британ армиясының Корольдік фюзилер полкіне (Лондон қаласы полкі) 13814 нөмірімен қатарлы сарбаз ретінде қосылды. Г.С. О'Нилл Годлидің Корольдік фюзилер полкіндегі Ұлы соғыстағы ерліктері туралы былай деп жазды: "Жаралылардың саны үнемі артып тұрды. Олардың орналасқан жері соншалықты тар болғандықтан, бір адам жарақаттанса, оның орнын басқа біреуі баса алмас бұрын, оны алып шығару қажет еді. Оқтан қоршалған траншеядан шығу қиын болды, және қару тоқтаған сайын лейтенант Морис Диз не болғанын білу үшін көтеріліп кететін. Мұндай ерлік көрсету үшін біреудің батылдығы жеткілікті болды. Бірақ оны бірнеше рет қайталау үшін шынайы батырлық қажет еді. Диз осы сапарларда ауыр жарақат алды, бірақ экипажының бірі атуға қабілетті болғанша лауазымында қалуын талап етті. Үшінші жарақаты өлімге алып келді, және оған өлімнен кейін лайықты түрде Виктория кресі табысталды. Осы уақытқа дейін екі қару да үнсіз қалды, ал барлық экипаж жарақаттанды. Қаруды пайдалануды білетін басқа адам бар ма деген сұраққа жеке Годли жауап берді. Ол қатты атыс астында қару орналасқан жерді тазалап, оны қайтадан іске қосты. Бірақ ол көп уақыт атып үлкермей, қару зақымданып, толығымен істен шықты. Екі қарудың да су муфталары оқтан тесіктелген, сондықтан олар енді пайдасыз болды. Годли өзі де ауыр жарақат алды және кейін неміс әскеріне тұтқынға түсті. Годли екі сағат бойы көпірді қорғады, бірақ оқ-дәрісі бітіп қалды. Оның соңғы әрекеті - қаруды бөлшектеп, бөліктерін каналға лақтыру болды. Ол қауіпсіз жерге сұғынуға тырысты, бірақ алға жылжыған неміс сарбаздары оны ұстап алып, әскери тұтқын лагеріне жеткізді. Оның жараларына ем жасалды, бірақ ол 1918 жылдың қарашасында Германиямен келісімге келгенге дейін лагерде қалды. Бастапқыда ол қаза тапқан деп есептелді, бірақ кейінірек ол Даллгоу-Дёберицтегі Делоц лагерінде тұтқын болып отырғаны анықталды. Лагерде ол Виктория кресімен марапатталғанын білді. 1918 жылы күзетшілер өздерінің бекеттерінен қашқаннан кейін Годли лагерден шықты. Ол нақты медальді 1919 жылғы 15 ақпанда Букингем сарайында король Георг V-тен алды.
Godley was born on 14 August 1889 in East Grinstead, West Sussex, the son of Avis (née Newton) and Frank Godley. His mother died in 1896, and he was sent to live with his aunt and uncle in Willesden, London. He was educated at Henry Street School, St John's Wood and, upon moving to Sidcup, at Sidcup National School. From the ages of fourteen to twenty, he worked in an ironmonger's store. On 13 December 1909, he joined The Royal Fusiliers (City of London Regiment) of the British Army as a private with the service number 13814. H. C. O'Neill wrote this account of Godley's actions in The Royal Fusiliers in the Great War. "The machine gun crews were constantly being knocked out. So cramped was their position that when a man was hit he had to be removed before another could take his place. The approach from the trench was across the open, and whenever a gun stopped Lieutenant Maurice Dease went up to see what was wrong. To do this once called for no ordinary courage. To repeat it several times could only be done with real heroism. Dease was badly wounded on these journeys, but insisted on remaining at duty as long as one of his crew could fire. The third wound proved fatal, and a well deserved VC was awarded him posthumously. By this time both guns had ceased firing, and all the crew had been knocked out. In response to an inquiry whether anyone else knew how to operate the guns Private Godley came forward. He cleared the emplacement under heavy fire and brought the gun into action. But he had not been firing long before the gun was hit and put completely out of action. The water jackets of both guns were riddled with bullets, so that they were no longer of any use. Godley himself was badly wounded and later fell into the hands of the Germans. Godley defended the bridge for two hours, until he ran out of ammunition. His final act was to dismantle the gun and throw the pieces into the canal. He attempted to crawl to safety, but advancing German soldiers caught him and took him to a prisoner of war camp. His wounds were treated, but he remained in camp until the Armistice with Germany in November 1918. Originally it was thought that he had been killed, but some time later it was found that he was a prisoner of war in a camp called Delotz at Dallgow Döberitz. It was in the camp that he was informed that he had been awarded the Victoria Cross. Godley left the camp in 1918 after the guards fled their posts. He received the actual medal from King George V, at Buckingham Palace, on 15 February 1919.
Соғыстан кейінгі өмір
1919 жылы 2 тамызда Годли Эллен Элиза Норманға үйленді. 2014 жылы Қоғамдар мен жергілікті басқару департаменті Бірінші дүниежүзілік соғысында Виктория кресіне ие болған әрбір туған қалаға олардың ерлігін еске алу үшін ескерткіш тас берді. Шығыс Гринстедтегі ескерткіш тас қала әкімі және Қоғамдар хатшысы Эрик Пиклс депутатының қатысуымен 2014 жылдың 23 тамызында сағат 11:00-де ашылды. Бұл – ашылу салтанаттарының бірінші күні болды. Ескерткіш тас Шығыс Гринстед қаласының Бас көшесіндегі соғыс ескерткішінің іргесіне орнатылды, себебі оның бұрынғы үйінің алдындағы тротуарға орнатуға болмады, өйткені үйінің нақты мекенжайы белгісіз. Бельгияның Монс қаласына жақын Сент-Симфориендегі Виктория кресі көшесінде ("Виктория кресі көшесі") шағын тұрғын үй ауданы "Сидни Годли жабық алаңы" ("Clos Sidney Godley") деп аталады.
On 2 August 1919, Godley married Ellen Eliza Norman. In 2014 the Department of Communities and Local Government gave each birth town of a World War I VC winner a paving stone to commemorate their deed. The paving stone in East Grinstead was unveiled by the Town Mayor with Communities Secretary Eric Pickles MP in attendance, at 11.00 am on 23 August 2014. This was the first day of unveilings. The paving stone is set at the base of the war memorial in East Grinstead High Street, as the original wish that they be incorporated in the pavement in front of the former home was not possible as the exact address of his home is not known. A small residential area in rue des Victoria Cross ("Victoria Crosses street") in Saint Symphorien near Mons, Belgium is named Clos Sidney Godley ("Sidney Godley Enclosed Field").